กรุงเจนีวา เมืองหลวงแห่งสันติภาพและศูนย์กลางการทูตโลก บัดนี้กำลังจะกลายเป็นสมรภูมิแห่งหายนะ การประชุมสุดยอดผู้นำโลกที่จัดขึ้น ณ อาคารสหประชาชาติอันโออ่า กำลังดำเนินไปอย่างเข้มข้น ผู้นำจากทั่วทุกมุมโลกมารวมตัวกันเพื่อหารือถึงอนาคตของมวลมนุษยชาติ โดยไม่ล่วงรู้เลยว่าภัยคุกคามอันตรายกำลังคืบคลานเข้ามาใกล้
อคิณและทีมของเขาเดินทางมาถึงเจนีวาด้วยเครื่องบินเจ็ตส่วนตัวที่จัดหาโดยหน่วยข่าวกรองลับของสหประชาชาติ ซึ่งพวกเขาได้ทำการติดต่อและแจ้งเตือนภัยไปแล้ว แม้จะยังไม่สามารถเปิดเผยรายละเอียดทั้งหมดเกี่ยวกับ ‘รหัสมรณะ’ ได้ แต่การเตือนภัยเรื่องการก่อการร้ายทางชีวภาพก็เพียงพอที่จะทำให้หน่วยงานความมั่นคงทั่วโลกตื่นตัว
“จากข้อมูลที่ได้ การรักษาความปลอดภัยของการประชุมถูกยกระดับขึ้นสูงสุด” เรย์รายงานขณะที่เขากำลังดูแผนผังอาคารสหประชาชาติบนหน้าจอแท็บเล็ต “มีหน่วยรักษาความปลอดภัยพิเศษจากหลายประเทศประจำการอยู่ทุกจุด และมีการติดตั้งระบบตรวจจับสารชีวภาพทั่วทั้งอาคาร”
“นั่นคือสิ่งที่เอริคต้องการ” อคิณพูดเสียงเรียบ “เขาต้องการสร้างความโกลาหล และเขาต้องการให้โลกเห็นว่าระบบรักษาความปลอดภัยของพวกมันไร้ประสิทธิภาพเพียงใด”
“แต่พวกมันจะปลดปล่อย ‘รหัสมรณะ’ ได้อย่างไร ในเมื่อระบบป้องกันแน่นหนาขนาดนั้น?” นาเดียถาม
“เอริครู้จุดอ่อนของทุกระบบ” อคิณตอบ “เขาเป็นอัจฉริยะด้านชีวเคมีและระบบรักษาความปลอดภัย เขาจะต้องมีแผนการที่ซับซ้อนกว่าที่เราคิดไว้”
ทีมพยัคฆ์เงาจัดตั้งฐานปฏิบัติการชั่วคราวในเซฟเฮาส์ลับแห่งหนึ่งใจกลางเมืองเจนีวา พวกเขาเริ่มวิเคราะห์ข้อมูลทั้งหมดที่ได้รับจากหน่วยข่าวกรอง และพยายามคาดเดาแผนการต่อไปของเอริค
“ผมได้ทำการเจาะเข้าระบบรักษาความปลอดภัยของอาคารสหประชาชาติแล้วครับ” เรย์รายงาน “ผมพบว่ามีสัญญาณแปลกปลอมบางอย่างที่ส่งมาจากจุดที่อยู่นอกอาคาร แต่เชื่อมต่อกับระบบระบายอากาศของอาคาร”
“ระบบระบายอากาศ?” อคิณทวนคำ “นั่นแหละคือช่องทางของพวกมัน”
“ถูกต้องครับพี่อคิณ” เรย์ยืนยัน “ถ้าพวกมันสามารถปลดปล่อย ‘รหัสมรณะ’ เข้าสู่ระบบระบายอากาศได้ เชื้อไวรัสก็จะแพร่กระจายไปทั่วทั้งอาคารในเวลาอันรวดเร็ว”
“แล้วจุดที่ส่งสัญญาณมาจากไหน?” อคิณถาม
“มันมาจากอาคารเก่าแก่ที่อยู่ฝั่งตรงข้ามของถนน” เรย์ตอบ “มันเป็นอาคารที่ถูกทิ้งร้างมานาน และไม่มีใครสังเกตเห็นความผิดปกติ”
อคิณพยักหน้า เขารู้สึกถึงความเย็นยะเยือกที่แล่นไปตามสันหลัง เอริคได้วางแผนทุกอย่างไว้อย่างแยบยล และเขาได้เลือกเป้าหมายที่สมบูรณ์แบบที่สุด
“นาเดีย นายกับฉันจะเข้าไปในอาคารนั้น” อคิณสั่ง “เรย์ นายคอยสนับสนุนและเตรียมพร้อมที่จะปิดระบบระบายอากาศของอาคารสหประชาชาติให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้”
“รับทราบครับพี่อคิณ” นาเดียและเรย์ตอบพร้อมกัน
อคิณและนาเดียเคลื่อนที่ไปยังอาคารเก่าแก่ที่เรย์ระบุไว้ พวกเขาใช้เสื้อผ้าพลเรือนเพื่ออำพรางตัว และหลีกเลี่ยงการเป็นที่สังเกตของเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัย
เมื่อมาถึงอาคารเก่าแก่ อคิณสังเกตเห็นความผิดปกติบางอย่าง แม้จะดูเป็นอาคารร้าง แต่กลับมีร่องรอยของการใช้งานล่าสุดอยู่ภายใน
“มีคนอยู่ข้างใน” อคิณกระซิบ
พวกเขาแทรกซึมเข้าไปในอาคารอย่างเงียบเชียบ กลิ่นอับชื้นและฝุ่นคละคลุ้งไปทั่ว บรรยากาศดูอึมครึมและน่าขนลุก
“สัญญาณชีพจรตรวจพบได้สามจุดอยู่ชั้นบนสุด” เรย์รายงาน “และมีอุปกรณ์บางอย่างที่กำลังส่งสัญญาณไปยังอาคารสหประชาชาติ”
“นั่นแหละคือจุดที่เราต้องไป” อคิณพูด
พวกเขาเคลื่อนที่ขึ้นบันไดอย่างระมัดระวัง ทุกย่างก้าวถูกคำนวณมาอย่างดี เพื่อหลีกเลี่ยงกับดักและเซ็นเซอร์ที่อาจซ่อนอยู่
เมื่อมาถึงชั้นบนสุด พวกเขามองเห็นห้องที่ถูกปิดแน่น และมีเสียงการเคลื่อนไหวจากภายใน
“น่าจะเป็นห้องควบคุม” นาเดียกระซิบ
อคิณพยักหน้า เขาสะกิดให้นาเดียเตรียมพร้อม ก่อนจะใช้เท้าถีบประตูห้องอย่างแรง ประตูเปิดออกเผยให้เห็นห้องควบคุมขนาดเล็กที่เต็มไปด้วยอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ที่ทันสมัย และชายฉกรรจ์สามคนในชุดดำที่กำลังทำงานอยู่หน้าจอคอมพิวเตอร์
พวกมันตกใจกับการปรากฏตัวของอคิณและนาเดีย ชายคนหนึ่งหยิบปืนขึ้นมาเล็ง แต่อคิณเร็วกว่า เขาใช้ปืนพกเก็บเสียงยิงเข้าที่หัวของชายคนนั้นอย่างแม่นยำ
ชายอีกสองคนพยายามตอบโต้ แต่นาเดียก็พุ่งตัวเข้าใส่พวกมันอย่างรวดเร็ว เธอใช้ทักษะการต่อสู้ระยะประชิดจัดการกับพวกมันอย่างรวดเร็วและไร้เสียง ชายทั้งสองคนล้มลงไปกองกับพื้นหมดสติ
“เคลียร์” นาเดียกระซิบ
อคิณเดินเข้าไปที่หน้าจอคอมพิวเตอร์ เขามองเห็นแผนผังของอาคารสหประชาชาติ และระบบระบายอากาศที่กำลังถูกควบคุมจากระยะไกล
“พวกมันกำลังเตรียมพร้อมที่จะปลดปล่อย ‘รหัสมรณะ’ แล้ว” อคิณพูดเสียงเครียด
“พี่อคิณครับ ผมตรวจพบสัญญาณการปลดปล่อย ‘รหัสมรณะ’ แล้วครับ!” เรย์ตะโกนผ่านระบบสื่อสาร “มันกำลังจะถูกปล่อยเข้าสู่ระบบระบายอากาศแล้ว!”
อคิณกำหมัดแน่น เขารู้สึกถึงความกดดันที่ถาโถมเข้ามาในทันที เวลาของพวกเขามีน้อยลงทุกที
“เรย์ ปิดระบบระบายอากาศเดี๋ยวนี้!” อคิณสั่ง
“ผมกำลังพยายามอยู่ครับพี่อคิณ แต่ระบบมันถูกล็อคไว้” เรย์ตอบ “ผมต้องใช้เวลาอีกนิดหน่อย”
อคิณหันไปมองอุปกรณ์ที่กำลังส่งสัญญาณ มันคือเครื่องพ่นสารชีวภาพขนาดเล็กที่ถูกติดตั้งอยู่บนหน้าต่าง และกำลังพ่นละอองบางๆ ออกไปทางอาคารสหประชาชาติ
“ไม่ทันแล้ว” อคิณพึมพำ “พวกมันได้ปลดปล่อย ‘รหัสมรณะ’ แล้ว”
ความรู้สึกสิ้นหวังเข้าครอบงำอคิณในทันที เขารู้สึกถึงความล้มเหลวที่กำลังจะมาถึง
“พี่อคิณครับ” เรย์เรียก “ผมสามารถปิดระบบระบายอากาศได้แล้วครับ!”
คำพูดของเรย์เป็นเหมือนแสงสว่างที่ปลายอุโมงค์ อคิณหันไปมองหน้าจอคอมพิวเตอร์อีกครั้ง สัญญาณการปลดปล่อย ‘รหัสมรณะ’ หยุดลงแล้ว และระบบระบายอากาศของอาคารสหประชาชาติก็ถูกปิด
“มันสายไปแล้วหรือเปล่า?” นาเดียถาม
“ไม่รู้” อคิณตอบ “แต่เราต้องไปที่อาคารสหประชาชาติเดี๋ยวนี้! เราต้องประเมินสถานการณ์และหาทางรับมือกับสิ่งที่เกิดขึ้น”
อคิณและนาเดียรีบออกจากห้องควบคุม พวกเขามุ่งหน้าไปยังอาคารสหประชาชาติอย่างรวดเร็ว แม้จะยังไม่รู้ว่า ‘รหัสมรณะ’ ได้แพร่กระจายไปมากน้อยเพียงใด แต่พวกเขาก็รู้ว่าภารกิจครั้งนี้ยังไม่จบ
การเคลื่อนไหวของศัตรูได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว และโลกทั้งใบกำลังตกอยู่ในอันตราย อคิณและทีมพยัคฆ์เงาจะต้องเผชิญหน้ากับหายนะที่กำลังจะมาถึง และหาทางหยุดยั้งมันให้ได้ ไม่ว่าจะต้องแลกด้วยอะไรก็ตาม
พยัคฆ์เงา: รหัสมรณะ
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 ลิขสิทธิ์ทุกประการ บริษัท ไอเดีย เม็มโมรี่ กรุ๊ป จำกัด | iDearead.club
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก