ความโกลาหลเข้าครอบงำอาคารสหประชาชาติทันทีที่ข่าวการโจมตีทางชีวภาพแพร่สะพัดไปทั่ว ผู้นำโลกและเจ้าหน้าที่ระดับสูงต่างถูกอพยพอย่างเร่งด่วน หน่วยรักษาความปลอดภัยพิเศษในชุดป้องกันสารเคมีเข้าประจำการทั่วทั้งอาคารเพื่อประเมินสถานการณ์และจำกัดการแพร่กระจายของ ‘รหัสมรณะ’ ที่ถูกปลดปล่อยออกมา
อคิณและนาเดียมาถึงอาคารสหประชาชาติท่ามกลางความวุ่นวาย พวกเขาใช้บัตรประจำตัวปลอมที่เรย์สร้างขึ้นเพื่อแทรกซึมเข้าไปภายใน อคิณรู้สึกถึงความกดดันที่ถาโถมเข้ามาอีกครั้ง ‘รหัสมรณะ’ ได้ถูกปลดปล่อยออกมาแล้ว และตอนนี้ภารกิจของพวกเขาคือการจำกัดความเสียหายและหาทางหยุดยั้งมันให้ได้
“เรย์ สถานการณ์เป็นยังไงบ้าง?” อคิณถามผ่านระบบสื่อสาร
“ระบบตรวจจับสารชีวภาพยืนยันว่า ‘รหัสมรณะ’ ได้ถูกปลดปล่อยออกมาจริงครับ” เรย์รายงานด้วยน้ำเสียงเครียด “แต่ปริมาณที่ตรวจพบยังไม่ถึงระดับที่จะก่อให้เกิดการแพร่ระบาดขนาดใหญ่ได้ทันที”
“นั่นหมายความว่าอะไร?” นาเดียถาม
“หมายความว่าพวกมันอาจจะปล่อยออกมาในปริมาณน้อย เพื่อทดสอบระบบ หรือเพื่อให้เราตื่นตระหนก” เรย์ตอบ “หรืออาจจะเป็นเพียงส่วนหนึ่งของแผนการที่ใหญ่กว่า”
อคิณพยักหน้า เขาสัมผัสได้ถึงความผิดปกติบางอย่าง เอริคไม่ใช่คนที่จะทำอะไรครึ่งๆ กลางๆ เขาจะต้องมีแผนการที่ซับซ้อนกว่านี้
“เราต้องหาจุดที่ ‘รหัสมรณะ’ ถูกปล่อยออกมา” อคิณสั่ง “เราต้องรู้ว่ามันถูกปล่อยออกมาจากตรงไหน และปริมาณเท่าไหร่”
พวกเขาเคลื่อนที่เข้าไปในอาคารสหประชาชาติอย่างระมัดระวัง เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยในชุดป้องกันสารเคมีเดินตรวจตราอยู่ทุกจุด บรรยากาศเต็มไปด้วยความตึงเครียดและความหวาดกลัว
“ผมกำลังพยายามเจาะเข้าระบบของฟีนิกซ์อีกครั้งครับพี่อคิณ” เรย์รายงาน “ผมคิดว่าเอริคจะต้องทิ้งร่องรอยบางอย่างไว้”
ในขณะที่เรย์กำลังทำงาน อคิณและนาเดียก็เดินสำรวจไปตามทางเดิน พวกเขาสังเกตเห็นร่องรอยบางอย่างที่ผิดปกติบนผนังใกล้กับช่องระบายอากาศ มันเป็นคราบสีใสๆ ที่เกาะอยู่บนพื้นผิว
“นี่ไง” อคิณพูด “จุดที่ ‘รหัสมรณะ’ ถูกปล่อยออกมา”
นาเดียใช้ชุดตรวจสอบสารเคมีขนาดเล็กเก็บตัวอย่างคราบนั้น มันคือ ‘รหัสมรณะ’ อย่างไม่ต้องสงสัย
“แต่ดูเหมือนปริมาณจะน้อยกว่าที่เราคิดไว้มาก” นาเดียพูด “มันไม่น่าจะก่อให้เกิดการแพร่ระบาดขนาดใหญ่ได้”
“นั่นแหละคือปัญหา” อคิณพึมพำ “เอริคกำลังทำอะไรบางอย่าง”
ทันใดนั้น เสียงโทรศัพท์ของอคิณก็ดังขึ้น มันเป็นเบอร์ที่ไม่คุ้นเคย แต่เขารู้สึกได้ถึงความผิดปกติบางอย่าง
“รับเลยครับพี่อคิณ” เรย์บอก “ผมตรวจสอบแล้ว มันเป็นเบอร์ที่ถูกเข้ารหัส และไม่สามารถตรวจสอบแหล่งที่มาได้”
อคิณรับโทรศัพท์ เสียงที่ดังออกมาจากปลายสายทำให้หัวใจของเขาเต้นรัว มันคือเสียงของเอริค
“อคิณ…นายคงจะสงสัยว่าทำไมฉันถึงทำแบบนี้” เสียงของเอริคเต็มไปด้วยความเย้ยหยันและเย็นชา “นายคงคิดว่าฉันหักหลังนาย”
“นายต้องการอะไรเอริค?” อคิณถามเสียงเย็นชา
“ฉันต้องการให้นายรู้ความจริง” เอริคตอบ “ความจริงที่ว่าโลกนี้มันเน่าเฟะเกินกว่าจะเยียวยาได้ และพวกนายทุกคนก็เป็นส่วนหนึ่งของปัญหา”
“นายกำลังทำลายโลกนะเอริค” อคิณพูด “นายกำลังจะฆ่าผู้บริสุทธิ์นับล้านคน”
“การเสียสละเล็กน้อย เพื่อการเปลี่ยนแปลงที่ยิ่งใหญ่” เอริคตอบ “และนี่เป็นแค่การเริ่มต้นเท่านั้น อคิณ…สิ่งที่นายเห็นในวันนี้เป็นแค่ตัวอย่างเล็กๆ ของสิ่งที่ฉันจะทำ”
“นายหมายความว่ายังไง?” อคิณถาม
“‘รหัสมรณะ’ ที่ถูกปล่อยออกมาในวันนี้เป็นแค่ ‘สายล่อ’ เท่านั้น” เอริคหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง “ของจริงกำลังจะถูกปลดปล่อยในไม่ช้า และคราวนี้…จะไม่มีใครหยุดมันได้”
คำพูดของเอริคเป็นเหมือนสายฟ้าฟาดลงกลางใจอคิณ เขารู้สึกถึงความเย็นยะเยือกที่แล่นไปตามสันหลัง เอริคได้วางแผนทุกอย่างไว้อย่างแยบยล และ ‘รหัสมรณะ’ ที่ถูกปล่อยออกมาในวันนี้เป็นแค่กับดัก
“ฉันต้องการให้นายรู้ว่าฉันอยู่เหนือกว่านายเสมอ อคิณ” เอริคพูดต่อ “และฉันก็รู้ทุกจุดอ่อนของนาย ทุกความลับของพยัคฆ์เงา”
“นายรู้ทุกอย่างเกี่ยวกับเราได้ยังไง?” อคิณถาม “นายเป็นคนเดียวที่รู้ความลับของพยัคฆ์เงา”
“แน่นอนสิอคิณ” เอริคตอบ “เพราะฉันคือ ‘เงา’ ที่ซ้อนเร้นอยู่กับพวกนายมาตลอด”
คำพูดของเอริคเป็นเหมือนคมมีดที่กรีดแทงลงกลางใจอคิณ เขาไม่เข้าใจว่าเอริคหมายถึงอะไร ‘เงา’ ที่ซ้อนเร้น?
“นายคงจำไม่ได้แล้วสินะอคิณ” เอริคพูดต่อ “ในวันนั้น…วันสุดท้ายของการปะทะกับฟีนิกซ์ นายคิดว่าฉันตายไปแล้ว แต่จริงๆ แล้ว…ฉันรอดมาได้ และฉันก็ได้เห็นทุกอย่าง”
“ฉันเห็นความอ่อนแอของพยัคฆ์เงา ฉันเห็นความล้มเหลวของพวกนาย และฉันก็รู้ว่าโลกนี้ต้องการการเปลี่ยนแปลง”
“และฉันก็รู้ด้วยว่านายจะตามหาฉัน อคิณ และฉันก็เตรียมกับดักไว้ให้นายแล้ว”
เสียงของเอริคดับลงไป อคิณยังคงถือโทรศัพท์ไว้ในมือด้วยความรู้สึกที่ผสมปนเปกัน ทั้งความเจ็บปวด ความโกรธ และความสับสน
“พี่อคิณครับ มีอะไรเกิดขึ้น?” นาเดียถาม
อคิณเงยหน้าขึ้นมองนาเดีย ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความมืดมน
“เอริคเป็นคนทรยศ” อคิณพูดเสียงสั่น “เขาไม่ได้ถูกบังคับ แต่เขาเต็มใจที่จะทำสิ่งนี้ และเขาก็เป็น ‘เงา’ ที่ซ้อนเร้นอยู่กับเรามาตลอด”
“เขาหมายความว่ายังไงครับพี่อคิณ?” เรย์ถาม
“เขาหมายความว่าเขาคือคนของฟีนิกซ์มาตั้งแต่แรก” อคิณตอบ “เขาเป็นสายลับที่ถูกส่งเข้ามาในพยัคฆ์เงา และเขาก็ใช้เวลาหลายปีเพื่อรวบรวมข้อมูลเกี่ยวกับเรา”
ความจริงที่ถูกเปิดเผยเป็นเหมือนระเบิดที่ลงกลางห้อง เรย์และนาเดียถึงกับตกใจกับสิ่งที่ได้ยิน เอริค…คนที่พวกเขาคิดว่าเป็นเพื่อนร่วมทีม เป็นผู้ที่เคยต่อสู้เคียงบ่าเคียงไหล่กับพวกเขา กลับกลายเป็นคนทรยศที่แท้จริง
“มันเป็นไปไม่ได้” นาเดียพึมพำ “เขาเป็นคนดี เขาไม่มีทางทำแบบนี้”
“เราทุกคนถูกหลอก” อคิณพูด “เขาคืออัจฉริยะด้านการปลอมแปลงตัวตน และเขาได้เล่นบทบาทของเพื่อนร่วมทีมได้อย่างแนบเนียน”
“แล้วตอนนี้เราจะทำยังไงดีครับพี่อคิณ?” เรย์ถาม “ถ้าเอริครู้ทุกอย่างเกี่ยวกับเรา นั่นหมายความว่าแผนการของเราทั้งหมดจะถูกเปิดเผย”
อคิณกำหมัดแน่น เขามองไปยังหน้าต่างที่เห็นทิวทัศน์ของกรุงเจนีวาที่เต็มไปด้วยความวุ่นวาย
“เราต้องเปลี่ยนแผน” อคิณตัดสินใจ “เราต้องไปที่ฐานทัพของฟีนิกซ์ให้เร็วที่สุด และเราต้องหยุด ‘รหัสมรณะ’ ของจริงให้ได้ ก่อนที่มันจะถูกปลดปล่อยออกมา”
การต่อสู้ครั้งนี้ได้เปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง ศัตรูที่พวกเขาเคยคิดว่ารู้จัก บัดนี้ได้เผยตัวตนที่แท้จริงออกมาแล้ว และมันคือคนที่พวกเขาเคยเชื่อใจมากที่สุด
ความหนักอึ้งในใจของอคิณเพิ่มขึ้นเป็นทวีคูณ แต่ในความเจ็บปวดและความโกรธนั้น เขากลับรู้สึกถึงความมุ่งมั่นที่แข็งแกร่งกว่าเดิม เขาจะต้องหยุดเอริคให้ได้ ไม่ใช่แค่เพื่อโลก แต่เพื่อไถ่ถอนความผิดพลาดในอดีต และเพื่อปกป้องเกียรติของพยัคฆ์เงาที่ถูกย่ำยี
พยัคฆ์เงา: รหัสมรณะ
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 ลิขสิทธิ์ทุกประการ บริษัท ไอเดีย เม็มโมรี่ กรุ๊ป จำกัด | iDearead.club
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก