ตอนที่ 2 — คำสั่งแรก พลังที่ตื่นขึ้นในตัวเธอ

เจียหลินไม่รอช้าแม้แต่วินาทีเดียว เมื่อเสียงก่นด่าและคำดูถูกของเหล่าหมอหลวงยังคงดังก้องอยู่เบื้องหลัง เธอกลับไม่สนใจไยดี ราวกับเสียงเหล่านั้นเป็นเพียงสายลมที่พัดผ่าน เธอหันไปสั่งการเหล่าข้ารับใช้ด้วยน้ำเสียงที่เด็ดขาดและแฝงไว้ด้วยอำนาจบางอย่างที่แม้แต่ตัวเธอเองก็ยังไม่เคยสัมผัสมาก่อน “เตรียมน้ำสะอาด ผ้าสะอาด และสมุนไพรบางชนิดมาให้ข้าเดี๋ยวนี้!”

หมอหลวงคนอื่นๆ ‌ที่เคยดูแลพระชายาอี้หลันมาก่อนพากันหัวเราะเยาะเสียงดังลั่น “ฮ่าๆๆๆ หมอหลวงเจียหลิน ท่านยังคิดจะปรุงยาพิษให้พระชายาอีกหรือ” หมอหลวงอาวุโสผู้หนึ่งเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเย้ยหยัน ดวงตาเต็มไปด้วยความดูถูกเหยียดหยาม “ด้วยสภาพของพระชายาในตอนนี้ จะมีหมอเทวดาที่ไหนรักษาได้เล่า” ​อีกคนเสริมขึ้น น้ำเสียงเต็มไปด้วยความสิ้นหวังและเย้ยหยันในคราวเดียวกัน พวกเขาต่างมองเจียหลินด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความสงสัยระคนสมเพช ราวกับว่าเธอกำลังจะทำเรื่องไร้สาระที่ไม่ต่างอะไรกับการเล่นขายของ

แต่เจียหลินกลับเมินเฉยต่อคำดูถูกเหล่านั้นอย่างสิ้นเชิง สีหน้าของเธอสงบนิ่ง หากแต่แววตาฉายแววแห่งความมุ่งมั่นอย่างแรงกล้า เธอเดินเข้าไปใกล้เตียงบรรทมของพระชายาอี้หลันอย่างช้าๆ กลิ่นอับชื้นและกลิ่นคาวเลือดคละคลุ้งอยู่ในอากาศ ‍ทำให้เธอต้องขมวดคิ้วเล็กน้อย ร่างกายของพระชายาผ่ายผอมซีดเซียว ริมฝีปากแห้งผากจนแตกเป็นขุย ดวงตาปิดสนิท ใบหน้าบิดเบี้ยวด้วยความเจ็บปวดที่แม้แต่ในห้วงนิทราก็ยังไม่อาจหลีกหนีพ้น

เธอใช้ทักษะการวินิจฉัยโรคสมัยใหม่ของลลิน ซึ่งเป็นความรู้ที่ฝังแน่นอยู่ในจิตใต้สำนึกของเธอ วิเคราะห์อาการของพระชายาอี้หลันอย่างละเอียด เธอสัมผัสชีพจรที่แผ่วเบา ‌ตรวจดูผิวหนังที่ซีดเผือด และสังเกตอาการอื่นๆ อย่างถี่ถ้วน ความรู้ทางการแพทย์อันทันสมัยที่เธอเคยร่ำเรียนมาในโลกเดิมผสานเข้ากับสัญชาตญาณอันเฉียบคม ทำให้เธอพบว่าพระนางไม่ได้ป่วยด้วยโรคธรรมดาอย่างที่หมอหลวงคนอื่นๆ เข้าใจ แต่ถูกพิษร้ายบางชนิดที่ออกฤทธิ์ช้าๆ ผสมผสานกับอาการติดเชื้อรุนแรงที่ทำให้ร่างกายทรุดโทรมอย่างหนักหน่วง

“เป็นพิษ…และมีการติดเชื้อ” ‍เจียหลินพึมพำกับตัวเอง เสียงของเธอแผ่วเบาจนแทบไม่ได้ยิน แต่ความหนักแน่นในน้ำเสียงนั้นกลับทำให้ข้ารับใช้ที่ยืนอยู่ใกล้ๆ ถึงกับสะดุ้งเล็กน้อย

ทันใดนั้นเอง เสียงของระบบก็ดังขึ้นในหัวของเธอ ราวกับเสียงกระซิบจากสรวงสวรรค์

[ระบบ] ทักษะการแพทย์เบื้องต้นระดับ 1 ​ถูกเปิดใช้งานแล้ว

พร้อมกับเสียงประกาศนั้น ความรู้สึกประหลาดก็แล่นเข้ามาในสมองของเจียหลิน ราวกับมีกระแสไฟฟ้าอ่อนๆ ไหลผ่าน ความรู้เกี่ยวกับสรรพคุณของสมุนไพรโบราณนับร้อยชนิด วิธีการฝังเข็มในจุดต่างๆ ของร่างกาย และวิธีการรักษาแบบดั้งเดิมที่เธอไม่เคยรู้จักมาก่อน ​ก็หลั่งไหลเข้ามาในหัวของเธอราวกับเป็นความทรงจำของตัวเองที่ถูกปลุกให้ตื่นขึ้น ความรู้เหล่านั้นผสมผสานเข้ากับความรู้ทางการแพทย์สมัยใหม่ของเธอเองอย่างลงตัว ก่อเกิดเป็นองค์ความรู้ใหม่ที่สมบูรณ์แบบและทรงพลัง

เธอรู้สึกเหมือนได้เปิดตำราแพทย์โบราณเล่มใหญ่ที่ซ่อนอยู่ในส่วนลึกของจิตใจ ทุกหน้ากระดาษเต็มไปด้วยภูมิปัญญาที่สั่งสมมานับพันปี และเธอก็สามารถเข้าถึงมันได้ในทันที เธอหลับตาลงชั่วขณะเพื่อประมวลผลข้อมูลมหาศาลที่เพิ่งได้รับมา เมื่อลืมตาขึ้นอีกครั้ง แววตาของเธอก็ฉายแววแห่งความมั่นใจและเด็ดเดี่ยว ​“ต้องทำความสะอาดบาดแผลและลดไข้ก่อน แล้วจึงค่อยล้างพิษ” เธอบอกกับตัวเองด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่นกว่าเดิม

เจียหลินสั่งการให้ข้ารับใช้ต้มน้ำปริมาณมากจนเดือดพล่าน และนำผ้าสะอาดมาฆ่าเชื้อด้วยไอน้ำร้อนจัด ซึ่งเป็นวิธีการที่เธอคิดว่าดีที่สุดเท่าที่จะทำได้ในยุคนี้ เธอสั่งให้พวกเขาทำความสะอาดห้องบรรทมของพระชายาให้ปราศจากสิ่งสกปรกมากที่สุดเท่าที่จะทำได้ ปัดกวาดเช็ดถูทุกซอกทุกมุม เปลี่ยนผ้าปูที่นอนและเครื่องนอนทั้งหมดให้สะอาดเอี่ยมอ่อง ซึ่งดูเป็นเรื่องประหลาดในสายตาของคนยุคนี้ที่มักจะมองข้ามเรื่องสุขอนามัยไป

“คุณหนูเจียหลินเจ้าคะ เหตุใดจึงต้องทำความสะอาดถึงเพียงนี้เล่าเจ้าคะ” นางกำนัลคนหนึ่งเอ่ยถามด้วยความสงสัยระคนหวาดกลัวเล็กน้อย

เจียหลินหันไปมองนางกำนัลผู้นั้นด้วยแววตาจริงจัง “หากไม่สะอาด เชื้อโรคจะแพร่กระจาย และพระชายาจะไม่มีทางรอด!” เธอเน้นย้ำคำว่า “เชื้อโรค” ซึ่งเป็นคำที่ไม่เคยมีใครได้ยินมาก่อนในยุคนี้ ทำให้ทุกคนต่างพากันงุนงง แต่เมื่อเห็นแววตาที่เด็ดขาดของเธอ ก็ไม่มีใครกล้าขัดขืน

ในระหว่างที่ข้ารับใช้กำลังทำความสะอาดห้อง เจียหลินก็สำรวจร้านค้าแลกเปลี่ยนของระบบอีกครั้ง เธอพบว่ามี “ชุดยาฆ่าเชื้อเบื้องต้น” ที่สามารถแลกได้ด้วย “แต้มคุณงามความดี” ซึ่งเธอยังไม่มีแม้แต่แต้มเดียว แต่ระบบก็ใจดีพอที่จะให้ยาพื้นฐานสำหรับการลดไข้และขับพิษบางชนิดที่สามารถสกัดได้จากสมุนไพรที่หาได้ง่ายในวัง เธอรีบจดรายการสมุนไพรที่ต้องการและสั่งให้ข้ารับใช้ไปจัดหามาให้โดยเร็วที่สุด

“สมุนไพรเหล่านี้ต้องสดใหม่ที่สุด และต้องนำมาให้ข้าภายในหนึ่งเค่อ!” เจียหลินสั่งเสียงเข้ม ข้ารับใช้ต่างพากันวิ่งวุ่นไปทั่ววังเพื่อจัดหาสมุนไพรตามที่เธอต้องการ

เจียหลินใช้เวลาทั้งคืนในการดูแลพระชายาอี้หลัน เธอผสมยาสมุนไพรตามสูตรที่ประยุกต์มาจากทั้งความรู้ทางการแพทย์สมัยใหม่และโบราณอย่างพิถีพิถัน เธอใช้เข็มเงินที่ระบบมอบให้ในการฝังเข็มในจุดที่สำคัญเพื่อกระตุ้นการไหลเวียนโลหิตและขับพิษออกจากร่างกายของพระชายา การฝังเข็มเป็นศาสตร์ที่เธอไม่เคยเรียนรู้มาก่อน แต่ด้วยความรู้ที่ระบบมอบให้ ทำให้เธอสามารถลงเข็มได้อย่างแม่นยำราวกับเป็นผู้เชี่ยวชาญที่ฝึกฝนมานานหลายสิบปี

องค์จักรพรรดิหลงเว่ยส่งขันทีและองครักษ์มาเฝ้าดูการทำงานของเธอตลอดเวลา เขายังคงไม่ไว้ใจในตัวเจียหลินอย่างเต็มที่ และอยากเห็นว่าเธอจะเล่นตุกติกอะไรอีกไหม แต่เมื่อขันทีรายงานความคืบหน้า องค์จักรพรรดิก็อดไม่ได้ที่จะประหลาดใจกับวิธีการที่แปลกประหลาดแต่ได้ผลของเจียหลิน

“ฝ่าบาทพ่ะย่ะค่ะ หมอหลวงเจียหลินใช้วิธีการที่แปลกประหลาดนัก แต่น่าอัศจรรย์ยิ่งนักพ่ะย่ะค่ะ” ขันทีหลี่รายงานด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น “พระชายาอี้หลันเริ่มมีอาการดีขึ้นเล็กน้อยแล้วพ่ะย่ะค่ะ ไข้ลดลง และใบหน้าเริ่มมีสีเลือดฝาดบ้างแล้ว”

องค์จักรพรรดิหลงเว่ยขมวดคิ้วเล็กน้อย พระองค์ยังคงไม่เชื่อสายตาตัวเอง แต่ข่าวดีนี้ก็ทำให้พระองค์รู้สึกโล่งใจขึ้นมาบ้างไม่มากก็น้อย

เจียหลินเหนื่อยล้าจนแทบทรุด ร่างกายของเธออ่อนแรงจากการอดหลับอดนอนตลอดทั้งคืน แต่เมื่อเห็นอาการของพระชายาอี้หลันดีขึ้นเพียงเล็กน้อย เธอก็รู้สึกโล่งใจอย่างยิ่งราวกับยกภูเขาออกจากอก เธอเพิ่งจะถอนหายใจเฮือกใหญ่หลังผ่านพ้นคืนที่แสนยาวนานมาได้ ทว่าทันใดนั้นเอง เสียงของระบบก็ดังขึ้นอีกครั้งในหัวของเธอ เสียงนั้นเย็นชาและไร้อารมณ์ แต่กลับทำให้หัวใจของเธอเต้นระรัวด้วยความหวาดหวั่น

[ระบบ] พบการบ่อนทำลายภายในวังหลวง! ผู้ป่วยถูกวางยาพิษเพิ่มเติม ภารกิจย่อย: ค้นหาตัวคนร้ายและหลักฐานภายใน 24 ชั่วโมง มิฉะนั้น ภารกิจหลักจะล้มเหลว!

เจียหลินเบิกตากว้าง ดวงตาของเธอฉายแววตกใจสุดขีด เธอเหลือบมองไปรอบๆ ตัวเอง เหล่าขันทีและนางกำนัลที่ดูเหมือนจะภักดีต่างยืนอยู่รอบๆ เตียงนอนของพระชายาอี้หลัน บางคนมีสีหน้าเหนื่อยล้า บางคนมีสีหน้าเป็นห่วง แต่ไม่มีใครแสดงพิรุธออกมาอย่างชัดเจน

ใครคือผู้บ่อนทำลาย? พิษชนิดใหม่ถูกใส่เข้ามาเมื่อใด? เธอเพิ่งจะถอนหายใจโล่งอกไปแท้ๆ แต่ตอนนี้สถานการณ์กลับเลวร้ายลงกว่าเดิมเสียอีก! นี่มันอันตรายกว่าที่คิดไว้มากนัก! หากเธอหาตัวคนร้ายไม่เจอภายใน 24 ชั่วโมง ไม่เพียงแต่ภารกิจหลักจะล้มเหลว ชีวิตของพระชายาอี้หลันก็จะตกอยู่ในอันตราย และชีวิตของเธอก็จะแขวนอยู่บนเส้นด้ายอีกครั้ง!

ความรู้สึกกดดันถาโถมเข้ามาอย่างรุนแรง เจียหลินกัดริมฝีปากแน่น เธอต้องรีบหาตัวคนร้ายให้เจอ ไม่เช่นนั้นความพยายามทั้งหมดของเธอก็จะไร้ความหมาย และเธอจะต้องจบชีวิตลงในวังหลวงแห่งนี้อย่างอนาถ! เธอจะต้องใช้ทุกความสามารถที่เธอมี ทั้งความรู้ทางการแพทย์สมัยใหม่และโบราณ ทั้งไหวพริบปฏิภาณ และความช่วยเหลือจากระบบ เพื่อไขปริศนาครั้งนี้ให้ได้!