ตอนที่ 3 — วังซ่อนเล่ห์: ทักษะสังเกตนำเจียหลินสู่การ

หลังได้รับคำเตือนจากระบบที่แฝงมาด้วยความนัยลึกซึ้ง เจียหลินก็ไม่รอช้า เธอรู้ดีว่าในวังหลวงแห่งนี้ ทุกย่างก้าวล้วนเต็มไปด้วยอันตรายและเล่ห์กลที่มองไม่เห็น หากไม่ระมัดระวัง แม้แต่ชีวิตของตนเองก็อาจไม่ปลอดภัย เธอเริ่มดำเนินการสืบสวนทันที โดยใช้ ‌“ทักษะการสังเกตขั้นสูง” ที่ระบบเพิ่งปลดล็อกให้เมื่อเธอทำภารกิจย่อยบางส่วนสำเร็จ ทักษะนี้ไม่ได้เป็นเพียงการมองเห็นด้วยตาเปล่า แต่เป็นการรับรู้ถึงรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ ที่คนทั่วไปมองข้ามไป ราวกับว่าประสาทสัมผัสทั้งห้าของเธอถูกยกระดับขึ้นไปอีกขั้น

เจียหลินเริ่มสังเกตพฤติกรรมของทุกคนในตำหนักอย่างละเอียดถี่ถ้วน ทุกอิริยาบถ ​ทุกคำพูด ทุกสายตาที่จับจ้อง เธอจดจำได้หมด กลิ่นอายจางๆ ที่ติดตัวผู้คน สารเคมีที่มองไม่เห็นแม้ด้วยตาเปล่าก็ยังคงปรากฏชัดเจนในสายตาของเธอ ความทรงจำของลลิน แพทย์นิติเวชผู้เชี่ยวชาญด้านการวิเคราะห์หลักฐานในอดีตชาติ ‍ผสานรวมเข้ากับความสามารถใหม่นี้อย่างลงตัว ทำให้เธอกลายเป็นนักสืบผู้เฉียบคมโดยไม่รู้ตัว

เธอเดินตรวจตราไปทั่วตำหนักราวกับเป็นกิจวัตรประจำวันของหมอหลวง แต่สายตาของเธอกลับสอดส่องไปทุกซอกทุกมุม ราวกับกำลังตามหาสิ่งที่ขาดหายไป ในบรรดานางกำนัลและขันทีจำนวนมากที่รับใช้พระชายาอี้หลัน เจียหลินสังเกตเห็นนางกำนัลคนหนึ่งชื่อ “เหมยฮวา” ที่มีท่าทีลุกลี้ลุกลนผิดปกติ ‌นางมักจะหลบสายตาเมื่อเจียหลินมองไป และมีกลิ่นสมุนไพรบางชนิดติดตัวอยู่เสมอ กลิ่นนั้นไม่ใช่กลิ่นหอมของดอกไม้ แต่เป็นกลิ่นฉุนอ่อนๆ ที่เจียหลินคุ้นเคยดี กลิ่นที่คล้ายกับยาพิษที่เพิ่งตรวจพบในร่างกายของพระชายาอี้หลัน

“เหมยฮวา…” เจียหลินพึมพำกับตัวเองเบาๆ ขณะที่เดินผ่านนางกำนัลผู้นั้น ‍เหมยฮวาตัวสั่นเล็กน้อยและรีบก้มหน้าลง เจียหลินแกล้งทำเป็นไม่สนใจและเดินจากไป แต่ในใจของเธอนั้นเต็มไปด้วยความสงสัยและแผนการที่เริ่มก่อร่างขึ้น

คืนนั้น เจียหลินกลับมายังห้องของตนเอง เธอจุดตะเกียงน้ำมันหอมระเหยกลิ่นอ่อนๆ เพื่อผ่อนคลาย แต่ในใจกลับครุ่นคิดถึงสถานการณ์ที่กำลังเผชิญอยู่ “ระบบ… ​เจ้าบอกว่าข้าคือผู้ถูกเลือก แต่ดูเหมือนว่าเส้นทางนี้จะไม่ได้โรยด้วยกลีบกุหลาบเลยสักนิด” เธอหยิบตำราแพทย์โบราณขึ้นมาเปิดอ่าน แต่สายตาของเธอกลับจ้องมองไปยังความว่างเปล่าข้างหน้า

“เหมยฮวา… นางคงเป็นเพียงหมากตัวหนึ่ง” เจียหลินวิเคราะห์ “แต่ใครกันที่อยู่เบื้องหลัง?” การจะหาตัวผู้บงการไม่ใช่เรื่องง่ายในวังที่เต็มไปด้วยความลับและศัตรูที่มองไม่เห็น ​หากเธอเปิดเผยเรื่องนี้โดยไม่มีหลักฐานที่ชัดเจน เธอเองนั่นแหละที่จะตกเป็นเป้า

เจียหลินเริ่มวางแผนอย่างรอบคอบ เธอรู้ดีว่าต้องหาหลักฐานที่ไม่อาจโต้แย้งได้ เธอตัดสินใจใช้ “เครื่องตรวจจับสารพิษขั้นต้น” จากร้านค้าของระบบ ซึ่งเธอได้รับแต้มจากการรักษาพระชายาไปได้บางส่วน “ดีล่ะ ​ระบบ ข้าต้องการเครื่องมือนี้” ทันทีที่เธอคิด เครื่องมือขนาดเล็กเท่าฝ่ามือก็ปรากฏขึ้นในมือของเธอ มันมีลักษณะคล้ายเข็มทิศโบราณ แต่มีหน้าจอเล็กๆ ที่สามารถแสดงผลได้

วันรุ่งขึ้น เจียหลินแกล้งทำเป็นขอให้เหมยฮวาช่วยเตรียมยาบางอย่างสำหรับพระชายา โดยให้เหมยฮวาอยู่ห่างๆ จากตัวยาหลัก และมอบหมายให้เธอนำสมุนไพรบางชนิดมาบด เจียหลินสังเกตว่าเหมยฮวาหยิบสมุนไพรจากตะกร้าที่วางอยู่มุมห้อง ซึ่งเป็นสมุนไพรที่ดูเหมือนจะไม่มีพิษภัยใดๆ แต่เจียหลินกลับรู้สึกถึงกลิ่นแปลกๆ ที่ปะปนมากับกลิ่นสมุนไพรเหล่านั้น

เมื่อเหมยฮวาบดสมุนไพรเสร็จและนำไปวางไว้ เจียหลินก็แกล้งทำเป็นเดินเข้าไปตรวจสอบยาที่เตรียมไว้ เธอใช้จังหวะที่เหมยฮวากำลังหันหลังไปหยิบน้ำชา แอบใช้เครื่องตรวจจับสารพิษขั้นต้นแตะลงบนสมุนไพรที่เหมยฮวาเคยหยิบจับ ผลปรากฏว่าหน้าจอเล็กๆ ของเครื่องตรวจจับสว่างวาบขึ้นเป็นสีแดง พร้อมกับข้อความแจ้งเตือนว่า “ตรวจพบสารพิษชนิดเดียวกันกับที่พบในร่างกายของพระชายาอี้หลัน!”

หัวใจของเจียหลินเต้นระรัวด้วยความตื่นเต้นระคนตื่นตระหนก “เป็นจริงดังคาด!” เธอรีบเก็บเครื่องมือกลับเข้าสู่ระบบอย่างรวดเร็ว โดยไม่ให้ใครสังเกตเห็น เธอแอบเก็บตัวอย่างสมุนไพรที่มีสารพิษปนเปื้อนไว้ในซองผ้าเล็กๆ ที่ซ่อนอยู่ในแขนเสื้ออย่างแนบเนียน นี่คือหลักฐานชิ้นสำคัญที่เธอต้องการ

ในขณะเดียวกัน ข่าวความสำเร็จในการรักษาพระชายาอี้หลันของหมอหลวงเจียหลินก็เริ่มแพร่สะพัดไปทั่ววังหลวงอย่างรวดเร็ว หมอหลวงคนอื่นๆ ที่เคยดูถูกเธอว่าเป็นเพียงหมอหญิงไร้ประสบการณ์ต่างพากันประหลาดใจและเริ่มมองเธอด้วยสายตาที่เปลี่ยนไป จากความดูถูกเหยียดหยาม กลายเป็นความเคารพยำเกรง แม้จะมีบางคนยังคงริษยาอยู่บ้าง แต่ก็ไม่มีใครกล้าแสดงออกอย่างโจ่งแจ้งเหมือนเมื่อก่อน

พระสนมบางองค์ที่มีอาการป่วยเรื้อรังที่หมอหลวงคนอื่นรักษาไม่หาย ก็เริ่มส่งคนมาขอให้เจียหลินไปตรวจดูอาการ เจียหลินใช้โอกาสนี้อย่างชาญฉลาด เธอไม่ได้ปฏิเสธ แต่กลับตอบรับคำเชิญเหล่านั้นด้วยรอยยิ้ม เธอมอบการรักษาที่ดีที่สุดเท่าที่เธอจะทำได้ และในขณะเดียวกันก็สร้างเครือข่ายเล็กๆ ของผู้ที่ได้รับความช่วยเหลือจากเธอ เครือข่ายนี้ไม่ได้มีไว้เพื่ออำนาจ แต่เพื่อเป็นช่องทางในการรับรู้ข้อมูลภายในวังหลวงที่ซับซ้อนนี้

“หมอหลวงเจียหลิน ช่างเป็นสตรีที่น่าสนใจยิ่งนัก” องค์จักรพรรดิหลงเว่ยพึมพำกับขันทีข้างกาย พระองค์เริ่มสังเกตเห็นการเปลี่ยนแปลงของเจียหลินมาได้ระยะหนึ่งแล้ว จากหมอหญิงที่ดูหงอยเหงาและไร้ชีวิตชีวา กลับกลายเป็นสตรีที่เปี่ยมด้วยความมั่นใจและเฉลียวฉลาด พระองค์สั่งให้ขันทีรายงานทุกรายละเอียดเกี่ยวกับเจียหลินอย่างไม่ขาดตกบกพร่อง

แม้ภายนอกพระองค์จะยังคงมีท่าทีเย็นชาและสงบนิ่งตามแบบฉบับขององค์จักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่ แต่สายตาที่มองมายังเจียหลินกลับมีความสงสัยปนความสนใจมากขึ้นเรื่อยๆ “นาง…เปลี่ยนไปมากจริงๆ หรือ?” พระองค์พึมพำกับตัวเองในยามค่ำคืน เมื่อขันทีรายงานเรื่องราวที่น่าเหลือเชื่อเกี่ยวกับการรักษาพระชายาอี้หลัน และการที่เจียหลินสามารถพลิกสถานการณ์จากหมอที่ถูกกล่าวหาว่าเป็นต้นเหตุของโรค ให้กลายเป็นผู้กอบกู้ชีวิตได้อย่างน่าอัศจรรย์

เมื่อรวบรวมหลักฐานได้เพียงพอ เจียหลินก็ตัดสินใจนำเรื่องนี้ไปรายงานต่อองค์จักรพรรดิอย่างลับๆ เธอรู้ดีว่าการเปิดเผยเรื่องนี้จะต้องทำอย่างระมัดระวังที่สุด เธอขอเข้าเฝ้าองค์จักรพรรดิในยามวิกาล โดยมีขันทีคนสนิทของพระองค์เป็นผู้ประสานงาน

“ถวายบังคมฝ่าบาท” เจียหลินคุกเข่าลงเบื้องหน้าพระพักตร์ขององค์จักรพรรดิหลงเว่ย พระองค์ประทับอยู่บนบัลลังก์ไม้จันทน์แกะสลักอย่างวิจิตรบรรจง แสงเทียนสลัวๆ ทำให้เงาของพระองค์ดูสูงใหญ่และน่าเกรงขาม

“มีเรื่องอันใดหรือหมอหลวงเจียหลิน ถึงได้มาเข้าเฝ้าในยามวิกาลเช่นนี้” สุรเสียงของพระองค์ราบเรียบ แต่แฝงไว้ด้วยอำนาจที่ยากจะหยั่งถึง

“ทูลฝ่าบาท หม่อมฉันมีเรื่องสำคัญยิ่งที่จะกราบทูลพ่ะย่ะค่ะ เป็นเรื่องที่เกี่ยวข้องกับพระอาการของพระชายาอี้หลัน และความปลอดภัยของวังหลวง” เจียหลินกล่าวด้วยน้ำเสียงนอบน้อม แต่แฝงไว้ด้วยความหนักแน่น

องค์จักรพรรดิหลงเว่ยทรงพยักหน้าเล็กน้อยเป็นเชิงอนุญาตให้เธอพูดต่อ “ว่ามาเถิด”

เจียหลินเลือกที่จะไม่บอกว่าเธอได้หลักฐานมาอย่างไร แต่บอกเพียงว่า “ข้ามีวิธีการพิเศษในการมองเห็นสิ่งที่ซ่อนเร้นเพคะ” เธอไม่ได้โกหก เพราะทักษะจากระบบก็คือ “วิธีการพิเศษ” ของเธอจริงๆ เธอค่อยๆ อธิบายถึงการสังเกตเห็นความผิดปกติของเหมยฮวา และกลิ่นสมุนไพรต้องสงสัยที่ติดตัวนางกำนัลผู้นั้น

จากนั้น เธอก็นำซองผ้าเล็กๆ ที่บรรจุตัวอย่างสมุนไพรออกมาวางบนโต๊ะเบื้องหน้าพระองค์ “นี่คือหลักฐานที่หม่อมฉันได้มาเพคะ สมุนไพรเหล่านี้ถูกปนเปื้อนด้วยยาพิษชนิดเดียวกับที่พบในพระวรกายของพระชายา”

องค์จักรพรรดิหลงเว่ยทรงหยิบซองผ้านั้นขึ้นมาพิจารณา พระองค์ทรงดมกลิ่นสมุนไพรในซองนั้นอย่างละเอียด สีพระพักตร์เริ่มเคร่งเครียดขึ้นเรื่อยๆ “เจ้าแน่ใจหรือว่านี่คือยาพิษ”

“แน่ใจยิ่งกว่าสิ่งใดเพคะ หม่อมฉันได้ทำการตรวจสอบอย่างถี่ถ้วนแล้ว” เจียหลินตอบด้วยความมั่นใจ เธอรู้สึกถึงพลังงานบางอย่างที่แผ่ออกมาจากองค์จักรพรรดิ เป็นพลังงานแห่งความกริ้วที่กำลังก่อตัวขึ้นช้าๆ

เจียหลินเล่าต่อไปถึงการสืบสวนของเธอ และการที่เธอพบว่าเหมยฮวาเป็นเพียงเครื่องมือที่ถูกบงการโดยพระสนมอีกคนหนึ่งที่ต้องการกำจัดพระชายาอี้หลัน และป้ายความผิดให้เจียหลิน เพื่อหวังให้องค์จักรพรรดิทรงลงโทษเธอในฐานะหมอที่ไร้ความสามารถ

เมื่อเจียหลินกล่าวจบ องค์จักรพรรดิหลงเว่ยก็ทรงนิ่งเงียบไปชั่วขณะ บรรยากาศในห้องพลันเย็นยะเยือกจนเจียหลินรู้สึกได้ถึงความกดดัน พระองค์ทรงหลับพระเนตรลงช้าๆ แล้วลืมขึ้นอีกครั้ง ดวงเนตรคมกริบฉายแววแห่งความกริ้วโกรธที่ยากจะปกปิด แต่พระองค์ก็ยังคงความสงบไว้ได้น่าทึ่ง

“ดีมากหมอหลวงเจียหลิน เจ้าได้ทำหน้าที่ของเจ้าอย่างสมบูรณ์แบบ” พระองค์ตรัสด้วยน้ำเสียงที่เย็นยะเยือกจนเจียหลินรู้สึกหนาวสะท้านไปถึงกระดูก “เรื่องนี้…ข้าจะจัดการเอง”

พระองค์ดำเนินการอย่างเงียบๆ และเฉียบขาด ภายในไม่กี่วัน พระสนมผู้บงการและเหมยฮวาก็ถูกนำตัวไปลงโทษโดยไม่มีใครรู้เบื้องหลังที่แท้จริง ไม่มีข่าวลือแพร่สะพัด ไม่มีใครกล้าพูดถึงเรื่องนี้ ราวกับว่าทั้งสองไม่เคยมีตัวตนอยู่ในวังหลวงแห่งนี้มาก่อน เจียหลินรู้ดีว่านี่คืออำนาจที่แท้จริงขององค์จักรพรรดิ ผู้ซึ่งสามารถควบคุมทุกสิ่งทุกอย่างได้อย่างเบ็ดเสร็จเด็ดขาด

[ระบบ] ท่านได้ปฏิบัติภารกิจ “สืบหาผู้บ่อนทำลาย” สำเร็จ รางวัล: ปลดล็อกทักษะ “การอ่านจิตใจระดับต้น”

เสียงของระบบดังขึ้นในห้วงความคิดของเจียหลิน พร้อมกับความรู้สึกใหม่ที่ไหลเวียนเข้ามาในสมอง เธอรู้สึกถึงพลังอำนาจที่เพิ่มขึ้นอีกครั้ง แต่ในขณะเดียวกันก็ตระหนักว่าวังแห่งนี้ซ่อนเร้นความชั่วร้ายไว้มากมายเกินกว่าที่เธอจะจินตนาการได้ การที่ผู้คนสามารถวางแผนร้ายและลงมือกระทำได้อย่างเลือดเย็น ทำให้เธอรู้สึกถึงความเปราะบางของชีวิตในวัง

ระบบปรากฏขึ้นอีกครั้ง พร้อมข้อความที่น่าตกใจยิ่งกว่าเดิม [ระบบ] ผู้ถูกเลือกมิได้มีเพียงหน้าที่รักษาโรคภัย แต่ยังต้องรักษาอาณาจักรจากความเสื่อมทรามและภัยคุกคามที่กำลังคืบคลานเข้ามา

คำเตือนของระบบทำให้เจียหลินใจหายวาบ “ภัยคุกคามที่กำลังคืบคลานเข้ามา… หมายความว่าอย่างไร?” เธอครุ่นคิดอย่างหนัก ภารกิจของเธอดูเหมือนจะใหญ่หลวงกว่าที่คิดไว้มาก ไม่ใช่แค่การเป็นหมอหลวงธรรมดา แต่เป็นการเป็นผู้พิทักษ์อาณาจักร

ขณะที่เจียหลินกำลังคิดทบทวนคำเตือนของระบบ เธอตัดสินใจใช้ทักษะใหม่ “การอ่านจิตใจ” ที่เพิ่งได้รับมา เธอเลือกที่จะลองใช้กับตำราโบราณที่ตกทอดมาจากหมอหลวงคนก่อนๆ ซึ่งถูกเก็บไว้ในห้องสมุดเล็กๆ ของตำหนักหมอหลวง เธอหวังว่าจะหาข้อมูลเกี่ยวกับพิษชนิดอื่น หรือความลับใดๆ ที่ซ่อนอยู่ในวังแห่งนี้ ที่อาจเป็นเบาะแสของ “ภัยคุกคาม” ที่ระบบกล่าวถึง

เธอเดินเข้าไปในห้องสมุดที่เต็มไปด้วยตำราเก่าแก่ กลิ่นกระดาษเก่าๆ และสมุนไพรอบอวลไปทั่ว เธอหยิบตำราเล่มหนึ่งขึ้นมา เป็นตำราที่ดูเก่าแก่ที่สุดในบรรดาตำราทั้งหมด ปกหนังสือทำจากหนังสีเข้มที่ซีดจางไปตามกาลเวลา

ขณะที่มือเธอลูบไล้ไปตามปกหนังสือเก่าคร่ำคร่า นิ้วของเธอก็พลันไปสัมผัสกับรอยแกะสลักประหลาดบนกำแพงด้านหลังชั้นหนังสือ รอยแกะสลักนั้นดูเหมือนจะเป็นสัญลักษณ์บางอย่างที่เธอไม่เคยเห็นมาก่อน มันถูกซ่อนไว้อย่างแนบเนียนจนแทบจะกลืนไปกับลวดลายของกำแพง

ด้วยความอยากรู้อยากเห็น เจียหลินลองกดลงไปที่รอยแกะสลักนั้นอย่างเบามือ ทันใดนั้น เสียงกลไกเก่าแก่ก็ดังขึ้น “ครืดดดด…” ชั้นหนังสือขนาดใหญ่เบื้องหน้าเธอก็เลื่อนออกไปช้าๆ เผยให้เห็นอุโมงค์ลับที่มืดมิด เบื้องล่างนั้นมีห้องลับที่ซ่อนอยู่ภายในวัง!

เจียหลินยืนนิ่งด้วยความตกตะลึง เธอไม่เคยคิดมาก่อนว่าจะมีทางลับซ่อนอยู่ใต้ห้องสมุดแห่งนี้ หัวใจของเธอเต้นรัวด้วยความตื่นเต้นระคนหวาดกลัว “นี่มันอะไรกัน?”

ทันใดนั้น แผ่นดินก็สั่นสะเทือนเล็กน้อย ราวกับมีอะไรบางอย่างเคลื่อนไหวอยู่ใต้ดิน พร้อมกับเสียงฝีเท้าที่กำลังเดินตรงมายังทางเข้าลับที่เธอเพิ่งเปิดออก เสียงฝีเท้านั้นดังใกล้เข้ามาเรื่อยๆ “ตึก… ตึก… ตึก…”

เจียหลินรู้สึกได้ว่านี่ไม่ใช่เรื่องธรรมดา และความลับที่ซ่อนอยู่เบื้องล่างอาจจะใหญ่หลวงเกินกว่าที่เธอจะจินตนาการได้ เธอตัดสินใจที่จะไม่รอช้า เธอต้องเข้าไปสำรวจห้องลับนั้นก่อนที่ใครจะมาถึง เธอจุดตะเกียงในมือให้สว่างขึ้น แล้วก้าวเข้าไปในความมืดมิดของอุโมงค์ลับนั้นอย่างกล้าหาญ โดยไม่รู้เลยว่าสิ่งที่รอเธออยู่เบื้องหน้าคืออะไร… อาจเป็นความจริงอันน่าสะพรึงกลัว หรือเป็นจุดเริ่มต้นของภารกิจที่ยิ่งใหญ่กว่าที่เธอเคยได้รับจากระบบ.