แสงอรุณรุ่งสาดส่องเข้ามาในตำหนักจื่อเวยยามเช้าตรู่ สาดกระทบผืนผ้าไหมสีทองอร่ามที่ประดับประดาอยู่บนเสาไม้แกะสลักอย่างวิจิตรบรรจง หลันหรงตื่นขึ้นมาด้วยความรู้สึกสดชื่น แม้เมื่อคืนจะนอนไม่หลับเพราะความคิดที่วนเวียนอยู่ในหัวถึงเรื่องราวที่สนมหลี่เล่าให้ฟัง นางลุกขึ้นนั่งบนเตียง หวนนึกถึงคำพูดของสนมหลี่ที่ว่า "ฮองเฮาจ้าว... เป็นเพียงหมากตัวหนึ่งในกระดานเท่านั้น" และ "ผู้ที่อยู่เบื้องหลังฮองเฮาจ้าวก็คือ... องค์ชายสี่ หลงเหวิน!" ความจริงอันโหดร้ายนี้กัดกินหัวใจนางอย่างช้าๆ แต่ก็ยิ่งเพิ่มพูนความมุ่งมั่นในการแก้แค้นให้ทวีคูณ
วันนี้เป็นวันแรกที่หลันหรงจะต้องเริ่มแผนการอย่างจริงจัง นางรู้ดีว่าการจะเข้าถึงฮ่องเต้หลงเหวินนั้นไม่ใช่เรื่องง่าย เพราะนางเป็นเพียงสนมชั้นต่ำที่ไม่มีอำนาจบารมีใดๆ แต่หลันหรงก็เชื่อมั่นในความสามารถของตนเอง นางจะใช้ความเฉลียวฉลาดและความงดงามของตนเองเป็นอาวุธในการเข้าถึงใจของฮ่องเต้ และเมื่อถึงเวลาที่เหมาะสม นางจะเปิดโปงความจริงทั้งหมดให้ทุกคนได้รู้
นางลุกขึ้นจากเตียง เดินไปยังหน้ากระจกทองเหลืองที่ตั้งอยู่มุมห้อง สะท้อนภาพสตรีผู้หนึ่งที่งดงามราวกับเทพธิดา ผมดำขลับยาวสลวยถูกหวีอย่างประณีต ใบหน้ารูปไข่ ดวงตากลมโตเป็นประกาย ริมฝีปากอิ่มเอิบสีชมพูระเรื่อ หลันหรงมองภาพสะท้อนของตนเองในกระจกด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความมุ่งมั่น นางรู้ดีว่าความงามของนางคืออาวุธที่ทรงพลังที่สุดในวังหลวงแห่งนี้
หลังจากแต่งกายด้วยชุดที่เรียบง่ายแต่แฝงไว้ด้วยความสง่างาม หลันหรงก็เดินออกจากตำหนักจื่อเวย มุ่งหน้าไปยังสวนดอกไม้หลวงที่อยู่ไม่ไกลนัก นางตั้งใจที่จะใช้เวลาช่วงเช้าในการเดินเล่นและสังเกตการณ์พฤติกรรมของเหล่าสนมคนอื่นๆ รวมถึงเหล่าขันทีและนางกำนัลที่ทำงานใกล้ชิดกับฮ่องเต้
ในสวนดอกไม้หลวงยามเช้าตรู่ อากาศยังคงเย็นสบาย กลิ่นหอมของดอกไม้นานาชนิดลอยมาตามสายลม สร้างความรู้สึกสดชื่นให้แก่ผู้ที่มาเยือน หลันหรงเดินไปตามทางเดินที่ปูด้วยหินอ่อนสีขาวนวล พลางกวาดสายตามองไปรอบๆ อย่างพินิจพิเคราะห์
นางเห็นสนมหลายคนกำลังเดินเล่นอยู่ในสวน บางคนกำลังพูดคุยกันอย่างสนุกสนาน บางคนกำลังนั่งอ่านตำราอยู่ใต้ต้นไม้ใหญ่ หลันหรงพยายามหลีกเลี่ยงการเป็นจุดสนใจ แต่ในขณะเดียวกันก็พยายามสร้างความประทับใจเล็กๆ น้อยๆ ให้กับเหล่าขันทีและนางกำนัลที่ทำงานใกล้ชิดกับฮ่องเต้
นางยิ้มทักทายเหล่าขันทีและนางกำนัลที่เดินผ่านไปมาอย่างสุภาพอ่อนน้อม นางพูดคุยกับพวกเขาด้วยน้ำเสียงที่นุ่มนวลและเป็นมิตร ทำให้พวกเขาต่างรู้สึกประทับใจในความอ่อนน้อมถ่อมตนของนาง
“สนมหลันหรงช่างงดงามและอ่อนโยนยิ่งนัก” นางกำนัลคนหนึ่งกระซิบกับเพื่อนของนาง “ไม่เหมือนสนมคนอื่นๆ ที่มักจะวางท่าโอ้อวด”
“ใช่แล้ว” เพื่อนของนางกำนัลตอบ “ข้าหวังว่านางจะได้รับความโปรดปรานจากฮ่องเต้ในเร็ววัน”
หลันหรงได้ยินคำพูดของพวกนางกำนัล แต่ก็แสร้งทำเป็นไม่สนใจ นางยังคงเดินเล่นอยู่ในสวนดอกไม้หลวงต่อไป พลางคิดในใจว่าการสร้างความประทับใจให้กับเหล่าขันทีและนางกำนัลนั้นเป็นสิ่งสำคัญ เพราะพวกเขาคือผู้ที่อยู่ใกล้ชิดกับฮ่องเต้มากที่สุด และสามารถช่วยให้นางเข้าถึงฮ่องเต้ได้ง่ายขึ้น
ในขณะที่หลันหรงกำลังเดินเล่นอยู่ในสวนดอกไม้หลวง นางก็บังเอิญได้ยินเสียงสนทนาของสนมสองคน สนมทั้งสองกำลังพูดคุยกันเกี่ยวกับเรื่องราวภายในวังหลวง และเรื่องราวของฮ่องเต้หลงเหวิน
“ฮ่องเต้ทรงโปรดปรานสนมซูหลินมากที่สุดในตอนนี้” สนมคนหนึ่งกล่าว “ทรงเสด็จไปประทับที่ตำหนักของนางเกือบทุกคืน”
“จริงหรือ?” สนมอีกคนถามด้วยความประหลาดใจ “ข้าได้ยินมาว่าฮ่องเต้ทรงโปรดปรานสนมเหมยฮวามากกว่า”
“นั่นมันเรื่องในอดีตแล้ว” สนมคนแรกตอบ “ตอนนี้สนมซูหลินต่างหากที่ได้รับความโปรดปรานมากที่สุด”
หลันหรงได้ยินคำพูดของสนมทั้งสอง ก็รู้สึกไม่พอใจเล็กน้อย นางรู้ดีว่าสนมซูหลินเป็นสนมที่งดงามและเฉลียวฉลาด แต่ก็เป็นคนทะเยอทะยานและเจ้าเล่ห์เพทุบาย นางเคยเป็นคู่แข่งของหลันซินในชาติก่อน และพยายามที่จะแย่งชิงความโปรดปรานจากฮ่องเต้มาโดยตลอด
“ดูเหมือนว่าข้าจะต้องจัดการกับสนมซูหลินก่อนเป็นอันดับแรก” หลันหรงคิดในใจ “นางเป็นอุปสรรคสำคัญในการเข้าถึงฮ่องเต้ของข้า”
หลังจากเดินเล่นอยู่ในสวนดอกไม้หลวงได้สักพัก หลันหรงก็กลับมายังตำหนักจื่อเวย นางนั่งลงบนเก้าอี้ไม้แกะสลัก พลางคิดถึงแผนการที่จะใช้ในการจัดการกับสนมซูหลิน
นางรู้ดีว่าการจะจัดการกับสนมซูหลินนั้นไม่ใช่เรื่องง่าย เพราะนางเป็นสนมที่ได้รับความโปรดปรานจากฮ่องเต้ และมีเครือข่ายอำนาจที่แข็งแกร่ง แต่หลันหรงก็ไม่เคยย่อท้อ นางเชื่อมั่นในความสามารถของตนเอง และจะทำทุกวิถีทางเพื่อให้แผนการของนางสำเร็จลุล่วงไปได้ด้วยดี
ในวันรุ่งขึ้น หลันหรงเริ่มแผนการของนางด้วยการส่งของขวัญเล็กๆ น้อยๆ ไปให้สนมซูหลิน ของขวัญชิ้นนั้นเป็นผ้าไหมเนื้อดีที่ปักลวดลายดอกโบตั๋นอย่างประณีต พร้อมกับจดหมายที่เขียนด้วยลายมือของนางเอง
ในจดหมาย หลันหรงเขียนข้อความที่แสดงออกถึงความชื่นชมในความงามและความสามารถของสนมซูหลิน นางยังแสดงความปรารถนาที่จะเป็นเพื่อนกับสนมซูหลิน และหวังว่าทั้งสองจะสามารถช่วยเหลือซึ่งกันและกันได้ในวังหลวงแห่งนี้
สนมซูหลินได้รับของขวัญและจดหมายจากหลันหรง ก็รู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย นางไม่เคยคิดว่าสนมชั้นต่ำอย่างหลันหรงจะกล้าส่งของขวัญมาให้นาง แต่เมื่อนางอ่านจดหมายของหลันหรง ก็รู้สึกประทับใจในความอ่อนน้อมถ่อมตนและความเฉลียวฉลาดของนาง
“ดูเหมือนว่าสนมหลันหรงผู้นี้จะไม่ธรรมดา” สนมซูหลินคิดในใจ “นางอาจจะเป็นประโยชน์กับข้าได้”
สนมซูหลินจึงตัดสินใจที่จะตอบรับไมตรีจากหลันหรง นางส่งนางกำนัลไปเชิญหลันหรงมาที่ตำหนักของนาง เพื่อพูดคุยและทำความรู้จักกันให้มากขึ้น
หลันหรงได้รับคำเชิญจากสนมซูหลิน ก็รู้สึกดีใจเป็นอย่างมาก นางรู้ดีว่านี่คือโอกาสสำคัญที่จะได้เข้าใกล้สนมซูหลิน และเรียนรู้จุดอ่อนของนาง
เมื่อหลันหรงมาถึงตำหนักของสนมซูหลิน นางก็ได้รับการต้อนรับอย่างอบอุ่น สนมซูหลินพูดคุยกับหลันหรงด้วยน้ำเสียงที่เป็นมิตร และชื่นชมในความงามและความเฉลียวฉลาดของนาง
หลันหรงก็ตอบกลับด้วยความอ่อนน้อมถ่อมตน และแสดงความชื่นชมในความงามและความสามารถของสนมซูหลินเช่นกัน ทั้งสองพูดคุยกันอย่างสนุกสนานราวกับเป็นเพื่อนสนิทกันมานาน
ในระหว่างการสนทนา หลันหรงพยายามที่จะเรียนรู้จุดอ่อนของสนมซูหลิน นางสังเกตเห็นว่าสนมซูหลินเป็นคนทะเยอทะยานและเจ้าเล่ห์เพทุบาย นางต้องการที่จะเป็นฮองเฮา และพร้อมที่จะทำทุกวิถีทางเพื่อให้ได้มาซึ่งตำแหน่งนั้น
หลันหรงคิดในใจว่านางจะใช้ความทะเยอทะยานของสนมซูหลินเป็นเครื่องมือในการบรรลุเป้าหมายของตนเอง นางจะแสร้งทำเป็นช่วยเหลือสนมซูหลินในการขึ้นสู่ตำแหน่งฮองเฮา แต่ในความเป็นจริงแล้ว นางจะใช้สนมซูหลินเป็นหมากตัวหนึ่งในกระดานหมากแห่งการแก้แค้นของนาง
หลังจากพูดคุยกันได้สักพัก หลันหรงก็ขอตัวกลับตำหนักของตนเอง สนมซูหลินส่งหลันหรงกลับด้วยรอยยิ้ม และหวังว่าจะได้พบกันอีกในเร็ววัน
เมื่อกลับมาถึงตำหนักของตนเอง หลันหรงก็นั่งลงบนเตียงนอน พลางคิดถึงแผนการที่จะใช้ในการจัดการกับสนมซูหลิน นางรู้ดีว่าการจะจัดการกับสนมซูหลินนั้นไม่ใช่เรื่องง่าย เพราะนางเป็นสนมที่ได้รับความโปรดปรานจากฮ่องเต้ และมีเครือข่ายอำนาจที่แข็งแกร่ง แต่หลันหรงก็ไม่เคยย่อท้อ นางเชื่อมั่นในความสามารถของตนเอง และจะทำทุกวิถีทางเพื่อให้แผนการของนางสำเร็จลุล่วงไปได้ด้วยดี
ในวันรุ่งขึ้น หลันหรงเริ่มแผนการของนางด้วยการส่งของขวัญเล็กๆ น้อยๆ ไปให้สนมซูหลิน ของขวัญชิ้นนั้นเป็นผ้าไหมเนื้อดีที่ปักลวดลายดอกโบตั๋นอย่างประณีต พร้อมกับจดหมายที่เขียนด้วยลายมือของนางเอง
ในจดหมาย หลันหรงเขียนข้อความที่แสดงออกถึงความชื่นชมในความงามและความสามารถของสนมซูหลิน นางยังแสดงความปรารถนาที่จะเป็นเพื่อนกับสนมซูหลิน และหวังว่าทั้งสองจะสามารถช่วยเหลือซึ่งกันและกันได้ในวังหลวงแห่งนี้
สนมซูหลินได้รับของขวัญและจดหมายจากหลันหรง ก็รู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย นางไม่เคยคิดว่าสนมชั้นต่ำอย่างหลันหรงจะกล้าส่งของขวัญมาให้นาง แต่เมื่อนางอ่านจดหมายของหลันหรง ก็รู้สึกประทับใจในความอ่อนน้อมถ่อมตนและความเฉลียวฉลาดของนาง
“ดูเหมือนว่าสนมหลันหรงผู้นี้จะไม่ธรรมดา” สนมซูหลินคิดในใจ “นางอาจจะเป็นประโยชน์กับข้าได้”
สนมซูหลินจึงตัดสินใจที่จะตอบรับไมตรีจากหลันหรง นางส่งนางกำนัลไปเชิญหลันหรงมาที่ตำหนักของนาง เพื่อพูดคุยและทำความรู้จักกันให้มากขึ้น
หลันหรงได้รับคำเชิญจากสนมซูหลิน ก็รู้สึกดีใจเป็นอย่างมาก นางรู้ดีว่านี่คือโอกาสสำคัญที่จะได้เข้าใกล้สนมซูหลิน และเรียนรู้จุดอ่อนของนาง
เมื่อหลันหรงมาถึงตำหนักของสนมซูหลิน นางก็ได้รับการต้อนรับอย่างอบอุ่น สนมซูหลินพูดคุยกับหลันหรงด้วยน้ำเสียงที่เป็นมิตร และชื่นชมในความงามและความเฉลียวฉลาดของนาง
หลันหรงก็ตอบกลับด้วยความอ่อนน้อมถ่อมตน และแสดงความชื่นชมในความงามและความสามารถของสนมซูหลินเช่นกัน ทั้งสองพูดคุยกันอย่างสนุกสนานราวกับเป็นเพื่อนสนิทกันมานาน
ในระหว่างการสนทนา หลันหรงพยายามที่จะเรียนรู้จุดอ่อนของสนมซูหลิน นางสังเกตเห็นว่าสนมซูหลินเป็นคนทะเยอทะยานและเจ้าเล่ห์เพทุบาย นางต้องการที่จะเป็นฮองเฮา และพร้อมที่จะทำทุกวิถีทางเพื่อให้ได้มาซึ่งตำแหน่งนั้น
หลันหรงคิดในใจว่านางจะใช้ความทะเยอทะยานของสนมซูหลินเป็นเครื่องมือในการบรรลุเป้าหมายของตนเอง นางจะแสร้งทำเป็นช่วยเหลือสนมซูหลินในการขึ้นสู่ตำแหน่งฮองเฮา แต่ในความเป็นจริงแล้ว นางจะใช้สนมซูหลินเป็นหมากตัวหนึ่งในกระดานหมากแห่งการแก้แค้นของนาง
หลังจากพูดคุยกันได้สักพัก หลันหรงก็ขอตัวกลับตำหนักของตนเอง สนมซูหลินส่งหลันหรงกลับด้วยรอยยิ้ม และหวังว่าจะได้พบกันอีกในเร็ววัน
เมื่อกลับมาถึงตำหนักของตนเอง หลันหรงก็นั่งลงบนเตียงนอน พลางคิดถึงแผนการที่จะใช้ในการจัดการกับสนมซูหลิน นางรู้ดีว่าการจะจัดการกับสนมซูหลินนั้นไม่ใช่เรื่องง่าย เพราะนางเป็นสนมที่ได้รับความโปรดปรานจากฮ่องเต้ และมีเครือข่ายอำนาจที่แข็งแกร่ง แต่หลันหรงก็ไม่เคยย่อท้อ นางเชื่อมั่นในความสามารถของตนเอง และจะทำทุกวิถีทางเพื่อให้แผนการของนางสำเร็จลุล่วงไปได้ด้วยดี
บัลลังก์ฮองเฮาพิโรธ
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 ลิขสิทธิ์ทุกประการ บริษัท ไอเดีย เม็มโมรี่ กรุ๊ป จำกัด | iDearead.club
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก