ตอนที่ 27 — หมอเทวดาผู้มาเยือนและคำทำนายลึกลับ

แสงอรุณรุ่งสาดส่องเข้ามาในตำหนักฉางชุน บรรยากาศภายในตำหนักยังคงอบอวลไปด้วยกลิ่นหอมอ่อนๆ ของสมุนไพร แม้จะผ่านไปหลายวันแล้ว แต่อาการประชวรของพระสนมจ้าวก็ยังคงเป็นปริศนา หมอหลวงหลายคนต่างส่ายหน้าด้วยความจนปัญญา

ฮ่องเต้หลงเหยียนทรงมีสีหน้าเคร่งเครียด พระองค์ทรงประทับอยู่ข้างเตียงของหลันซินมาตลอดหลายคืนที่ผ่านมา ความห่วงใยที่ทรงมีต่อนางนั้นชัดเจนจนยากที่จะปกปิด

"ฝ่าบาทเพคะ" ‌กงกงจางเดินเข้ามาด้วยใบหน้ายินดี "หมอเทวดาที่ทรงส่งคนไปเชิญมา ถึงวังหลวงแล้วพ่ะย่ะค่ะ"

ฮ่องเต้หลงเหยียนดวงตาเป็นประกาย "ดีมาก! รีบเชิญท่านเข้ามาทันที"

ไม่นานนัก ชายชราผู้หนึ่งก็เดินเข้ามาในตำหนักฉางชุน เขาสวมชุดผ้าฝ้ายสีขาวสะอาดตา ใบหน้าเหี่ยวย่นตามกาลเวลา ​แต่ดวงตาคู่นั้นกลับฉายแววเฉลียวฉลาดและลึกล้ำราวกับห้วงมหาสมุทร เขามีเครายาวสีขาวโพลนดูน่าเลื่อมใส

"ถวายพระพรฝ่าบาท" หมอเทวดาคารวะฮ่องเต้ด้วยท่าทีสงบเสงี่ยม

"ท่านหมอเทวดา ไม่ต้องมากพิธี โปรดช่วยตรวจอาการของพระสนมจ้าวด้วย" ฮ่องเต้กล่าวด้วยน้ำเสียงเร่งร้อน

หมอเทวดาพยักหน้าเล็กน้อย เดินเข้าไปใกล้เตียงของหลันซิน เขาจับชีพจรของนางอย่างละเอียด ‍พินิจดูใบหน้าและเปลือกตาของนางอย่างถี่ถ้วน ทุกการกระทำของเขาดูเชื่องช้า แต่เต็มไปด้วยความมั่นใจ

ทุกคนในตำหนักต่างเงียบกริบ รอคอยคำวินิจฉัยของหมอเทวดาอย่างใจจดใจจ่อ

หลังจากผ่านไปครู่ใหญ่ หมอเทวดาก็ถอนมือออก ใบหน้าของเขาดูเคร่งเครียดขึ้นเล็กน้อย

"ท่านหมอเทวดา เป็นอย่างไรบ้าง" ฮ่องเต้รีบถามด้วยความร้อนใจ

หมอเทวดาถอนหายใจเบาๆ ‌"เรียนฝ่าบาท อาการของพระสนมจ้าวผู้นี้... แปลกประหลาดยิ่งนักพ่ะย่ะค่ะ"

"แปลกประหลาดอย่างไร" ฮ่องเต้ถาม

"ชีพจรของนางอ่อนแรง เลือดลมติดขัด แต่ไม่ใช่โรคภัยไข้เจ็บทั่วไปพ่ะย่ะค่ะ" หมอเทวดากล่าว "อาการเช่นนี้... ‍คล้ายกับผู้ที่ถูกพลังบางอย่างกัดกินชีวิตพ่ะย่ะค่ะ"

คำพูดของหมอเทวดาทำให้ทุกคนในตำหนักต่างตกใจ ฮ่องเต้หลงเหยียนทรงขมวดคิ้วแน่น "พลังบางอย่าง? หมายความว่าอย่างไร"

หมอเทวดาเงยหน้าขึ้นมองฮ่องเต้ ดวงตาคู่นั้นฉายแววลึกล้ำ "เรียนฝ่าบาท อาการของพระสนมจ้าวผู้นี้ ไม่ใช่โรคที่เกิดจากร่างกาย ​หากแต่เป็นโรคที่เกิดจากโชคร้ายพ่ะย่ะค่ะ"

"โชคร้าย?" ฮ่องเต้ทรงงุนงง

"พ่ะย่ะค่ะ" หมอเทวดากล่าว "ดูเหมือนว่าดวงชะตาของพระสนมจ้าวผู้นี้ จะถูกขัดขวางด้วยพลังงานที่ไม่ดีพ่ะย่ะค่ะ หากปล่อยไว้นานวัน พลังชีวิตของนางก็จะค่อยๆ เหือดหายไป ​จนถึงขั้นเสียชีวิตได้พ่ะย่ะค่ะ"

คำทำนายของหมอเทวดาทำให้ฮ่องเต้ทรงตกใจยิ่งกว่าเดิม พระองค์ทรงไม่เคยเชื่อเรื่องโชคลางมากนัก แต่คำพูดของหมอเทวดาผู้นี้กลับทำให้พระองค์รู้สึกหวาดหวั่น

"แล้วจะมีวิธีรักษาหรือไม่" ฮ่องเต้ถามด้วยน้ำเสียงกังวล

หมอเทวดาพยักหน้า "มีพ่ะย่ะค่ะ แต่ต้องใช้ยาที่หายากยิ่ง และต้องใช้พิธีบางอย่างเพื่อขับไล่พลังงานที่ไม่ดีออกจากร่างของนางพ่ะย่ะค่ะ"

"ไม่ว่าจะเป็นอะไร ข้าจะจัดหามาให้เจ้าทั้งหมด" ​ฮ่องเต้กล่าวอย่างเด็ดขาด "ขอเพียงเจ้าสามารถรักษาหลันซินให้หายได้"

"พ่ะย่ะค่ะฝ่าบาท" หมอเทวดากล่าว "แต่มีอีกสิ่งหนึ่งที่บ่าวต้องทูลฝ่าบาทพ่ะย่ะค่ะ"

"ว่ามา" ฮ่องเต้ตรัส

"ดวงชะตาของพระสนมจ้าวผู้นี้ ไม่ได้มีเพียงโชคร้ายเท่านั้นพ่ะย่ะค่ะ" หมอเทวดากล่าว ดวงตาจับจ้องไปที่หลันซินที่นอนอยู่บนเตียง "นางมีดวงชะตาที่แข็งแกร่งยิ่งนัก แม้จะถูกขัดขวางด้วยพลังงานที่ไม่ดี แต่ก็ยังคงมีพลังแฝงที่ยิ่งใหญ่ซ่อนอยู่ภายในพ่ะย่ะค่ะ"

"พลังแฝงที่ยิ่งใหญ่?" ฮ่องเต้ทรงงุนงง

"พ่ะย่ะค่ะ" หมอเทวดากล่าว "หากนางสามารถผ่านพ้นวิกฤตครั้งนี้ไปได้ ดวงชะตาของนางจะพลิกผันจากร้ายกลายเป็นดี และจะนำพาความรุ่งเรืองมาสู่ราชวงศ์อย่างที่ไม่เคยมีมาก่อนพ่ะย่ะค่ะ"

คำทำนายของหมอเทวดาทำให้ฮ่องเต้ทรงครุ่นคิด พระองค์ทรงมองไปยังหลันซินที่นอนอยู่บนเตียงอย่างลึกซึ้ง สตรีผู้นี้... มีอะไรซ่อนอยู่ภายในกันแน่

ในขณะที่ฮ่องเต้กำลังครุ่นคิดถึงคำทำนายของหมอเทวดา หลันซินที่แกล้งหลับอยู่บนเตียงก็แอบยิ้มในใจ อาจารย์... ท่านทำได้ดีมาก นางคิด คำทำนายของท่านจะทำให้ฮ่องเต้ทรงเชื่อมั่นในตัวข้ามากยิ่งขึ้น และจะทำให้ข้ามีโอกาสที่จะก้าวขึ้นสู่จุดสูงสุดได้ง่ายขึ้น

หมอเทวดาที่มาเยือนผู้นี้ แท้จริงแล้วคือนายแพทย์ผู้ช่ำชองที่นางได้ติดต่อไว้ล่วงหน้า เขาเป็นอาจารย์ของนางในชาติก่อน และเป็นผู้ที่นางไว้วางใจที่สุด เขาเป็นคนเดียวที่สามารถ "วินิจฉัย" อาการของนางได้อย่างถูกต้องตามแผนที่วางไว้ และ "รักษา" นางให้หายได้ราวกับปาฏิหาริย์

คำทำนายของหมอเทวดาแพร่สะพัดไปทั่ววังหลังอย่างรวดเร็ว ทำให้เกิดความสนใจและเสียงวิพากษ์วิจารณ์ต่างๆ นานา บางคนเชื่อในคำทำนายนั้น บางคนก็ไม่เชื่อ และบางคนก็มองว่านี่เป็นเพียงกลอุบายของพระสนมจ้าวเพื่อเรียกร้องความสนใจจากฮ่องเต้

พระสนมหลี่ที่ได้ยินข่าวนี้ถึงกับโกรธจัด

"อะไรนะ! หมอเทวดาผู้นั้นบอกว่านางมีดวงชะตาที่แข็งแกร่ง และจะนำพาความรุ่งเรืองมาสู่ราชวงศ์อย่างนั้นหรือ!" พระสนมหลี่กล่าวด้วยน้ำเสียงเกรี้ยวกราด "เป็นไปไม่ได้! นางเป็นเพียงสนมชั้นต่ำ จะมีดวงชะตาที่ยิ่งใหญ่เช่นนั้นได้อย่างไร!"

นางกำนัลข้างกายรีบกล่าว "พระสนมเพคะ อย่าทรงกริ้วเลยเพคะ บางทีหมอเทวดาผู้นั้นอาจจะถูกนางหลอกลวงก็เป็นได้เพคะ"

"หลอกลวงหรือ?" พระสนมหลี่กัดริมฝีปากแน่น "ถ้าเช่นนั้น ข้าจะต้องเปิดโปงความจริงให้นางได้รับบทเรียนที่สาสม!"

นางคิดแผนการที่จะเปิดโปงความจริงเกี่ยวกับจ้าวหลันซินขึ้นในใจ หากนางสามารถพิสูจน์ได้ว่าจ้าวหลันซินกำลังหลอกลวงฮ่องเต้ นางก็จะสามารถกำจัดจ้าวหลันซินออกไปจากวังหลวงได้โดยไม่ต้องลงมือเอง และยังสามารถทำให้ฮ่องเต้ทรงรังเกียจนางได้อีกด้วย

ในขณะเดียวกัน องค์ชายรองหลงจื่อที่ได้ยินคำทำนายของหมอเทวดาก็รู้สึกประหลาดใจเป็นอย่างมาก

"พระสนมจ้าว... มีดวงชะตาที่ยิ่งใหญ่ถึงเพียงนั้นเชียวหรือ" องค์ชายหลงจื่อพึมพำกับตัวเอง

เขาครุ่นคิดถึงคำพูดของหมอเทวดา และนึกย้อนถึงเหตุการณ์ต่างๆ ที่เขาเคยพบเจอพระสนมจ้าว ทุกครั้งที่ได้พบ นางมักจะแสดงความฉลาดเฉลียวและมีไหวพริบเกินกว่าสตรีทั่วไป และทุกครั้งที่ได้พูดคุยกับนาง เขาก็รู้สึกว่านางมีความลึกลับบางอย่างที่ซ่อนอยู่ภายใน

"ขันที ไปสืบเรื่องราวของหมอเทวดาผู้นี้มาให้ข้าให้ละเอียด" องค์ชายหลงจื่อออกคำสั่ง "ข้าอยากรู้ว่าเขาเป็นใคร มาจากไหน และมีประวัติความเป็นมาอย่างไร"

"พ่ะย่ะค่ะองค์ชาย" ขันทีรับคำสั่งด้วยความกระตือรือร้น

องค์ชายหลงจื่อไม่ได้บอกขันทีว่า เขารู้สึกว่าคำทำนายของหมอเทวดานั้นอาจจะเป็นความจริง และเขาก็รู้สึกว่าพระสนมจ้าวผู้นี้อาจจะเป็นกุญแจสำคัญที่จะนำพาเขาไปสู่บัลลังก์ได้

ในอีกด้านหนึ่ง ณ ตำหนักฉางชุน หมอเทวดากำลังปรุงยาพิเศษสำหรับหลันซิน ยาถ้วยนี้ไม่ใช่ยาที่รักษาโรค หากแต่เป็นยาที่ช่วยปรับสมดุลธาตุในร่างกาย และช่วยฟื้นฟูพลังชีวิตของนางให้กลับมาแข็งแรงอีกครั้ง

"ฝ่าบาทเพคะ" หมอเทวดากล่าว "บ่าวได้ปรุงยาพิเศษสำหรับพระสนมจ้าวแล้วพ่ะย่ะค่ะ ยาถ้วยนี้จะช่วยฟื้นฟูพลังชีวิตของนางให้กลับมาแข็งแรงอีกครั้ง และจะช่วยขับไล่พลังงานที่ไม่ดีออกจากร่างของนางพ่ะย่ะค่ะ"

ฮ่องเต้หลงเหยียนทรงดีใจเป็นอย่างมาก "ดีมาก! รีบให้นางเสวยยาเดี๋ยวนี้"

หมอเทวดาป้อนยาให้หลันซินอย่างระมัดระวัง หลันซินจิบยาช้าๆ รสชาติของยาขมปร่า แต่ก็มีกลิ่นหอมอ่อนๆ ของสมุนไพรจีน

หลังจากเสวยยาไปได้ไม่นาน ใบหน้าของหลันซินก็เริ่มมีสีเลือดฝาดขึ้นเล็กน้อย อาการอ่อนเพลียของนางก็ดูเหมือนจะทุเลาลง

"ฝ่าบาทเพคะ ดูเหมือนว่าพระสนมจ้าวจะทรงดีขึ้นแล้วเพคะ" เสี่ยวหลิงกล่าวด้วยความยินดี

ฮ่องเต้หลงเหยียนทรงยิ้มออกมาด้วยความโล่งใจ "ดีมาก! ท่านหมอเทวดา ท่านคือผู้มีพระคุณของข้า"

"บ่าวไม่กล้ารับพ่ะย่ะค่ะ" หมอเทวดากล่าว "นี่เป็นเพียงหน้าที่ของบ่าวเท่านั้นพ่ะย่ะค่ะ"

หลังจากนั้นไม่นาน อาการของหลันซินก็ดีขึ้นเรื่อยๆ จนกระทั่งหายเป็นปกติราวกับไม่เคยป่วยมาก่อน การหายป่วยของนางราวกับปาฏิหาริย์ ทำให้ทุกคนในวังหลวงต่างพากันเชื่อในคำทำนายของหมอเทวดา และเชื่อว่านางคือสตรีผู้มีดวงชะตาที่ยิ่งใหญ่จริงๆ

แต่มีเพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่รู้ว่า ทั้งหมดนี้เป็นเพียงแผนการที่ถูกวางไว้ล่วงหน้าอย่างแยบยล และจ้าวหลันซินก็กำลังใช้โอกาสนี้เพื่อก้าวเดินไปตามเส้นทางที่นางได้เลือกไว้ เส้นทางที่จะนำพานางไปสู่บัลลังก์แห่งอำนาจ และชำระแค้นให้สาสม