ตอนที่ 28 — บททดสอบจากฮ่องเต้และแผนการร้ายที่คืบคลาน

หลังจากที่จ้าวหลันซินหายจากอาการประชวรอย่างน่าอัศจรรย์ ชื่อเสียงของนางก็ยิ่งโด่งดังไปทั่ววังหลวง ผู้คนต่างพากันกล่าวขวัญถึงความงาม ดวงชะตาที่แข็งแกร่ง และความลึกลับของนาง ฮ่องเต้หลงเหยียนเองก็ทรงเชื่อมั่นในตัวนางมากยิ่งขึ้น พระองค์ทรงเสด็จมาเยี่ยมเยียนตำหนักฉางชุนบ่อยครั้ง และทรงปรึกษาหารือกับนางในเรื่องต่างๆ ‌ราวกับนางเป็นที่ปรึกษาคนสนิท

วันหนึ่ง ฮ่องเต้หลงเหยียนเสด็จมายังตำหนักฉางชุนด้วยใบหน้าเคร่งเครียด

"หลันซิน วันนี้ข้ามีเรื่องสำคัญอยากจะปรึกษาเจ้า" ฮ่องเต้กล่าว

หลันซินคารวะฮ่องเต้ด้วยความนอบน้อม "เพคะฝ่าบาท หม่อมฉันยินดีรับฟัง"

"ช่วงนี้บ้านเมืองไม่สงบสุขนัก" ฮ่องเต้กล่าว "ทางชายแดนทางเหนือมีกลุ่มโจรป่าออกอาละวาดปล้นสะดมราษฎร ​สร้างความเดือดร้อนไปทั่ว และทางใต้ก็เกิดภัยแล้งอย่างหนัก ทำให้ราษฎรอดอยาก"

หลันซินพยักหน้าอย่างเข้าใจ นางรู้ดีว่าสถานการณ์ในบ้านเมืองในชาตินี้ไม่ได้แตกต่างจากชาติก่อนมากนัก ปัญหาเหล่านี้เป็นปัญหาเรื้อรังที่ฮ่องเต้หลงเหยียนไม่สามารถแก้ไขได้อย่างเด็ดขาด

"ฝ่าบาททรงมีพระราชดำริอย่างไรเพคะ" หลันซินถาม

ฮ่องเต้ถอนหายใจ "ข้าได้ส่งแม่ทัพหลี่ไปปราบปรามโจรป่าทางเหนือแล้ว แต่ก็ยังไม่เห็นผล ‍และเรื่องภัยแล้งทางใต้ ข้าก็กำลังคิดหาวิธีช่วยเหลือราษฎรอยู่"

หลันซินครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะเอ่ยขึ้น "หม่อมฉันมีข้อเสนอเพคะฝ่าบาท"

ฮ่องเต้เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย "เจ้ามีข้อเสนออะไร"

"เรื่องภัยแล้งทางใต้ หม่อมฉันคิดว่าการส่งเสบียงอาหารไปช่วยเหลือราษฎรเพียงอย่างเดียวอาจจะไม่เพียงพอเพคะ" หลันซินกล่าว "เราควรจะหาวิธีแก้ปัญหาในระยะยาวด้วยเพคะ"

"วิธีแก้ปัญหาในระยะยาวหรือ" ‌ฮ่องเต้ทรงสนใจ

"เพคะ" หลันซินกล่าว "หม่อมฉันคิดว่าเราควรจะส่งขุนนางผู้มีความรู้ความสามารถไปสำรวจพื้นที่ทางใต้ เพื่อหาสาเหตุของภัยแล้ง และวางแผนการชลประทาน เพื่อให้ราษฎรสามารถเพาะปลูกได้เองในอนาคตเพคะ"

คำพูดของหลันซินทำให้ฮ่องเต้หลงเหยียนทรงครุ่นคิด พระองค์ทรงไม่เคยคิดถึงวิธีแก้ปัญหาในระยะยาวเช่นนี้มาก่อน

"ความคิดของเจ้าดีมากหลันซิน" ฮ่องเต้กล่าว ‍"แต่การจะหาขุนนางผู้มีความรู้ความสามารถและซื่อสัตย์ไปทำงานนี้ไม่ใช่เรื่องง่าย"

"หม่อมฉันมีผู้ที่เหมาะสมจะแนะนำเพคะ" หลันซินกล่าว

ฮ่องเต้ดวงตาเป็นประกาย "ใครกัน"

"องค์ชายรองหลงจื่อเพคะ" หลันซินกล่าว "หม่อมฉันสังเกตเห็นว่าองค์ชายรองทรงมีความสนใจในเรื่องการปกครอง และทรงศึกษาตำราต่างๆ อย่างขยันขันแข็ง หากฝ่าบาททรงให้โอกาส ​องค์ชายรองจะสามารถพิสูจน์ความสามารถของพระองค์ได้เพคะ"

คำพูดของหลันซินทำให้ฮ่องเต้หลงเหยียนทรงประหลาดใจ พระองค์ทรงไม่เคยคิดว่าองค์ชายรองผู้เงียบขรึมและดูอ่อนแอจะมีความสามารถในด้านการปกครอง

"จื่อเอ๋อร์หรือ" ฮ่องเต้พึมพำ "แต่เขายังเด็กนัก และไม่เคยมีประสบการณ์ในการปกครองมาก่อน"

"เพคะฝ่าบาท" หลันซินกล่าว "แต่ทุกคนย่อมต้องมีครั้งแรกเสมอเพคะ หากฝ่าบาททรงให้โอกาส ​องค์ชายรองจะสามารถเรียนรู้และเติบโตได้เพคะ และการที่ทรงส่งองค์ชายรองไปทำงานนี้ จะเป็นการแสดงให้เห็นถึงพระปรีชาสามารถของฝ่าบาทในการเลือกใช้คนด้วยเพคะ"

ฮ่องเต้หลงเหยียนทรงครุ่นคิดอย่างหนัก พระองค์ทรงมองไปยังหลันซินด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความชื่นชม สตรีผู้นี้... ไม่ได้มีเพียงความงาม หากแต่ยังมีความฉลาดเฉลียวและมองการณ์ไกลอีกด้วย

"ดี! ข้าจะลองให้โอกาสจื่อเอ๋อร์" ​ฮ่องเต้กล่าวอย่างเด็ดขาด "ข้าจะส่งเขาไปสำรวจพื้นที่ทางใต้ และวางแผนการชลประทานตามที่เจ้าเสนอ"

หลันซินยิ้มในใจ แผนการของข้าเริ่มต้นขึ้นแล้ว นางคิด การผลักดันองค์ชายรองให้ก้าวขึ้นมามีอำนาจ จะเป็นกุญแจสำคัญในการโค่นล้มบัลลังก์ของฮ่องเต้หลงเหยียน

ในอีกด้านหนึ่ง ณ ตำหนักของพระสนมหลี่ นางกำลังนั่งดื่มชาด้วยใบหน้าบึ้งตึง

"อะไรนะ! ฮ่องเต้ทรงส่งองค์ชายรองไปสำรวจพื้นที่ทางใต้หรือ!" พระสนมหลี่กล่าวด้วยน้ำเสียงไม่พอใจ "แล้วทำไมถึงไม่ส่งองค์ชายใหญ่ไปเล่า! องค์ชายใหญ่เป็นโอรสองค์โตของฝ่าบาท ย่อมต้องมีความสามารถมากกว่าองค์ชายรองเป็นแน่!"

นางกำนัลข้างกายรีบตอบ "ได้ยินว่าพระสนมจ้าวเป็นผู้เสนอเรื่องนี้พ่ะย่ะค่ะ"

พระสนมหลี่กระแทกถ้วยชาลงบนโต๊ะอย่างแรง "นางอีกแล้วหรือ! นางกำลังพยายามผลักดันองค์ชายรองให้ก้าวขึ้นมามีอำนาจอย่างนั้นหรือ!"

นางกำนัลก้มหน้าลง ไม่กล้าตอบ

พระสนมหลี่กัดริมฝีปากแน่น ดวงตาฉายแววริษยาและไม่พอใจอย่างชัดเจน นางไม่เคยคิดว่าจ้าวหลันซินจะสามารถมีอิทธิพลต่อฮ่องเต้ได้มากถึงเพียงนี้

"ไปสืบมาให้ละเอียด ว่านางกำลังวางแผนอะไรอยู่" พระสนมหลี่ออกคำสั่งเสียงเย็น "ถ้าข้ารู้ว่านางกำลังพยายามโค่นล้มอำนาจขององค์ชายใหญ่ ข้าจะต้องทำให้นางได้รับบทเรียนที่สาสม!"

ในขณะที่พระสนมหลี่กำลังวางแผนการร้ายเพื่อกำจัดหลันซิน หลันซินก็กำลังวางแผนการที่ซับซ้อนยิ่งกว่า เพื่อโค่นล้มอำนาจของพระสนมหลี่และตระกูลหลี่

องค์ชายหลงจื่อที่ได้รับพระราชโองการจากฮ่องเต้ให้ไปสำรวจพื้นที่ทางใต้ ก็รู้สึกประหลาดใจและดีใจเป็นอย่างมาก

"เสด็จพ่อทรงให้โอกาสลูกแล้วหรือ" องค์ชายหลงจื่อพึมพำกับตัวเอง

เขาไม่เคยคิดว่าฮ่องเต้จะทรงเชื่อมั่นในตัวเขามากถึงเพียงนี้ และเขาก็รู้ดีว่าโอกาสนี้เป็นโอกาสที่สำคัญยิ่งสำหรับเขา

"ขันที ไปเตรียมตัวให้พร้อมสำหรับการเดินทาง" องค์ชายหลงจื่อออกคำสั่งด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความมุ่งมั่น "ข้าจะต้องทำให้เสด็จพ่อทรงเห็นว่าข้ามีความสามารถ!"

"พ่ะย่ะค่ะองค์ชาย" ขันทีรับคำสั่งด้วยความกระตือรือร้น

ก่อนที่องค์ชายหลงจื่อจะออกเดินทาง เขาได้มาที่ตำหนักฉางชุนเพื่อร่ำลาหลันซิน

"พระสนมจ้าว ขอบพระทัยที่ทรงแนะนำหม่อมฉันให้เสด็จพ่อทรงให้โอกาส" องค์ชายหลงจื่อกล่าวด้วยความนอบน้อม

หลันซินยิ้มอย่างอ่อนโยน "องค์ชายไม่จำเป็นต้องขอบใจหม่อมฉันหรอกเพคะ หม่อมฉันเพียงแค่เห็นว่าองค์ชายทรงมีความสามารถ และสมควรที่จะได้รับโอกาสนี้เพคะ"

"หม่อมฉันจะตั้งใจทำงานนี้ให้ดีที่สุด เพื่อไม่ให้พระสนมจ้าวและเสด็จพ่อทรงผิดหวัง" องค์ชายหลงจื่อกล่าวด้วยความมุ่งมั่น

"หม่อมฉันเชื่อมั่นในตัวองค์ชายเพคะ" หลันซินกล่าว "ขอให้องค์ชายทรงเดินทางโดยสวัสดิภาพ และประสบความสำเร็จในการทำงานเพคะ"

องค์ชายหลงจื่อพยักหน้าเล็กน้อย ก่อนจะจากไป

หลันซินมองตามหลังองค์ชายหลงจื่อไปจนลับตา องค์ชายรอง... เจ้าคือหมากสำคัญที่ข้าจะใช้พลิกกระดานเกมนี้ นางคิดในใจ

การเดินทางขององค์ชายหลงจื่อไปยังทางใต้ ไม่ใช่เพียงแค่การสำรวจพื้นที่และวางแผนการชลประทานเท่านั้น หากแต่ยังเป็นการสร้างฐานอำนาจและเครือข่ายของตัวเองในพื้นที่ห่างไกลจากวังหลวง ซึ่งจะเป็นประโยชน์อย่างยิ่งต่อแผนการของหลันซินในอนาคต

ในขณะเดียวกัน พระสนมหลี่ก็ไม่ได้อยู่นิ่งเฉย นางส่งคนออกไปสืบเรื่องราวขององค์ชายหลงจื่อและจ้าวหลันซินอย่างลับๆ และพยายามหาช่องโหว่เพื่อโจมตีพวกเขา

"พระสนมเพคะ บ่าวได้ยินมาว่าองค์ชายรองทรงเดินทางไปทางใต้แล้วเพคะ" นางกำนัลรายงาน

พระสนมหลี่แสยะยิ้ม "ดี! ให้เขาไปไกลๆ จากวังหลวงนี่แหละ! ยิ่งไปไกลเท่าไร ยิ่งดีเท่านั้น!"

นางคิดแผนการที่จะใช้โอกาสนี้เพื่อกำจัดจ้าวหลันซินออกไปจากวังหลวง โดยที่ไม่มีองค์ชายรองคอยสนับสนุน

"ไปสืบมาว่าจ้าวหลันซินมีศัตรูที่ไหนบ้าง" พระสนมหลี่ออกคำสั่ง "และหาทางที่จะใช้ศัตรูเหล่านั้นเพื่อกำจัดนางซะ!"

แผนการของพระสนมหลี่เริ่มคืบคลานเข้ามาใกล้หลันซินมากยิ่งขึ้น แต่หลันซินก็พร้อมที่จะรับมือกับทุกสถานการณ์ นางรู้ดีว่าการจะโค่นล้มบัลลังก์แห่งอำนาจนั้นไม่ใช่เรื่องง่าย และจะต้องเผชิญกับอันตรายมากมาย แต่ด้วยความแค้นที่ฝังลึกอยู่ในใจ นางก็พร้อมที่จะทำทุกสิ่งทุกอย่างเพื่อทวงคืนสิ่งที่เคยเป็นของนางกลับมา