ตอนที่ 30 — การเปิดโปงและจุดเริ่มต้นของสงครามวังหลัง

หลังจากที่พระสนมหลี่ฟื้นตัวจากอาการถูกพิษ นางก็เริ่มร่วมมือกับจ้าวหลันซินในการสืบหาตัวคนร้ายอย่างลับๆ ด้วยความช่วยเหลือจากเครือข่ายของตระกูลหลี่ ทำให้การสืบสวนดำเนินไปอย่างรวดเร็วและมีประสิทธิภาพ

ไม่นานนัก พวกเขาก็พบเบาะแสสำคัญที่ชี้ไปที่สตรีผู้หนึ่งในวังหลัง นั่นคือ "พระสนมเหมย" พระสนมเหมยเป็นสตรีที่ดูเรียบร้อยอ่อนหวาน ‌แต่เบื้องหลังกลับซ่อนความทะเยอทะยานและริษยาไว้มากมาย

วันหนึ่ง หลันซินและพระสนมหลี่ได้เข้าเฝ้าฮ่องเต้หลงเหยียน

"ถวายพระพรฝ่าบาท" ทั้งสองคารวะฮ่องเต้

"มีเรื่องอะไรหรือ" ฮ่องเต้ถาม

"เรียนฝ่าบาท หม่อมฉันและพระสนมหลี่ได้สืบหาตัวคนร้ายที่วางยาพิษพระสนมหลี่จนพบแล้วเพคะ" หลันซินกล่าว

ฮ่องเต้หลงเหยียนดวงตาเป็นประกาย "ใครกันที่กล้าทำเช่นนี้!"

"เรียนฝ่าบาท คนร้ายผู้นั้นคือ... ​พระสนมเหมยเพคะ" พระสนมหลี่กล่าวด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความโกรธแค้น

คำพูดของพระสนมหลี่ทำให้ฮ่องเต้หลงเหยียนทรงตกใจเป็นอย่างมาก พระองค์ทรงไม่เคยคิดว่าพระสนมเหมยผู้ดูอ่อนหวานจะกล้าทำเรื่องเช่นนี้

"เป็นไปได้อย่างไร! พระสนมเหมยเป็นสตรีที่เรียบร้อยอ่อนหวาน จะกล้าทำเรื่องเช่นนี้ได้อย่างไร!" ฮ่องเต้กล่าวด้วยความไม่เชื่อ

"เรียนฝ่าบาท หม่อมฉันมีหลักฐานเพคะ" หลันซินกล่าว ‍นางยื่นหลักฐานบางอย่างให้ฮ่องเต้

ฮ่องเต้หลงเหยียนทรงพินิจดูหลักฐานอย่างละเอียด หลักฐานเหล่านั้นเป็นจดหมายลับที่พระสนมเหมยเขียนถึงผู้สมรู้ร่วมคิด และยาพิษชนิดเดียวกับที่ใช้กับพระสนมหลี่ที่ถูกซ่อนไว้ในตำหนักของพระสนมเหมย

เมื่อเห็นหลักฐานเหล่านั้น ฮ่องเต้หลงเหยียนก็ทรงกริ้วมาก พระองค์ทรงสั่งให้ทหารไปจับกุมพระสนมเหมยมาทันที

ไม่นานนัก พระสนมเหมยก็ถูกนำตัวมาเข้าเฝ้าฮ่องเต้ ใบหน้าของนางซีดเผือด ดวงตาเต็มไปด้วยความหวาดกลัว

"พระสนมเหมย ‌เจ้ากล้าทำเรื่องเช่นนี้ได้อย่างไร!" ฮ่องเต้กล่าวด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความโกรธแค้น

พระสนมเหมยคุกเข่าลง น้ำตาไหลพราก "ฝ่าบาทเพคะ หม่อมฉันผิดไปแล้วเพคะ หม่อมฉันถูกปีศาจร้ายเข้าสิง จึงได้ทำเรื่องโง่เขลาเช่นนี้ไปเพคะ"

"อย่ามาแก้ตัว!" ฮ่องเต้กล่าว ‍"เจ้าคิดว่าข้าจะเชื่อคำพูดของเจ้าหรือ!"

"ฝ่าบาทเพคะ หม่อมฉันยอมรับผิดทุกอย่างเพคะ ขอฝ่าบาททรงโปรดเมตตาด้วยเพคะ" พระสนมเหมยกล่าวด้วยน้ำเสียงอ้อนวอน

ฮ่องเต้หลงเหยียนทรงไม่ฟังคำอ้อนวอนของพระสนมเหมย พระองค์ทรงตัดสินประหารชีวิตพระสนมเหมย และลงโทษครอบครัวของนางอย่างหนัก

การเปิดโปงความผิดของพระสนมเหมย ทำให้ทุกคนในวังหลวงต่างตกใจและหวาดกลัว ไม่มีใครคาดคิดว่าสตรีที่ดูอ่อนหวานเช่นพระสนมเหมยจะกล้าทำเรื่องเช่นนี้ ​และไม่มีใครคาดคิดว่าหลันซินและพระสนมหลี่จะสามารถร่วมมือกันเปิดโปงความจริงได้

หลังจากเหตุการณ์นี้ หลันซินก็ได้รับความไว้วางใจจากฮ่องเต้หลงเหยียนมากยิ่งขึ้น พระองค์ทรงปูนบำเหน็จให้นางเป็น "พระสนมเอกจ้าว" ซึ่งเป็นตำแหน่งที่สูงที่สุดในบรรดาสนมทั้งหมด และยังทรงมอบอำนาจให้นางดูแลกิจการบางอย่างในวังหลังอีกด้วย

การที่หลันซินได้รับตำแหน่งพระสนมเอก ทำให้สถานะของนางในวังหลวงยิ่งแข็งแกร่งขึ้น และยังทำให้นางมีอำนาจในการควบคุมวังหลังมากยิ่งขึ้น

พระสนมหลี่ที่เห็นว่าหลันซินได้รับความโปรดปรานจากฮ่องเต้มากถึงเพียงนี้ ​ก็รู้สึกอิจฉาและไม่พอใจอยู่บ้าง แต่ด้วยความที่หลันซินเคยช่วยชีวิตนางไว้ และยังช่วยนางเปิดโปงความผิดของพระสนมเหมย ทำให้นางไม่สามารถทำอะไรหลันซินได้

"พระสนมหลี่เพคะ ท่านสนมเอกจ้าวดูเหมือนจะได้รับความโปรดปรานจากฮ่องเต้มากยิ่งขึ้นนะเพคะ" นางกำนัลข้างกายกล่าว

พระสนมหลี่ถอนหายใจ "ข้ารู้ดี" นางกล่าว ​"แต่ข้าก็ไม่สามารถทำอะไรนางได้ในตอนนี้"

นางรู้ดีว่าการที่หลันซินได้รับตำแหน่งพระสนมเอก จะเป็นภัยคุกคามต่ออำนาจของนางและตระกูลหลี่ในอนาคต แต่ในตอนนี้ นางยังไม่สามารถทำอะไรหลันซินได้

ในขณะเดียวกัน องค์ชายหลงจื่อที่ได้ยินข่าวการที่หลันซินได้รับตำแหน่งพระสนมเอก ก็รู้สึกดีใจเป็นอย่างมาก

"พระสนมจ้าวได้รับตำแหน่งพระสนมเอกแล้วหรือ" องค์ชายหลงจื่อพึมพำกับตัวเอง "นางช่างเป็นสตรีที่เก่งกาจจริงๆ"

เขาไม่รู้ว่าทำไม แต่เขารู้สึกว่าหลันซินคือสตรีที่จะนำพาเขาไปสู่บัลลังก์ได้ และเขาก็พร้อมที่จะร่วมมือกับนางเพื่อโค่นล้มอำนาจของฮ่องเต้หลงเหยียน

การเปิดโปงความผิดของพระสนมเหมยเป็นเพียงจุดเริ่มต้นของสงครามวังหลังที่แท้จริง และจ้าวหลันซินก็พร้อมที่จะใช้ทุกสิ่งทุกอย่างที่มี เพื่อทวงคืนสิ่งที่เคยเป็นของนางกลับมา และชำระแค้นให้สาสม

หลังจากที่หลันซินได้รับตำแหน่งพระสนมเอก นางก็เริ่มใช้ตำแหน่งและอำนาจที่ได้รับมา เพื่อวางแผนการที่ซับซ้อนยิ่งขึ้น นางเริ่มสร้างเครือข่ายของตัวเองในวังหลัง และเริ่มรวบรวมข้อมูลเกี่ยวกับฮ่องเต้หลงเหยียนและตระกูลหลี่อย่างละเอียด

นางรู้ดีว่าการจะโค่นล้มบัลลังก์แห่งอำนาจนั้นไม่ใช่เรื่องง่าย และจะต้องเผชิญกับอันตรายมากมาย แต่ด้วยความแค้นที่ฝังลึกอยู่ในใจ นางก็พร้อมที่จะทำทุกสิ่งทุกอย่างเพื่อทวงคืนสิ่งที่เคยเป็นของนางกลับมา

วันหนึ่ง หลันซินเรียกเสี่ยวหลิงมาพบ

"เสี่ยวหลิง เจ้าไปสืบเรื่องราวขององค์ชายใหญ่มาให้ข้าให้ละเอียด" หลันซินออกคำสั่ง "ข้าอยากรู้ว่าเขามีจุดอ่อนอะไรบ้าง และมีใครบ้างที่สนับสนุนเขา"

"พ่ะย่ะค่ะท่านสนมเอก" เสี่ยวหลิงรับคำสั่งด้วยความกระตือรือร้น

หลันซินรู้ดีว่าองค์ชายใหญ่คือคู่แข่งที่สำคัญที่สุดขององค์ชายรอง และเป็นผู้ที่ได้รับการสนับสนุนจากตระกูลหลี่ หากนางสามารถหาจุดอ่อนขององค์ชายใหญ่ได้ นางก็จะสามารถใช้จุดอ่อนเหล่านั้นเพื่อโค่นล้มอำนาจของเขาได้

ในขณะเดียวกัน พระสนมหลี่ก็ไม่ได้อยู่นิ่งเฉย นางเริ่มรู้สึกว่าหลันซินกำลังเป็นภัยคุกคามต่ออำนาจของนางและตระกูลหลี่มากขึ้นเรื่อยๆ

"พระสนมเพคะ ท่านสนมเอกจ้าวดูเหมือนจะกำลังรวบรวมอำนาจในวังหลังนะเพคะ" นางกำนัลข้างกายกล่าว

พระสนมหลี่กัดริมฝีปากแน่น "ข้ารู้ดี" นางกล่าว "นางกำลังจะเป็นหนามยอกอกของข้าในไม่ช้า"

นางเริ่มวางแผนการที่จะกำจัดหลันซินออกไปจากวังหลวง โดยที่ไม่ให้ใครสงสัย

"ไปสืบมาว่าท่านสนมเอกจ้าวมีศัตรูที่ไหนบ้าง" พระสนมหลี่ออกคำสั่ง "และหาทางที่จะใช้ศัตรูเหล่านั้นเพื่อกำจัดนางซะ!"

สงครามวังหลังได้เริ่มต้นขึ้นแล้วอย่างแท้จริง และจ้าวหลันซินก็พร้อมที่จะเป็นผู้เล่นหลักในเกมนี้ นางพร้อมที่จะใช้ความฉลาดเฉลียว ไหวพริบ และความแค้นที่ฝังลึกอยู่ในใจ เพื่อโค่นล้มบัลลังก์แห่งอำนาจ และทวงคืนสิ่งที่เคยเป็นของนางกลับมา

บนบัลลังก์แห่งนี้ จะมีเพียงผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดเท่านั้นที่จะอยู่รอด และจ้าวหลันซินก็สาบานไว้แล้วว่า นางจะเป็นผู้ที่ยืนอยู่บนบัลลังก์แห่งนี้ในท้ายที่สุด.