ตอนที่ 4 — ความจริงภายใต้ภาพลวงตา

ลมพายุแห่งราชสำนัก

หลังจากคืนนั้น อวี้หลันไม่เคยได้พบกับบุรุษลึกลับอีกเลย แต่คำพูดของเขายังคงก้องอยู่ในความทรงจำของเธอ “ความจริงมักจะซ่อนอยู่ภายใต้ภาพลวงตาเสมอ” และ “ผู้นำที่อ่อนแอ ย่อมนำมาซึ่งความวุ่นวาย” คำพูดเหล่านี้ทำให้เธอตระหนักว่าสถานการณ์ของราชสำนักเลวร้ายกว่าที่คิดไว้มาก

ข่าวลือเรื่ององค์จักรพรรดิประชวรหนักจนไม่สามารถบริหารราชกิจได้นั้นดูเหมือนจะเป็นเรื่องจริง ‌องค์ชายรองหรงหวง โอรสของสนมจันทรา ซึ่งเป็นที่รักและได้รับความโปรดปรานจากไทเฮา ก็เริ่มเข้ามามีบทบาทในการบริหารราชกิจมากขึ้นเรื่อยๆ ขุนนางหลายคนหันไปสวามิภักดิ์ต่อองค์ชายรอง ทำให้เกิดการแบ่งฝักแบ่งฝ่ายอย่างชัดเจนในราชสำนัก

อวี้หลันใช้เวลาส่วนใหญ่ไปกับการอ่านตำราและฝึกฝนวิชาสมุนไพรกับลุงหมิง เธอยิ่งเรียนรู้ก็ยิ่งตระหนักว่าสมุนไพรแต่ละชนิดมีคุณสมบัติพิเศษแตกต่างกันไป เปรียบได้กับผู้คนในวังหลวงที่ต่างก็มีบทบาทและเล่ห์เหลี่ยมเป็นของตัวเอง ​เธอเริ่มเรียนรู้ที่จะสังเกตและวิเคราะห์สถานการณ์อย่างรอบคอบ ไม่เพียงแค่เรื่องของสมุนไพร แต่รวมถึงเรื่องราวของผู้คนและเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นรอบตัวเธอด้วย

วันหนึ่ง ขณะที่อวี้หลันกำลังเก็บสมุนไพรหายากอยู่ในสวนด้านหลังพระตำหนัก เธอได้ยินเสียงคนคุยกันอย่างลับๆ อยู่ใกล้ๆ ด้วยความสงสัย เธอจึงแอบซ่อนตัวอยู่หลังพุ่มไม้ใหญ่และเงี่ยหูฟัง ‍เสียงนั้นเป็นของขันทีเฒ่าคนหนึ่งซึ่งเป็นคนสนิทของไทเฮา และขุนนางคนสำคัญอีกคนหนึ่ง

“ท่านแม่ทัพซ่งพ่ะย่ะค่ะ! แผนการของเรากำลังดำเนินไปอย่างช้าๆ องค์จักรพรรดิยังคงไม่ทรงฟื้นคืนจากอาการประชวร” ขันทีเฒ่าเอ่ยด้วยน้ำเสียงกระซิบกระซาบ

“ไม่ต้องห่วงท่านขันทีหวงฮุย ข่าวที่เราปล่อยออกไปเรื่องภัยแล้งและความอดอยากได้ผลดี ผู้คนเริ่มไม่พอใจราชสำนักมากขึ้นเรื่อยๆ และการที่องค์จักรพรรดิไม่ทรงปรากฏพระองค์ ‌ก็ยิ่งทำให้ความเชื่อมั่นของประชาชนลดลง” เสียงของอีกฝ่ายตอบกลับมาอย่างเยือกเย็น “อีกไม่นาน องค์ชายรองหรงหวงก็จะได้รับความไว้วางใจให้ขึ้นว่าราชการแทนองค์จักรพรรดิอย่างเต็มตัว เมื่อถึงเวลานั้น เราก็จะสามารถควบคุมราชสำนักได้โดยสมบูรณ์”

อวี้หลันถึงกับตัวชา ความจริงที่เธอได้ยินทำให้เธอตกใจอย่างที่สุด นี่คือแผนการสมคบคิดเพื่อช่วงชิงอำนาจ! ‍พวกเขากำลังสร้างสถานการณ์ให้ประเทศชาติอยู่ในภาวะวิกฤต เพื่อที่จะให้อำนาจขององค์จักรพรรดิอ่อนแอลง และปูทางให้องค์ชายรองขึ้นมามีอำนาจแทน เธอรู้แล้วว่าทำไมไทเฮาจึงทรงออกราชโองการให้สนมลดค่าใช้จ่ายลง นั่นก็เพื่อสร้างภาพให้ดูเหมือนว่าราชสำนักกำลังลำบากจริงๆ และเพิ่มความไม่พอใจของประชาชนต่อองค์จักรพรรดิผู้ ‘อ่อนแอ’

เธอรีบถอยกลับมายังพระตำหนักของตนเองด้วยหัวใจที่เต้นรัว ข้อมูลที่เธอได้รับมานั้นร้ายแรงเกินกว่าที่เธอจะคาดคิด ​มันไม่ใช่แค่เรื่องการเมืองในวัง แต่เป็นเรื่องของความมั่นคงของแผ่นดิน เธอควรจะทำอย่างไรดี? จะบอกใคร? แต่ใครจะเชื่อสนมผู้ถูกลืมอย่างเธอ?

คืนนั้น อวี้หลันนอนไม่หลับ เธอทบทวนเรื่องราวที่ได้ยินซ้ำแล้วซ้ำเล่า เธอรู้สึกเหมือนกำลังยืนอยู่บนปากเหวแห่งอันตราย ​หากเธอเปิดเผยความลับนี้ เธออาจจะถูกกำจัดได้ง่ายๆ แต่ถ้าเธอปล่อยให้แผนการชั่วร้ายดำเนินต่อไป ราชวงศ์ก็อาจจะล่มสลาย ประชาชนจะต้องทนทุกข์ทรมาน

ท่ามกลางความสับสนและความหวาดกลัวนั้น ภาพของบุรุษลึกลับในคืนนั้นก็ผุดขึ้นมาในความคิดของเธอ เขาผู้ที่เคยเตือนเธอว่า “ในวังแห่งนี้ ​ไม่มีใครสามารถเชื่อใจได้ง่ายๆ” และผู้ที่พูดถึง “ผู้นำที่อ่อนแอ ย่อมนำมาซึ่งความวุ่นวาย” คำพูดเหล่านั้นมีความหมายลึกซึ้งยิ่งขึ้นในตอนนี้ เขาอาจจะเป็นกุญแจสำคัญในการไขปริศนาครั้งนี้ก็เป็นได้ แต่เธอจะไปหาเขาได้อย่างไร และเขาจะเชื่อเธอหรือเปล่า?

ในเช้าวันรุ่งขึ้น อวี้หลันตัดสินใจที่จะลงมือทำบางสิ่งบางอย่าง เธอไม่อาจจะนิ่งเฉยได้อีกต่อไป เธอจะต้องหาทางเปิดเผยความจริงนี้ให้ได้ ไม่ว่าจะต้องแลกมาด้วยอะไรก็ตาม เธอแอบเข้าไปในห้องสมุดอีกครั้ง ค้นหาตำราโบราณที่เกี่ยวกับยาพิษและพิษจากสมุนไพรที่ซ่อนอยู่ในชั้นลึกที่สุด เธอเริ่มเรียนรู้เกี่ยวกับพิษที่ออกฤทธิ์ช้าๆ และวิธีที่จะต่อต้านมัน เธอต้องแข็งแกร่งและฉลาดขึ้น เธอจะต้องปกป้องบ้านเมืองของเธอให้ได้ แม้ว่าคนที่เป็นสามีของเธอจะทอดทิ้งเธอก็ตาม

ขณะที่เธอกำลังก้มหน้าอ่านตำราอย่างตั้งใจ ก็มีเสียงเคาะประตูเบาๆ อวี้หลันเงยหน้าขึ้นด้วยความตกใจ ลี่จูเปิดประตูเข้ามาพร้อมกับใบหน้าที่ตื่นตระหนก “นายหญิงเพคะ! มีข่าวใหญ่! สนมจันทราถูกจับกุมในข้อหาสมคบคิดกับขุนนางบางคนเพื่อวางยาพิษองค์จักรพรรดิ!”

อวี้หลันถึงกับเบิกตากว้าง แผนการกำลังถูกเปิดโปงอย่างนั้นหรือ? หรือนี่คือแผนซ้อนแผนของใครบางคน? เธอกำลังก้าวเข้าสู่สมรภูมิที่อันตรายเกินกว่าที่เธอจะจินตนาการได้