วันเวลาผ่านไปอย่างเชื่องช้าในตำหนักหงส์ที่บัดนี้กลายเป็นที่พำนักของฮองเฮาอวี้หลัน นางพยายามปรับตัวให้เข้ากับบทบาทใหม่ที่ไม่เคยปรารถนา ชีวิตของนางเต็มไปด้วยกฎระเบียบที่เข้มงวด พิธีการที่ซับซ้อน และสายตาจับจ้องจากทุกทิศทาง เหล่าขันทีและนางกำนัลในตำหนักหงส์ต่างก็จับตามองนางด้วยความสงสัยระคนกับความเคารพ อวี้หลันรู้ดีว่านางจะต้องแสดงความเข้มแข็งและสง่างามออกมาให้มากที่สุด เพื่อให้สมกับตำแหน่งฮองเฮาที่ต้องแบกรับ
แต่สิ่งที่ทำให้นางรู้สึกอึดอัดใจที่สุดคือการเผชิญหน้ากับฮ่องเต้หลงเฟิง ฮ่องเต้องค์ใหม่ผู้ที่ขึ้นครองราชย์ท่ามกลางวิกฤตของราชวงศ์ เขามักจะเรียกนางเข้าเฝ้าที่ท้องพระโรงเป็นประจำ เพื่อปรึกษาหารือเรื่องราชกิจ หรือบางครั้งก็เพียงแค่เรียกนางไปนั่งอยู่ข้างๆ ในขณะที่เขาจัดการงานเอกสารกองโต การพบปะกับเขามักจะเต็มไปด้วยความตึงเครียดและเงียบงัน ฮ่องเต้หลงเฟิงเป็นบุรุษผู้เย็นชาและเด็ดขาด เขามักจะใช้คำพูดที่บาดลึกและแววตาที่ว่างเปล่าราวกับไม่มีความรู้สึกใดๆ สิ่งเหล่านี้ทำให้อวี้หลันรู้สึกหวาดกลัวและอึดอัดใจทุกครั้งที่อยู่ใกล้เขา
ยิ่งนานวันเข้า อวี้หลันก็ยิ่งมั่นใจว่าฮ่องเต้หลงเฟิงไม่ใช่บุรุษคนเดียวกับที่นางแต่งงานด้วยในคืนวิวาห์อันเลือนราง นางพยายามรื้อฟื้นความทรงจำเกี่ยวกับคืนนั้น ความทรงจำที่มักจะถูกความมืดมิดและภาพที่ไม่ชัดเจนบดบัง คนที่นางแต่งงานด้วยมีรูปร่างสูงใหญ่กว่านี้เล็กน้อย และมีกลิ่นกายที่แตกต่างออกไป แม้จะเพียงเล็กน้อย แต่มันก็แตกต่าง
ความสงสัยนี้เริ่มกัดกินจิตใจของอวี้หลัน นางเริ่มสังเกตสิ่งต่างๆ รอบตัวอย่างละเอียด ตั้งแต่รูปวาดเก่าๆ ในตำหนักที่เคยเป็นของฮองเฮาองค์ก่อน ไปจนถึงคำบอกเล่าของเหล่าขันทีและนางกำนัลอาวุโสที่ทำงานมาตั้งแต่สมัยฮ่องเต้องค์ก่อน
วันหนึ่ง อวี้หลันกำลังเดินเล่นอยู่ในอุทยานหลวงพร้อมกับเหมยฮวา นางกำนัลคู่ใจ นางสังเกตเห็นขันทีเฒ่าคนหนึ่งกำลังกวาดพื้นอยู่ใต้ต้นหลิวเก่าแก่ ขันทีผู้นั้นดูมีอายุมากแล้ว ใบหน้าเต็มไปด้วยริ้วรอยแห่งกาลเวลา และดูเหมือนว่าเขาจะเป็นคนเก่าแก่ในวังหลวงมานาน
"เหมยฮวา... เจ้าไปสอบถามท่านขันทีผู้นั้นให้หน่อยได้หรือไม่ว่าเขาอยู่ที่นี่มานานแค่ไหนแล้ว" อวี้หลันกระซิบสั่งเหมยฮวา
เหมยฮวาพยักหน้ารับ ก่อนจะเดินตรงไปหาขันทีเฒ่าผู้นั้น พูดคุยกันอยู่พักหนึ่งแล้วจึงเดินกลับมาหานายหญิงของนาง
"เขาบอกว่าเขาอยู่ที่นี่มาตั้งแต่สมัยฮ่องเต้องค์ก่อนโน้นแล้วเพคะฮองเฮา" เหมยฮวาเล่า "เขาเคยเป็นขันทีรับใช้ในตำหนักชั้นในมานานหลายสิบปี"
อวี้หลันพยักหน้า นางตัดสินใจที่จะเข้าไปพูดคุยกับขันทีเฒ่าผู้นั้นด้วยตัวเอง
"ท่านขันที... ข้ามีเรื่องอยากจะสอบถามท่านสักเล็กน้อยได้หรือไม่" อวี้หลันเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน
ขันทีเฒ่าเงยหน้าขึ้นมองนาง ดวงตาของเขาดูอ่อนล้าแต่ก็ยังคงมีความเฉลียวฉลาดซ่อนอยู่ "ถวายพระพรฮองเฮา มีอะไรให้กระหม่อมรับใช้พ่ะย่ะค่ะ"
"ท่านอยู่ที่นี่มานาน เห็นเรื่องราวต่างๆ มากมายในวังหลวงแห่งนี้ใช่หรือไม่" อวี้หลันถาม
"พ่ะย่ะค่ะกระหม่อม"
"ข้าอยากจะถามท่านเกี่ยวกับ... พิธีอภิเษกสมรสของข้าเมื่อหลายปีก่อน" อวี้หลันกล่าวด้วยน้ำเสียงที่ลดระดับลง "ในคืนนั้น... ท่านจำอะไรได้บ้างหรือไม่"
ขันทีเฒ่าเงียบไปชั่วขณะ ดวงตาของเขาฉายแววความกังวลเล็กน้อย ก่อนจะถอนหายใจแผ่วเบา "เรื่องในคืนนั้น... เป็นเรื่องที่ละเอียดอ่อนนักพ่ะย่ะค่ะฮองเฮา"
"ข้าทราบดี" อวี้หลันกล่าว "แต่ข้าเพียงแค่อยากจะรู้ความจริง ข้าไม่เคยเห็นหน้าสามีของข้าในคืนนั้นเลยแม้แต่น้อย"
ขันทีเฒ่ามองซ้ายมองขวา ก่อนจะกระซิบด้วยน้ำเสียงที่แผ่วเบาจนแทบจะไม่ได้ยิน "ฮองเฮาโปรดฟังกระหม่อมให้ดีนะพ่ะย่ะค่ะ เรื่องนี้เป็นความลับของราชสำนัก ห้ามมิให้ผู้ใดล่วงรู้เด็ดขาด"
อวี้หลันพยักหน้ารับ นางรู้สึกตื่นเต้นและหวาดหวั่นไปพร้อมกัน
"ในคืนนั้น... ผู้ที่เข้าพิธีอภิเษกสมรสกับพระองค์... มิใช่ฮ่องเต้องค์ปัจจุบันพ่ะย่ะค่ะ" ขันทีเฒ่ากล่าวด้วยน้ำเสียงที่เบาหวิว
คำกล่าวของขันทีเฒ่าราวกับสายฟ้าฟาดลงมากลางใจของอวี้หลัน นางรู้สึกเหมือนโลกทั้งใบหยุดหมุนไปชั่วขณะ
"อะไรนะ... ท่านว่าอย่างไรนะ" อวี้หลันถามกลับไปด้วยน้ำเสียงที่แทบจะไม่มีแรง
"ผู้ที่เข้าพิธีกับพระองค์ในคืนนั้น... คือองครักษ์เงาคนหนึ่งของอดีตฮ่องเต้พ่ะย่ะค่ะ เขามีหน้าที่เป็นตัวแทน... ในสถานการณ์ที่องค์ฮ่องเต้ไม่อาจปรากฏตัวได้" ขันทีเฒ่ากล่าวต่อ "ในคืนนั้น องค์ฮ่องเต้ทรงติดภารกิจลับที่สำคัญยิ่งนัก จึงจำเป็นต้องส่งองครักษ์เงามาเป็นตัวแทนพระองค์พ่ะย่ะค่ะ"
อวี้หลันยืนนิ่งราวกับถูกสาป ความจริงที่ได้รับรู้ช่างน่าตกตะลึงและเจ็บปวดเกินกว่าที่นางจะรับไหว นางถูกหลอก! ถูกหลอกมาโดยตลอด! นางแต่งงานกับบุรุษผู้เป็นเพียงเงาของฮ่องเต้! ไม่ใช่ฮ่องเต้ตัวจริง!
"แล้ว... แล้วฮ่องเต้องค์ปัจจุบันเล่า... เขาคือใครกันแน่" อวี้หลันถามด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือ
ขันทีเฒ่าถอนหายใจอีกครั้ง "ฮ่องเต้องค์ปัจจุบัน... คือองค์ชายรองพ่ะย่ะค่ะ เขาถูกส่งไปฝึกฝนวิชาการต่อสู้และศิลปะการปกครองนอกวังหลวงมาตั้งแต่ยังเยาว์วัย เพื่อให้พ้นจากความวุ่นวายภายในราชสำนัก และเพื่อเตรียมพร้อมสำหรับสถานการณ์ไม่คาดฝันเช่นนี้พ่ะย่ะค่ะ"
อวี้หลันรู้สึกเหมือนถูกกระชากลงสู่ห้วงเหวแห่งความมืดมิด นางไม่เคยรู้เรื่องเหล่านี้มาก่อนเลย นางถูกทำให้เชื่อมาตลอดว่านางเป็นสนมของฮ่องเต้ แต่แท้จริงแล้วนางเป็นเพียงภรรยาของเงา และบัดนี้นางกลับถูกบังคับให้เป็นฮองเฮาของบุรุษอีกคนหนึ่งที่ไม่เคยมีส่วนเกี่ยวข้องกับชีวิตของนางเลย
"แล้วเหตุใด... เหตุใดจึงต้องเป็นข้า" อวี้หลันพึมพำ
"เพราะพระองค์เป็นเพียงสนมต่ำศักดิ์ที่ไม่มีอำนาจทางการเมือง ไม่มีสายสัมพันธ์กับตระกูลขุนนางใหญ่ฝ่ายใดฝ่ายหนึ่ง ทำให้ง่ายต่อการควบคุมพ่ะย่ะค่ะ" ขันทีเฒ่ากล่าวด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความสงสาร "อีกทั้งพระองค์ยังเป็นผู้รอดชีวิตจากเหตุการณ์กบฏ และไม่มีผู้ใดคิดว่าพระองค์จะมีความสำคัญเพียงพอที่จะถูกทำร้าย จึงถือเป็นตัวเลือกที่ปลอดภัยที่สุดในสถานการณ์ที่ละเอียดอ่อนเช่นนี้พ่ะย่ะค่ะ"
คำพูดของขันทีเฒ่ายิ่งตอกย้ำความรู้สึกเจ็บปวดและความรู้สึกว่าตัวเองเป็นเพียงหุ่นเชิดของอวี้หลัน นางรู้สึกเหมือนถูกใช้เป็นเครื่องมือทางการเมืองอย่างเลือดเย็นที่สุด
"ท่านอย่าได้บอกเรื่องนี้กับผู้ใดนะพ่ะย่ะค่ะฮองเฮา หากเรื่องนี้แพร่งพรายออกไป อาจเกิดความวุ่นวายครั้งใหญ่หลวงในราชสำนักได้" ขันทีเฒ้ากล่าวเตือนด้วยน้ำเสียงจริงจัง
อวี้หลันพยักหน้าช้าๆ นางไม่รู้ว่าควรจะรู้สึกอย่างไรดี ความโกรธ ความเจ็บปวด ความรู้สึกถูกหักหลัง และความรู้สึกว่าตัวเองเป็นเพียงสิ่งของที่ถูกโยนไปมาในเกมอำนาจอันสกปรก
นางมองไปยังท้องฟ้าสีครามเบื้องบน ดวงอาทิตย์ยังคงส่องแสงเจิดจ้า แต่ภายในจิตใจของนางกลับมืดมิดราวกับถูกเมฆดำทะมึนบดบัง
เหมยฮวาที่ยืนอยู่ข้างๆ อวี้หลันได้ยินเรื่องราวทั้งหมด นางตกใจจนทำอะไรไม่ถูก
"นายหญิง... ไม่สิ... ฮองเฮาเพคะ" เหมยฮวาเรียกด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ "เรื่องนี้มัน... มันเป็นเรื่องจริงหรือเพคะ"
อวี้หลันไม่ได้ตอบอะไร นางได้แต่ยืนนิ่งราวกับถูกแช่แข็ง ความจริงที่ได้รับรู้มันช่างโหดร้ายเกินกว่าที่นางจะจินตนาการได้ ชีวิตของนางที่เคยคิดว่าถูกทอดทิ้งอย่างไม่ใยดี บัดนี้กลับกลายเป็นว่าถูกหลอกลวงและถูกใช้เป็นเครื่องมือตั้งแต่แรกเริ่ม
ฮ่องเต้หลงเฟิง... บุรุษผู้เย็นชาและโหดร้ายผู้นั้น เขารู้เรื่องนี้หรือไม่? เขามีส่วนเกี่ยวข้องกับการหลอกลวงครั้งนี้หรือไม่? คำถามมากมายผุดขึ้นมาในใจของอวี้หลัน และนางก็รู้ดีว่านางจะต้องหาคำตอบให้ได้ ไม่ว่าจะต้องแลกมาด้วยอะไรก็ตาม
เงาของอดีตได้คืบคลานเข้ามาปกคลุมชีวิตของนางแล้ว และมันกำลังจะเปลี่ยนแปลงทุกสิ่งทุกอย่างไปตลอดกาล.

ฮ่องเต้ใจร้าย
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 ลิขสิทธิ์ทุกประการ บริษัท ไอเดีย เม็มโมรี่ กรุ๊ป จำกัด | iDearead.club
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก