ตอนที่ 27 — ความลับในเงามืด

คำสารภาพของ 'ฮ่องเต้หลีอี้' ที่แท้จริงคือ 'หลีจิน' ทำให้อวี้หลันถึงกับทรุดตัวลงกับพื้นด้วยความตกตะลึง โลกทั้งใบของนางหมุนคว้าง ความจริงที่นางกำลังเผชิญหน้าอยู่นั้นเกินกว่าที่นางจะรับไหว

"น้องชายฝาแฝด..." อวี้หลันพึมพำเสียงแผ่วเบา ‌นางเงยหน้าขึ้นมองหลีจินด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยคำถามนับร้อยพัน

หลีจินถอนหายใจอย่างหนัก พระองค์ลุกขึ้นยืน เดินไปที่หน้าต่างอีกครั้ง มองออกไปยังความมืดมิดเบื้องนอกด้วยสายตาที่ว่างเปล่า ราวกับกำลังย้อนรำลึกถึงอดีตอันแสนเจ็บปวด

"เรื่องนี้เป็นความลับสูงสุดของราชวงศ์ มีเพียงไม่กี่คนที่รู้ รวมถึงกงกงหลี่และหมอหลวงบางคน" หลีจินเริ่มต้นเรื่องราวด้วยน้ำเสียงที่อ่อนล้า ​"ข้ากับพี่ชายเกิดมาเป็นฝาแฝดกัน แต่พี่ชายของข้าคือองค์ชายรัชทายาทผู้ซึ่งถูกกำหนดให้สืบทอดบัลลังก์ ส่วนข้า...ถูกซ่อนตัวไว้ตั้งแต่เกิด"

อวี้หลันฟังอย่างตั้งใจ หัวใจของนางเต้นรัวระรินกับเรื่องราวที่ได้ยิน

"เพราะคำทำนายของโหรหลวงที่กล่าวว่า 'ฝาแฝดแห่งราชวงศ์จะนำมาซึ่งภัยพิบัติ หากทั้งสองคนปรากฏตัวพร้อมกัน' เพื่อปกป้องราชวงศ์จากคำทำนายนั้น ข้าจึงต้องถูกซ่อนตัวไว้ในตำหนักลับ ‍ไม่เคยได้รับอนุญาตให้ปรากฏตัวต่อหน้าสาธารณชนเลย"

ชีวิตของหลีจินนั้นเต็มไปด้วยความโดดเดี่ยวและอ้างว้างยิ่งกว่าชีวิตของอวี้หลันเสียอีก เขาถูกกักขังอยู่ในกรงทองตั้งแต่เกิด ไม่เคยได้รับอิสรภาพ ไม่เคยได้รับความรักจากบิดามารดาอย่างเปิดเผย

"พี่ชายของข้า...หลีอี้...เป็นคนดี มีเมตตา และฉลาดเฉลียว พระองค์ทรงเป็นองค์ชายรัชทายาทที่สมบูรณ์แบบ ทรงรักประชาชนและทรงตั้งใจที่จะเป็นฮ่องเต้ที่ดี" ‌หลีจินกล่าวต่อด้วยน้ำเสียงที่เจือด้วยความเศร้า "แต่แล้ว...เมื่อห้าปีก่อน พี่ชายของข้าก็ล้มป่วยด้วยโรคร้ายที่ไม่สามารถรักษาได้"

อวี้หลันเบิกตากว้างด้วยความตกใจ นี่คือสาเหตุที่ฮ่องเต้หลีอี้ที่แท้จริงหายไป!

"อาการของพี่ชายทรุดลงอย่างรวดเร็ว หมอหลวงพยายามทุกวิถีทางแต่ก็ไม่สามารถช่วยอะไรได้ พระองค์ทรงรู้ดีว่าเวลาของพระองค์เหลือน้อยเต็มที และราชบัลลังก์ก็กำลังเผชิญกับวิกฤตจากการคุกคามของเหล่าขุนนางที่ทุจริตและกองกำลังกบฏที่รอคอยโอกาส"

"หากฮ่องเต้สิ้นพระชนม์ในเวลานั้น โดยที่ยังไม่มีรัชทายาทที่แข็งแกร่งพอ ‍ราชวงศ์จะต้องล่มสลายอย่างแน่นอน" หลีจินกล่าวด้วยน้ำเสียงหนักแน่น "ในสถานการณ์คับขันนั้น พี่ชายของข้าจึงตัดสินใจที่จะให้ข้าสวมรอยเป็นพระองค์"

อวี้หลันรู้สึกเหมือนถูกสายฟ้าฟาดลงกลางใจอีกครั้ง นี่คือความจริงเบื้องหลังทั้งหมด!

"ข้ากับพี่ชายมีหน้าตาเหมือนกันราวกับแกะ ไม่มีใครในวังหลวงที่เคยเห็นข้ามาก่อน ยกเว้นเพียงไม่กี่คน" หลีจินกล่าวต่อ ​"พี่ชายของข้าสอนทุกสิ่งทุกอย่างให้ข้า ทั้งราชกิจ การเมือง การปกครอง และสิ่งที่สำคัญที่สุดคือ...การสวมบทบาทเป็น 'ฮ่องเต้หลีอี้' ผู้เข้มแข็งและไร้ความปรานี"

อวี้หลันนึกถึงสมุดบันทึกที่นางอ่านไปก่อนหน้านี้ ข้อความที่กล่าวถึง ​"การสวมหน้ากาก" และ "การเป็นฮ่องเต้ใจร้าย" บัดนี้ทุกอย่างกระจ่างแจ้งแล้ว

"พี่ชายของข้าจากไปอย่างสงบในตำหนักลับ เมื่อสี่ปีที่แล้ว" หลีจินกล่าวด้วยเสียงที่สั่นเครือ แววตาของพระองค์เต็มไปด้วยความเจ็บปวด "หลังจากนั้น ​ข้าก็ก้าวขึ้นสู่บัลลังก์ในฐานะ 'ฮ่องเต้หลีอี้' ผู้ซึ่งทุกคนรู้จัก"

"ข้าต้องแสดงความแข็งแกร้าว ต้องปราบปรามขุนนางที่ทุจริต ต้องกำจัดกบฏ ต้องแสดงให้ทุกคนเห็นว่าข้าคือฮ่องเต้ผู้ทรงอำนาจ เพื่อปกป้องราชบัลลังก์และสิ่งที่พี่ชายของข้ารัก" หลีจินกล่าวด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความเจ็บปวด "ข้าต้องสวมหน้ากากเป็นคนใจร้าย เพื่อให้ทุกคนเกรงกลัวและไม่กล้าหือ เพื่อความสงบสุขของแผ่นดิน"

อวี้หลันมองไปยังหลีจินด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความเข้าใจและความสงสาร นางไม่เคยคิดว่าเบื้องหลังฮ่องเต้ผู้เย็นชาและใจร้าย จะมีความลับที่น่าเศร้าและเจ็บปวดเช่นนี้ซ่อนอยู่

"แล้ว...แล้วเรื่องที่ฮองเฮาหมิงเฟยสิ้นพระชนม์ และการล่มสลายของตระกูลหมิงเล่าเพคะ" อวี้หลันถามด้วยความสงสัย

หลีจินถอนหายใจอีกครั้ง "ฮองเฮาหมิงเฟยรู้ความจริงเรื่องข้ากับพี่ชาย"

อวี้หลันเบิกตากว้างด้วยความตกใจ "นางรู้หรือเพคะ!"

"ใช่" หลีจินพยักหน้า "นางเป็นคนฉลาดและมีไหวพริบ นางเริ่มสังเกตเห็นความผิดปกติในตัวข้า และเริ่มสืบหาความจริง จนกระทั่งรู้ว่าข้าไม่ใช่องค์ชายหลีอี้ที่แท้จริง"

"แล้ว...นางก็ถูกกำจัดไปหรือเพคะ" อวี้หลันถามด้วยเสียงสั่น

หลีจินส่ายหน้า "ไม่ ข้าไม่ได้ทำเช่นนั้น"

"ฮองเฮาหมิงเฟยต้องการเปิดเผยความจริงเรื่องข้า เพื่อให้ตระกูลของนางได้ขึ้นมามีอำนาจมากขึ้น นางพยายามจะใช้ความลับนี้เพื่อบีบบังคับข้า แต่ข้าปฏิเสธ"

"และแล้ว...นางก็ถูกฆ่าตาย" หลีจินกล่าวด้วยน้ำเสียงที่เย็นชา "ไม่ได้มาจากฝีมือของข้า แต่มาจากฝีมือของคนในตระกูลหมิงเอง"

อวี้หลันตกตะลึงกับความจริงที่ได้ยิน

"คนในตระกูลหมิงบางคนรู้ว่าฮองเฮาหมิงเฟยกำลังจะเปิดเผยความจริงเรื่องข้า และพวกเขากลัวว่าหากเรื่องนี้ถูกเปิดเผย ตระกูลหมิงจะตกอยู่ในอันตราย เพราะการที่ฮองเฮารู้ความลับของราชวงศ์อาจถูกตีความว่าเป็นการทรยศ พวกเขาจึงตัดสินใจกำจัดฮองเฮาหมิงเฟยเพื่อปกป้องตระกูลของตนเอง"

"หลังจากนั้น ข้าจึงใช้โอกาสนี้กวาดล้างตระกูลหมิงที่พยายามจะก่อกบฏและยึดอำนาจ ด้วยข้อหากบฏที่พวกเขาพยายามจะทำจริง ๆ แต่ถูกจับได้ก่อน" หลีจินกล่าวด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่น "ข้าต้องทำเช่นนั้น เพื่อให้ราชบัลลังก์มั่นคง และเพื่อไม่ให้ความลับเรื่องข้าถูกเปิดเผยอีกต่อไป"

อวี้หลันรู้สึกเหมือนกำลังฟังเรื่องราวจากตำนานปรัมปราที่ไม่น่าเชื่อ แต่ทุกอย่างที่หลีจินเล่าออกมานั้นล้วนสมเหตุสมผลและสอดคล้องกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น

"แล้ว...แล้วเรื่องที่ข้าได้เป็นฮองเฮาเล่าเพคะ" อวี้หลันถาม

หลีจินมองนางด้วยสายตาที่อ่อนลงเล็กน้อย "เจ้าเป็นเพียงสนมต่ำศักดิ์ที่ถูกลืมเลือน ไม่มีตระกูลที่แข็งแกร่ง ไม่มีอำนาจทางการเมือง และไม่มีใครสนใจในตัวเจ้า"

คำพูดของหลีจินทำให้อวี้หลันรู้สึกเจ็บปวดเล็กน้อย แต่นางก็เข้าใจว่านั่นคือความจริง

"การเลือกเจ้าเป็นฮองเฮา เป็นการตัดสินใจที่รอบคอบที่สุดของข้า" หลีจินกล่าวต่อ "เจ้าจะไม่เป็นภัยคุกคามต่อข้า และเจ้าก็จะไม่ถูกใช้เป็นเครื่องมือทางการเมืองของขั้วอำนาจใด ๆ เจ้าคือฮองเฮาที่สมบูรณ์แบบสำหรับข้าในสถานการณ์เช่นนี้"

อวี้หลันรู้สึกเหมือนถูกตอกย้ำว่านางเป็นเพียงหมากตัวหนึ่งในกระดานหมากรุกของหลีจิน แต่ในขณะเดียวกัน นางก็รู้สึกได้ถึงความจริงใจบางอย่างในคำพูดของพระองค์

"แต่...หม่อมฉันเป็นภรรยาของฮ่องเต้หลีอี้ที่แท้จริงมิใช่หรือเพคะ" อวี้หลันถามด้วยเสียงแผ่วเบา

หลีจินมองนางอย่างเงียบงัน ดวงตาของพระองค์เต็มไปด้วยความรู้สึกที่ยากจะคาดเดา

"ใช่...เจ้าคือภรรยาของพี่ชายข้า" หลีจินกล่าวด้วยน้ำเสียงที่อ่อนโยนลงเล็กน้อย "และในตอนนี้ เจ้าก็คือภรรยาของข้าในฐานะ 'ฮ่องเต้หลีอี้'"

อวี้หลันรู้สึกถึงความเจ็บปวดที่แล่นพล่านขึ้นมาในอก นางเป็นภรรยาของชายสองคนในเวลาเดียวกัน และทั้งสองคนก็เป็นฝาแฝดกัน ชะตากรรมของนางนั้นซับซ้อนและน่าเศร้าเหลือเกิน

"ข้ารู้ว่าเจ้าคงจะเกลียดข้า" หลีจินกล่าวด้วยน้ำเสียงที่เจือด้วยความเศร้า "แต่ข้าไม่มีทางเลือกอื่น ข้าต้องทำทุกอย่างเพื่อปกป้องราชบัลลังก์นี้"

อวี้หลันเงยหน้าขึ้นมองหลีจินอีกครั้ง แววตาของนางเต็มไปด้วยความสับสนและความรู้สึกที่ยากจะบรรยาย

"หม่อมฉัน...หม่อมฉันไม่รู้ว่าจะพูดอะไรดีเพคะ" อวี้หลันกล่าวด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ "เรื่องราวทั้งหมดนี้มัน...มันเกินกว่าที่หม่อมฉันจะจินตนาการได้"

หลีจินเดินเข้ามาหานาง พระองค์ยื่นมือมาช่วยพยุงนางให้ลุกขึ้นยืน การสัมผัสของพระองค์นั้นอ่อนโยนและอบอุ่นอย่างไม่น่าเชื่อ

"ข้ารู้ว่ามันยากสำหรับเจ้า" หลีจินกล่าวด้วยเสียงที่อ่อนโยน "แต่ในเมื่อเจ้ารู้ความจริงแล้ว ข้าหวังว่าเจ้าจะเข้าใจเหตุผลในการกระทำของข้า"

อวี้หลันพยักหน้าช้า ๆ นางรู้สึกว่าความโกรธและความเกลียดชังที่เคยมีต่อ 'ฮ่องเต้ใจร้าย' ได้มลายหายไปแล้ว ถูกแทนที่ด้วยความเข้าใจและความสงสาร

"หม่อมฉันจะเก็บความลับนี้ไว้เพคะ" อวี้หลันกล่าวด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่น "หม่อมฉันจะไม่บอกใคร"

หลีจินมองนางด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความซาบซึ้ง "ขอบใจเจ้ามาก อวี้หลัน"

ในคืนนั้น อวี้หลันได้เรียนรู้ความจริงอันน่าตกตะลึงเบื้องหลังราชบัลลังก์และตัวตนของ 'สามี' ที่นางไม่เคยรู้จัก หลีจินไม่ใช่ฮ่องเต้ใจร้ายอย่างที่ใคร ๆ คิด แต่เป็นชายผู้หนึ่งที่ต้องแบกรับภาระอันหนักอึ้ง ต้องสวมหน้ากากแห่งความโหดร้ายเพื่อปกป้องแผ่นดิน และต้องเสียสละความสุขส่วนตัวเพื่อราชวงศ์

ความลับนี้เป็นเหมือนโซ่ตรวนที่ผูกมัดอวี้หลันเข้ากับหลีจินอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ และมันกำลังจะเปลี่ยนความสัมพันธ์ระหว่างคนทั้งสองไปตลอดกาล