แสงเทียนริบหรี่ในอุโมงค์มืด
ข้ากับชิงเอ๋อร์หยุดนิ่งอยู่ตรงทางเลี้ยวของอุโมงค์ใต้ดิน อบู่ห่างจากเสียงของหลี่กงกงและชายลึกลับเพียงไม่กี่ก้าว ข้าพยายามควบคุมลมหายใจให้เป็นปกติ เพื่อไม่ให้เสียงของเราหลุดรอดไปถึงพวกเขา ชิงเอ๋อร์ตัวสั่นเทาด้วยความหวาดกลัว ข้าจับมือนางเบาๆ เพื่อปลอบประโลมและส่งสัญญาณให้นางเงียบเสียง
“ข้าบอกแล้วว่าฮองเฮาหลิวเป็นคนที่อันตราย” หลี่กงกงกล่าวเสียงเครียด “นางไม่เพียงแต่ฉลาด แต่ยังอำมหิต หากนางได้รู้เรื่องสมบัติลับนี้เข้า…เราทุกคนต้องตาย”
“นางจะไม่มีวันได้รู้หรอก” ชายลึกลับตอบด้วยน้ำเสียงที่เย็นชาและเด็ดขาด “ข้าได้วางแผนเอาไว้หมดแล้ว นางจะไม่มีทางได้เข้าใกล้สมบัติลับนั้น และตำแหน่งฮองเฮาของนางก็จะไม่มีวันมั่นคง”
ข้าพยายามเพ่งมองไปยังเงาของชายผู้นั้น แต่ในความมืดมิดของอุโมงค์ทำให้ข้ามองเห็นได้ไม่ชัดเจนนัก สิ่งที่ข้าเห็นคือเขาเป็นบุรุษร่างสูงโปร่ง สวมชุดสีดำสนิท มีผ้าคลุมหน้าปิดบังใบหน้าเอาไว้ทั้งหมด มีเพียงดวงตาคู่หนึ่งที่ฉายแววอันตรายและเต็มไปด้วยความลับ
“แล้วเรื่ององค์หญิงเหมยหลิงล่ะพ่ะย่ะค่ะ” หลี่กงกงถาม “นางรู้เรื่องสมบัติลับนี้มากน้อยแค่ไหน”
“นางไม่รู้เรื่องทั้งหมดหรอก” ชายลึกลับตอบ “แต่การที่นางได้รับพัดจากตระกูลลี่ ก็หมายความว่ามีคนพยายามจะส่งสารบางอย่างให้นาง และถ้าหากนางสืบสาวราวเรื่องไปเรื่อยๆ นางอาจจะรู้ความจริงบางอย่างได้”
หัวใจของข้าเต้นรัวอย่างแรงอีกครั้ง คำพูดของพวกเขาตอกย้ำความเชื่อของข้าว่าพัดเล่มนั้นมีความสำคัญ และมีคนพยายามจะบอกอะไรข้าจริงๆ
“เราจะกำจัดนางอย่างไรดีพ่ะย่ะค่ะ” หลี่กงกงถามอย่างเลือดเย็น “ปล่อยให้นางอยู่ในตำหนักเหมยฮวาต่อไปอาจจะเป็นภัยต่อแผนการของเรา”
“ยังไม่ใช่ตอนนี้” ชายลึกลับตอบ “การกำจัดนางตอนนี้จะยิ่งทำให้คนสงสัย ปล่อยให้นางอยู่ในตำหนักเหมยฮวาต่อไปก่อน และปล่อยข่าวลือเรื่องปีศาจในตำหนัก เพื่อให้นางถูกทอดทิ้งและไม่มีใครสนใจ แล้วค่อยหาโอกาสจัดการนางในภายหลัง”
ข้ารู้สึกเย็นวาบไปทั้งตัว พวกเขากำลังวางแผนที่จะฆ่าข้า! แผนการร้ายที่ซับซ้อนนี้ทำให้ข้าขนลุกซู่ไปทั้งตัว ข้าไม่เคยคิดเลยว่าตัวเองจะต้องมาเจอเรื่องราวที่โหดร้ายขนาดนี้ในวังหลวงแห่งนี้
หลังจากที่พวกเขาคุยกันจบ หลี่กงกงและชายลึกลับก็เดินจากไปในความมืด ข้ากับชิงเอ๋อร์รอจนแน่ใจว่าพวกเขาไปแล้ว จึงค่อยๆ เดินออกมาจากที่ซ่อน
“พระสนมเพคะ…เราจะทำอย่างไรดีเพคะ” ชิงเอ๋อร์ร้องไห้ด้วยความหวาดกลัว “พวกเขากำลังจะฆ่าเรา!”
“ไม่เป็นไรชิงเอ๋อร์” ข้าพยายามปลอบนาง แม้ว่าในใจจะกลัวไม่แพ้กัน “เราจะยังไม่ตายในตอนนี้ ข้าจะต้องหาทางเอาตัวรอดจากเรื่องนี้ให้ได้”
ข้ากับชิงเอ๋อร์ตัดสินใจที่จะเดินต่อไปตามอุโมงค์นี้ ข้าเชื่อว่าอุโมงค์นี้จะต้องนำพาเราไปยังที่ไหนสักแห่งที่ปลอดภัย และอาจจะนำไปสู่ความจริงบางอย่างเกี่ยวกับสมบัติลับนี้ได้
หลังจากเดินไปได้อีกพักใหญ่ อุโมงค์ก็เริ่มแคบลงเรื่อยๆ และมีกลิ่นอับชื้นมากขึ้นเรื่อยๆ จนกระทั่งเรามาถึงห้องลับแห่งหนึ่ง ภายในห้องนั้นมีโต๊ะหินเก่าๆ และหีบไม้ขนาดเล็กตั้งอยู่ เมื่อเปิดหีบออก ข้าก็พบกับเอกสารลับจำนวนมาก และมีแผนที่เก่าแก่ผืนหนึ่งวางอยู่ด้านบน
แผนที่นั้นเป็นแผนที่ของวังหลวง แต่มีจุดสีแดงหลายจุดที่ถูกทำเครื่องหมายไว้ และมีเส้นทางลับมากมายที่ถูกเขียนขึ้นด้วยหมึกสีแดงสดใส ข้าจำได้ว่าแผนที่นี้คล้ายกับแผนที่ที่อยู่ในตำราประวัติศาสตร์ที่ข้าเคยอ่านเจอในห้องสมุดของตำหนักเหมยฮวา แต่ในตำรานั้นไม่มีการทำเครื่องหมายอะไรไว้เลย
“พระสนมเพคะ…นี่มันอะไรกันเพคะ” ชิงเอ๋อร์ถามด้วยความประหลาดใจ
“นี่คือแผนที่วังหลวง” ข้าตอบ “และจุดสีแดงเหล่านี้…น่าจะเป็นจุดที่สมบัติลับถูกซ่อนเอาไว้”
ข้าเริ่มศึกษาแผนที่อย่างละเอียด ข้าพบว่าจุดสีแดงส่วนใหญ่ตั้งอยู่ในบริเวณที่ถูกทอดทิ้งของวังหลวง และบางจุดก็อยู่ใกล้กับตำหนักเหมยฮวาของเราอีกด้วย หรือว่านี่คือเหตุผลที่ข้าถูกส่งมายังตำหนักแห่งนี้? เพื่อให้ง่ายต่อการที่พวกเขาจะเข้ามาตามหาสมบัติลับนี้อย่างนั้นหรือ?
ในขณะที่กำลังพิจารณาแผนที่อยู่ จู่ๆ ข้าก็ได้ยินเสียงฝีเท้าดังมาจากด้านนอกห้องลับ ข้ากับชิงเอ๋อร์รีบซ่อนตัวอยู่หลังหีบไม้ทันที ประตูห้องลับถูกเปิดออกอย่างช้าๆ เผยให้เห็นเงาของบุรุษผู้หนึ่งกำลังเดินเข้ามาในห้อง เขาคือ…ฮ่องเต้หลงเหยียน!
ข้าตกใจจนแทบหยุดหายใจ ทำไมพระองค์ถึงมาอยู่ที่นี่ได้? และพระองค์รู้เรื่องห้องลับแห่งนี้ได้อย่างไร? ฮ่องเต้หลงเหยียนเดินเข้ามาในห้องด้วยสีหน้าเคร่งเครียด ดวงตาของพระองค์กวาดมองไปรอบๆ ห้อง ก่อนจะหยุดอยู่ที่แผนที่ที่ข้ากำลังถืออยู่
“เหมยหลิง…เจ้าอยู่ที่นี่หรือ” พระองค์ตรัสขึ้นด้วยน้ำเสียงที่แผ่วเบา แต่เต็มไปด้วยความประหลาดใจ “และเจ้า…รู้เรื่องสมบัติลับนี้แล้วหรือ?”
ข้าไม่รู้จะตอบอย่างไรดี สิ่งที่ข้ากำลังเผชิญหน้าอยู่ตอนนี้ ทำให้ข้าสับสนและหวาดกลัวไปหมด ฮ่องเต้รู้เรื่องสมบัติลับนี้ด้วยหรือ? หรือว่าพระองค์เองก็มีส่วนเกี่ยวข้องกับแผนการร้ายนี้? ข้ารู้สึกเหมือนตัวเองกำลังถูกลากเข้าไปพัวพันกับเรื่องราวที่ซับซ้อนเกินกว่าจะเข้าใจได้ และไม่รู้ว่าฮ่องเต้ที่อยู่ตรงหน้าข้านี้…เป็นมิตรหรือศัตรูกันแน่
บัลลังก์แค้นวังหลัง
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 ลิขสิทธิ์ทุกประการ บริษัท ไอเดีย เม็มโมรี่ กรุ๊ป จำกัด | iDearead.club
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก