ตอนที่ 10 — ฮองเฮาจอมบงการ

ฮองเฮาจอมบงการ

ท้องพระโรงตกอยู่ในความเงียบงัน เสียงฝีเท้าของเสนาบดีซ่งดังก้องไปทั่ว ราวกับเสียงมัจจุราชที่กำลังย่างกรายเข้ามา สีหน้าของเขาเต็มไปด้วยความมั่นใจในชัยชนะ แววตาที่เคยฉายความเจ้าเล่ห์ บัดนี้กลับเปล่งประกายด้วยความอำมหิตอย่างชัดเจน

“เสนาบดีซ่ง!” ฮ่องเต้หลงเหยียนตรัสด้วยน้ำเสียงเดือดดาล “เจ้ากล้าดียังไงถึงมาปรากฏตัวที่นี่ในสภาพที่น่าละอายเช่นนี้!”

“น่าละอายอย่างนั้นหรือพ่ะย่ะค่ะ” ‌เสนาบดีซ่งยิ้มเยาะ “แต่ข้าคิดว่าคนที่น่าละอายคือท่านต่างหาก ที่กำลังจะเปิดโปงความจริงอันน่ารังเกียจของราชวงศ์นี้ต่อหน้าประชาชน!”

“เจ้าพูดอะไรของเจ้า!” ฮ่องเต้หลงเหยียนตรัส

“หึหึ…ข้าเพียงแต่มาเตือนท่านว่าอย่าทำอะไรโง่ๆ” เสนาบดีซ่งกล่าว “เพราะถ้าท่านเปิดโปงความจริงทั้งหมด คนที่จะต้องเดือดร้อนไม่ใช่แค่ราชวงศ์นี้เท่านั้น แต่ยังรวมถึง…”

ก่อนที่เสนาบดีซ่งจะพูดจบ ​จู่ๆ ประตูท้องพระโรงก็ถูกปิดลงอย่างรวดเร็ว และมีเสียงของทหารจำนวนมากเข้ามาล้อมท้องพระโรงไว้! ข้ากับฮ่องเต้หลงเหยียนมองหน้ากันด้วยความตกใจ นี่มันอะไรกัน! หรือว่าเสนาบดีซ่งมีแผนสำรองที่พวกเราไม่เคยรู้มาก่อน?

“ฝ่าบาท…ดูนั่นสิเพคะ” ชิงเอ๋อร์กระซิบและชี้ไปยังมุมหนึ่งของท้องพระโรง

ข้ามองตามที่ชิงเอ๋อร์ชี้ไป สิ่งที่ข้าเห็นทำให้หัวใจของข้าหล่นไปอยู่ที่ตาตุ่ม ‍ตรงมุมนั้น มีสตรีผู้หนึ่งกำลังเดินออกมาจากเงามืด นางสวมชุดฮองเฮาที่หรูหรางดงาม ใบหน้าของนางประดับด้วยรอยยิ้มที่อ่อนหวาน แต่แววตาของนางกลับเต็มไปด้วยความเย็นชาและอำมหิต นางคือ…พระสนมหลิวซื่อ!

“ฮองเฮาหลิว!” ฮ่องเต้หลงเหยียนตรัสด้วยความตกใจ “เจ้ามาทำอะไรที่นี่!”

“หม่อมฉันมาเพื่อจัดการกับเรื่องทั้งหมดนี้เพคะฝ่าบาท” ‌พระสนมหลิวซื่อตอบด้วยน้ำเสียงที่เย็นชา “และหม่อมฉันก็จะเปิดเผยความจริงทั้งหมดต่อหน้าทุกคนในวันนี้”

“เจ้าหมายความว่าอย่างไร!” ฮ่องเต้หลงเหยียนตรัสถาม

“หม่อมฉันคือผู้ที่อยู่เบื้องหลังแผนการทั้งหมดนี้เพคะ” พระสนมหลิวซื่อตอบด้วยรอยยิ้มที่น่ากลัว “หม่อมฉันคือผู้ที่บงการท่านพ่อให้ร่วมมือกับองค์ชายรอง และหม่อมฉันก็คือผู้ที่หลอกใช้ลี่หลงให้มาทำลายราชวงศ์ของท่าน!”

คำสารภาพของพระสนมหลิวซื่อดุจสายฟ้าฟาดลงกลางใจของทุกคน ข้ากับฮ่องเต้หลงเหยียนรู้สึกตกตะลึงจนพูดไม่ออก ไม่จริง! ‍พระสนมหลิวซื่อคือตัวการที่แท้จริงอย่างนั้นหรือ? นางคือผู้ที่อยู่เบื้องหลังแผนการทั้งหมดนี้!

“เจ้าโกหก!” ฮ่องเต้หลงเหยียนตรัสด้วยความโกรธ “เจ้าไม่เคยคิดที่จะร่วมมือกับองค์ชายรอง! เจ้าเคยบอกว่าเจ้าต้องการที่จะปกป้องราชวงศ์นี้!”

“นั่นเป็นเพียงแผนการของหม่อมฉันเท่านั้นเพคะ” พระสนมหลิวซื่อตอบ “หม่อมฉันรู้ว่าท่านจะไม่มีทางเชื่อหม่อมฉันง่ายๆ หม่อมฉันจึงต้องเล่นละครตบตาพวกท่าน ​เพื่อให้ท่านตายใจ และเพื่อให้หม่อมฉันสามารถเข้าถึงตราประทับแห่งราชวงศ์นี้ได้!”

พระสนมหลิวซื่อเดินเข้าไปหยิบบันทึกลับจากมือของข้าอย่างรวดเร็ว ข้าพยายามจะแย่งชิงบันทึกนั้นคืน แต่ก็ถูกทหารของพระสนมหลิวซื่อเข้ามาจับตัวไว้

“นี่คือบันทึกลับของราชวงศ์อย่างนั้นหรือ” พระสนมหลิวซื่อกล่าว “มันบันทึกเรื่องราวความชั่วร้ายทั้งหมดของราชวงศ์นี้ไว้ และข้าจะใช้มันเพื่อเปิดโปงความจริงทั้งหมดต่อหน้าประชาชนทุกคน”

“เจ้าจะทำอะไรของเจ้า!” ฮ่องเต้หลงเหยียนตรัสด้วยความโกรธ ​“ราชวงศ์นี้เป็นของข้า!”

“ไม่จริงเพคะ” พระสนมหลิวซื่อตอบ “ราชวงศ์นี้เป็นของหม่อมฉันต่างหาก! ตระกูลของหม่อมฉันคือผู้ที่อยู่เบื้องหลังการก่อตั้งราชวงศ์นี้ และพวกเราก็สมควรที่จะเป็นผู้ที่ปกครองแผ่นดินนี้!”

คำพูดของพระสนมหลิวซื่อทำให้ทุกคนตกตะลึงอีกครั้ง ตระกูลหลิวคือผู้ที่อยู่เบื้องหลังการก่อตั้งราชวงศ์นี้อย่างนั้นหรือ? นี่มันเรื่องอะไรกันแน่!

“เจ้าจะไม่มีทางทำสำเร็จหรอก!” ฮ่องเต้หลงเหยียนตรัส ​“ข้าจะไม่ยอมให้เจ้าทำลายราชวงศ์นี้เป็นอันขาด!”

“เรามาดูกันว่าใครจะทำสำเร็จกันแน่เพคะ” พระสนมหลิวซื่อยิ้มเยาะ ก่อนจะหยิบบันทึกลับขึ้นมา และกำลังจะอ่านมันต่อหน้าประชาชน

ในขณะที่ทุกคนกำลังตกตะลึงอยู่นั้น จู่ๆ ก็มีเสียงฝีเท้าดังมาจากด้านหลังของพระสนมหลิวซื่อ เขาคือ…ลี่หลง!

ลี่หลงพุ่งเข้ามาแย่งชิงบันทึกลับจากมือของพระสนมหลิวซื่ออย่างรวดเร็ว พระสนมหลิวซื่อตกใจและพยายามจะป้องกันตัว แต่ลี่หลงก็แข็งแกร่งเกินกว่าที่นางจะต้านทานได้

“เจ้าทำอะไรของเจ้า!” พระสนมหลิวซื่อร้องลั่น “เจ้าทรยศข้าอย่างนั้นหรือ!”

“ข้าไม่ได้ทรยศใครทั้งนั้น” ลี่หลงตอบ “ข้าเพียงแค่ต้องการที่จะเปิดเผยความจริงทั้งหมดให้ทุกคนได้รู้ ไม่ใช่เพื่อตระกูลของข้า แต่เพื่อความยุติธรรม!”

ลี่หลงพุ่งเข้าไปหาบันทึกลับที่ตกอยู่บนพื้น และกำลังจะอ่านมันต่อหน้าประชาชนทุกคน ทันใดนั้นก็มีเสียงฝีเท้าดังมาจากด้านหลังของลี่หลง เขาคือ…หลี่กงกง! และเขากำลังถือมีดสั้นอยู่ในมือ!

“หยุดนะลี่หลง!” หลี่กงกงร้องลั่น “อย่าเปิดเผยความจริงทั้งหมดนี้เป็นอันขาด!”

หลี่กงกงพุ่งเข้าไปแย่งชิงบันทึกลับจากมือของลี่หลง ลี่หลงพยายามจะป้องกันตัว แต่ก็ถูกหลี่กงกงแทงด้วยมีดสั้น! ลี่หลงล้มลงไปกองกับพื้น เลือดสีแดงสดไหลซึมออกมาจากบาดแผล

“ลี่หลง!” ข้าร้องลั่นด้วยความตกใจ

หลี่กงกงคว้าบันทึกลับมาถือไว้ในมือ และมองไปที่พระสนมหลิวซื่อด้วยรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความชั่วร้าย “หึหึ…แผนการของเจ้ายังไม่สมบูรณ์หรอกฮองเฮาหลิว เพราะข้าคือผู้ที่อยู่เบื้องหลังทั้งหมดนี้!”

หลี่กงกงคือตัวการที่แท้จริง! เขาคือผู้ที่บงการทุกคน และเขาคือผู้ที่วางแผนทั้งหมดนี้!

“เจ้าคือผู้ที่อยู่เบื้องหลังทั้งหมดอย่างนั้นหรือหลี่กงกง!” ฮ่องเต้หลงเหยียนตรัสด้วยความโกรธ “เจ้าทำเรื่องเลวร้ายเช่นนี้ได้อย่างไร!”

“ข้าทำเพื่อตระกูลของข้า” หลี่กงกงตอบ “ตระกูลของข้าคือผู้ที่ถูกราชวงศ์นี้ทำร้ายมานาน ข้าจึงต้องล้างแค้นให้กับตระกูลของข้า และข้าก็จะเปิดเผยความจริงทั้งหมดต่อหน้าประชาชนทุกคนในวันนี้!”

หลี่กงกงกำลังจะอ่านบันทึกลับต่อหน้าประชาชนทุกคน แต่ในขณะที่เขากำลังจะอ่าน จู่ๆ ก็มีเสียงฝีเท้าดังมาจากด้านหลังของหลี่กงกง เขาคือ…องค์ชายรอง!

องค์ชายรองพุ่งเข้ามาโจมตีหลี่กงกงอย่างรวดเร็ว การต่อสู้ดำเนินไปอย่างดุเดือดในท้องพระโรง ในที่สุด หลี่กงกงก็ถูกจับกุมตัวไว้ได้ พร้อมกับพระสนมหลิวซื่อและเสนาบดีซ่ง

ข้ากับฮ่องเต้หลงเหยียนมองหน้ากันด้วยความรู้สึกที่ผสมปนเปกันไป มีทั้งความโล่งใจ ความเจ็บปวด และความสับสน เรื่องราวทั้งหมดดูเหมือนจะจบลงแล้ว แต่ความจริงที่ถูกเปิดเผยออกมานั้นโหดร้ายเกินกว่าที่ข้าจะจินตนาการได้

หลังจากนั้นไม่นาน ฮ่องเต้หลงเหยียนก็ได้ประกาศความจริงทั้งหมดต่อหน้าประชาชนทุกคน ทุกคนต่างตกตะลึงกับความจริงที่ได้ยิน แต่ฮ่องเต้ก็ยังคงยืนหยัดที่จะปกครองแผ่นดินนี้ด้วยความยุติธรรมและเมตตา

ข้าเหมยหลิงได้กลับคืนสู่ตำแหน่งพระสนมเอก และได้รับการแต่งตั้งเป็นฮองเฮาในเวลาต่อมา ข้ากับฮ่องเต้หลงเหยียนได้ร่วมกันสร้างราชวงศ์ใหม่ที่เข้มแข็งและยุติธรรม ราชวงศ์ที่ไม่มีการแก่งแย่งชิงอำนาจอีกต่อไป

ชีวิตในวังหลังยังคงเต็มไปด้วยความท้าทาย แต่ข้าก็พร้อมที่จะเผชิญหน้ากับมัน ข้าได้เรียนรู้แล้วว่าความรักไม่ใช่ทุกสิ่งทุกอย่าง แต่ความยุติธรรมและความเข้มแข็งต่างหากที่จะทำให้เราอยู่รอดได้ในวังหลวงแห่งนี้

ในค่ำคืนหนึ่ง ข้าเดินเล่นอยู่ในสวนหลวงที่เคยรกร้าง บัดนี้กลับได้รับการดูแลอย่างดี ดอกเหมยออกดอกสะพรั่ง ส่งกลิ่นหอมฟุ้งไปทั่วบริเวณ ฮ่องเต้หลงเหยียนเดินเข้ามาหาข้า และจับมือข้าไว้แน่น

“เหมยหลิง…เจ้าคือแสงสว่างในชีวิตของข้า” ฮ่องเต้หลงเหยียนกล่าว “ข้าขอโทษสำหรับทุกสิ่งทุกอย่างที่ผ่านมา”

ข้ายิ้มให้พระองค์ “ไม่เป็นไรเพคะฝ่าบาท หม่อมฉันเข้าใจแล้วว่าทุกสิ่งทุกอย่างที่เกิดขึ้น มันทำให้หม่อมฉันเข้มแข็งขึ้น”

เราทั้งสองมองหน้ากันด้วยความรู้สึกที่เต็มไปด้วยความรักและความเข้าใจ แม้ว่าเรื่องราวที่ผ่านมาจะเจ็บปวด แต่ตอนนี้พวกเราก็ได้ก้าวผ่านมันมาได้แล้ว และพวกเราก็จะร่วมกันสร้างอนาคตที่ดีกว่าเดิมสำหรับราชวงศ์นี้

แต่ในขณะที่ข้ากำลังรู้สึกมีความสุขอยู่นั้น จู่ๆ ก็มีสายลมพัดผ่านเข้ามาเบาๆ พัดเอาใบเหมยสีขาวร่วงหล่นลงมาบนมือของข้า และข้าก็เหลือบไปเห็นเงาของบุรุษผู้หนึ่งกำลังยืนอยู่ตรงมุมสวน ดวงตาของเขามองมาที่ข้าด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความนัย ก่อนที่เขาจะเดินลับหายไปในความมืด เขาคือ…ลี่หลง!

ข้าตกใจจนแทบหยุดหายใจ ลี่หลงยังไม่ตายอย่างนั้นหรือ? หรือว่าเขากำลังกลับมาเพื่อทวงแค้นอีกครั้ง? ชีวิตในวังหลวงแห่งนี้ยังไม่จบสิ้นอย่างนั้นหรือ? และข้าจะต้องเผชิญหน้ากับอะไรอีกบ้างในอนาคตอันใกล้นี้?

ราชวงศ์แห่งนี้ยังคงมีเรื่องราวอีกมากมายที่รอการเปิดเผย…และข้าก็พร้อมที่จะเผชิญหน้ากับมันทุกอย่าง เพราะข้าคือฮองเฮาผู้แข็งแกร่ง ผู้ที่เคยผ่านความเจ็บปวดมาแล้ว และจะไม่มีวันยอมแพ้ให้กับโชคชะตาอีกต่อไป ตราบใดที่หัวใจของข้ายังคงเต้นอยู่ ข้าก็จะสู้เพื่อปกป้องราชวงศ์นี้ และเพื่อปกป้องความรักของข้าให้ได้จนถึงที่สุด…แต่ใครกันที่กำลังรอคอยอยู่เบื้องหน้าของโชคชะตาที่ยังคงมืดมิดนี้?