หลายวันผ่านไปนับตั้งแต่หลี่เฟยได้ไปเยี่ยมเยียนพระสนมซูฮุ่ยที่ตำหนักจิงหยาง ความสงสัยในตัวของพระสนมซูฮุ่ยยังคงฝังลึกอยู่ในใจของนาง นางรู้สึกได้ถึงบางอย่างที่ผิดปกติในตัวของพระสนมซูฮุ่ย แม้ภายนอกจะดูอ่อนหวานและไร้เดียงสา แต่รอยยิ้มของนางกลับซ่อนความลับบางอย่างเอาไว้
ในค่ำคืนหนึ่ง หลี่เฟยยังคงนั่งอ่านตำราเก่าแก่เล่มหนึ่งอยู่ในตำหนักฉางชุน แสงเทียนสลัวๆ ส่องสว่างเพียงพอที่จะทำให้นางอ่านตัวอักษรได้ ซูซูเดินเข้ามาในห้องด้วยสีหน้าเคร่งเครียด
"หลี่เฟยเพคะ กระหม่อมมีเรื่องสำคัญจะกราบทูลเพคะ" ซูซูเอ่ยเสียงกระซิบ
หลี่เฟยวางตำราลงแล้วหันไปมองซูซู "มีอะไรหรือซูซู"
"กระหม่อมได้ยินข่าวลือบางอย่างเกี่ยวกับพระสนมซูฮุ่ยเพคะ" ซูซูเอ่ย "ข่าวลือว่าพระสนมซูฮุ่ยทรงแอบพบกับบุรุษลึกลับคนหนึ่งในยามค่ำคืน"
คำพูดของซูซูทำให้หลี่เฟยชะงักไปชั่วขณะ นางขมวดคิ้วเล็กน้อย "บุรุษลึกลับ? เจ้าแน่ใจหรือซูซู"
"กระหม่อมได้ยินมาจากนางกำนัลคนหนึ่งที่รับใช้ในตำหนักจิงหยางเพคะ" ซูซูตอบ "นางกำนัลคนนั้นเล่าว่าเคยเห็นพระสนมซูฮุ่ยทรงแอบออกจากตำหนักในยามค่ำคืนหลายครั้ง และทรงกลับมาในยามเช้าตรู่"
หลี่เฟยพยักหน้าอย่างครุ่นคิด "เรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องเล็กๆ เลยซูซู หากเป็นความจริง พระสนมซูฮุ่ยอาจจะกำลังวางแผนร้ายบางอย่างอยู่"
"กระหม่อมก็คิดเช่นนั้นเพคะ" ซูซูเอ่ย "แต่กระหม่อมยังไม่แน่ใจว่าบุรุษลึกลับคนนั้นเป็นใคร และพระสนมซูฮุ่ยทรงวางแผนอะไรอยู่"
"เจ้าต้องสืบเรื่องนี้ให้ถึงที่สุดซูซู" หลี่เฟยเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความมุ่งมั่น "ข้าต้องการรู้ความจริงทั้งหมด"
ซูซูพยักหน้าอย่างหนักแน่น "กระหม่อมจะทำตามที่หลี่เฟยรับสั่งทุกประการเพคะ"
ในคืนนั้น หลี่เฟยนอนไม่หลับ นางยังคงคิดถึงเรื่องราวที่ซูซูเล่าให้ฟัง นางรู้สึกได้ถึงบางอย่างที่ผิดปกติในตัวของพระสนมซูฮุ่ย และนางก็เชื่อว่าเรื่องนี้จะต้องมีความเกี่ยวข้องกับเรื่องของนางอย่างแน่นอน
รุ่งเช้า หลี่เฟยเรียกซูซูเข้ามาในห้องอีกครั้ง
"ซูซู ข้ามีแผนการบางอย่าง" หลี่เฟยเอ่ย "ข้าต้องการให้เจ้าช่วยข้าพิสูจน์ความจริงเรื่องของพระสนมซูฮุ่ย"
ซูซูเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย "หลี่เฟยทรงมีแผนการอันใดหรือเพคะ"
"ข้าต้องการให้เจ้าแอบสะกดรอยตามพระสนมซูฮุ่ยในยามค่ำคืน" หลี่เฟยเอ่ย "ข้าอยากรู้ว่านางไปที่ใด และพบกับใคร"
ซูซูชะงักไปชั่วขณะ "แต่เรื่องนี้อันตรายมากนะเพคะ หากถูกจับได้ อาจจะถึงแก่ชีวิตได้"
"ข้ารู้" หลี่เฟยเอ่ย "แต่ข้าก็ไม่มีทางเลือกอื่นแล้ว ข้าต้องรู้ความจริงให้ได้"
ซูซูถอนหายใจออกมาเบาๆ เขารู้ดีว่าไม่สามารถห้ามหลี่เฟยได้ เมื่อนางตัดสินใจแล้ว ก็ไม่มีใครสามารถเปลี่ยนใจนางได้
"เพคะหลี่เฟย" ซูซูเอ่ย "กระหม่อมจะทำตามที่หลี่เฟยรับสั่งเพคะ"
ในคืนนั้น ซูซูแอบสะกดรอยตามพระสนมซูฮุ่ยออกจากตำหนักจิงหยาง พระสนมซูฮุ่ยสวมเสื้อคลุมสีดำสนิทและมีผ้าคลุมหน้าปิดบังใบหน้า นางเดินไปตามทางเดินที่มืดมิดในวังหลวง ซูซูเดินตามนางไปอย่างเงียบเชียบ พยายามไม่ให้มีเสียงดัง
พระสนมซูฮุ่ยเดินไปเรื่อยๆ จนกระทั่งมาถึงตำหนักร้างแห่งหนึ่งที่อยู่ห่างไกลจากตำหนักอื่นๆ ในวังหลวง นางเปิดประตูตำหนักแล้วเดินเข้าไป ซูซูแอบซ่อนตัวอยู่หลังพุ่มไม้ แล้วมองเข้าไปในตำหนัก
ภายในตำหนักร้างนั้นมีบุรุษลึกลับคนหนึ่งยืนรออยู่ บุรุษคนนั้นสวมเสื้อคลุมสีดำสนิทและมีผ้าคลุมหน้าปิดบังใบหน้า ซูซูไม่สามารถมองเห็นใบหน้าของเขาได้
พระสนมซูฮุ่ยเดินเข้าไปหาบุรุษลึกลับคนนั้น แล้วทั้งสองก็เริ่มพูดคุยกัน ซูซูพยายามจะฟังสิ่งที่พวกเขาพูดคุยกัน แต่เสียงของพวกเขาก็แผ่วเบาเกินกว่าที่เขาจะได้ยิน
ซูซูแอบซ่อนตัวอยู่หลังพุ่มไม้เป็นเวลานาน จนกระทั่งพระสนมซูฮุ่ยและบุรุษลึกลับคนนั้นพูดคุยกันเสร็จ พระสนมซูฮุ่ยเดินออกจากตำหนักร้างแล้วเดินกลับไปยังตำหนักจิงหยาง บุรุษลึกลับคนนั้นก็เดินหายไปในความมืด
ซูซูรอจนกระทั่งพระสนมซูฮุ่ยกลับไปถึงตำหนักจิงหยางแล้ว เขาก็รีบกลับไปยังตำหนักฉางชุน
เมื่อซูซูมาถึงตำหนักฉางชุน หลี่เฟยก็ยังคงนั่งรอเขาอยู่ด้วยสีหน้ากระวนกระวาย
"ซูซู เจ้ากลับมาแล้วหรือ" หลี่เฟยเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความกังวล
"เพคะหลี่เฟย" ซูซูเอ่ย "กระหม่อมได้เห็นแล้วเพคะ"
"เห็นอะไร" หลี่เฟยเอ่ยถาม
"กระหม่อมเห็นพระสนมซูฮุ่ยทรงแอบพบกับบุรุษลึกลับคนหนึ่งในตำหนักร้างเพคะ" ซูซูตอบ "แต่กระหม่อมไม่สามารถมองเห็นใบหน้าของเขาได้ และกระหม่อมก็ไม่สามารถฟังสิ่งที่พวกเขาพูดคุยกันได้"
หลี่เฟยพยักหน้าอย่างครุ่นคิด "ไม่เป็นไรซูซู แค่นี้ก็เพียงพอแล้ว" นางกำมือแน่น "ข้าเชื่อว่าบุรุษลึกลับคนนั้นจะต้องเป็นผู้ที่อยู่เบื้องหลังเรื่องราวทั้งหมดนี้อย่างแน่นอน"
"แล้วหลี่เฟยจะทรงทำอย่างไรต่อไปเพคะ" ซูซูเอ่ยถาม
"ข้าต้องหาทางเปิดโปงความจริงเรื่องนี้ให้ได้" หลี่เฟยเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความมุ่งมั่น "ข้าจะไม่มีวันยอมให้คนชั่วลอยนวล"
ในคืนนั้น หลี่เฟยนอนไม่หลับ นางยังคงคิดถึงเรื่องราวที่ซูซูเล่าให้ฟัง นางรู้สึกได้ถึงบางอย่างที่ผิดปกติในตัวของพระสนมซูฮุ่ย และนางก็เชื่อว่าเรื่องนี้จะต้องมีความเกี่ยวข้องกับเรื่องของนางอย่างแน่นอน
รุ่งเช้า หลี่เฟยเรียกซูซูเข้ามาในห้องอีกครั้ง
"ซูซู ข้ามีแผนการบางอย่าง" หลี่เฟยเอ่ย "ข้าต้องการให้เจ้าช่วยข้าสืบเรื่องของบุรุษลึกลับคนนั้น"
ซูซูเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย "หลี่เฟยทรงมีแผนการอันใดหรือเพคะ"
"ข้าต้องการให้เจ้าแอบเข้าไปในตำหนักร้างนั้นอีกครั้ง" หลี่เฟยเอ่ย "ข้าอยากรู้ว่ามีสิ่งของอะไรหลงเหลืออยู่ในตำหนักนั้นบ้าง ที่อาจจะช่วยให้เราสืบเรื่องของบุรุษลึกลับคนนั้นได้"
ซูซูชะงักไปชั่วขณะ "แต่เรื่องนี้อันตรายมากนะเพคะ หากถูกจับได้ อาจจะถึงแก่ชีวิตได้"
"ข้ารู้" หลี่เฟยเอ่ย "แต่ข้าก็ไม่มีทางเลือกอื่นแล้ว ข้าต้องรู้ความจริงให้ได้"
ซูซูถอนหายใจออกมาเบาๆ เขารู้ดีว่าไม่สามารถห้ามหลี่เฟยได้ เมื่อนางตัดสินใจแล้ว ก็ไม่มีใครสามารถเปลี่ยนใจนางได้
"เพคะหลี่เฟย" ซูซูเอ่ย "กระหม่อมจะทำตามที่หลี่เฟยรับสั่งเพคะ"
ในคืนนั้น ซูซูแอบเข้าไปในตำหนักร้างนั้นอีกครั้ง เขาเดินสำรวจไปทั่วตำหนัก พยายามจะหาเบาะแสอะไรบางอย่าง ในที่สุด เขาก็พบกับห่อผ้าเล็กๆ ห่อหนึ่งซ่อนอยู่ใต้แผ่นไม้กระดานที่พื้น
ซูซูเปิดห่อผ้าออกดู ภายในห่อผ้ามีปิ่นปักผมทองคำอันหนึ่งสลักเป็นรูปมังกร และมีอักษรจีนสลักอยู่บนปิ่นปักผมนั้น
ซูซูหยิบปิ่นปักผมขึ้นมาดูอย่างละเอียด เขาจำอักษรจีนนั้นได้ มันเป็นอักษรขององค์ชายรอง
ซูซูตกใจมาก เขาไม่คิดว่าบุรุษลึกลับคนนั้นจะเป็นองค์ชายรอง
ซูซูรีบเก็บปิ่นปักผมไว้ในห่อผ้า แล้วรีบออกจากตำหนักร้างนั้น เขารีบกลับไปยังตำหนักฉางชุน
เมื่อซูซูมาถึงตำหนักฉางชุน หลี่เฟยก็ยังคงนั่งรอเขาอยู่ด้วยสีหน้ากระวนกระวาย
"ซูซู เจ้ากลับมาแล้วหรือ" หลี่เฟยเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความกังวล
"เพคะหลี่เฟย" ซูซูเอ่ย "กระหม่อมได้พบเบาะแสสำคัญแล้วเพคะ"
"เบาะแสอะไร" หลี่เฟยเอ่ยถาม
"กระหม่อมพบปิ่นปักผมทองคำอันหนึ่งสลักเป็นรูปมังกร และมีอักษรจีนสลักอยู่บนปิ่นปักผมนั้นเพคะ" ซูซูตอบ "มันเป็นอักษรขององค์ชายรองเพคะ"
คำพูดของซูซูทำให้หลี่เฟยตกใจมาก นางไม่คิดว่าบุรุษลึกลับคนนั้นจะเป็นองค์ชายรอง
"องค์ชายรองหรือ" หลี่เฟยเอ่ยเสียงกระซิบ "เป็นไปได้อย่างไร"
"กระหม่อมก็ไม่แน่ใจเพคะ" ซูซูเอ่ย "แต่ปิ่นปักผมอันนั้นเป็นขององค์ชายรองอย่างแน่นอนเพคะ"
หลี่เฟยพยักหน้าอย่างครุ่นคิด นางรู้ดีว่าเรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องเล็กๆ เลย หากองค์ชายรองมีส่วนเกี่ยวข้องกับเรื่องของพระสนมซูฮุ่ย ก็หมายความว่ามีแผนการร้ายบางอย่างกำลังจะเกิดขึ้นในวังหลวง
"ซูซู เจ้าต้องเก็บเรื่องนี้เป็นความลับที่สุด" หลี่เฟยเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความมุ่งมั่น "ห้ามบอกเรื่องนี้กับใครเด็ดขาด"
"เพคะหลี่เฟย" ซูซูเอ่ย "กระหม่อมจะเก็บเรื่องนี้เป็นความลับที่สุดเพคะ"
ในคืนนั้น หลี่เฟยนอนไม่หลับ นางยังคงคิดถึงเรื่องราวที่ซูซูเล่าให้ฟัง นางรู้สึกได้ถึงบางอย่างที่ผิดปกติในตัวขององค์ชายรอง และนางก็เชื่อว่าเรื่องนี้จะต้องมีความเกี่ยวข้องกับเรื่องของนางอย่างแน่นอน
รุ่งเช้า หลี่เฟยเรียกซูซูเข้ามาในห้องอีกครั้ง
"ซูซู ข้ามีแผนการบางอย่าง" หลี่เฟยเอ่ย "ข้าต้องการให้เจ้าช่วยข้าสืบเรื่องขององค์ชายรอง"
ซูซูเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย "หลี่เฟยทรงมีแผนการอันใดหรือเพคะ"
"ข้าต้องการให้เจ้าแอบสืบเรื่องขององค์ชายรอง" หลี่เฟยเอ่ย "ข้าอยากรู้ว่าเขาไปที่ใด และพบกับใครบ้างในช่วงหลายเดือนที่ผ่านมา"
ซูซูชะงักไปชั่วขณะ "แต่เรื่องนี้อันตรายมากนะเพคะ หากถูกจับได้ อาจจะถึงแก่ชีวิตได้"
"ข้ารู้" หลี่เฟยเอ่ย "แต่ข้าก็ไม่มีทางเลือกอื่นแล้ว ข้าต้องรู้ความจริงให้ได้"
ซูซูถอนหายใจออกมาเบาๆ เขารู้ดีว่าไม่สามารถห้ามหลี่เฟยได้ เมื่อนางตัดสินใจแล้ว ก็ไม่มีใครสามารถเปลี่ยนใจนางได้
"เพคะหลี่เฟย" ซูซูเอ่ย "กระหม่อมจะทำตามที่หลี่เฟยรับสั่งเพคะ"
ในคืนนั้น ซูซูแอบสืบเรื่องขององค์ชายรอง เขาพยายามจะหาเบาะแสอะไรบางอย่าง ในที่สุด เขาก็พบกับข่าวลือบางอย่างที่น่าตกใจ
ข่าวลือว่าองค์ชายรองทรงมีความสัมพันธ์ลับๆ กับพระสนมซูฮุ่ย
ซูซูตกใจมาก เขาไม่คิดว่าเรื่องนี้จะเป็นความจริง
ซูซูรีบกลับไปยังตำหนักฉางชุน
เมื่อซูซูมาถึงตำหนักฉางชุน หลี่เฟยก็ยังคงนั่งรอเขาอยู่ด้วยสีหน้ากระวนกระวาย
"ซูซู เจ้ากลับมาแล้วหรือ" หลี่เฟยเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความกังวล
"เพคะหลี่เฟย" ซูซูเอ่ย "กระหม่อมได้พบข่าวลือบางอย่างที่น่าตกใจเพคะ"
"ข่าวลืออะไร" หลี่เฟยเอ่ยถาม
"ข่าวลือว่าองค์ชายรองทรงมีความสัมพันธ์ลับๆ กับพระสนมซูฮุ่ยเพคะ" ซูซูตอบ
คำพูดของซูซูทำให้หลี่เฟยตกใจมาก นางไม่คิดว่าเรื่องนี้จะเป็นความจริง
"เป็นไปได้อย่างไร" หลี่เฟยเอ่ยเสียงกระซิบ "องค์ชายรองกับพระสนมซูฮุ่ย"
"กระหม่อมก็ไม่แน่ใจเพคะ" ซูซูเอ่ย "แต่ข่าวลือนี้แพร่สะพัดไปทั่ววังหลวงแล้วเพคะ"
หลี่เฟยพยักหน้าอย่างครุ่นคิด นางรู้ดีว่าเรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องเล็กๆ เลย หากเป็นความจริง ก็หมายความว่าองค์ชายรองและพระสนมซูฮุ่ยกำลังวางแผนร้ายบางอย่างเพื่อโค่นล้มฮ่องเต้
"ซูซู เจ้าต้องเก็บเรื่องนี้เป็นความลับที่สุด" หลี่เฟยเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความมุ่งมั่น "ห้ามบอกเรื่องนี้กับใครเด็ดขาด"
"เพคะหลี่เฟย" ซูซูเอ่ย "กระหม่อมจะเก็บเรื่องนี้เป็นความลับที่สุดเพคะ"
ในคืนนั้น หลี่เฟยนอนไม่หลับ นางยังคงคิดถึงเรื่องราวที่ซูซูเล่าให้ฟัง นางรู้สึกได้ถึงบางอย่างที่ผิดปกติในตัวขององค์ชายรอง และนางก็เชื่อว่าเรื่องนี้จะต้องมีความเกี่ยวข้องกับเรื่องของนางอย่างแน่นอน
รุ่งเช้า หลี่เฟยเรียกซูซูเข้ามาในห้องอีกครั้ง
"ซูซู ข้ามีแผนการบางอย่าง" หลี่เฟยเอ่ย "ข้าต้องการให้เจ้าช่วยข้าเปิดโปงแผนร้ายขององค์ชายรองและพระสนมซูฮุ่ย"
ซูซูเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย "หลี่เฟยทรงมีแผนการอันใดหรือเพคะ"
"ข้าต้องการให้เจ้าหาหลักฐานที่ชัดเจนว่าองค์ชายรองและพระสนมซูฮุ่ยกำลังวางแผนร้ายบางอย่าง" หลี่เฟยเอ่ย "ข้าต้องการหลักฐานที่จะสามารถเปิดโปงพวกเขาได้ต่อหน้าฮ่องเต้"
ซูซูชะงักไปชั่วขณะ "แต่เรื่องนี้อันตรายมากนะเพคะ หากถูกจับได้ อาจจะถึงแก่ชีวิตได้"
"ข้ารู้" หลี่เฟยเอ่ย "แต่ข้าก็ไม่มีทางเลือกอื่นแล้ว ข้าต้องรู้ความจริงให้ได้"
ซูซูถอนหายใจออกมาเบาๆ เขารู้ดีว่าไม่สามารถห้ามหลี่เฟยได้ เมื่อนางตัดสินใจแล้ว ก็ไม่มีใครสามารถเปลี่ยนใจนางได้
"เพคะหลี่เฟย" ซูซูเอ่ย "กระหม่อมจะทำตามที่หลี่เฟยรับสั่งเพคะ"
ในคืนนั้น ซูซูแอบสืบเรื่องขององค์ชายรองและพระสนมซูฮุ่ย เขาพยายามจะหาหลักฐานที่ชัดเจน ในที่สุด เขาก็พบกับจดหมายลับฉบับหนึ่งที่องค์ชายรองเขียนถึงพระสนมซูฮุ่ย ในจดหมายนั้น องค์ชายรองเขียนถึงแผนการโค่นล้มฮ่องเต้และขึ้นครองราชย์แทน
ซูซูตกใจมาก เขาไม่คิดว่าเรื่องนี้จะเป็นความจริง
ซูซูรีบเก็บจดหมายลับไว้ในเสื้อคลุม แล้วรีบออกจากตำหนักขององค์ชายรอง เขารีบกลับไปยังตำหนักฉางชุน
เมื่อซูซูมาถึงตำหนักฉางชุน หลี่เฟยก็ยังคงนั่งรอเขาอยู่ด้วยสีหน้ากระวนกระวาย
"ซูซู เจ้ากลับมาแล้วหรือ" หลี่เฟยเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความกังวล
"เพคะหลี่เฟย" ซูซูเอ่ย "กระหม่อมได้พบหลักฐานสำคัญแล้วเพคะ"
"หลักฐานอะไร" หลี่เฟยเอ่ยถาม
"กระหม่อมพบจดหมายลับฉบับหนึ่งที่องค์ชายรองเขียนถึงพระสนมซูฮุ่ยเพคะ" ซูซูตอบ "ในจดหมายนั้น องค์ชายรองเขียนถึงแผนการโค่นล้มฮ่องเต้และขึ้นครองราชย์แทนเพคะ"
คำพูดของซูซูทำให้หลี่เฟยตกใจมาก นางไม่คิดว่าเรื่องนี้จะเป็นความจริง
"เป็นไปได้อย่างไร" หลี่เฟยเอ่ยเสียงกระซิบ "องค์ชายรองกับพระสนมซูฮุ่ยกำลังวางแผนโค่นล้มฮ่องเต้"
"เพคะหลี่เฟย" ซูซูเอ่ย "จดหมายฉบับนี้เป็นหลักฐานที่ชัดเจนเพคะ"
หลี่เฟยพยักหน้าอย่างครุ่นคิด นางรู้ดีว่าเรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องเล็กๆ เลย หากเป็นความจริง ก็หมายความว่าองค์ชายรองและพระสนมซูฮุ่ยกำลังวางแผนร้ายบางอย่างเพื่อโค่นล้มฮ่องเต้
"ซูซู เจ้าต้องเก็บเรื่องนี้เป็นความลับที่สุด" หลี่เฟยเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความมุ่งมั่น "ห้ามบอกเรื่องนี้กับใครเด็ดขาด"
"เพคะหลี่เฟย" ซูซูเอ่ย "กระหม่อมจะเก็บเรื่องนี้เป็นความลับที่สุดเพคะ"
ในคืนนั้น หลี่เฟยนอนไม่หลับ นางยังคงคิดถึงเรื่องราวที่ซูซูเล่าให้ฟัง นางรู้สึกได้ถึงบางอย่างที่ผิดปกติในตัวขององค์ชายรอง และนางก็เชื่อว่าเรื่องนี้จะต้องมีความเกี่ยวข้องกับเรื่องของนางอย่างแน่นอน
รุ่งเช้า หลี่เฟยเรียกซูซูเข้ามาในห้องอีกครั้ง
"ซูซู ข้ามีแผนการบางอย่าง" หลี่เฟยเอ่ย "ข้าต้องการให้เจ้าช่วยข้าเปิดโปงแผนร้ายขององค์ชายรองและพระสนมซูฮุ่ย"
ซูซูเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย "หลี่เฟยทรงมีแผนการอันใดหรือเพคะ"
"ข้าต้องการให้เจ้าหาทางนำจดหมายลับฉบับนี้ไปให้ฮ่องเต้ทอดพระเนตร" หลี่เฟยเอ่ย "ข้าต้องการให้ฮ่องเต้รู้ความจริงทั้งหมด"
ซูซูชะงักไปชั่วขณะ "แต่เรื่องนี้อันตรายมากนะเพคะ หากถูกจับได้ อาจจะถึงแก่ชีวิตได้"
"ข้ารู้" หลี่เฟยเอ่ย "แต่ข้าก็ไม่มีทางเลือกอื่นแล้ว ข้าต้องรู้ความจริงให้ได้"
ซูซูถอนหายใจออกมาเบาๆ เขารู้ดีว่าไม่สามารถห้ามหลี่เฟยได้ เมื่อนางตัดสินใจแล้ว ก็ไม่มีใครสามารถเปลี่ยนใจนางได้
"เพคะหลี่เฟย" ซูซูเอ่ย "กระหม่อมจะทำตามที่หลี่เฟยรับสั่งเพคะ"
บัลลังก์แค้นวังหลัง
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 ลิขสิทธิ์ทุกประการ บริษัท ไอเดีย เม็มโมรี่ กรุ๊ป จำกัด | iDearead.club
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก