ตอนที่ 22 — บัลลังก์หงส์ที่รอคอย

ข่าวการเปิดโปงแผนร้ายขององค์ชายรองและพระสนมซูฮุ่ยแพร่สะพัดไปทั่ววังหลวงอย่างรวดเร็ว สร้างความตกตะลึงและหวาดกลัวให้กับทุกคน ฮ่องเต้ทรงพิโรธมาก มีรับสั่งให้ลงโทษองค์ชายรองและพระสนมซูฮุ่ยอย่างหนัก องค์ชายรองถูกปลดจากตำแหน่งและถูกกักบริเวณตลอดชีวิต ส่วนพระสนมซูฮุ่ยถูกลดขั้นเป็นนางกำนัลและถูกส่งไปทำงานหนักในตำหนักซักล้าง

ส่วนหลี่เฟยนั้น ฮ่องเต้ทรงมีรับสั่งให้แต่งตั้งนางเป็นฮองเฮาอย่างเป็นทางการ สร้างความยินดีปรีดาให้กับเหล่าขุนนางและประชาชนทั่วแผ่นดิน ‌พิธีแต่งตั้งฮองเฮาถูกจัดขึ้นอย่างยิ่งใหญ่และสมเกียรติ ทั่วทั้งวังหลวงประดับประดาด้วยผ้าไหมสีแดงสดและโคมไฟนับพันดวง เสียงดนตรีบรรเลงกึกก้องไปทั่วบริเวณ

ในวันพิธีแต่งตั้งฮองเฮา หลี่เฟยสวมชุดฮองเฮาสีแดงสดปักลวดลายหงส์ทองคำงดงามวิจิตร นางสวมมงกุฎทองคำประดับอัญมณีล้ำค่า ใบหน้าของนางงดงามและสง่างามราวกับเทพธิดา นางเดินไปตามทางเดินที่ปูด้วยพรมแดงท่ามกลางสายตาชื่นชมของเหล่าขุนนางและประชาชน

เมื่อมาถึงท้องพระโรง หลี่เฟยก็เห็นฮ่องเต้กำลังนั่งอยู่บนบัลลังก์ทองคำ ​ใบหน้าของฮ่องเต้ฉายแววภาคภูมิใจและมีความสุข หลี่เฟยเดินเข้าไปหาฮ่องเต้แล้วคุกเข่าลงถวายความเคารพ

"ถวายพระพรฮ่องเต้เพคะ" หลี่เฟยเอ่ยเสียงเรียบ

ฮ่องเต้ยื่นมือออกไปช่วยพยุงหลี่เฟยให้ลุกขึ้น "ลุกขึ้นเถิดฮองเฮา"

หลี่เฟยลุกขึ้นยืนแล้วยืนอยู่ข้างกายฮ่องเต้ ทั้งสองมองหน้ากันด้วยความรักและความอบอุ่น

"วันนี้เป็นวันที่มีความสุขที่สุดในชีวิตของข้า" ฮ่องเต้เอ่ย "ข้าดีใจมากที่ได้เจ้ามาเป็นฮองเฮาของข้า"

"หม่อมฉันก็ดีใจมากเพคะฝ่าบาท" หลี่เฟยเอ่ย ‍"หม่อมฉันจะทำหน้าที่ฮองเฮาให้ดีที่สุดเพคะ"

ฮ่องเต้ยิ้มให้หลี่เฟย แล้วหันไปมองเหล่าขุนนางและประชาชน "วันนี้ ข้าขอประกาศให้ทั่วหล้าได้รู้ว่าหลี่เฟยคือฮองเฮาของข้า และนางจะเป็นฮองเฮาที่ปกครองแผ่นดินนี้ไปด้วยกันกับข้า"

เสียงโห่ร้องยินดีดังกึกก้องไปทั่วท้องพระโรง เหล่าขุนนางและประชาชนต่างพากันถวายพระพรฮ่องเต้และฮองเฮา

ในคืนนั้น ฮ่องเต้และฮองเฮาจัดงานเลี้ยงฉลองอย่างยิ่งใหญ่ ทั่วทั้งวังหลวงเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะและเสียงดนตรี ‌ฮ่องเต้และฮองเฮานั่งอยู่บนบัลลังก์ทองคำ รับคำอวยพรจากเหล่าขุนนางและประชาชน

หลี่เฟยรู้สึกมีความสุขมากในตอนนี้ นางไม่เคยคิดว่าความฝันของนางจะเป็นจริงได้ นางได้กลับมาเป็นที่รักของฮ่องเต้ และได้เป็นฮองเฮาของแผ่นดินนี้

แต่ในความสุขนั้น ก็ยังมีความกังวลซ่อนอยู่ หลี่เฟยรู้ดีว่าในวังหลังแห่งนี้ ไม่มีอะไรที่แน่นอน ‍นางจะต้องระมัดระวังตัวให้มาก และจะต้องปกป้องบัลลังก์หงส์นี้ไว้ให้ได้

"ฮองเฮา เจ้าคิดอะไรอยู่หรือ" ฮ่องเต้เอ่ยถามด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน

หลี่เฟยหันไปมองฮ่องเต้ "หม่อมฉันแค่คิดถึงเรื่องราวที่ผ่านมาเพคะ หม่อมฉันไม่เคยคิดว่าความฝันของหม่อมฉันจะเป็นจริงได้"

ฮ่องเต้ยิ้มให้หลี่เฟย "เจ้าสมควรได้รับสิ่งที่ดีที่สุดแล้วฮองเฮา เจ้าเป็นสตรีที่เข้มแข็งและกล้าหาญมาก"

หลี่เฟยยิ้มให้ฮ่องเต้ ​นางรู้สึกอบอุ่นใจมากที่ได้อยู่เคียงข้างฮ่องเต้

"ฝ่าบาท หม่อมฉันจะอยู่เคียงข้างฝ่าบาทเสมอเพคะ" หลี่เฟยเอ่ย

"ข้าก็เช่นกันฮองเฮา" ฮ่องเต้เอ่ย "เราจะอยู่เคียงข้างกันตลอดไป"

ทั้งสองโอบกอดกันด้วยความรักและความอบอุ่น เหล่าขุนนางและประชาชนต่างพากันยิ้มแย้มยินดีกับความรักของฮ่องเต้และฮองเฮา

ในที่สุด ความจริงทุกอย่างก็ได้ถูกเปิดเผยแล้ว และหลี่เฟยก็ได้กลับมาเป็นที่รักของฮ่องเต้อีกครั้ง ​นางรู้ดีว่าเส้นทางข้างหน้าจะยังคงมีอุปสรรคอยู่บ้าง แต่ในตอนนี้ นางก็พร้อมที่จะเผชิญหน้ากับมันแล้ว

"บัลลังก์หงส์นี้ จะต้องเป็นของข้า" หลี่เฟยเอ่ยเสียงกระซิบ "และผู้ที่ริอาจช่วงชิงมันไปจากข้า จะต้องได้รับผลกรรมอย่างสาสม"

คำพูดของหลี่เฟยดังก้องอยู่ในความเงียบงันของท้องพระโรง ราวกับเป็นคำสาบานที่นางจะไม่มีวันลืม ​นางรู้ดีว่าการต่อสู้ครั้งนี้จะเป็นการต่อสู้ที่ยาวนานและยากลำบาก แต่ในตอนนี้ นางก็พร้อมที่จะเผชิญหน้ากับมันแล้ว

หลี่เฟยหลับตาลงช้าๆ พยายามจะข่มตาให้หลับ แต่ภาพความทรงจำอันเจ็บปวดก็ยังคงตามหลอกหลอนนางไม่หยุดหย่อน

นางถอนหายใจออกมาเบาๆ พลางพลิกตัวไปมาบนบัลลังก์ นางรู้ดีว่าคืนนี้คงเป็นอีกคืนหนึ่งที่นางจะนอนไม่หลับ แต่ในตอนนี้ นางก็ไม่มีทางเลือกอื่นแล้ว

หลี่เฟยลืมตาขึ้นช้าๆ แล้วมองออกไปนอกหน้าต่าง แสงจันทร์ยังคงสาดส่องลงมาต้องท้องพระโรง แต่ในตอนนี้ บรรยากาศภายในท้องพระโรงกลับไม่เงียบเหงาและสิ้นหวังอีกต่อไป ประกายไฟแห่งความมุ่งมั่นได้จุดขึ้นในดวงตาของหลี่เฟย นางรู้ดีว่าเส้นทางข้างหน้าจะเต็มไปด้วยอุปสรรคและอันตราย แต่ในตอนนี้ นางก็พร้อมที่จะเผชิญหน้ากับมันแล้ว

"ข้าจะไม่มีวันยอมแพ้" หลี่เฟยเอ่ยเสียงกระซิบ "ข้าจะทวงคืนทุกสิ่งทุกอย่างที่ควรจะเป็นของข้า และข้าจะทำให้ผู้ที่ทำร้ายข้าต้องชดใช้ในสิ่งที่พวกเขาทำ"

คำพูดของหลี่เฟยดังก้องอยู่ในความเงียบงันของท้องพระโรง ราวกับเป็นคำสาบานที่นางจะไม่มีวันลืม นางรู้ดีว่าการต่อสู้ครั้งนี้จะเป็นการต่อสู้ที่ยาวนานและยากลำบาก แต่ในตอนนี้ นางก็พร้อมที่จะเผชิญหน้ากับมันแล้ว