แม้หลี่เฟยจะได้รับการแต่งตั้งเป็นฮองเฮาอย่างสมเกียรติ และได้รับความรักความเอาใจใส่จากฮ่องเต้ แต่ในใจของนางก็ยังคงมีเงาแค้นที่ตามหลอกหลอนไม่จางหาย นางไม่เคยลืมความเจ็บปวดที่เคยได้รับ และนางก็รู้ดีว่าในวังหลวงแห่งนี้ ยังมีอีกหลายคนที่จ้องจะทำร้ายนาง
ในค่ำคืนหนึ่ง หลี่เฟยยังคงนั่งอ่านฎีกาต่างๆ อยู่ในตำหนักคุนหนิง ซึ่งเป็นตำหนักของฮองเฮา แสงเทียนสลัวๆ ส่องสว่างเพียงพอที่จะทำให้นางอ่านตัวอักษรได้ ซูซูเดินเข้ามาในห้องด้วยสีหน้าเคร่งเครียด
"ฮองเฮาเพคะ กระหม่อมมีเรื่องสำคัญจะกราบทูลเพคะ" ซูซูเอ่ยเสียงกระซิบ
หลี่เฟยวางฎีกาลงแล้วหันไปมองซูซู "มีอะไรหรือซูซู"
"กระหม่อมได้ยินข่าวลือบางอย่างเกี่ยวกับพระสนมซูเหรินเพคะ" ซูซูเอ่ย "ข่าวลือว่าพระสนมซูเหรินไม่ได้สิ้นพระชนม์ด้วยโรคภัยไข้เจ็บ แต่ถูกลอบสังหารเพคะ"
คำพูดของซูซูทำให้หลี่เฟยชะงักไปชั่วขณะ นางขมวดคิ้วเล็กน้อย "พระสนมซูเหริน? เจ้าแน่ใจหรือซูซู"
"กระหม่อมได้ยินมาจากนางกำนัลคนหนึ่งที่เคยรับใช้พระสนมซูเหรินเพคะ" ซูซูตอบ "นางกำนัลคนนั้นเล่าว่าพระสนมซูเหรินทรงมีสุขภาพแข็งแรงมาโดยตลอด และไม่เคยมีอาการเจ็บป่วยใดๆ เลย แต่จู่ๆ ก็สิ้นพระชนม์ไปอย่างกะทันหัน"
หลี่เฟยพยักหน้าอย่างครุ่นคิด นางเคยได้ยินเรื่องราวของพระสนมซูเหรินมาบ้าง พระสนมซูเหรินเป็นสตรีที่งดงามและเฉลียวฉลาด ทรงเป็นที่โปรดปรานของฮ่องเต้มาก แต่กลับสิ้นพระชนม์ไปอย่างปริศนาหลังจากประสูติองค์หญิงหนิงอันไม่นานนัก
"เรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องเล็กๆ เลยซูซู" หลี่เฟยเอ่ย "หากเป็นความจริง ก็หมายความว่ามีคนร้ายกำลังซ่อนตัวอยู่ในวังหลวงแห่งนี้"
"กระหม่อมก็คิดเช่นนั้นเพคะ" ซูซูเอ่ย "แต่กระหม่อมยังไม่แน่ใจว่าใครคือผู้ที่อยู่เบื้องหลังเรื่องนี้"
"เจ้าต้องสืบเรื่องนี้ให้ถึงที่สุดซูซู" หลี่เฟยเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความมุ่งมั่น "ข้าต้องการรู้ความจริงทั้งหมด"
ซูซูพยักหน้าอย่างหนักแน่น "กระหม่อมจะทำตามที่ฮองเฮารับสั่งทุกประการเพคะ"
ในคืนนั้น หลี่เฟยนอนไม่หลับ นางยังคงคิดถึงเรื่องราวที่ซูซูเล่าให้ฟัง นางรู้สึกได้ถึงบางอย่างที่ผิดปกติในเรื่องการสิ้นพระชนม์ของพระสนมซูเหริน และนางก็เชื่อว่าเรื่องนี้จะต้องมีความเกี่ยวข้องกับเรื่องของนางอย่างแน่นอน
รุ่งเช้า หลี่เฟยเรียกซูซูเข้ามาในห้องอีกครั้ง
"ซูซู ข้ามีแผนการบางอย่าง" หลี่เฟยเอ่ย "ข้าต้องการให้เจ้าช่วยข้าพิสูจน์ความจริงเรื่องการสิ้นพระชนม์ของพระสนมซูเหริน"
ซูซูเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย "ฮองเฮาทรงมีแผนการอันใดหรือเพคะ"
"ข้าต้องการให้เจ้าแอบเข้าไปในตำหนักของพระสนมซูเหริน" หลี่เฟยเอ่ย "ข้าอยากรู้ว่ามีสิ่งของอะไรหลงเหลืออยู่ในตำหนักนั้นบ้าง ที่อาจจะช่วยให้เราสืบเรื่องการสิ้นพระชนม์ของพระสนมซูเหรินได้"
ซูซูชะงักไปชั่วขณะ "แต่เรื่องนี้อันตรายมากนะเพคะ หากถูกจับได้ อาจจะถึงแก่ชีวิตได้"
"ข้ารู้" หลี่เฟยเอ่ย "แต่ข้าก็ไม่มีทางเลือกอื่นแล้ว ข้าต้องรู้ความจริงให้ได้"
ซูซูถอนหายใจออกมาเบาๆ เขารู้ดีว่าไม่สามารถห้ามหลี่เฟยได้ เมื่อนางตัดสินใจแล้ว ก็ไม่มีใครสามารถเปลี่ยนใจนางได้
"เพคะฮองเฮา" ซูซูเอ่ย "กระหม่อมจะทำตามที่ฮองเฮารับสั่งเพคะ"
ในคืนนั้น ซูซูแอบเข้าไปในตำหนักของพระสนมซูเหรินอีกครั้ง เขาเดินสำรวจไปทั่วตำหนัก พยายามจะหาเบาะแสอะไรบางอย่าง ในที่สุด เขาก็พบกับห่อผ้าเล็กๆ ห่อหนึ่งซ่อนอยู่ใต้แผ่นไม้กระดานที่พื้น
ซูซูเปิดห่อผ้าออกดู ภายในห่อผ้ามีสมุดบันทึกเล่มหนึ่งและปิ่นปักผมอันหนึ่ง
ซูซูหยิบสมุดบันทึกขึ้นมาอ่านอย่างละเอียด ในสมุดบันทึกนั้น พระสนมซูเหรินเขียนถึงความกังวลของนางเกี่ยวกับสุขภาพขององค์หญิงหนิงอัน และความสงสัยของนางเกี่ยวกับยาที่หมอหลวงจัดให้
ซูซูตกใจมาก เขาไม่คิดว่าเรื่องนี้จะเป็นความจริง
ซูซูรีบเก็บสมุดบันทึกและปิ่นปักผมไว้ในห่อผ้า แล้วรีบออกจากตำหนักของพระสนมซูเหริน เขารีบกลับไปยังตำหนักคุนหนิง
เมื่อซูซูมาถึงตำหนักคุนหนิง หลี่เฟยก็ยังคงนั่งรอเขาอยู่ด้วยสีหน้ากระวนกระวาย
"ซูซู เจ้ากลับมาแล้วหรือ" หลี่เฟยเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความกังวล
"เพคะฮองเฮา" ซูซูเอ่ย "กระหม่อมได้พบเบาะแสสำคัญแล้วเพคะ"
"เบาะแสอะไร" หลี่เฟยเอ่ยถาม
"กระหม่อมพบสมุดบันทึกเล่มหนึ่งและปิ่นปักผมอันหนึ่งในตำหนักของพระสนมซูเหรินเพคะ" ซูซูตอบ "ในสมุดบันทึกนั้น พระสนมซูเหรินเขียนถึงความกังวลของนางเกี่ยวกับสุขภาพขององค์หญิงหนิงอัน และความสงสัยของนางเกี่ยวกับยาที่หมอหลวงจัดให้เพคะ"
คำพูดของซูซูทำให้หลี่เฟยตกใจมาก นางไม่คิดว่าเรื่องนี้จะเป็นความจริง
"เป็นไปได้อย่างไร" หลี่เฟยเอ่ยเสียงกระซิบ "หมอหลวงวางยาพระสนมซูเหรินอย่างนั้นหรือ"
"กระหม่อมก็ไม่แน่ใจเพคะ" ซูซูเอ่ย "แต่สมุดบันทึกเล่มนี้เป็นหลักฐานที่สำคัญมากเพคะ"
หลี่เฟยพยักหน้าอย่างครุ่นคิด นางรู้ดีว่าเรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องเล็กๆ เลย หากเป็นความจริง ก็หมายความว่ามีคนร้ายกำลังซ่อนตัวอยู่ในวังหลวงแห่งนี้ และคนร้ายคนนั้นอาจจะเป็นหมอหลวง
"ซูซู เจ้าต้องเก็บเรื่องนี้เป็นความลับที่สุด" หลี่เฟยเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความมุ่งมั่น "ห้ามบอกเรื่องนี้กับใครเด็ดขาด"
"เพคะฮองเฮา" ซูซูเอ่ย "กระหม่อมจะเก็บเรื่องนี้เป็นความลับที่สุดเพคะ"
ในคืนนั้น หลี่เฟยนอนไม่หลับ นางยังคงคิดถึงเรื่องราวที่ซูซูเล่าให้ฟัง นางรู้สึกได้ถึงบางอย่างที่ผิดปกติในตัวของหมอหลวง และนางก็เชื่อว่าเรื่องนี้จะต้องมีความเกี่ยวข้องกับเรื่องของนางอย่างแน่นอน
รุ่งเช้า หลี่เฟยเรียกซูซูเข้ามาในห้องอีกครั้ง
"ซูซู ข้ามีแผนการบางอย่าง" หลี่เฟยเอ่ย "ข้าต้องการให้เจ้าช่วยข้าเปิดโปงแผนร้ายของหมอหลวง"
ซูซูเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย "ฮองเฮาทรงมีแผนการอันใดหรือเพคะ"
"ข้าต้องการให้เจ้าหาหลักฐานที่ชัดเจนว่าหมอหลวงวางยาพระสนมซูเหริน" หลี่เฟยเอ่ย "ข้าต้องการหลักฐานที่จะสามารถเปิดโปงเขาได้ต่อหน้าฮ่องเต้"
ซูซูชะงักไปชั่วขณะ "แต่เรื่องนี้อันตรายมากนะเพคะ หากถูกจับได้ อาจจะถึงแก่ชีวิตได้"
"ข้ารู้" หลี่เฟยเอ่ย "แต่ข้าก็ไม่มีทางเลือกอื่นแล้ว ข้าต้องรู้ความจริงให้ได้"
ซูซูถอนหายใจออกมาเบาๆ เขารู้ดีว่าไม่สามารถห้ามหลี่เฟยได้ เมื่อนางตัดสินใจแล้ว ก็ไม่มีใครสามารถเปลี่ยนใจนางได้
"เพคะฮองเฮา" ซูซูเอ่ย "กระหม่อมจะทำตามที่ฮองเฮารับสั่งเพคะ"
ในคืนนั้น ซูซูแอบสืบเรื่องของหมอหลวง เขาพยายามจะหาหลักฐานที่ชัดเจน ในที่สุด เขาก็พบกับบันทึกการจ่ายยาของหมอหลวง ซึ่งในบันทึกนั้นมีชื่อของยาพิษชนิดหนึ่งที่สามารถทำให้คนตายได้อย่างเงียบเชียบ
ซูซูตกใจมาก เขาไม่คิดว่าเรื่องนี้จะเป็นความจริง
ซูซูรีบเก็บบันทึกการจ่ายยาไว้ในเสื้อคลุม แล้วรีบออกจากตำหนักของหมอหลวง เขารีบกลับไปยังตำหนักคุนหนิง
เมื่อซูซูมาถึงตำหนักคุนหนิง หลี่เฟยก็ยังคงนั่งรอเขาอยู่ด้วยสีหน้ากระวนกระวาย
"ซูซู เจ้ากลับมาแล้วหรือ" หลี่เฟยเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความกังวล
"เพคะฮองเฮา" ซูซูเอ่ย "กระหม่อมได้พบหลักฐานสำคัญแล้วเพคะ"
"หลักฐานอะไร" หลี่เฟยเอ่ยถาม
"กระหม่อมพบบันทึกการจ่ายยาของหมอหลวงเพคะ" ซูซูตอบ "ในบันทึกนั้นมีชื่อของยาพิษชนิดหนึ่งที่สามารถทำให้คนตายได้อย่างเงียบเชียบเพคะ"
คำพูดของซูซูทำให้หลี่เฟยตกใจมาก นางไม่คิดว่าเรื่องนี้จะเป็นความจริง
"เป็นไปได้อย่างไร" หลี่เฟยเอ่ยเสียงกระซิบ "หมอหลวงวางยาพระสนมซูเหรินจริงๆ อย่างนั้นหรือ"
"เพคะฮองเฮา" ซูซูเอ่ย "บันทึกฉบับนี้เป็นหลักฐานที่ชัดเจนเพคะ"
หลี่เฟยพยักหน้าอย่างครุ่นคิด นางรู้ดีว่าเรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องเล็กๆ เลย หากเป็นความจริง ก็หมายความว่าหมอหลวงเป็นฆาตกรที่ซ่อนตัวอยู่ในวังหลวงแห่งนี้
"ซูซู เจ้าต้องเก็บเรื่องนี้เป็นความลับที่สุด" หลี่เฟยเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความมุ่งมั่น "ห้ามบอกเรื่องนี้กับใครเด็ดขาด"
"เพคะฮองเฮา" ซูซูเอ่ย "กระหม่อมจะเก็บเรื่องนี้เป็นความลับที่สุดเพคะ"
ในคืนนั้น หลี่เฟยนอนไม่หลับ นางยังคงคิดถึงเรื่องราวที่ซูซูเล่าให้ฟัง นางรู้สึกได้ถึงบางอย่างที่ผิดปกติในตัวของหมอหลวง และนางก็เชื่อว่าเรื่องนี้จะต้องมีความเกี่ยวข้องกับเรื่องของนางอย่างแน่นอน
รุ่งเช้า หลี่เฟยเรียกซูซูเข้ามาในห้องอีกครั้ง
"ซูซู ข้ามีแผนการบางอย่าง" หลี่เฟยเอ่ย "ข้าต้องการให้เจ้าช่วยข้าเปิดโปงแผนร้ายของหมอหลวง"
ซูซูเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย "ฮองเฮาทรงมีแผนการอันใดหรือเพคะ"
"ข้าต้องการให้เจ้าหาทางนำบันทึกการจ่ายยาฉบับนี้ไปให้ฮ่องเต้ทอดพระเนตร" หลี่เฟยเอ่ย "ข้าต้องการให้ฮ่องเต้รู้ความจริงทั้งหมด"
ซูซูชะงักไปชั่วขณะ "แต่เรื่องนี้อันตรายมากนะเพคะ หากถูกจับได้ อาจจะถึงแก่ชีวิตได้"
"ข้ารู้" หลี่เฟยเอ่ย "แต่ข้าก็ไม่มีทางเลือกอื่นแล้ว ข้าต้องรู้ความจริงให้ได้"
ซูซูถอนหายใจออกมาเบาๆ เขารู้ดีว่าไม่สามารถห้ามหลี่เฟยได้ เมื่อนางตัดสินใจแล้ว ก็ไม่มีใครสามารถเปลี่ยนใจนางได้
"เพคะฮองเฮา" ซูซูเอ่ย "กระหม่อมจะทำตามที่ฮองเฮารับสั่งเพคะ"
บัลลังก์แค้นวังหลัง
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 ลิขสิทธิ์ทุกประการ บริษัท ไอเดีย เม็มโมรี่ กรุ๊ป จำกัด | iDearead.club
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก