ตอนที่ 25 — องค์หญิงผู้ถูกลืมเลือน

หลังจากเรื่องราวของหมอหลวงถูกเปิดโปงและได้รับโทษอย่างสาสม หลี่เฟยก็รู้สึกโล่งใจขึ้นมาก แต่ในใจของนางก็ยังคงมีเรื่องราวขององค์หญิงหนิงอันที่ยังคงค้างคาอยู่ นางไม่เคยลืมว่าพระสนมซูเหรินผู้เป็นมารดาขององค์หญิงหนิงอันสิ้นพระชนม์ไปอย่างปริศนา และนางก็เชื่อว่าเรื่องนี้จะต้องมีความเกี่ยวข้องกับเรื่องขององค์หญิงหนิงอันอย่างแน่นอน

ในยามบ่ายของวันหนึ่ง หลี่เฟยกำลังนั่งจิบชาอยู่ในสวนดอกไม้ของตำหนักคุนหนิง ซูซูเดินเข้ามาในสวนด้วยสีหน้าเคร่งเครียด

"ฮองเฮาเพคะ กระหม่อมมีเรื่องสำคัญจะกราบทูลเพคะ" ‌ซูซูเอ่ยเสียงกระซิบ

หลี่เฟยวางถ้วยชาลงแล้วหันไปมองซูซู "มีอะไรหรือซูซู"

"กระหม่อมได้ยินข่าวลือบางอย่างเกี่ยวกับองค์หญิงหนิงอันเพคะ" ซูซูเอ่ย "ข่าวลือว่าองค์หญิงหนิงอันทรงมีพระวรกายอ่อนแอมาตั้งแต่ประสูติ และทรงถูกส่งไปประทับที่ตำหนักนอกวังเพื่อรักษาพระอาการ แต่แท้จริงแล้ว ทรงถูกกักขังไว้ที่นั่นเพคะ"

คำพูดของซูซูทำให้หลี่เฟยชะงักไปชั่วขณะ นางขมวดคิ้วเล็กน้อย ​"ถูกกักขัง? เจ้าแน่ใจหรือซูซู"

"กระหม่อมได้ยินมาจากนางกำนัลคนหนึ่งที่เคยรับใช้ในตำหนักขององค์หญิงหนิงอันเพคะ" ซูซูตอบ "นางกำนัลคนนั้นเล่าว่าองค์หญิงหนิงอันทรงไม่เคยได้รับอนุญาตให้ออกจากตำหนักเลย และทรงถูกดูแลอย่างเข้มงวดราวกับนักโทษ"

หลี่เฟยพยักหน้าอย่างครุ่นคิด นางเคยได้ยินเรื่องราวขององค์หญิงหนิงอันมาบ้าง องค์หญิงหนิงอันเป็นองค์หญิงที่ประสูติจากพระสนมซูเหริน ทรงมีพระวรกายอ่อนแอมาตั้งแต่ประสูติ ‍และทรงถูกส่งไปประทับที่ตำหนักนอกวังเพื่อรักษาพระอาการ แต่ไม่เคยมีใครรู้ว่าแท้จริงแล้ว ทรงถูกกักขังไว้ที่นั่น

"เรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องเล็กๆ เลยซูซู" หลี่เฟยเอ่ย "หากเป็นความจริง ก็หมายความว่ามีคนร้ายกำลังทำร้ายองค์หญิงหนิงอันอยู่"

"กระหม่อมก็คิดเช่นนั้นเพคะ" ซูซูเอ่ย ‌"แต่กระหม่อมยังไม่แน่ใจว่าใครคือผู้ที่อยู่เบื้องหลังเรื่องนี้"

"เจ้าต้องสืบเรื่องนี้ให้ถึงที่สุดซูซู" หลี่เฟยเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความมุ่งมั่น "ข้าต้องการรู้ความจริงทั้งหมด"

ซูซูพยักหน้าอย่างหนักแน่น "กระหม่อมจะทำตามที่ฮองเฮารับสั่งทุกประการเพคะ"

ในคืนนั้น หลี่เฟยนอนไม่หลับ นางยังคงคิดถึงเรื่องราวที่ซูซูเล่าให้ฟัง นางรู้สึกได้ถึงบางอย่างที่ผิดปกติในเรื่องขององค์หญิงหนิงอัน และนางก็เชื่อว่าเรื่องนี้จะต้องมีความเกี่ยวข้องกับเรื่องของนางอย่างแน่นอน

รุ่งเช้า ‍หลี่เฟยเรียกซูซูเข้ามาในห้องอีกครั้ง

"ซูซู ข้ามีแผนการบางอย่าง" หลี่เฟยเอ่ย "ข้าต้องการให้เจ้าช่วยข้าพิสูจน์ความจริงเรื่องขององค์หญิงหนิงอัน"

ซูซูเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย "ฮองเฮาทรงมีแผนการอันใดหรือเพคะ"

"ข้าต้องการให้เจ้าแอบเข้าไปในตำหนักขององค์หญิงหนิงอัน" หลี่เฟยเอ่ย "ข้าอยากรู้ว่ามีสิ่งของอะไรหลงเหลืออยู่ในตำหนักนั้นบ้าง ที่อาจจะช่วยให้เราสืบเรื่องขององค์หญิงหนิงอันได้"

ซูซูชะงักไปชั่วขณะ ​"แต่เรื่องนี้อันตรายมากนะเพคะ หากถูกจับได้ อาจจะถึงแก่ชีวิตได้"

"ข้ารู้" หลี่เฟยเอ่ย "แต่ข้าก็ไม่มีทางเลือกอื่นแล้ว ข้าต้องรู้ความจริงให้ได้"

ซูซูถอนหายใจออกมาเบาๆ เขารู้ดีว่าไม่สามารถห้ามหลี่เฟยได้ เมื่อนางตัดสินใจแล้ว ​ก็ไม่มีใครสามารถเปลี่ยนใจนางได้

"เพคะฮองเฮา" ซูซูเอ่ย "กระหม่อมจะทำตามที่ฮองเฮารับสั่งเพคะ"

ในคืนนั้น ซูซูแอบเข้าไปในตำหนักขององค์หญิงหนิงอันอีกครั้ง เขาเดินสำรวจไปทั่วตำหนัก พยายามจะหาเบาะแสอะไรบางอย่าง ในที่สุด เขาก็พบกับจดหมายลับฉบับหนึ่งซ่อนอยู่ใต้แผ่นไม้กระดานที่พื้น

ซูซูเปิดจดหมายลับออกดู ​ในจดหมายนั้น องค์หญิงหนิงอันเขียนถึงความทุกข์ทรมานของนางที่ถูกกักขังไว้ในตำหนัก และความปรารถนาของนางที่จะได้พบกับฮ่องเต้

ซูซูตกใจมาก เขาไม่คิดว่าเรื่องนี้จะเป็นความจริง

ซูซูรีบเก็บจดหมายลับไว้ในเสื้อคลุม แล้วรีบออกจากตำหนักขององค์หญิงหนิงอัน เขารีบกลับไปยังตำหนักคุนหนิง

เมื่อซูซูมาถึงตำหนักคุนหนิง หลี่เฟยก็ยังคงนั่งรอเขาอยู่ด้วยสีหน้ากระวนกระวาย

"ซูซู เจ้ากลับมาแล้วหรือ" หลี่เฟยเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความกังวล

"เพคะฮองเฮา" ซูซูเอ่ย "กระหม่อมได้พบเบาะแสสำคัญแล้วเพคะ"

"เบาะแสอะไร" หลี่เฟยเอ่ยถาม

"กระหม่อมพบจดหมายลับฉบับหนึ่งในตำหนักขององค์หญิงหนิงอันเพคะ" ซูซูตอบ "ในจดหมายนั้น องค์หญิงหนิงอันเขียนถึงความทุกข์ทรมานของนางที่ถูกกักขังไว้ในตำหนัก และความปรารถนาของนางที่จะได้พบกับฮ่องเต้เพคะ"

คำพูดของซูซูทำให้หลี่เฟยตกใจมาก นางไม่คิดว่าเรื่องนี้จะเป็นความจริง

"เป็นไปได้อย่างไร" หลี่เฟยเอ่ยเสียงกระซิบ "องค์หญิงหนิงอันถูกกักขังไว้ในตำหนักอย่างนั้นหรือ"

"เพคะฮองเฮา" ซูซูเอ่ย "จดหมายฉบับนี้เป็นหลักฐานที่ชัดเจนเพคะ"

หลี่เฟยพยักหน้าอย่างครุ่นคิด นางรู้ดีว่าเรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องเล็กๆ เลย หากเป็นความจริง ก็หมายความว่ามีคนร้ายกำลังทำร้ายองค์หญิงหนิงอันอยู่ และคนร้ายคนนั้นอาจจะเป็นคนใกล้ชิดของฮ่องเต้

"ซูซู เจ้าต้องเก็บเรื่องนี้เป็นความลับที่สุด" หลี่เฟยเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความมุ่งมั่น "ห้ามบอกเรื่องนี้กับใครเด็ดขาด"

"เพคะฮองเฮา" ซูซูเอ่ย "กระหม่อมจะเก็บเรื่องนี้เป็นความลับที่สุดเพคะ"

ในคืนนั้น หลี่เฟยนอนไม่หลับ นางยังคงคิดถึงเรื่องราวที่ซูซูเล่าให้ฟัง นางรู้สึกได้ถึงบางอย่างที่ผิดปกติในตัวของคนใกล้ชิดของฮ่องเต้ และนางก็เชื่อว่าเรื่องนี้จะต้องมีความเกี่ยวข้องกับเรื่องของนางอย่างแน่นอน

รุ่งเช้า หลี่เฟยเรียกซูซูเข้ามาในห้องอีกครั้ง

"ซูซู ข้ามีแผนการบางอย่าง" หลี่เฟยเอ่ย "ข้าต้องการให้เจ้าช่วยข้าเปิดโปงแผนร้ายที่อยู่เบื้องหลังการกักขังองค์หญิงหนิงอัน"

ซูซูเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย "ฮองเฮาทรงมีแผนการอันใดหรือเพคะ"

"ข้าต้องการให้เจ้าหาทางนำจดหมายลับฉบับนี้ไปให้ฮ่องเต้ทอดพระเนตร" หลี่เฟยเอ่ย "ข้าต้องการให้ฮ่องเต้รู้ความจริงทั้งหมด"

ซูซูชะงักไปชั่วขณะ "แต่เรื่องนี้อันตรายมากนะเพคะ หากถูกจับได้ อาจจะถึงแก่ชีวิตได้"

"ข้ารู้" หลี่เฟยเอ่ย "แต่ข้าก็ไม่มีทางเลือกอื่นแล้ว ข้าต้องรู้ความจริงให้ได้"

ซูซูถอนหายใจออกมาเบาๆ เขารู้ดีว่าไม่สามารถห้ามหลี่เฟยได้ เมื่อนางตัดสินใจแล้ว ก็ไม่มีใครสามารถเปลี่ยนใจนางได้

"เพคะฮองเฮา" ซูซูเอ่ย "กระหม่อมจะทำตามที่ฮองเฮารับสั่งเพคะ"