ตอนที่ 27 — บัลลังก์หงส์ที่มั่นคง

หลังจากความจริงทุกอย่างถูกเปิดเผย องค์หญิงหนิงอันก็ได้รับการปลดปล่อยจากการถูกกักขัง ฮ่องเต้ทรงรู้สึกผิดมากที่ปล่อยให้เรื่องเช่นนี้เกิดขึ้น ทรงมีรับสั่งให้ดูแลองค์หญิงหนิงอันเป็นอย่างดี และทรงมอบตำหนักส่วนพระองค์ให้องค์หญิงหนิงอันประทับ

ส่วนหลี่เฟยนั้น นางได้ทำหน้าที่ฮองเฮาอย่างสมบูรณ์แบบ นางดูแลกิจการในวังหลังอย่างเคร่งครัด และให้ความช่วยเหลือฮ่องเต้ในการบริหารราชการแผ่นดินอย่างเต็มที่ ‌ด้วยความเฉลียวฉลาดและความเข้มแข็งของนาง ทำให้วังหลวงกลับมาสงบสุขอีกครั้ง

ในยามเช้าของวันหนึ่ง หลี่เฟยกำลังนั่งจิบชาอยู่ในสวนดอกไม้ของตำหนักคุนหนิง แสงแดดยามเช้าสาดส่องลงมาต้องผิวกายของนาง ทำให้รู้สึกอบอุ่น ซูซูเดินเข้ามาในสวนด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม

"ฮองเฮาเพคะ วันนี้อากาศดีมากเลยนะเพคะ" ซูซูเอ่ย

หลี่เฟยยิ้มให้ซูซู ​"ใช่แล้วซูซู ข้ารู้สึกสดชื่นมากในวันนี้"

"ฮองเฮาทรงมีความสุขมากนะเพคะ" ซูซูเอ่ย "กระหม่อมดีใจมากที่เห็นฮองเฮาทรงมีความสุข"

หลี่เฟยพยักหน้า "ข้าก็มีความสุขมากซูซู ข้าไม่เคยคิดว่าความฝันของข้าจะเป็นจริงได้"

"ฮองเฮาทรงสมควรได้รับสิ่งที่ดีที่สุดแล้วเพคะ" ซูซูเอ่ย "ฮองเฮาทรงเป็นสตรีที่เข้มแข็งและกล้าหาญมาก"

หลี่เฟยยิ้มให้ซูซู ‍นางรู้สึกอบอุ่นใจมากที่ได้อยู่เคียงข้างซูซู ซูซูเป็นคนเดียวที่อยู่เคียงข้างนางมาโดยตลอด ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น

"ซูซู เจ้าเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดของข้า" หลี่เฟยเอ่ย

"กระหม่อมยินดีที่จะเป็นเพื่อนของฮองเฮาเพคะ" ซูซูเอ่ย "กระหม่อมจะอยู่เคียงข้างฮองเฮาเสมอเพคะ"

หลี่เฟยพยักหน้า นางรู้ดีว่าเส้นทางข้างหน้าจะยังคงมีอุปสรรคอยู่บ้าง ‌แต่ในตอนนี้ นางก็พร้อมที่จะเผชิญหน้ากับมันแล้ว เพราะนางมีฮ่องเต้และซูซูอยู่เคียงข้าง

ในขณะนั้น ฮ่องเต้ก็เดินเข้ามาในสวนดอกไม้ด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม

"ฮองเฮา เจ้าอยู่ที่นี่เอง" ฮ่องเต้เอ่ย

หลี่เฟยลุกขึ้นยืนแล้วถวายความเคารพ "ถวายพระพรฮ่องเต้เพคะ"

ฮ่องเต้ยื่นมือออกไปช่วยพยุงหลี่เฟยให้ลุกขึ้น "ลุกขึ้นเถิดฮองเฮา"

หลี่เฟยลุกขึ้นยืนแล้วยืนอยู่ข้างกายฮ่องเต้ ‍ทั้งสองมองหน้ากันด้วยความรักและความอบอุ่น

"ฮองเฮา วันนี้ข้ามีเรื่องสำคัญจะปรึกษาเจ้า" ฮ่องเต้เอ่ย

"เรื่องอะไรหรือเพคะฝ่าบาท" หลี่เฟยเอ่ยถาม

"ข้าคิดว่าถึงเวลาแล้วที่เราควรจะมีองค์รัชทายาท" ฮ่องเต้เอ่ย

คำพูดของฮ่องเต้ทำให้หลี่เฟยตกใจมาก นางไม่คิดว่าฮ่องเต้จะตรัสเรื่องนี้ออกมา

"ฝ่าบาท ทรงตรัสจริงหรือเพคะ" หลี่เฟยเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความไม่เชื่อ

"จริงสิฮองเฮา" ​ฮ่องเต้เอ่ย "ข้าอยากให้เจ้าเป็นมารดาขององค์รัชทายาท"

หลี่เฟยน้ำตาไหลออกมา นางรู้สึกดีใจมากที่ฮ่องเต้เชื่อใจและรักนางมากถึงเพียงนี้

"ขอบพระทัยฝ่าบาทเพคะ" หลี่เฟยเอ่ย "หม่อมฉันจะพยายามอย่างเต็มที่เพคะ"

ฮ่องเต้ยิ้มให้หลี่เฟย เขารู้สึกดีใจมากที่หลี่เฟยยอมรับข้อเสนอของเขา

"ฮองเฮา ข้าจะอยู่เคียงข้างเจ้าเสมอ" ฮ่องเต้เอ่ย ​"เราจะสร้างครอบครัวที่มีความสุขด้วยกัน"

หลี่เฟยยิ้มให้ฮ่องเต้ นางรู้สึกมีความสุขมากในตอนนี้

"ฝ่าบาท หม่อมฉันรักฝ่าบาทเพคะ" หลี่เฟยเอ่ย

"ข้าก็รักเจ้าฮองเฮา" ฮ่องเต้เอ่ย

ทั้งสองโอบกอดกันด้วยความรักและความอบอุ่น ซูซูยืนมองเหตุการณ์ทั้งหมดด้วยสีหน้ายิ้มแย้มยินดีกับความรักของฮ่องเต้และฮองเฮา

ในที่สุด ความจริงทุกอย่างก็ได้ถูกเปิดเผยแล้ว และหลี่เฟยก็ได้กลับมาเป็นที่รักของฮ่องเต้อีกครั้ง ​นางรู้ดีว่าเส้นทางข้างหน้าจะยังคงมีอุปสรรคอยู่บ้าง แต่ในตอนนี้ นางก็พร้อมที่จะเผชิญหน้ากับมันแล้ว

"บัลลังก์หงส์นี้ จะต้องเป็นของข้า" หลี่เฟยเอ่ยเสียงกระซิบ "และผู้ที่ริอาจช่วงชิงมันไปจากข้า จะต้องได้รับผลกรรมอย่างสาสม"

คำพูดของหลี่เฟยดังก้องอยู่ในความเงียบงันของสวนดอกไม้ ราวกับเป็นคำสาบานที่นางจะไม่มีวันลืม นางรู้ดีว่าการต่อสู้ครั้งนี้จะเป็นการต่อสู้ที่ยาวนานและยากลำบาก แต่ในตอนนี้ นางก็พร้อมที่จะเผชิญหน้ากับมันแล้ว

หลี่เฟยหลับตาลงช้าๆ พยายามจะข่มตาให้หลับ แต่ภาพความทรงจำอันเจ็บปวดก็ยังคงตามหลอกหลอนนางไม่หยุดหย่อน

นางถอนหายใจออกมาเบาๆ พลางพลิกตัวไปมาบนบัลลังก์ นางรู้ดีว่าคืนนี้คงเป็นอีกคืนหนึ่งที่นางจะนอนไม่หลับ แต่ในตอนนี้ นางก็ไม่มีทางเลือกอื่นแล้ว

หลี่เฟยลืมตาขึ้นช้าๆ แล้วมองออกไปนอกหน้าต่าง แสงจันทร์ยังคงสาดส่องลงมาต้องสวนดอกไม้ แต่ในตอนนี้ บรรยากาศภายในสวนดอกไม้กลับไม่เงียบเหงาและสิ้นหวังอีกต่อไป ประกายไฟแห่งความมุ่งมั่นได้จุดขึ้นในดวงตาของหลี่เฟย นางรู้ดีว่าเส้นทางข้างหน้าจะเต็มไปด้วยอุปสรรคและอันตราย แต่ในตอนนี้ นางก็พร้อมที่จะเผชิญหน้ากับมันแล้ว

"ข้าจะไม่มีวันยอมแพ้" หลี่เฟยเอ่ยเสียงกระซิบ "ข้าจะทวงคืนทุกสิ่งทุกอย่างที่ควรจะเป็นของข้า และข้าจะทำให้ผู้ที่ทำร้ายข้าต้องชดใช้ในสิ่งที่พวกเขาทำ"

คำพูดของหลี่เฟยดังก้องอยู่ในความเงียบงันของสวนดอกไม้ ราวกับเป็นคำสาบานที่นางจะไม่มีวันลืม นางรู้ดีว่าการต่อสู้ครั้งนี้จะเป็นการต่อสู้ที่ยาวนานและยากลำบาก แต่ในตอนนี้ นางก็พร้อมที่จะเผชิญหน้ากับมันแล้ว