ตอนที่ 11 — แผนซ้อนแผนย้ายตำหนัก

เบื้องหลังการย้ายตำหนัก

คำสั่งให้สนมจิ้งเยว่ได้ย้ายตำหนักสร้างความประหลาดใจให้กับพิมดาวหรือจูเหมยอย่างมาก เธอรู้ดีว่าสนมจิ้งเยว่เป็นสนมอาวุโสที่ประทับอยู่ในวังบุปผามานาน การย้ายตำหนักโดยไม่มีเหตุผลอันสมควรย่อมต้องมีเบื้องหลังที่ซับซ้อน ฮ่องเต้เฉินหลงคงจะกำลังวางแผนอะไรบางอย่างอยู่เป็นแน่

พิมดาวเดินทางไปยังตำหนักใหญ่พร้อมกับเสี่ยวฮุ่ย ระหว่างทางเธอพยายามคิดวิเคราะห์สถานการณ์ที่เกิดขึ้น เธอเชื่อว่าการย้ายตำหนักของสนมจิ้งเยว่ต้องเกี่ยวข้องกับเรื่องพิษร้ายในวังบุปผา และการค้นพบต้นหลันฮวาพิษในตำหนักของเธอ

เมื่อมาถึงตำหนักใหญ่ ฮ่องเต้เฉินหลงประทับอยู่บนบัลลังก์ ‌พระองค์ทรงมองมาที่พิมดาวด้วยสายตาที่ลึกล้ำและยากจะคาดเดา

“ถวายบังคมเพคะฝ่าบาท” พิมดาวคุกเข่าลงอย่างนอบน้อม

“ลุกขึ้นเถิดจูเหมย” ฮ่องเต้กล่าวด้วยน้ำเสียงที่ทุ้มต่ำ “ข้ามีเรื่องสำคัญที่จะต้องสอบถามเจ้าเป็นการส่วนตัว”

พระองค์หันไปโบกมือ ขันทีและนางกำนัลทุกคนในตำหนักต่างพากันเดินออกไปจากห้องอย่างเงียบเชียบ จนกระทั่งเหลือเพียงฮ่องเต้เฉินหลงและพิมดาวสองคน

“จูเหมย” ฮ่องเต้กล่าว “ข้าได้ยินมาว่าเจ้าให้คนขุดต้นหลันฮวาพิษในตำหนักของเจ้าทิ้งไปอย่างนั้นหรือ”

พิมดาวเบิกตากว้าง ​เธอไม่คิดว่าฮ่องเต้จะทราบเรื่องนี้เร็วถึงเพียงนี้ “เพคะฝ่าบาท หม่อมฉันได้ค้นพบว่าต้นไม้นั้นคือต้นหลันฮวาพิษ และมีพิษร้ายแรง หม่อมฉันจึงได้สั่งให้คนขุดมันทิ้งไปเพคะ”

ฮ่องเต้เฉินหลงพยักหน้าเล็กน้อย “เจ้าฉลาดมากจูเหมย เจ้าค้นพบความลับที่ซ่อนอยู่ในตำหนักของเจ้าได้รวดเร็วกว่าที่ข้าคิดเอาไว้”

“ฝ่าบาท...หมายความว่าอย่างไรเพคะ” พิมดาวถาม ‍เธอรู้สึกว่าฮ่องเต้กำลังจะเปิดเผยความจริงบางอย่างกับเธอ

ฮ่องเต้เฉินหลงถอนหายใจออกมา “ต้นหลันฮวาพิษนั้น...ถูกปลูกไว้ในตำหนักของเจ้าโดยสนมจิ้งเยว่”

พิมดาวเบิกตากว้างด้วยความตกใจ สนมจิ้งเยว่! ไม่น่าเชื่อว่าสนมอาวุโสที่ดูสุขุมและสงบเสงี่ยมจะอยู่เบื้องหลังแผนการชั่วร้ายนี้

“สนมจิ้งเยว่...นางคือผู้ที่อยู่เบื้องหลังการวางยาพิษจูเหมยตัวจริง และเป็นผู้ที่พยายามจะวางยาพิษข้าด้วย” ฮ่องเต้กล่าวต่อ “นางร่วมมือกับสนมเยว่หนี่ว์ในการวางแผนทั้งหมดนี้”

พิมดาวรู้สึกราวกับถูกสายฟ้าฟาดลงกลางใจ ความจริงที่เปิดเผยออกมามันโหดร้ายกว่าที่เธอคิดเอาไว้มาก ‌สนมจิ้งเยว่เป็นผู้อยู่เบื้องหลังทั้งหมด และเป็นผู้ที่ฆ่าจูเหมยตัวจริง!

“แต่ทำไมเพคะฝ่าบาท” พิมดาวถาม “ทำไมสนมจิ้งเยว่ถึงได้ทำเรื่องเช่นนี้”

ฮ่องเต้เฉินหลงมองไปนอกหน้าต่าง ดวงตาของพระองค์เต็มไปด้วยความมืดมิด “สนมจิ้งเยว่...นางมีความแค้นกับข้ามานานแล้ว นางเป็นธิดาของอดีตขุนนางใหญ่ที่เคยคิดกบฏต่อราชวงศ์ของข้า และถูกข้าสั่งประหารชีวิตไปทั้งตระกูล ‍แต่นางกลับรอดชีวิตมาได้ และเข้ามาในวังเพื่อแก้แค้นข้า”

พิมดาวรู้สึกราวกับถูกเปิดโลก ความจริงที่ฮ่องเต้เปิดเผยออกมามันช่างน่าตกใจและน่ากลัวเกินกว่าที่เธอจะจินตนาการได้ วังหลวงแห่งนี้เต็มไปด้วยความลับและแผนการชั่วร้ายที่ซับซ้อน

“แล้วสนมเยว่หนี่ว์เล่าเพคะ” พิมดาวถาม “นางร่วมมือกับสนมจิ้งเยว่ได้อย่างไร”

“สนมเยว่หนี่ว์...เป็นหมากตัวหนึ่งของสนมจิ้งเยว่” ฮ่องเต้กล่าว “สนมจิ้งเยว่ใช้สนมเยว่หนี่ว์เป็นเครื่องมือในการกำจัดจูเหมยตัวจริง ​และพยายามจะวางยาพิษข้า”

พิมดาวเข้าใจทุกอย่างแล้ว แผนการทั้งหมดถูกวางไว้อย่างแยบยล สนมจิ้งเยว่เป็นผู้อยู่เบื้องหลัง และสนมเยว่หนี่ว์เป็นผู้ลงมือปฏิบัติ

“แต่ฮ่องเต้...ทรงทราบเรื่องนี้มานานแล้วใช่หรือไม่เพคะ” พิมดาวถาม เธอสงสัยว่าทำไมฮ่องเต้ถึงไม่จัดการกับสนมจิ้งเยว่ตั้งแต่แรก

ฮ่องเต้เฉินหลงถอนหายใจออกมา “ข้าสงสัยในตัวสนมจิ้งเยว่มานานแล้ว แต่ข้าไม่มีหลักฐานที่ชัดเจน ​ข้าจึงได้วางแผนที่จะใช้จูเหมยตัวจริงเป็นเหยื่อล่อ และใช้รหัสลับในฉลองพระองค์เป็นช่องทางในการส่งข่าวให้ข้าทราบ”

“แต่เมื่อจูเหมยตัวจริงถูกกำจัดไป ข้าจึงได้ใช้เจ้าเป็นเบี้ยตัวต่อไป” ฮ่องเต้กล่าว “ข้าสังเกตเห็นว่าเจ้าแตกต่างจากจูเหมยคนเดิม และข้าเชื่อว่าเจ้าจะสามารถค้นพบความจริงทั้งหมดได้”

พิมดาวรู้สึกราวกับถูกฮ่องเต้หลอกใช้ เธอรู้สึกโกรธแค้นที่ฮ่องเต้ใช้ชีวิตของจูเหมยตัวจริงเป็นเครื่องมือ แต่ในขณะเดียวกันเธอก็รู้สึกขอบคุณที่ฮ่องเต้เชื่อใจเธอ ​และให้โอกาสเธอได้สืบหาความจริง

“แล้วทำไม...ฮ่องเต้ถึงทรงให้สนมจิ้งเยว่ย้ายตำหนักเพคะ” พิมดาวถาม

“เพื่อที่จะทำให้สนมจิ้งเยว่เผยตัวออกมา” ฮ่องเต้กล่าว “ข้าจะให้สนมจิ้งเยว่ย้ายไปประทับในตำหนักที่ห่างไกลจากวังบุปผา และข้าจะให้เจ้าดูแลกิจการทั้งหมดในวังบุปผาแทน”

พิมดาวเบิกตากว้าง อำนาจในการดูแลกิจการทั้งหมดในวังบุปผา? นี่คือโอกาสที่ยิ่งใหญ่ในการสืบหาความจริงและเปิดเผยแผนการชั่วร้ายของสนมจิ้งเยว่

“น้อมรับพระบัญชาเพคะฝ่าบาท” พิมดาวตอบเสียงหนักแน่น

ฮ่องเต้เฉินหลงยิ้มเล็กน้อย รอยยิ้มของพระองค์ดูเย็นชาและลึกลับ “ดีมาก...จูเหมย ข้าเชื่อว่าเจ้าจะสามารถทำเรื่องนี้ให้สำเร็จได้”

พิมดาวเดินออกจากตำหนักใหญ่ด้วยความรู้สึกที่สับสนและหวาดหวั่น เธอไม่รู้ว่าสิ่งที่รอเธออยู่เบื้องหน้าคืออะไร เธอรู้เพียงว่าเธอจะต้องเผชิญหน้ากับมันอย่างกล้าหาญ เพื่อที่จะค้นหาความจริงทั้งหมด และเพื่อที่จะแก้แค้นให้กับจูเหมยตัวจริง

วันรุ่งขึ้น สนมจิ้งเยว่ได้ย้ายตำหนักไปตามรับสั่งของฮ่องเต้ นางมองมาที่พิมดาวด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความโกรธแค้นและเกลียดชัง พิมดาวรู้ดีว่าสนมจิ้งเยว่กำลังวางแผนอะไรบางอย่างอยู่เป็นแน่

พิมดาวเริ่มเข้ามาดูแลกิจการทั้งหมดในวังบุปผา เธอเริ่มตรวจสอบทุกสิ่งทุกอย่างในวังบุปผาอย่างละเอียด เธอค้นหาทุกซอกทุกมุมของตำหนัก พลิกดูทุกสิ่งทุกอย่าง แต่ก็ไม่พบสิ่งผิดปกติใดๆ เลย

จนกระทั่งวันหนึ่ง ในขณะที่พิมดาวกำลังตรวจสอบห้องเก็บของเก่าในวังบุปผา สายตาของเธอก็เหลือบไปเห็นหีบไม้ใบหนึ่งที่ถูกซ่อนอยู่ใต้กองผ้าเก่าๆ หีบไม้นั้นดูเก่าแก่และมีฝุ่นจับหนาเตอะ ราวกับไม่มีใครเคยเปิดมันมานานแล้ว

พิมดาวพยายามเปิดหีบไม้ แต่หีบไม้นั้นถูกล็อคด้วยกุญแจที่ซับซ้อน เธอพยายามหาลูกกุญแจ แต่ก็ไม่พบ เธอจึงตัดสินใจใช้แรงงัดหีบไม้จนฝาหีบเปิดออก

ภาพที่ปรากฏทำให้พิมดาวเบิกตากว้างด้วยความตกใจ ภายในหีบไม้นั้นมีตำราโบราณหลายเล่มวางอยู่ และมีแผ่นป้ายไม้แกะสลักอันเล็กๆ วางทับอยู่บนตำราเหล่านั้น แผ่นป้ายนั้นสลักลวดลายดอกเหมยอันอ่อนช้อย และมีตัวอักษรเล็กๆ ที่ถูกแกะสลักไว้ว่า “พินัยกรรมลับ”

พิมดาวหยิบแผ่นป้ายไม้ขึ้นมาดูใกล้ๆ พินัยกรรมลับ? นี่มันหมายความว่าอะไร? และทำไมมันถึงถูกซ่อนอยู่ที่นี่? หรือว่านี่คือความลับที่จูเหมยตัวจริงพยายามจะเปิดเผย? ความจริงที่ซับซ้อนกว่าที่เธอคิดกำลังจะถูกเปิดเผยในอีกไม่ช้า!