ภารกิจลับบนเส้นทางอันตราย
คำสั่งให้เป็นผู้บัญชาการกองทัพสร้างความตกตะลึงให้กับพิมดาวหรือจูเหมยอย่างมาก เธอไม่เคยจับดาบ ไม่เคยขี่ม้า ไม่เคยแม้แต่จะคิดว่าจะต้องนำทัพออกศึก เธอเป็นเพียงแค่ผู้หญิงจากโลกปัจจุบันที่ติดอยู่ในร่างของสนมโบราณ การทำหน้าที่ผู้บัญชาการกองทัพนั้นเป็นเรื่องที่เกินความสามารถของเธอโดยสิ้นเชิง
“ฝ่าบาท...หม่อมฉัน...ไม่เคยนำทัพออกศึกมาก่อนเพคะ” พิมดาวกล่าวด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือ “หม่อมฉันเกรงว่าจะไม่สามารถทำภารกิจนี้ให้สำเร็จได้เพคะ”
ฮ่องเต้เฉินหลงมองมาที่เธอด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความเชื่อมั่น “ข้ารู้ว่าเจ้าจะทำได้จูเหมย เจ้าฉลาดและกล้าหาญ และเจ้าเป็นคนเดียวที่รู้เรื่องราวทั้งหมดของจูเหมยตัวจริงและพินัยกรรมลับนี้ เจ้าเป็นคนเดียวที่จะสามารถค้นหาสมบัติลับนี้ได้”
พระองค์เดินเข้ามาใกล้พิมดาว “ข้าจะให้แม่ทัพหลิน ผู้บัญชาการกองทัพหลวงเป็นผู้ช่วยของเจ้า เขาจะช่วยเจ้าดูแลเรื่องการจัดทัพและการวางแผนการรบ แต่เจ้าจะเป็นผู้ตัดสินใจขั้นสุดท้าย”
พิมดาวไม่มีทางเลือก เธอรู้ดีว่าเธอต้องรับภารกิจนี้ หากไม่รับ ก็อาจจะไม่มีใครสามารถค้นหาสมบัติลับนี้ได้ทันเวลา และจะเกิดสงครามครั้งใหญ่เป็นแน่
“น้อมรับพระบัญชาเพคะฝ่าบาท” พิมดาวตอบเสียงหนักแน่น เธอตัดสินใจแล้วว่าจะต้องเผชิญหน้ากับความท้าทายนี้อย่างกล้าหาญ
วันรุ่งขึ้น พิมดาวได้รับการฝึกฝนอย่างหนัก เธอเรียนรู้การจับดาบ การขี่ม้า การวางแผนการรบ และยุทธวิธีต่างๆ แม่ทัพหลินเป็นครูฝึกที่เข้มงวดและมีประสบการณ์สูง เขาช่วยสอนทุกสิ่งทุกอย่างให้กับพิมดาวอย่างละเอียด
พิมดาวใช้ความสามารถในการเรียนรู้ที่รวดเร็วของเธอในการซึมซับความรู้และทักษะต่างๆ เธอทุ่มเทให้กับการฝึกฝนอย่างเต็มที่ จนกระทั่งเธอสามารถจับดาบและขี่ม้าได้อย่างคล่องแคล่ว และสามารถวางแผนการรบได้อย่างแม่นยำ
ในที่สุด วันออกเดินทางก็มาถึง พิมดาวในชุดเกราะนักรบที่ดูสง่างามยืนอยู่เบื้องหน้ากองทัพหลวง เธอรู้สึกตื่นเต้นและกังวลปนกัน เธอไม่เคยคิดฝันว่าจะต้องมาทำหน้าที่ผู้บัญชาการกองทัพในโลกโบราณเช่นนี้
“เราจะมุ่งหน้าไปยังเทือกเขาทางตอนเหนือของแคว้นอู๋!” พิมดาวประกาศเสียงดังฟังชัด “เราจะต้องค้นหาสมบัติลับของราชวงศ์อู๋ให้พบ และต้องหยุดยั้งแผนการก่อกบฏของสนมจิ้งเยว่ให้ได้! เพื่อความสงบสุขของแผ่นดิน!”
เหล่าทหารหลวงต่างพากันโห่ร้องด้วยความฮึกเหิม กองทัพเคลื่อนทัพออกไปจากวังหลวงอย่างยิ่งใหญ่ พิมดาวขี่ม้าอยู่เบื้องหน้ากองทัพ เธอรู้สึกถึงความรับผิดชอบอันหนักอึ้งที่อยู่บนบ่าของเธอ
การเดินทางไปยังเทือกเขาทางตอนเหนือของแคว้นอู๋นั้นเต็มไปด้วยอุปสรรคและอันตราย เส้นทางคดเคี้ยวและสูงชัน อากาศหนาวเย็น และมีสัตว์ป่าดุร้ายอยู่มากมาย แต่พิมดาวก็ไม่ย่อท้อ เธอและแม่ทัพหลินนำทัพฝ่าฟันอุปสรรคต่างๆ ไปเรื่อยๆ
ระหว่างทาง พวกเขาได้พบกับกองกำลังของสนมจิ้งเยว่หลายครั้ง กองกำลังของสนมจิ้งเยว่พยายามที่จะขัดขวางการเดินทางของพวกเขา แต่พิมดาวและแม่ทัพหลินก็สามารถนำทัพเอาชนะกองกำลังเหล่านั้นได้ทุกครั้ง
พิมดาวใช้ความรู้เกี่ยวกับยุทธวิธีและกลยุทธ์การรบที่ได้เรียนรู้มาอย่างเต็มที่ เธอวางแผนการรบได้อย่างชาญฉลาด และสามารถเอาชนะศัตรูได้อย่างง่ายดาย เหล่าทหารหลวงต่างพากันเชื่อมั่นและเคารพในตัวเธอ
จนกระทั่งวันหนึ่ง ขณะที่กองทัพกำลังเดินทางผ่านป่าทึบ จู่ๆ ก็มีกลุ่มโจรป่าบุกเข้าโจมตีกองทัพ โจรป่าเหล่านั้นมีจำนวนมาก และมีอาวุธที่ร้ายแรง
“เตรียมรับมือ!” แม่ทัพหลินตะโกนสั่ง “ปกป้องสนมเอกจูเหมย!”
พิมดาวคว้าดาบขึ้นมา เธอไม่เคยต่อสู้ด้วยดาบมาก่อน แต่เธอก็ไม่มีทางเลือก เธอต้องสู้เพื่อปกป้องตัวเองและปกป้องกองทัพ
เธอต่อสู้กับโจรป่าอย่างดุเดือด ดาบของเธอฟาดฟันเข้าใส่ศัตรูอย่างไม่หยุดยั้ง เธอใช้ทักษะการต่อสู้ที่ได้เรียนรู้มาอย่างเต็มที่ จนกระทั่งเธอสามารถเอาชนะโจรป่าได้หลายคน
แต่ในขณะที่เธอกำลังต่อสู้อยู่นั้น จู่ๆ ก็มีโจรป่าคนหนึ่งแอบเข้ามาจากด้านหลัง และใช้ดาบฟันเข้าที่แขนของเธอ พิมดาวรู้สึกเจ็บปวดอย่างรุนแรง เลือดสีแดงฉานไหลอาบแขนของเธอ
“จูเหมย!” แม่ทัพหลินร้องออกมาด้วยความตกใจ เขาพุ่งเข้ามาช่วยพิมดาว และจัดการกับโจรป่าคนนั้นอย่างรวดเร็ว
พิมดาวทรุดตัวลงกับพื้น แขนของเธอชาไปหมด เธอรู้สึกอ่อนแรงและเวียนหัว เลือดไหลไม่หยุด
“จูเหมย! เจ้าบาดเจ็บหนักหรือไม่!” แม่ทัพหลินถามด้วยความเป็นห่วง
พิมดาวส่ายหน้า “ข้าไม่เป็นไรแม่ทัพหลิน แต่เราต้องรีบไปต่อ เราต้องค้นหาสมบัติลับให้พบ ก่อนที่สนมจิ้งเยว่จะค้นพบมัน”
แม่ทัพหลินพยักหน้า เขาช่วยพยุงพิมดาวขึ้นมา และสั่งให้ทหารหลวงรีบเดินทางต่อไป
การเดินทางยังคงดำเนินต่อไป พิมดาวต้องทนกับความเจ็บปวดจากบาดแผล เธอรู้ดีว่าเธอจะต้องแข็งแกร่งกว่านี้ เธอจะต้องไม่แสดงความอ่อนแอออกมาให้ใครเห็น
จนกระทั่งวันหนึ่ง พวกเขาก็มาถึงเทือกเขาทางตอนเหนือของแคว้นอู๋ เทือกเขานั้นสูงใหญ่และเต็มไปด้วยหิมะที่ปกคลุม พิมดาวมองแผนที่ที่อยู่ในมือ เธอรู้ดีว่าสมบัติลับต้องถูกซ่อนอยู่ในเทือกเขาแห่งนี้
พวกเขาเริ่มค้นหาสมบัติลับในเทือกเขา พิมดาวและแม่ทัพหลินนำทัพปีนป่ายขึ้นไปบนภูเขาอย่างระมัดระวัง อากาศหนาวเย็นยะเยือก จนกระทั่งวันหนึ่ง พวกเขาก็มาถึงถ้ำแห่งหนึ่งที่ถูกซ่อนอยู่ใต้หิมะ
ถ้ำนั้นมืดมิดและลึกลับ พิมดาวและแม่ทัพหลินนำทหารหลวงเข้าไปในถ้ำอย่างระมัดระวัง พวกเขาจุดคบเพลิงเพื่อส่องสว่างทางเดิน ภายในถ้ำเต็มไปด้วยหินงอกหินย้อยที่สวยงาม และมีทางเดินที่คดเคี้ยวไปมา
พวกเขาเดินลึกเข้าไปในถ้ำ จนกระทั่งมาถึงห้องโถงขนาดใหญ่ ภายในห้องโถงนั้นมีแท่นบูชาหินอ่อนตั้งอยู่ตรงกลาง และบนแท่นบูชานั้นมีกล่องไม้โบราณใบหนึ่งวางอยู่
กล่องไม้นั้นแกะสลักลวดลายดอกเหมยอันอ่อนช้อย พิมดาวใจเต้นระรัว เธอรู้ดีว่านี่คือสมบัติลับของราชวงศ์อู๋ที่พวกเขาตามหา
พิมดาวเดินเข้าไปใกล้กล่องไม้ เธอเอื้อมมือไปที่กล่องไม้ แต่ในขณะที่เธอกำลังจะเปิดกล่องไม้ จู่ๆ ก็มีเสียงทุ้มต่ำที่เต็มไปด้วยอำนาจดังขึ้นจากด้านหลังของเธอ
“หยุดเดี๋ยวนี้จูเหมย!”
พิมดาวหันกลับไปมองด้วยความตกใจ ภาพที่ปรากฏทำให้เธอถึงกับช็อก สนมจิ้งเยว่กำลังยืนจ้องมองเธออยู่ด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยรอยยิ้มที่ชั่วร้าย เบื้องหลังนางมีกองกำลังขนาดใหญ่ยืนเรียงราย! นางตามมาถึงที่นี่ได้อย่างไรกัน?
“ในที่สุดเจ้าก็ค้นพบมันจนได้จูเหมย” สนมจิ้งเยว่กล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นยะเยือก “แต่เจ้าจะไม่มีวันได้ครอบครองมันหรอก! เพราะสมบัติลับนี้...จะเป็นของข้า!”
พิมดาวรู้สึกราวกับถูกกระชากลงสู่ห้วงเหวแห่งความมืดมิด เธอถูกจับได้แล้ว! และสนมจิ้งเยว่กำลังจะช่วงชิงสมบัติลับนี้ไป! เธอจะต้องทำอย่างไรต่อไป? นี่คือศึกครั้งสุดท้ายที่เธอต้องเอาชีวิตรอด!
สนมแค้นวังหลวง
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 ลิขสิทธิ์ทุกประการ บริษัท ไอเดีย เม็มโมรี่ กรุ๊ป จำกัด | iDearead.club
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก