ตอนที่ 39 — การกลับคืนสู่บัลลังก์และเงาแห่งอำนาจที่แท้จริง

การกลับมายังวังหลวงของเหมยลี่เป็นไปอย่างเงียบเชียบ ภายใต้การนำทางของขันทีหลี่ นางหลบเลี่ยงสายตาของทหารยามและนางกำนัลทั้งหลาย จนกระทั่งมาถึงตำหนักลับแห่งหนึ่งที่อยู่ลึกเข้าไปในเขตหวงห้ามของฮ่องเต้ ตำหนักแห่งนี้ดูเรียบง่ายแต่กลับให้ความรู้สึกขลังและศักดิ์สิทธิ์

เมื่อก้าวเข้าไปในตำหนัก เหมยลี่ก็พบว่าฮ่องเต้จ้าวเหรินประทับอยู่บนบัลลังก์ไม้จันทน์หอม พระองค์ทรงมีใบหน้าที่เรียบเฉย แต่ดวงพระเนตรคมกริบของพระองค์กลับจ้องมองมาที่เหมยลี่ด้วยความรู้สึกที่ยากจะคาดเดา

เหมยลี่ถวายความเคารพอย่างนอบน้อม ‌"ถวายบังคมเพคะฮ่องเต้"

ฮ่องเต้จ้าวเหรินโบกพระหัตถ์เบาๆ "ไม่ต้องมากพิธีสนมเหมยเฟย เจ้าปลอดภัยดีก็ดีแล้ว"

เหมยลี่เงยหน้าขึ้นมองพระองค์แวบหนึ่ง ก่อนจะก้มลงต่ำ "ขอบพระทัยเพคะฮ่องเต้"

"ข้าได้ยินเรื่องราวทั้งหมดจากขันทีหลี่แล้ว" ฮ่องเต้ตรัสด้วยน้ำเสียงที่ราบเรียบ "เจ้าได้ค้นพบคัมภีร์แห่งราชินีดอกบัวอย่างนั้นหรือ?"

เหมยลี่พยักหน้า นางหยิบคัมภีร์แห่งราชินีดอกบัวออกมาจากถุงผ้า ​และยื่นให้ฮ่องเต้จ้าวเหรินดู

ฮ่องเต้จ้าวเหรินทรงรับคัมภีร์นั้นมาถือไว้ในพระหัตถ์ ดวงพระเนตรของพระองค์ฉายแววตกใจเล็กน้อย เมื่อทรงสัมผัสถึงพลังงานที่แผ่ออกมาจากคัมภีร์เล่มนั้น

"นี่คือคัมภีร์แห่งราชินีดอกบัวจริงๆ" ฮ่องเต้ตรัสด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความซับซ้อน "เป็นไปตามที่บรรพบุรุษของข้าเคยกล่าวไว้"

เหมยลี่มองฮ่องเต้จ้าวเหรินด้วยความสงสัย "บรรพบุรุษของพระองค์อย่างนั้นหรือเพคะ"

ฮ่องเต้จ้าวเหรินเงยพระพักตร์ขึ้นมองเหมยลี่ "เจ้าคงจะทราบแล้วว่าตระกูลหลิวเป็นหนึ่งในตระกูลที่เคยทรยศหักหลังอาณาจักรเหมย"

เหมยลี่พยักหน้า "เพคะ"

"แต่เจ้าไม่ทราบว่าบรรพบุรุษของข้าก็มีสายเลือดของราชวงศ์เหมยไหลเวียนอยู่ในกายด้วยเช่นกัน" ‍ฮ่องเต้ตรัสด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่น "บรรพบุรุษของข้าคือองค์ชายคนเล็กของราชวงศ์เหมย ผู้ที่รอดชีวิตจากการสังหารหมู่ และได้สาบานว่าจะกลับมาฟื้นฟูอาณาจักรเหมยให้กลับมารุ่งเรืองอีกครั้ง"

เหมยลี่รู้สึกตกใจเป็นอย่างมาก นางไม่เคยคิดว่าฮ่องเต้จ้าวเหรินจะมีสายเลือดของราชวงศ์เหมยไหลเวียนอยู่ในกายด้วยเช่นกัน

"แล้วเหตุใดพระองค์จึงทรงปกปิดความจริงนี้ไว้เพคะ" เหมยลี่ถาม

ฮ่องเต้จ้าวเหรินถอนหายใจ "ข้าจำเป็นต้องปกปิดความจริงนี้ไว้ เพื่อปกป้องราชบัลลังก์และปกป้องแคว้นจากความวุ่นวาย ‌หากความจริงถูกเปิดเผยออกมาในยามที่ข้ายังไม่มีอำนาจมากพอ มันอาจจะนำมาซึ่งสงครามกลางเมือง และทำให้แคว้นต้องล่มสลาย"

"แล้วตอนนี้เล่าเพคะ" เหมยลี่ถาม "พระองค์ทรงต้องการให้ข้าทำอะไร"

ฮ่องเต้จ้าวเหรินมองเหมยลี่ด้วยสายตาที่ลึกซึ้ง "ข้าต้องการให้เจ้าช่วยข้าเปิดเผยความจริงทั้งหมดเกี่ยวกับอาณาจักรเหมย และช่วยข้าควบคุมแก่นพลังแห่งธรรมชาติ ก่อนที่ฮองเฮาหลิวจะทรงค้นพบมัน"

เหมยลี่พยักหน้า ‍"ข้าจะทำตามที่พระองค์ทรงต้องการเพคะ แต่ข้ามีข้อแม้"

ฮ่องเต้จ้าวเหรินยิ้มมุมพระโอษฐ์ "เจ้ายังคงมีข้อแม้เช่นเดิมอย่างนั้นหรือ? ว่ามาได้เลย"

"ข้าต้องการให้พระองค์ทรงสัญญาว่าจะช่วยปกป้ององค์หญิงจูหลิน และจะต้องเปิดเผยความจริงทั้งหมดเกี่ยวกับอาณาจักรเหมยให้ประชาชนได้รับทราบ" เหมยลี่กล่าว "และจะต้องลงโทษผู้ที่อยู่เบื้องหลังการตายของสนมเหมยเฟยอย่างเป็นธรรม"

ฮ่องเต้จ้าวเหรินมองเหมยลี่ด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความพึงพอใจ "ข้าสัญญา"

เหมยลี่รู้สึกโล่งใจเป็นอย่างมาก ​นางรู้ดีว่าการตัดสินใจครั้งนี้เป็นการเสี่ยงครั้งใหญ่ แต่นางก็เชื่อใจฮ่องเต้จ้าวเหริน นางเชื่อว่าพระองค์ทรงต้องการปกป้องแคว้นจริงๆ

"แล้วเราจะเริ่มจากตรงไหนดีเพคะ" เหมยลี่ถาม

ฮ่องเต้จ้าวเหรินยื่นคัมภีร์แห่งราชินีดอกบัวคืนให้เหมยลี่ "เจ้าจะต้องเรียนรู้ที่จะใช้พลังจากคัมภีร์เล่มนี้ให้เชี่ยวชาญ และข้าจะช่วยเจ้าในการค้นหาแก่นพลังแห่งธรรมชาติ"

เหมยลี่พยักหน้า นางรับคัมภีร์แห่งราชินีดอกบัวมาถือไว้ในมือ มันดูหนักอึ้งราวกับแบกรับภาระอันยิ่งใหญ่เอาไว้

"แต่ก่อนอื่น" ​ฮ่องเต้ตรัส "เราจะต้องจัดการกับฮองเฮาหลิวเสียก่อน"

เหมยลี่มองฮ่องเต้จ้าวเหรินด้วยความตกใจ "พระองค์จะทำเช่นไรเพคะ"

ฮ่องเต้จ้าวเหรินทรงยิ้มอย่างเย็นชา "ฮองเฮาหลิวทรงมีอำนาจและอิทธิพลอย่างมากในราชสำนัก แต่พระนางก็ทรงมีจุดอ่อน"

"จุดอ่อนอันใดเพคะ" เหมยลี่ถาม

"ฮองเฮาทรงรักอำนาจยิ่งกว่าสิ่งใด" ฮ่องเต้ตรัส "และพระนางก็ทรงกำลังพยายามใช้แก่นพลังแห่งธรรมชาติเพื่อเสริมสร้างอำนาจของตระกูลหลิว"

"แล้วพระองค์จะใช้สิ่งนี้จัดการกับฮองเฮาได้อย่างไรเพคะ" ​เหมยลี่ถาม

ฮ่องเต้จ้าวเหรินมองเหมยลี่ด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความซับซ้อน "ข้าจะใช้เจ้าเป็นเหยื่อล่อ"

เหมยลี่รู้สึกตกใจ "เหยื่อล่ออย่างนั้นหรือเพคะ"

ฮ่องเต้จ้าวเหรินพยักหน้า "ข้าจะให้ข่าวลือแพร่สะพัดออกไปว่าเจ้าได้ค้นพบแก่นพลังแห่งธรรมชาติ และกำลังจะนำมันมามอบให้ข้า ฮองเฮาจะต้องทรงเคลื่อนไหวอย่างแน่นอน"

เหมยลี่ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง นางรู้ดีว่าการเป็นเหยื่อล่อนั้นอันตรายอย่างยิ่ง แต่นางก็ไม่มีทางเลือกอื่นแล้ว

"ข้าจะทำตามที่พระองค์ทรงต้องการเพคะ" เหมยลี่กล่าว

ฮ่องเต้จ้าวเหรินทรงยิ้มอย่างพึงพอใจ "ดีมาก ข้าเชื่อว่าเจ้าจะทำได้"

ในคืนนั้น เหมยลี่นอนไม่หลับ นางใช้เวลาทั้งคืนในการทำสมาธิและฝึกฝนการใช้พลังจากคัมภีร์แห่งราชินีดอกบัว นางรู้ดีว่านางจะต้องเตรียมตัวให้พร้อมที่สุด ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นก็ตาม

ข่าวลือเรื่องที่เหมยลี่ได้ค้นพบแก่นพลังแห่งธรรมชาติแพร่สะพัดไปทั่ววังหลวงอย่างรวดเร็ว ฮองเฮาหลิวทรงทราบเรื่องนี้และทรงโกรธแค้นเป็นอย่างมาก นางสั่งให้คนออกตามหาเหมยลี่อย่างเร่งด่วน

ฮ่องเต้จ้าวเหรินทรงมีพระบัญชาให้จัดงานเลี้ยงใหญ่ในท้องพระโรง เพื่อเป็นการต้อนรับการกลับมาของเหมยลี่ และเป็นการประกาศว่าเหมยลี่คือผู้ที่ได้รับความโปรดปรานจากพระองค์

งานเลี้ยงจัดขึ้นอย่างยิ่งใหญ่ ท้องพระโรงเต็มไปด้วยขุนนางและสนมทั้งหลาย เหมยลี่แต่งกายด้วยชุดที่งดงามที่สุด นางเดินเข้าไปในท้องพระโรงด้วยความสง่างามและมั่นใจ ดวงตาของนางกวาดมองไปรอบๆ พยายามค้นหาฮองเฮาหลิว

ฮองเฮาหลิวประทับอยู่ข้างฮ่องเต้จ้าวเหริน ใบหน้าของพระนางดูเย็นชาและเต็มไปด้วยความโกรธแค้น สายตาของพระนางจ้องมองมาที่เหมยลี่ราวกับจะแผดเผานางให้มอดไหม้

ฮ่องเต้จ้าวเหรินทรงลุกขึ้นยืน และทรงมีพระดำรัสต่อหน้าขุนนางและสนมทั้งหลาย "วันนี้ข้ามีความยินดีที่จะประกาศว่าสนมเหมยเฟยได้ค้นพบแก่นพลังแห่งธรรมชาติ และกำลังจะนำมันมามอบให้ข้า เพื่อใช้ในการปกป้องแคว้นของเรา"

คำประกาศของฮ่องเต้ทำให้ท้องพระโรงเต็มไปด้วยเสียงฮือฮา ฮองเฮาหลิวทรงถึงกับกำพระหัตถ์แน่น ใบหน้าของพระนางซีดเผือดด้วยความโกรธ

พลันนั้น ฮองเฮาหลิวก็ทรงลุกขึ้นยืน และทรงตรัสขึ้นด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความโกรธแค้น "ฮ่องเต้เพคะ! สนมเหมยเฟยผู้นี้เป็นเพียงสนมต่ำศักดิ์ จะสามารถค้นพบแก่นพลังแห่งธรรมชาติได้อย่างไร! นางจะต้องเป็นผู้หลอกลวงเพคะ!"

ฮ่องเต้จ้าวเหรินทรงมองฮองเฮาด้วยสายตาที่เย็นชา "ฮองเฮา! เจ้ากำลังกล่าวหาสนมเหมยเฟยอย่างนั้นหรือ?"

"หม่อมฉันไม่ได้กล่าวหาเพคะ! แต่หม่อมฉันเพียงแต่ไม่เชื่อว่านางจะทำเช่นนั้นได้" ฮองเฮาหลิวตรัส "และหม่อมฉันก็สงสัยว่านางอาจจะสมคบคิดกับผู้ไม่หวังดีเพื่อช่วงชิงอำนาจเพคะ!"

คำพูดของฮองเฮาหลิวทำให้ท้องพระโรงเต็มไปด้วยความตึงเครียด เหมยลี่รู้ดีว่านี่คือช่วงเวลาที่นางจะต้องแสดงพลังออกมา

เหมยลี่ก้าวเดินออกไปข้างหน้าอย่างช้าๆ นางยกมือขึ้น และจินตนาการถึงดอกบัวที่กำลังบานสะพรั่ง พลันนั้น ดอกบัวสีทองอร่ามก็พลันเบ่งบานออกมาจากฝ่ามือของนาง แสงสว่างเจิดจ้าส่องสว่างไปทั่วท้องพระโรง

ขุนนางและสนมทั้งหลายต่างพากันตกตะลึง ฮองเฮาหลิวทรงถึงกับถอยหลังไปหลายก้าว ใบหน้าของพระนางซีดเผือดด้วยความตกใจและหวาดกลัว

"นี่คือพลังแห่งธรรมชาติที่แท้จริงเพคะ!" เหมยลี่กล่าวด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่น "และข้าคือทายาทของราชินีดอกบัว ผู้ที่จะปกป้องแคว้นแห่งนี้จากความชั่วร้ายทั้งหมด!"

ฮ่องเต้จ้าวเหรินทรงมองเหมยลี่ด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความพึงพอใจ พระองค์ทรงทราบดีว่าเหมยลี่ได้เรียนรู้ที่จะใช้พลังจากคัมภีร์แห่งราชินีดอกบัวแล้ว

"ฮองเฮา! เจ้ายังคงจะกล่าวหาสนมเหมยเฟยอีกหรือไม่?" ฮ่องเต้ตรัสด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยอำนาจ

ฮองเฮาหลิวทรงไม่สามารถตรัสอันใดออกมาได้ พระนางทรงตกใจและหวาดกลัวต่อพลังที่เหมยลี่แสดงออกมา

เหมยลี่รู้ดีว่านี่คือจุดเริ่มต้นของการต่อสู้ครั้งใหญ่ นางจะต้องใช้พลังทั้งหมดที่มี เพื่อปกป้องความจริงและคนที่นางรัก และจะต้องใช้มันเพื่อเปิดเผยความลับอันดำมืดของราชวงศ์ที่ถูกปกปิดมานานนับร้อยปี

การต่อสู้เพื่อความจริงและความยุติธรรมกำลังจะเริ่มต้นขึ้นแล้ว และเหมยลี่ก็พร้อมที่จะเผชิญหน้ากับมัน ไม่ว่าจะต้องแลกมาด้วยสิ่งใดก็ตาม