ตอนที่ 36 — เงาปริศนาใต้แสงจันทร์

เหตุการณ์ในอุทยานหลวงยังคงติดอยู่ในห้วงความคิดของเหมยลี่ ภาพขององค์ฮ่องเต้หลงเยว่ในชุดดำที่ทรงปรากฏกายมาช่วยนางไว้ยังคงตราตรึงอยู่ในใจ นางรู้ดีว่าพระองค์ทรงเป็นชายผู้ลึกลับและซับซ้อน แต่ในขณะเดียวกันก็ทรงเปี่ยมด้วยความเมตตาและอำนาจที่ยากจะหยั่งถึง

ในเช้าวันรุ่งขึ้น เหมยลี่ได้รับพระราชโองการให้เข้าเฝ้าองค์ฮ่องเต้เป็นการส่วนพระองค์ที่ตำหนักประทับ เหมยลี่รู้ดีว่าการเข้าเฝ้าในครั้งนี้จะต้องมีความหมายบางอย่าง นางจึงเตรียมตัวอย่างดีที่สุด

เมื่อมาถึงตำหนักประทับ เหมยลี่ก็พบว่าองค์ฮ่องเต้หลงเยว่ทรงประทับอยู่เพียงลำพังในห้องทรงงาน ‌แสงอรุณสาดส่องเข้ามาทางหน้าต่าง ส่องให้เห็นพระองค์ในฉลองพระองค์สีขาวสะอาดตา พระองค์ทรงดูสง่างามและน่าเกรงขามยิ่งนัก

"ถวายบังคมเพคะองค์ฮ่องเต้" เหมยลี่ถวายบังคมอย่างนอบน้อม

"ลุกขึ้นเถิด สนมเหมยลี่" องค์ฮ่องเต้หลงเยว่ตรัสด้วยน้ำเสียงที่นุ่มนวล ทว่าแฝงไว้ด้วยอำนาจ "เจ้าไม่เป็นอะไรใช่หรือไม่"

"หม่อมฉันไม่เป็นอะไรเพคะองค์ฮ่องเต้ ​ขอบพระทัยที่ทรงเป็นห่วง" เหมยลี่กล่าว

องค์ฮ่องเต้หลงเยว่ทรงทอดพระเนตรมาที่เหมยลี่ด้วยสายพระเนตรที่ลึกล้ำ "เจ้าช่างกล้าหาญนัก สนมเหมยลี่ เจ้ากล้าที่จะเผชิญหน้ากับอันตรายเพียงลำพัง"

"หม่อมฉันเพียงต้องการเปิดโปงความจริงเท่านั้นเพคะ" เหมยลี่กล่าว

องค์ฮ่องเต้หลงเยว่ทรงถอนหายใจแผ่วเบา "ข้ารู้ดีว่าเจ้ากำลังสืบหาความจริงเกี่ยวกับเครื่องหอมต้องห้าม และการตายของสนมเหมยลี่คนเดิม"

คำพูดขององค์ฮ่องเต้ทำให้เหมยลี่รู้สึกตกใจยิ่งนัก ‍พระองค์ทรงรู้เรื่องราวทั้งหมดนี้ดี และทรงรู้ว่านางกำลังทำอะไรอยู่

"พระองค์ทรงรู้เรื่องนี้ได้อย่างไรเพคะ" เหมยลี่เอ่ยถามด้วยความประหลาดใจ

องค์ฮ่องเต้หลงเยว่ทรงแย้มพระสรวลอย่างลึกลับ "ไม่มีสิ่งใดในวังหลวงแห่งนี้ที่ข้าไม่รู้" พระองค์ตรัสขึ้น "ข้าได้จับตาดูเจ้ามานานแล้ว สนมเหมยลี่"

เหมยลี่รู้สึกราวกับว่าหัวใจของนางกำลังจะหลุดออกมาจากอก พระองค์ทรงจับตาดูนางมาตลอดอย่างนั้นหรือ? ‌แล้วเหตุใดพระองค์จึงมิได้เปิดเผยความจริงทั้งหมด?

"พระองค์ทรงทราบเรื่องราวทั้งหมดนี้ดี แล้วเหตุใดพระองค์จึงมิได้เปิดเผยความจริงเพคะ" เหมยลี่เอ่ยถามด้วยความกล้าหาญ

องค์ฮ่องเต้หลงเยว่ทรงเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะกล่าวขึ้นด้วยน้ำเสียงที่เศร้าสร้อย "บางสิ่งมิอาจเปิดเผยได้โดยง่าย สนมเหมยลี่ การเปิดเผยความจริงในครั้งนี้ จะนำมาซึ่งความวุ่นวายครั้งใหญ่ในราชสำนัก ‍และอาจทำให้บ้านเมืองต้องลุกเป็นไฟ"

เหมยลี่รู้สึกถึงความเจ็บปวดที่แฝงอยู่ในน้ำเสียงของพระองค์ นางรู้ดีว่าพระองค์ทรงตกอยู่ในสถานการณ์ที่ยากลำบาก

"ตระกูลหลี่มีอำนาจและอิทธิพลมากนักเพคะ" เหมยลี่กล่าว "พวกเขาสามารถควบคุมขุนนางและสนมกำนัลหลายคนในวังหลวง"

องค์ฮ่องเต้หลงเยว่พยักหน้า "ใช่ และพวกเขาได้นำความลับในอดีตของข้ามาใช้เป็นข้อต่อรอง ทำให้ข้ามิอาจทำสิ่งใดได้โดยง่าย"

เหมยลี่รู้สึกถึงความเห็นใจที่มีต่อองค์ฮ่องเต้ พระองค์ทรงเป็นผู้ที่แข็งแกร่งและทรงอำนาจ ​แต่กลับมิอาจปกป้องตนเองได้จากภัยร้ายที่ซ่อนอยู่ในเงามืดของตำหนัก

"หม่อมฉันจะช่วยพระองค์เพคะ" เหมยลี่กล่าวด้วยความมุ่งมั่น "หม่อมฉันจะช่วยเปิดโปงความจริงทั้งหมด เพื่อให้พระองค์พ้นจากพันธนาการของตระกูลหลี่"

องค์ฮ่องเต้หลงเยว่ทอดพระเนตรมาที่เหมยลี่ด้วยสายพระเนตรที่ลึกล้ำ "เจ้าช่างเป็นสตรีที่น่าสนใจยิ่งนัก สนมเหมยลี่ เจ้ามิได้เป็นเพียงสตรีที่งดงาม หากแต่ยังมีความฉลาดเฉลียวและความกล้าหาญที่หาได้ยากยิ่ง"

พระองค์ตรัสต่อ ​"ข้าจะให้เจ้าทำงานชิ้นหนึ่ง เจ้าจะต้องสืบหาข้อมูลเกี่ยวกับตระกูลหลี่เพิ่มเติม โดยเฉพาะเรื่องที่เกี่ยวข้องกับความลับในอดีตของข้า"

เหมยลี่พยักหน้า "หม่อมฉันจะทำอย่างเต็มที่เพคะ"

"และเจ้าจะต้องระมัดระวังตัวให้ดี เพราะการทำงานในครั้งนี้ อันตรายยิ่งกว่าที่เจ้าคิดไว้" องค์ฮ่องเต้หลงเยว่ตรัสเตือน "ตระกูลหลี่นั้นมิได้มีเพียงอำนาจในวังหลวงเท่านั้น ​แต่พวกเขายังมีเครือข่ายที่แข็งแกร่งอยู่นอกวังหลวงอีกด้วย"

เหมยลี่รู้ดีว่านางกำลังเดินอยู่บนเส้นทางที่อันตรายยิ่งนัก แต่ด้วยความช่วยเหลือจากองค์ฮ่องเต้ และความมุ่งมั่นที่จะเปิดโปงความจริง นางก็พร้อมที่จะเผชิญหน้ากับภัยร้ายทุกรูปแบบ

"หม่อมฉันจะส่งคนไปช่วยเจ้า" องค์ฮ่องเต้หลงเยว่ตรัสขึ้น "เขาจะคอยให้ความช่วยเหลือและปกป้องเจ้า แต่เจ้าจะต้องเชื่อใจเขา และทำตามคำสั่งของเขาอย่างเคร่งครัด"

"ใครหรือเพคะ" เหมยลี่เอ่ยถาม

องค์ฮ่องเต้หลงเยว่ทรงแย้มพระสรวลอย่างลึกลับ "เจ้าจะได้รู้เอง"

เหมยลี่กลับมายังตำหนักฉางเหมยพร้อมกับความรู้สึกที่หลากหลาย นางรู้ดีว่านางได้ก้าวเข้ามาในเกมการเมืองที่ซับซ้อนยิ่งกว่าเดิม และความสัมพันธ์ระหว่างนางกับองค์ฮ่องเต้ก็กำลังจะเปลี่ยนไปตลอดกาล

ในคืนนั้น เหมยลี่นอนไม่หลับ นางทบทวนเรื่องราวทั้งหมดที่เกิดขึ้นในวันนี้ การเข้าเฝ้าองค์ฮ่องเต้ และภารกิจลับที่ได้รับมอบหมาย

นางรู้ดีว่านางจะต้องแข็งแกร่งขึ้น และฉลาดขึ้น เพื่อที่จะเอาชีวิตรอดจากวังหลวงแห่งนี้ และเพื่อที่จะเปิดโปงความจริงที่ถูกฝังกลบไว้

ก่อนที่เหมยลี่จะหลับตาลง ภาพขององค์ฮ่องเต้หลงเยว่ก็ผุดขึ้นมาในความคิดของนาง พระองค์ทรงดูเย็นชาและซับซ้อน แต่กลับซ่อนเร้นความเมตตาและความห่วงใยไว้ภายใต้ท่าทีที่แข็งกระด้าง เหมยลี่รู้สึกถึงความผูกพันบางอย่างที่กำลังก่อตัวขึ้นระหว่างนางกับพระองค์

ในวันต่อมา เหมยลี่ได้รับของขวัญชิ้นหนึ่งจากองค์ฮ่องเต้ มันคือชุดจีนสีดำสนิทที่ทำจากผ้าไหมเนื้อดี พร้อมกับปิ่นปักผมอันหนึ่งที่ทำจากหยกสีเขียวมรกตแกะสลักเป็นรูปดอกเหมย ปิ่นนั้นดูเรียบง่าย แต่กลับให้ความรู้สึกคุ้นเคยอย่างประหลาด

เหมยลี่หยิบปิ่นปักผมขึ้นมาดู นางนึกถึงปิ่นปักผมที่นางค้นพบในสมุดบันทึกของสนมเหมยลี่คนเดิม ปิ่นทั้งสองอันดูคล้ายคลึงกันอย่างน่าประหลาด หรือว่าองค์ฮ่องเต้จะทรงรู้เรื่องปิ่นปักผมอันนั้นด้วย?

เหมยลี่สวมชุดจีนสีดำสนิท พร้อมกับปักปิ่นหยกรูปดอกเหมยที่ผม นางรู้สึกราวกับว่ากำลังกลายเป็นคนอีกคนหนึ่ง ชุดสีดำขับให้เหมยลี่ดูสง่างามและลึกลับยิ่งนัก

ในคืนนั้น เหมยลี่ตัดสินใจที่จะออกไปสำรวจวังหลวงในยามค่ำคืน นางรู้ดีว่ายามค่ำคืนคือช่วงเวลาที่ความลับมากมายถูกเปิดเผย

นางเดินไปตามทางเดินที่เงียบสงัด แสงจันทร์สาดส่องลงมาต้องร่างของนาง ดูราวกับเงาปริศนาที่กำลังเคลื่อนไหว

ในขณะที่นางกำลังเดินอยู่นั้น นางก็ได้ยินเสียงฝีเท้าที่ย่ำมาบนพื้นกรวด เสียงนั้นเบามาก แต่ก็เพียงพอที่จะทำให้เหมยลี่รู้ว่ามีคนกำลังเข้ามาใกล้

นางแอบซ่อนตัวอยู่หลังต้นไม้ใหญ่ และก็เห็นเงาตะคุ่มๆ ของชายผู้หนึ่งกำลังเดินเข้ามา ชายผู้นั้นสวมชุดดำสนิท ใบหน้าถูกบดบังด้วยความมืดมิด

หัวใจของเหมยลี่เต้นแรง ชายผู้นั้นคือใครกันแน่? เขาคือคนที่องค์ฮ่องเต้ส่งมาช่วยนางอย่างนั้นหรือ?

ชายผู้นั้นเดินเข้ามาใกล้เหมยลี่ ก่อนจะหยุดยืนตรงหน้าต้นไม้ที่นางซ่อนตัวอยู่ เขาหันมามองนางด้วยสายตาที่ลึกล้ำ

"เจ้ามาทำอะไรอยู่ที่นี่ในยามวิกาล" เสียงทุ้มต่ำของชายผู้นั้นดังขึ้น ทว่าแฝงไว้ด้วยความคุ้นเคยอย่างประหลาด

เหมยลี่เดินออกมาจากหลังต้นไม้ ใบหน้าของนางดูสงบนิ่ง ทว่าในใจกลับเต็มไปด้วยความรู้สึกที่หลากหลาย

"ข้าเพียงต้องการสำรวจวังหลวงในยามค่ำคืนเท่านั้นเพคะ" เหมยลี่กล่าว

ชายผู้นั้นถอดผ้าคลุมหน้าออก และก็เผยให้เห็นใบหน้าขององค์ชายรองหลงเฟย!

เหมยลี่รู้สึกตกใจยิ่งนัก องค์ชายหลงเฟย... พระองค์คือคนที่องค์ฮ่องเต้ส่งมาช่วยนางอย่างนั้นหรือ?

"องค์ชายหลงเฟย" เหมยลี่เอ่ยขึ้นด้วยความประหลาดใจ

องค์ชายหลงเฟยทรงแย้มพระสรวลน้อยๆ "ใช่ ข้าเอง" พระองค์ตรัสขึ้น "องค์ฮ่องเต้ทรงส่งข้ามาช่วยเจ้า"

เหมยลี่รู้สึกถึงความโล่งใจที่แผ่ออกมา นางรู้ดีว่าองค์ชายหลงเฟยทรงเป็นผู้ที่มีความรู้ความสามารถ และทรงเป็นที่โปรดปรานขององค์ฮ่องเต้

"ขอบพระทัยเพคะองค์ชาย" เหมยลี่กล่าว

องค์ชายหลงเฟยทรงทอดพระเนตรมาที่เหมยลี่ด้วยสายพระเนตรที่ลึกล้ำ "เจ้าช่างเป็นสตรีที่น่าสนใจยิ่งนัก สนมเหมยลี่ เจ้ามิได้เป็นเพียงสตรีที่งดงาม หากแต่ยังมีความฉลาดเฉลียวและความกล้าหาญที่หาได้ยากยิ่ง"

พระองค์ตรัสต่อ "ข้ารู้ดีว่าเจ้ากำลังสืบหาความจริงเกี่ยวกับตระกูลหลี่ และข้าจะช่วยเจ้า"

เหมยลี่พยักหน้า "ขอบพระทัยเพคะองค์ชาย"

องค์ชายหลงเฟยทรงจูงมือเหมยลี่เดินไปตามทางเดินที่เงียบสงัด แสงจันทร์สาดส่องลงมาต้องร่างของทั้งสอง ดูราวกับเงาปริศนาที่กำลังเคลื่อนไหวไปพร้อมกัน

เหมยลี่รู้สึกถึงความอบอุ่นที่แผ่ออกมาจากมือขององค์ชายหลงเฟย นางรู้ดีว่านางได้พบกับพันธมิตรที่แข็งแกร่งแล้ว และด้วยความช่วยเหลือจากองค์ชายหลงเฟย นางก็มั่นใจว่าจะสามารถเปิดโปงความจริงทั้งหมดได้

ในคืนนั้น เหมยลี่นอนไม่หลับ นางทบทวนเรื่องราวทั้งหมดที่เกิดขึ้นในวันนี้ การปรากฏตัวขององค์ชายหลงเฟย และภารกิจลับที่กำลังจะเริ่มต้นขึ้น

เหมยลี่รู้ดีว่านางกำลังเดินอยู่บนเส้นทางที่อันตรายยิ่งนัก แต่ด้วยความช่วยเหลือจากองค์ฮ่องเต้และองค์ชายหลงเฟย และความมุ่งมั่นที่จะเปิดโปงความจริง นางก็พร้อมที่จะเผชิญหน้ากับภัยร้ายทุกรูปแบบ ไม่ว่าจะต้องแลกมาด้วยอะไรก็ตาม