ตอนที่ 40 — เผชิญหน้ากับพยัคฆ์: แผนการในค่ำคืนเหมันต์

การค้นพบ "จดหมายเลือด" และแผนผังการจัดจำหน่ายเครื่องหอมต้องห้าม เป็นหลักฐานที่ไม่อาจปฏิเสธได้ถึงการสมคบคิดของตระกูลหลี่ที่ต้องการโค่นล้มราชบัลลังก์และยึดอำนาจทั้งหมด เหมยลี่และองค์ชายหลงเฟยรู้ดีว่าถึงเวลาแล้วที่จะต้องเปิดโปงความจริงนี้ต่อหน้าองค์ฮ่องเต้ และต่อหน้าเหล่าขุนนางทั้งหมด

ทว่าการเปิดโปงอัครมหาเสนาบดีหลี่ ผู้ซึ่งทรงอำนาจสูงสุดในราชสำนักนั้นมิใช่เรื่องง่ายนัก ทั้งสองจะต้องวางแผนอย่างรอบคอบ ‌เพื่อให้แน่ใจว่าแผนการนี้จะสำเร็จ และเพื่อปกป้องชีวิตของตนเองจากภัยร้ายที่จะตามมา

องค์ชายหลงเฟยเสนอให้เปิดโปงความจริงในงานเลี้ยงส่งท้ายปีเก่าต้อนรับปีใหม่ ซึ่งเป็นงานเลี้ยงที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในรอบปี และเป็นโอกาสที่ขุนนางสำคัญและสนมกำนัลทุกคนจะมารวมตัวกันในท้องพระโรง

"งานเลี้ยงส่งท้ายปีเก่าต้อนรับปีใหม่ จะเป็นโอกาสอันดีที่จะเปิดโปงความจริงทั้งหมด" องค์ชายหลงเฟยกล่าว "ทุกคนจะมารวมตัวกันที่ท้องพระโรง และเราจะสามารถนำหลักฐานทั้งหมดมาเปิดเผยต่อหน้าพวกเขาได้"

เหมยลี่พยักหน้า ​"แต่เราจะต้องระมัดระวังตัวให้ดี เพราะอัครมหาเสนาบดีหลี่จะต้องพยายามทุกวิถีทางเพื่อหยุดยั้งเรา"

ทั้งสองคนวางแผนที่จะเตรียมตัวอย่างรอบคอบ องค์ชายหลงเฟยทรงรวบรวมพยานหลักฐานเพิ่มเติม และติดต่อกับขุนนางบางคนที่ทรงไว้ใจ เพื่อให้พวกเขาพร้อมที่จะให้การสนับสนุน

เหมยลี่เองก็เตรียมตัวอย่างดีที่สุด นางสวมอาภรณ์สีขาวบริสุทธิ์ที่ทำจากผ้าไหมเนื้อดี ดูราวกับเทพธิดาที่จุติลงมาบนโลกมนุษย์ นางรู้ดีว่าในคืนนี้ ‍ชีวิตของนางและอนาคตของราชวงศ์จะถูกตัดสิน

เมื่อถึงค่ำคืนเหมันต์อันหนาวเหน็บ งานเลี้ยงส่งท้ายปีเก่าต้อนรับปีใหม่เริ่มต้นขึ้น ท้องพระโรงประดับประดาด้วยโคมไฟหลากสีสัน งดงามตระการตา อาหารเลิศรสและสุรานานาชนิดวางเรียงรายอยู่บนโต๊ะ บรรดาขุนนางและสนมกำนัลต่างก็แต่งกายงดงามประชันกัน ทว่าบรรยากาศกลับแฝงไว้ด้วยความตึงเครียดบางอย่างที่ยากจะอธิบายได้

องค์ฮ่องเต้หลงเยว่ประทับอยู่บนพระที่นั่งสูงส่ง ฉลองพระองค์สีทองอร่ามขับให้พระองค์ดูสง่างามและน่าเกรงขามยิ่งนัก ‌สายพระเนตรของพระองค์กวาดมองไปทั่วท้องพระโรง ทว่ากลับมิได้หยุดอยู่ที่ผู้ใดเป็นพิเศษ

อัครมหาเสนาบดีหลี่นั่งอยู่ใกล้กับองค์ฮ่องเต้ ใบหน้าของเขายังคงประดับด้วยรอยยิ้มที่ดูเสแสร้ง แต่ดวงตาของเขากลับฉายแววความเยือกเย็นและความทะเยอทะยานที่ยากจะซ่อนเร้น

เหมยลี่และองค์ชายหลงเฟยยืนอยู่ตรงมุมหนึ่งของท้องพระโรง ทั้งสองคนสบตากันด้วยความมุ่งมั่น ก่อนจะพยักหน้าให้กันและกัน

เมื่อถึงเวลาอันเหมาะสม องค์ชายหลงเฟยก็ก้าวออกมาจากมุมห้อง แล้วเดินตรงไปยังกลางท้องพระโรง ‍พร้อมกับถือ "จดหมายเลือด" และ "แผนผังการจัดจำหน่ายเครื่องหอมต้องห้าม" ไว้ในมือ

"ทูลองค์ฮ่องเต้ และท่านขุนนางทุกท่าน กระหม่อมมีเรื่องสำคัญที่จะต้องกราบทูลให้ทรงทราบ" องค์ชายหลงเฟยกล่าวด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่นและชัดเจน

ทุกคนในท้องพระโรงต่างก็หันมามององค์ชายหลงเฟยด้วยความประหลาดใจ ​อัครมหาเสนาบดีหลี่เองก็มององค์ชายหลงเฟยด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความสงสัย

"มีเรื่องอะไรหรือองค์ชาย" องค์ฮ่องเต้หลงเยว่ตรัสถามด้วยน้ำเสียงที่นุ่มนวล ทว่าแฝงไว้ด้วยอำนาจ

องค์ชายหลงเฟยถวายบังคม ก่อนจะกล่าวขึ้น "กระหม่อมได้ค้นพบหลักฐานสำคัญที่แสดงให้เห็นถึงการสมคบคิดของตระกูลหลี่ที่ต้องการโค่นล้มราชบัลลังก์ และยึดอำนาจทั้งหมดเพคะ"

คำพูดขององค์ชายหลงเฟยทำให้ทุกคนในท้องพระโรงตกอยู่ในความเงียบงัน อัครมหาเสนาบดีหลี่หน้าซีดเผือด ดวงตาของเขาฉายแววความโกรธเกรี้ยว

"เจ้าพูดอะไร! ​เจ้ากล้าดียังไงมากล่าวหาข้า" อัครมหาเสนาบดีหลี่เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงที่ดุดัน "เจ้าไม่มีหลักฐานใดๆ มากล่าวหาข้าอย่างแน่นอน"

องค์ชายหลงเฟยแย้มพระสรวลน้อยๆ "กระหม่อมมีหลักฐานที่ไม่อาจปฏิเสธได้เพคะ" พระองค์ตรัสขึ้น พลางชู "จดหมายเลือด" ​และ "แผนผังการจัดจำหน่ายเครื่องหอมต้องห้าม" ขึ้นมา

"นี่คือ 'จดหมายเลือด' ที่เขียนโดยอดีตเสนาบดีจาง ซึ่งถูกอัครมหาเสนาบดีหลี่บังคับให้เขียนขึ้น มันเปิดเผยความจริงทั้งหมดเกี่ยวกับความลับในอดีตขององค์ฮ่องเต้ และแผนการที่จะโค่นล้มราชบัลลังก์ของตระกูลหลี่" องค์ชายหลงเฟยกล่าว

"และนี่คือ 'แผนผังการจัดจำหน่ายเครื่องหอมต้องห้าม' ที่ผลิตโดยตระกูลหลี่ และถูกใช้ในการวางยาพิษสนมหลายคนในวังหลวง รวมถึงสนมเหมยลี่คนเดิมด้วย"

คำพูดขององค์ชายหลงเฟยทำให้ทุกคนในท้องพระโรงตกตะลึง อัครมหาเสนาบดีหลี่หน้าซีดเผือด ตัวสั่นด้วยความโกรธ

"เจ้าโกหก! เจ้าไม่มีหลักฐานใดๆ มากล่าวหาข้าอย่างแน่นอน" อัครมหาเสนาบดีหลี่เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือ

ทันใดนั้น เหมยลี่ก็ก้าวออกมาจากมุมห้อง แล้วเดินตรงไปยังกลางท้องพระโรง นางถือตลับเครื่องหอมต้อง