ตอนที่ 7 — โทสะจักรพรรดิพลิกสถานการณ์ ปกป้องจักรพรรดินี

ภาพลวงตาที่แตกร้าว

เสียงลูกธนูที่แหวกอากาศเข้ามาช่วยชีวิตซูหลิงไว้ได้ทันท่วงที พร้อมกับปรากฏตัวของจักรพรรดิอี้หมิง ทำให้สถานการณ์พลิกผัน เหล่าชายชุดดำที่พยายามลอบสังหารนางถึงกับตื่นตกใจเมื่อเห็นองค์จักรพรรดิ อี้หมิงก้าวเข้ามาด้วยใบหน้าที่ดำมืด แววตาของเขาเต็มไปด้วยโทสะที่รุนแรงจนน่ากลัว เขาไม่ได้เป็นเพียงแค่จักรพรรดิผู้เย็นชาอีกต่อไป แต่เป็นเสือร้ายที่กำลังจะขย้ำเหยื่อ

“คิดจะลอบสังหารจักรพรรดินีของข้าถึงในเขตวังหลวง ‌พวกเจ้าคงเบื่อชีวิตกันแล้วสินะ!” อี้หมิงกล่าวด้วยน้ำเสียงที่ทรงอำนาจราวกับเสียงฟ้าร้อง เหล่าทหารองครักษ์ปรากฏตัวขึ้นอย่างรวดเร็วและเข้าล้อมจับชายชุดดำทั้งหมดทันที

ซูหลิงมองไปยังอี้หมิงด้วยความสับสน หัวใจเต้นรัวด้วยความโล่งใจปนกับความงุนงง เขาที่บอกว่าไม่รักนาง เขาที่แสดงออกว่าเมินเฉยต่อนางมาตลอด กลับปรากฏตัวขึ้นเพื่อช่วยชีวิตนางในยามคับขันเช่นนี้

“ซูหลิง เจ้าบาดเจ็บหรือไม่?” ​อี้หมิงเดินเข้ามาหานางด้วยสีหน้ากังวล เขาสำรวจร่างกายของนางอย่างละเอียด และเมื่อเห็นรอยแผลที่ไหล่ของนาง เขาก็กำมือแน่น

“หม่อมฉันไม่เป็นไรเพคะ” ซูหลิงตอบด้วยเสียงสั่นเครือ “แต่พวกเขากล้ามาก…”

“ข้ารู้” อี้หมิงกล่าว “พวกมันต้องชดใช้” ‍เขาหันไปสั่งการเหล่าทหารให้จับกุมชายชุดดำไปสอบสวนอย่างเข้มงวด และให้เพิ่มกำลังอารักขาตำหนักฉางชุนเป็นสองเท่า

เมื่อสถานการณ์สงบลง อี้หมิงก็พาซูหลิงกลับมายังตำหนักของนาง แพทย์หลวงถูกเรียกมาทำแผลให้ แม้แผลจะเล็กน้อย แต่อี้หมิงก็ยังคงแสดงความกังวลอย่างเห็นได้ชัด

เมื่อแพทย์หลวงออกไปแล้ว อี้หมิงก็หันมาหานาง ดวงตาของเขาจ้องมองนางนิ่งงัน ‌“ทำไมเจ้าถึงต้องไปหาเรื่องอันตรายเช่นนี้ ซูหลิง?” น้ำเสียงของเขาอ่อนลงกว่าที่เคย

ซูหลิงเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะตัดสินใจบอกความจริงกับเขา นางหยิบเอกสารที่เตรียมไว้ตั้งแต่แรกออกมา “หม่อมฉันค้นพบหลักฐานเกี่ยวกับใต้เท้าหลี่เวยเพคะ หม่อมฉันเชื่อว่าเขาบริสุทธิ์ และคนที่อยู่เบื้องหลังทั้งหมดคือใต้เท้าโจวเฟย” ‍นางเล่าเรื่องจดหมายเก่าแก่ที่พบในช่องลับ และคำเตือนเกี่ยวกับ ‘ผู้พิทักษ์’ ที่แท้จริงคือ ‘ผู้ทำลาย’

อี้หมิงฟังนางอย่างตั้งใจ สีหน้าของเขาแปรเปลี่ยนไปเรื่อยๆ เมื่อนางเล่าจบ เขาก็ถอนหายใจออกมาอย่างหนักหน่วง ​“เจ้าช่างกล้าหาญยิ่งนักซูหลิง… แต่ก็ประมาทเกินไป”

“หม่อมฉันทำเพื่อความยุติธรรมและเพื่อแผ่นดินเพคะ” ซูหลิงกล่าว “และเพื่อความอยู่รอดของหม่อมฉันเอง”

อี้หมิงจ้องมองนางลึกเข้าไปในดวงตาของนาง แววตาของเขาเต็มไปด้วยความสับสนและความเจ็บปวด “ข้ารู้” เขาเอ่ยขึ้นในที่สุด “ข้ารู้มาตลอดว่าใต้เท้าโจวเฟยคือคนทรยศ ​เขาคือต้นตอของกลุ่มอิทธิพลมืดที่แผ่ขยายมาตั้งแต่สมัยฮ่องเต้องค์ก่อน และเป็นคนที่อยู่เบื้องหลังความวุ่นวายในราชสำนักมาโดยตลอด”

ซูหลิงตกใจกับคำสารภาพของเขา “ท่านรู้? แล้วทำไมท่านถึงไม่ลงมือ?”

อี้หมิงเดินไปที่หน้าต่าง มองออกไปยังท้องฟ้ายามค่ำคืน “แผนการของใต้เท้าโจวเฟยนั้นซับซ้อนยิ่งนัก เขามีเครือข่ายอำนาจที่ฝังรากลึกอยู่ในทุกส่วนของราชสำนัก การจะโค่นล้มเขาต้องใช้เวลาและความรอบคอบ ​ข้าจำเป็นต้องเล่นเกมที่ยาวนานและอดทน เพื่อให้เขาเปิดเผยตัวตนที่แท้จริงออกมา”

เขาหันกลับมาหานาง “และนั่นคือเหตุผลที่ข้าต้องทำเช่นนั้นกับเจ้า ซูหลิง”

ซูหลิงมองเขาด้วยความไม่เข้าใจ “ทำเช่นนั้น? หมายถึงอะไรเพคะ?”

อี้หมิงก้าวเข้ามาใกล้นางอีกครั้ง จนระยะห่างระหว่างเขากับนางแทบไม่มี เขาเอื้อมมือมาจับใบหน้าของนางอย่างอ่อนโยน สัมผัสที่อบอุ่นนั้นตรงกันข้ามกับคำพูดเย็นชาที่เขาเคยใช้ “ข้าจำเป็นต้องทำให้นางดูเหมือนไม่มีความสำคัญ ทำให้เจ้าดูเหมือนจักรพรรดินีที่ถูกทอดทิ้ง เพื่อที่ใต้เท้าโจวเฟยจะได้ไม่สนใจเจ้า ไม่เห็นว่าเจ้าเป็นภัย และไม่คิดจะทำร้ายเจ้า”

ดวงตาของซูหลิงเบิกกว้างด้วยความตกใจและความเจ็บปวดที่ซับซ้อน “นี่… นี่คือเหตุผลที่ท่านบอกว่าไม่รักข้า… เหตุผลที่ท่านทำเป็นเย็นชาใส่หม่อมฉัน?”

อี้หมิงพยักหน้าช้าๆ แววตาของเขาเต็มไปด้วยความรู้สึกผิด “ข้าขอโทษที่ทำให้เจ้าเจ็บปวด ซูหลิง แต่มันเป็นหนทางเดียวที่จะปกป้องเจ้าได้ หากข้าแสดงออกว่ารักเจ้ามากเท่าใด เจ้าก็จะยิ่งตกเป็นเป้าหมายมากเท่านั้น ใต้เท้าโจวเฟยจะใช้เจ้าเป็นเครื่องมือในการทำร้ายข้า”

เขากอดนางอย่างแผ่วเบา เป็นกอดแรกที่นางได้รับจากเขานับตั้งแต่วันวิวาห์ กอดที่เต็มไปด้วยความรู้สึกที่หลากหลาย ยากจะบรรยาย “เจ้าคือหมากที่สำคัญที่สุดในกระดานของข้า ซูหลิง… สำคัญกว่าชีวิตของข้าเอง” เขาพูดกระซิบข้างหูของนาง “ข้าจำเป็นต้องให้เจ้าเป็นอิสระจากความรักของข้า เพื่อให้เจ้าปลอดภัย… แต่ข้าไม่เคยคิดเลยว่าเจ้าจะกล้าหาญถึงเพียงนี้”

ซูหลิงรู้สึกเหมือนหัวใจของนางถูกบีบอัด ความจริงที่เปิดเผยออกมานั้นโหดร้ายและเจ็บปวด แต่มันก็มาพร้อมกับความรู้สึกที่ซับซ้อนอย่างประหลาด ความรักที่เขาบอกว่าไม่มี กลับถูกซ่อนไว้ภายใต้ความเย็นชาที่ตั้งใจสร้างขึ้น เพื่อปกป้องนางโดยเฉพาะ นางไม่รู้ว่าควรจะรู้สึกอย่างไร ควรจะโกรธแค้นเขาที่หลอกลวงความรู้สึกของนาง หรือควรจะรู้สึกซาบซึ้งในความเสียสละอันยิ่งใหญ่ที่เขาทำเพื่อปกป้องนางกันแน่ หัวใจของนางแตกสลายอีกครั้ง แต่คราวนี้เป็นการแตกสลายที่ปนเปื้อนด้วยความหวังและความรักที่กลับมาเริ่มต้นใหม่ในรูปแบบที่บิดเบี้ยว