ตอนที่ 3: แผนร้ายซ่อนคม

สายลมฤดูใบไม้ร่วงพัดโชยเอื่อย นำพากลิ่นหอมจางๆ ของดอกเหมยแรกแย้มมาสู่ตำหนักเยว่กง ทว่ากลิ่นหอมนั้นกลับไม่อาจขับไล่ความอึมครึมที่เกาะกุมใจของหลิวซูเฟยได้เลยแม้แต่น้อย นับตั้งแต่คืนลอบสังหารฮ่องเต้ นางก็แทบมิได้พักผ่อน หยาดเหงื่อและสติปัญญาทั้งหมดถูกทุ่มเทให้กับการสืบสวน และผลลัพธ์ที่ได้มานั้นเย็นยะเยือกดุจน้ำแข็ง ‌– เสนาบดีหลี่เจิ้น ผู้อยู่เบื้องหลังเหตุการณ์ทั้งหมด กำลังสะสมอำนาจ และแผนการของเขาย่อมมิได้หยุดอยู่แค่การปลงพระชนม์ฮ่องเต้ หากแต่เป็นสิ่งที่ใหญ่โตกว่านั้นมาก

หลิวซูเฟยรู้ดีว่าการจะโค่นล้มหลี่เจิ้นนั้นยากยิ่งกว่างมเข็มในมหาสมุทร เขามีสายสัมพันธ์ที่หยั่งรากลึกในราชสำนัก มีข้าราชการใหญ่น้อยมากมายที่สวามิภักดิ์หรือถูกซื้อตัวไป ​และเหนือสิ่งอื่นใด เขามีเล่ห์เหลี่ยมที่ซับซ้อนเกินกว่าผู้ใดจะคาดเดาได้ นางกำลังวางแผนอย่างระมัดระวัง พยายามรวบรวมหลักฐานให้แน่นหนาที่สุด เพื่อที่จะเปิดโปงโฉมหน้าที่แท้จริงของเขาต่อหน้าฮ่องเต้และเหล่าขุนนาง

แต่บางครั้ง แผนการที่แยบยลที่สุดก็อาจถูกทำลายลงด้วยเล่ห์เพทุบายที่เหนือกว่า

เช้าวันหนึ่ง ขณะที่แสงอรุณยังไม่ทันทาบท้องฟ้า ทหารองครักษ์ในชุดเกราะหนักกลุ่มหนึ่งก็บุกเข้ามายังตำหนักของหลิวซูเฟยอย่างไม่คาดฝัน ‍นำโดยเสนาบดีหลี่เจิ้นเอง ใบหน้าของเขาดูเคร่งขรึมและเต็มไปด้วยความกังวลจนแทบแยกไม่ออกว่ากำลังเสแสร้ง หลี่เจิ้นก้าวเข้ามาพร้อมกับคำสั่งจากฮ่องเต้ ให้ตรวจค้นตำหนักของนางอย่างละเอียด หลิวซูเฟยยืนเผชิญหน้ากับเขาด้วยแววตาอันนิ่งสงบ ไม่มีร่องรอยของความตื่นตระหนก แม้ในใจจะเริ่มตระหนักถึงภัยคุกคามที่กำลังเข้ามาใกล้

ไม่นานนัก เสียงของทหารก็ดังขึ้นจากห้องเก็บตำรา ‌"พบแล้วขอรับเสนาบดี!"

หลี่เจิ้นรีบก้าวไป พร้อมกับเหล่าขุนนางและขันทีที่ติดตามมา ใบหน้าของพวกเขาเต็มไปด้วยความสงสัยใคร่รู้ ในมือของทหารนั้นมีห่อผ้าไหมสีเข้ม เมื่อคลี่ออกเผยให้เห็นเอกสารลับหลายฉบับที่ดูเก่าแก่ พร้อมด้วยตราประทับของตระกูลหลิว และที่สำคัญที่สุด คือแผนที่ที่ล้อมวงเมืองหลวงและป้อมปราการสำคัญต่างๆ ‍พร้อมกับรายละเอียดของกำลังทหารและเส้นทางการเคลื่อนทัพของกลุ่มกบฏ "พยัคฆ์ทมิฬ" ซึ่งเป็นกลุ่มที่พยายามโค่นล้มราชวงศ์มานานหลายปี และในเอกสารนั้นยังระบุชื่อ "หลิวซูเฟย" ในฐานะผู้วางแผนและผู้สนับสนุนหลัก

เสนาบดีหลี่เจิ้นหยิบเอกสารขึ้นมาอ่าน สีหน้าเต็มไปด้วยความตกตะลึงอย่างยิ่งยวด "นี่...นี่เป็นไปได้อย่างไร?" ​เขาหันมามองหลิวซูเฟยด้วยแววตาที่เจ็บปวดและไม่เชื่อ "ท่านซูเฟย...นี่มันอะไรกัน!"

หลิวซูเฟยหัวเราะในลำคอเบาๆ แววตาเย็นยะเยือกดุจคมดาบ "เสนาบดีหลี่ ท่านคิดว่าแผนการเช่นนี้จะสามารถหลอกลวงข้าได้หรือ" นางปัดมือไปที่เอกสารเหล่านั้น "ของปลอมทั้งเพ"

"ของปลอมงั้นหรือ!" เสียงของหลี่เจิ้นดังขึ้น ​"นี่คือเอกสารลับสุดยอดของกลุ่มกบฏพยัคฆ์ทมิฬที่หายสาบสูญไปนานหลายปี มีลายเซ็นและตราประทับของท่านซูเฟยเอง เหตุใดยามนี้ท่านจึงปฏิเสธ" เขากวาดตามองเหล่าขุนนางที่เริ่มซุบซิบกัน "และยิ่งไปกว่านั้น เรายังได้จับกุมสายลับของกลุ่มกบฏที่พยายามแทรกซึมเข้ามาในเมืองหลวง พวกเขาสารภาพแล้วว่าท่านซูเฟยคือผู้อยู่เบื้องหลังการเคลื่อนไหวครั้งนี้!"

สายลับคนหนึ่งถูกนำตัวมาเบื้องหน้า เขาอยู่ในสภาพทรุดโทรม ​ใบหน้าฟกช้ำดำเขียว ทว่าเมื่อเห็นหลิวซูเฟย เขากลับชี้หน้าด้วยท่าทางหวาดกลัว "ใช่...ใช่แล้ว! ท่านแม่ทัพหญิงหลิวคือผู้วางแผนทุกอย่าง! นางคือหัวหน้าของพวกเรา!"

คำกล่าวหานี้ดังกึกก้องไปทั่วตำหนัก ท่ามกลางความตกใจของทุกคน หลิวซูเฟยยังคงยืนนิ่ง นางจ้องมองสายลับคนนั้นด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยคำถาม ทว่าไม่นานนางก็เบนสายตากลับมาที่หลี่เจิ้น ผู้ซึ่งกำลังมองนางด้วยแววตาที่ผสมผสานระหว่างความเสียใจและชัยชนะ

ในเวลาต่อมา หลิวซูเฟยถูกนำตัวเข้าเฝ้าฮ่องเต้ ท่ามกลางบรรยากาศที่ตึงเครียดในท้องพระโรง หลี่เจิ้นได้นำเสนอ "หลักฐาน" ทั้งหมดต่อหน้าพระพักตร์ ฮ่องเต้ทรงฟังอย่างเงียบงัน พระพักตร์เคร่งเครียด ดวงเนตรคมกริบจับจ้องมาที่หลิวซูเฟยราวกับจะเจาะทะลุหัวใจของนาง

"ซูเฟย นี่คือเรื่องจริงหรือ" เสียงของฮ่องเต้เย็นชา แต่แฝงไว้ด้วยความสับสนและเจ็บปวด หลิวซูเฟยสังเกตเห็นประกายความผิดหวังในพระเนตรของพระองค์ มันทำให้ใจนางเจ็บปวดกว่าคำกล่าวหาใดๆ

"ไม่จริงพ่ะย่ะค่ะ ฝ่าบาท" หลิวซูเฟยคุกเข่าลง "ข้าผู้ภักดีต่อฝ่าบาทมาทั้งชีวิต จะมิมีวันคิดคดทรยศได้ลง ข้าถูกใส่ร้ายพ่ะย่ะค่ะ หลักฐานทั้งหมดนี้เป็นของปลอม และสายลับผู้นั้นก็ถูกบีบบังคับให้พูด"

"แต่ตราประทับตระกูลหลิว...ลายเซ็นของเจ้า..." ฮ่องเต้ตรัสเสียงแผ่ว "มันเหมือนจนแยกไม่ออก"

"หลี่เจิ้นผู้นี้เป็นคนวางแผนทั้งหมดพ่ะย่ะค่ะ!" หลิวซูเฟยไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องกล่าวโทษเขาตรงๆ "พระองค์เองก็ทรงทราบว่าเขาต้องการอะไร"

ทันทีที่นางกล่าวจบ หลี่เจิ้นก็คุกเข่าลงด้วยสีหน้าอันตราย "ฝ่าบาท! กระหม่อมจงรักภักดีต่อพระองค์สุดหัวใจ ไม่เคยคิดคด สิ่งที่กระหม่อมทำล้วนเพื่อความมั่นคงของราชบัลลังก์ บัดนี้แม่ทัพหญิงหลิวซูเฟยกลับกล่าวหากระหม่อมเพื่อกลบเกลื่อนความผิดของตนเอง นี่มิใช่การหมิ่นประมาทอย่างร้ายแรงหรอกหรือพ่ะย่ะค่ะ!"

เหล่าขุนนางที่อยู่ฝั่งหลี่เจิ้นพากันส่งเสียงสนับสนุน หลายคนเริ่มเชื่อในหลักฐานที่ดูเหมือนจะแน่นหนา ฮ่องเต้ทรงหลับพระเนตรลงช้าๆ พระหัตถ์กุมขมับ การตัดสินใจครั้งนี้ช่างยากลำบากเหลือเกิน

"ซูเฟย...หลักฐานที่ปรากฏนั้นยากจะปฏิเสธ" ฮ่องเต้ตรัสเสียงหนักแน่น "แม้เจ้ายืนยันความบริสุทธิ์ แต่เพื่อความสงบสุขของบ้านเมือง และเพื่อล้างมลทินให้แก่ตัวเจ้าเอง ข้าสั่งให้เจ้าถูกปลดจากตำแหน่งแม่ทัพ และถูกกักบริเวณในตำหนักของเจ้าจนกว่าการสอบสวนจะสิ้นสุดลง"

คำสั่งนี้ราวกับสายฟ้าฟาดลงกลางใจของหลิวซูเฟย การถูกปลดจากตำแหน่งมิใช่แค่การสูญเสียอำนาจ หากแต่เป็นการบ่งบอกถึงความร้าวฉานในความสัมพันธ์ระหว่างนางกับฮ่องเต้ ซึ่งเป็นสิ่งที่นางหวงแหนยิ่งนัก ทว่านางยังคงเชิดหน้าขึ้นอย่างองอาจ ดวงตาเต็มไปด้วยความมุ่งมั่น "ข้าจะพิสูจน์ความบริสุทธิ์ของข้าให้จงได้พ่ะย่ะค่ะ และจะนำความจริงทั้งหมดมาเปิดเผยต่อเบื้องพระพักตร์!"

กลับมายังตำหนักเยว่กงที่บัดนี้มีทหารคุ้มกันอย่างเข้มงวด หลิวซูเฟยไม่ได้แสดงความอ่อนแอแม้แต่น้อย นางรู้ดีว่านี่คือแผนการอันซับซ้อนของหลี่เจิ้น ที่ต้องการทำลายชื่อเสียงของนาง ยึดอำนาจ และกำจัดนางให้พ้นทาง แต่นางจะไม่ยอมแพ้ นางหลับตาลง พยายามรื้อฟื้นทุกรายละเอียดของหลักฐานปลอมเหล่านั้น และจดจำทุกคำพูดของหลี่เจิ้นและสายลับที่ถูกจัดฉากขึ้นมา

พยัคฆ์ทมิฬ? ชื่อนี้คุ้นเคยแต่นางก็จำไม่ได้ว่าเคยได้ยินมาจากไหน หลักฐานเหล่านั้นถูกสร้างขึ้นอย่างประณีต แต่ต้องมีจุดอ่อน ต้องมีอะไรบางอย่างที่หลี่เจิ้นพลาดไป ไม่มีแผนการใดสมบูรณ์แบบร้อยเปอร์เซ็นต์

นางหวนคิดถึงรายละเอียดของแผนที่ที่ "พบ" ในตำหนัก จุดที่ถูกล้อมวง การเคลื่อนพลที่ระบุไว้...มันดูคุ้นตาอย่างประหลาด ราวกับเคยเห็นที่ใดมาก่อน

พลัน ความคิดหนึ่งก็แล่นเข้ามาในสมอง ภาพของสมุดบันทึกการซ้อมรบเก่าๆ เล่มหนึ่งที่เคยเห็นในห้องสมุดหลวงเมื่อหลายปีก่อน สมุดเล่มนั้นเป็นบันทึกแผนยุทธการทางทหารที่ใช้ในการฝึกซ้อมของแม่ทัพรุ่นก่อนๆ ซึ่งไม่มีใครนำมาใช้จริงเพราะเป็นแผนที่ซับซ้อนและมีข้อบกพร่องบางประการ

หรือว่า...หลี่เจิ้นจะใช้แผนการฝึกซ้อมที่ล้าสมัยเหล่านั้นมาเป็นแม่แบบในการสร้าง "แผนการกบฏ" ปลอมขึ้นมา? หากเป็นเช่นนั้น แผนที่และรายละเอียดของพยัคฆ์ทมิฬที่อ้างถึงก็ย่อมมีข้อผิดพลาดบางอย่างที่ผู้เชี่ยวชาญทางทหารเช่นนางจะสามารถจับได้!

แต่ก่อนที่นางจะได้ไตร่ตรองไปมากกว่านั้น เสียงของทหารองครักษ์หน้าตำหนักก็ดังขึ้นอย่างเร่งรีบ พร้อมกับคำสั่งที่ส่งตรงมาจากท้องพระโรง

"มีพระราชโองการด่วนจากฝ่าบาท! ให้จับกุมตัวแม่ทัพเว่ยอู๋ ซึ่งเป็นผู้ดูแลป้อมปราการแห่งทิศเหนือ ข้อหากบฏและสมรู้ร่วมคิดกับกลุ่มพยัคฆ์ทมิฬ!"

หลิวซูเฟยเบิกตากว้าง หัวใจเต้นระรัวราวกับถูกกระหน่ำด้วยค้อน สายตาของนางจับจ้องไปยังทหารยามที่กำลังวิ่งวุ่น นางตระหนักได้ทันทีว่านี่คือหมากตัวต่อไปของหลี่เจิ้น การที่นางถูกใส่ร้ายและปลดจากอำนาจนั้นเป็นเพียงแค่ก้าวแรก เขาต้องการกำจัดแม่ทัพที่จงรักภักดีต่อฮ่องเต้ให้หมดไปจากแผนที่! และแม่ทัพเว่ยอู๋คือบุคคลสำคัญที่มีอำนาจทางการทหารมากที่สุดในทิศเหนือ

ถ้าแม่ทัพเว่ยอู๋ถูกจับกุม ป้อมปราการทิศเหนือก็จะว่างเปล่า และนั่นหมายถึง...

หายนะกำลังจะมาเยือนอาณาจักร และนางที่ถูกกักบริเวณ กลับทำอะไรไม่ได้เลย!