เสียงกลองศึกดังกึกก้องไปทั่วท้องพระโรง แสงเทียนนับร้อยส่องสว่างกระทบใบหน้าของเหล่าขุนนางที่มารวมตัวกันในพิธีสำคัญ เสนาบดีหลี่ในชุดอาภรณ์อันหรูหราสีทองอร่าม ยืนอยู่เบื้องหน้าบัลลังก์ที่ว่างเปล่า ใบหน้าของเขาเปี่ยมด้วยรอยยิ้มแห่งชัยชนะ วันนี้คือวันที่เขากำลังจะประกาศตนเป็น ‘ผู้สำเร็จราชการ’ อย่างเป็นทางการ โดยอ้างพระราชโองการปลอมจากองค์จักรพรรดิที่ยังคงประชวรหนัก
“ข้า เสนาบดีหลี่ ด้วยพระราชโองการลับจากองค์จักรพรรดิเทียนจง ขอประกาศแต่งตั้งตนเองเป็นผู้สำเร็จราชการแผ่นดิน เพื่อบริหารราชการแทนองค์จักรพรรดิที่ทรงประชวรหนัก!” เสียงของเสนาบดีหลี่ดังกังวานไปทั่วห้องโถง “นับจากนี้ไป ทุกคำสั่งของข้าคือคำสั่งของแผ่นดิน!”
เหล่าขุนนางบางส่วนก้มศีรษะลงแสดงความยอมรับอย่างจำใจ บางส่วนยังคงยืนนิ่งด้วยสีหน้าไม่พอใจ แต่ไม่มีใครกล้าคัดค้านอย่างเปิดเผย เพราะรอบด้านเต็มไปด้วยทหารองครักษ์ของเสนาบดีหลี่
ทันใดนั้นเอง ประตูท้องพระโรงก็ถูกเปิดออกด้วยแรงมหาศาล เสียงดังสนั่นหวั่นไหวเรียกสายตาทุกคู่ให้หันไปมอง
ปรากฏร่างของสตรีผู้หนึ่งในชุดเกราะสีเงินวาววับ ใบหน้าของนางเต็มไปด้วยความมุ่งมั่นและเด็ดเดี่ยว กระบี่คู่กายถูกชักออกมาจากฝัก แสงเทียนสะท้อนคมกระบี่เป็นประกาย ออร่าแห่งอำนาจและศักดิ์ศรีแผ่ซ่านออกมาจากร่างของนาง ทำให้นางดูราวกับเทพธิดาแห่งสงครามที่ก้าวลงมาจากสวรรค์
“แม่ทัพอิงจันทร์!” เสียงอุทานดังขึ้นจากเหล่าขุนนาง
เสนาบดีหลี่เบิกตากว้างด้วยความตกใจ ใบหน้าของเขาซีดเผือด “เป็นไปไม่ได้! เจ้าหนีออกมาจากคุกหลวงได้อย่างไร!”
“คุกหลวงที่ท่านสร้างขึ้นมา มิอาจกักขังหงส์ได้หรอกเสนาบดีหลี่!” อิงจันทร์กล่าวเสียงก้อง “ข้ากลับมาแล้ว และข้าจะเปิดโปงความชั่วร้ายของท่านให้ทุกคนได้รู้!”
ด้านหลังของอิงจันทร์คือองค์รัชทายาทเทียนหลงที่ทรงก้าวเข้ามาในท้องพระโรงพร้อมกับเงามืดและทหารองครักษ์ส่วนพระองค์จำนวนหนึ่ง องค์รัชทายาททรงฉลองพระองค์เต็มยศ ใบหน้าของพระองค์เต็มไปด้วยความมุ่งมั่นและเด็ดเดี่ยวเช่นกัน
“องค์รัชทายาท!” เสนาบดีหลี่อุทานด้วยความตื่นตระหนก “พระองค์... พระองค์ออกมาจากตำหนักได้อย่างไร!”
“ท่านคิดว่าคำสั่งของท่านจะกักขังข้าไว้ได้ตลอดไปงั้นหรือ เสนาบดีหลี่?” องค์รัชทายาทเทียนหลงตรัสด้วยพระสุรเสียงที่หนักแน่น “ข้าขอประกาศต่อหน้าขุนนางและเทพเจ้าแห่งแผ่นดินว่า เสนาบดีหลี่ผู้นี้คือผู้ทรยศ! ผู้ที่สมคบคิดกับศัตรูภายนอก และวางแผนยึดอำนาจจากราชวงศ์!”
“บังอาจ!” เสนาบดีหลี่ตะโกน “นี่คือการใส่ร้ายป้ายสี! พวกเจ้าไม่มีหลักฐาน!”
“หลักฐานหรือ? ข้ามีหลักฐานที่จะเปิดโปงความชั่วร้ายของท่านทุกอย่าง!” อิงจันทร์กล่าวพร้อมกับชูตำราเก่าแก่สองเล่มขึ้นมา “นี่คือหลักฐานที่ท่านราชครูจางได้รวบรวมไว้ทั้งหมด! แผนผังการคอร์รัปชัน การลอบสังหารขุนนางผู้ภักดี และที่สำคัญที่สุดคือหลักฐานการสมคบคิดกับแคว้นเหลียง! ท่านได้ให้ข้อมูลลับทางทหารแก่แคว้นเหลียง และยังวางแผนที่จะยกดินแดนบางส่วนให้แก่พวกเขา!”
เสียงฮือฮาดังขึ้นในท้องพระโรง ขุนนางที่เคยสนับสนุนเสนาบดีหลี่ต่างแสดงสีหน้าตกใจและหวาดกลัว บางคนถึงกับหน้าซีดเผือด
“โกหก! นี่มันปลอมแปลงขึ้นมาทั้งเพ!” เสนาบดีหลี่ตะโกนปฏิเสธอย่างบ้าคลั่ง “ทหาร! จับกุมพวกกบฏเหล่านี้เสีย!”
ทหารองครักษ์ของเสนาบดีหลี่พุ่งเข้าใส่ทันที อิงจันทร์และเงามืดพร้อมด้วยองครักษ์ขององค์รัชทายาทเข้าต่อสู้ การต่อสู้ดำเนินไปอย่างดุเดือดในท้องพระโรง เสียงกระบี่กระทบกันดังกังวาน อิงจันทร์วาดกระบี่ฟาดฟันใส่ทหารองครักษ์ของเสนาบดีหลี่อย่างรวดเร็วและแม่นยำ ทุกการเคลื่อนไหวของนางเต็มไปด้วยพลังและความสง่างาม
ในขณะที่การต่อสู้กำลังดำเนินไปอย่างดุเดือด ทันใดนั้นเอง ประตูท้องพระโรงก็ถูกเปิดออกอีกครั้ง ปรากฏร่างของแม่ทัพหานและกองกำลังทหารของเขา แม่ทัพหานในชุดเกราะสีเข้ม ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความไม่พอใจ
“แม่ทัพหาน! เจ้ามาทำอะไรที่นี่!” เสนาบดีหลี่ตะโกนถามด้วยความแปลกใจ
“ข้ามาที่นี่เพื่อกำจัดผู้ทรยศ!” แม่ทัพหานกล่าวเสียงดังฟังชัด “เสนาบดีหลี่! เจ้าบังอาจหลอกใช้ข้าและกองทัพของข้า! เจ้าสมคบคิดกับแคว้นเหลียงและคิดจะขายชาติ! ข้าจะไม่ยอมให้เจ้าทำเช่นนั้น!”
เสนาบดีหลี่เบิกตากว้างด้วยความตกใจ “เจ้า... เจ้าพูดอะไร! เจ้ากล้าทรยศข้าอย่างนั้นหรือ!”
“ข้ามิได้ทรยศท่าน แต่ท่านต่างหากที่ทรยศแผ่นดิน! ข้าเพิ่งได้รับจดหมายลับจากแม่ทัพหลงเหยียนแห่งแคว้นเหลียง ที่เปิดเผยแผนการทั้งหมดของท่าน! เขาบอกว่าท่านวางแผนที่จะหลอกใช้พวกเขา และจะกำจัดพวกเขาเมื่อได้อำนาจทั้งหมด!” แม่ทัพหานชูจดหมายฉบับหนึ่งขึ้นมา
อิงจันทร์ยิ้มบางๆ แผนการของนางได้ผลแล้ว นางได้ส่งข่าวลับไปยังหลงเหยียน ให้เขาเชื่อว่าเสนาบดีหลี่กำลังจะทรยศพวกเขา ทำให้หลงเหยียนหันมาเปิดโปงความจริงกับแม่ทัพหาน เพื่อใช้แม่ทัพหานเป็นเครื่องมือในการกำจัดเสนาบดีหลี่
เสนาบดีหลี่หน้าซีดเผือด เขาไม่คิดว่าแผนการของเขาจะถูกเปิดโปงเช่นนี้ และไม่คิดว่าแม่ทัพหานจะพลิกกลับมาเล่นงานเขา
“ทหาร! จับกุมเสนาบดีหลี่!” แม่ทัพหานออกคำสั่ง
ทหารของแม่ทัพหานพุ่งเข้าใส่เสนาบดีหลี่ทันที ทหารองครักษ์ของเสนาบดีหลี่ที่เหลืออยู่ไม่กี่คนไม่สามารถต้านทานได้ พวกเขาถูกปลดอาวุธและจับกุมตัวไปอย่างรวดเร็ว
เสนาบดีหลี่พยายามจะหนี แต่ก็ถูกทหารของแม่ทัพหานจับกุมตัวไว้ได้ เขาถูกจับกดลงกับพื้น ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความโกรธแค้นและสิ้นหวัง
“ปล่อยข้า! ปล่อยข้า!” เสนาบดีหลี่ตะโกนอย่างบ้าคลั่ง
องค์รัชทายาทเทียนหลงเสด็จลงจากบัลลังก์ มายืนอยู่เบื้องหน้าเสนาบดีหลี่ “เสนาบดีหลี่! เจ้าได้กระทำการอันเป็นกบฏต่อแผ่นดินและราชวงศ์! เจ้าจะต้องชดใช้ในสิ่งที่เจ้าทำ!”
“ฮ่าๆๆๆ!” เสนาบดีหลี่หัวเราะอย่างบ้าคลั่ง “พวกเจ้าคิดว่าจะกำจัดข้าได้ง่ายๆ งั้นหรือ! อย่าลืมสิว่าแคว้นเหลียงกำลังรุกคืบเข้ามาในแผ่นดินของเรา! พวกมันจะทำลายทุกสิ่งทุกอย่าง! ไม่ว่าข้าจะตายหรือไม่ แผ่นดินต้าฉีก็จะต้องล่มสลายอยู่ดี!”
อิงจันทร์ก้าวเข้ามาหาเสนาบดีหลี่ “เจ้าคิดผิดแล้วเสนาบดีหลี่ แคว้นเหลียงจะไม่มีวันทำลายแผ่นดินต้าฉีได้”
ทันใดนั้นเอง เสียงดังสนั่นหวั่นไหวก็ดังขึ้นจากนอกท้องพระโรง ตามมาด้วยเสียงตะโกน “แคว้นเหลียงถอยทัพแล้ว!”
ทุกคนในท้องพระต่างเบิกตากว้างด้วยความประหลาดใจ อิงจันทร์ยิ้มบางๆ “ข้าได้ส่งข่าวไปยังแคว้นเหลียงแล้ว ให้พวกเขารู้ว่าเสนาบดีหลี่ทรยศพวกเขา และให้พวกเขามุ่งหน้าไปยังเมืองหลวงเพื่อจับกุมเสนาบดีหลี่ แต่ข้าก็รู้ดีว่าหลงเหยียนผู้ชาญฉลาดจะไม่ยอมให้ใครมาหลอกใช้เขาได้ง่ายๆ เมื่อเขารู้ว่าเสนาบดีหลี่ถูกจับแล้ว เขาก็จะไม่มีเหตุผลที่จะบุกรุกแผ่นดินของเราอีกต่อไป และจะหันกลับไปจัดระเบียบกองทัพของตนเองเพื่อรับมือกับการทรยศที่กำลังจะเกิดขึ้นภายในแคว้นของเขาเอง”
เสนาบดีหลี่มองอิงจันทร์ด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความแค้นเคือง “เจ้า... เจ้ามันปีศาจ!”
อิงจันทร์ไม่สนใจคำพูดของเขา นางหันไปมององค์รัชทายาทเทียนหลง “องค์รัชทายาท ตอนนี้ถึงเวลาแล้วที่พระองค์จะขึ้นครองบัลลังก์อย่างเป็นทางการ และนำพาแผ่นดินต้าฉีกลับคืนสู่ความรุ่งเรืองอีกครั้ง”
องค์รัชทายาทเทียนหลงพยักหน้าด้วยความมุ่งมั่น พระองค์เสด็จขึ้นประทับบนบัลลังก์ที่เคยว่างเปล่า สายตาของพระองค์กวาดมองไปทั่วท้องพระโรงที่บัดนี้เต็มไปด้วยความหวังและศรัทธา
“ข้า องค์รัชทายาทเทียนหลง ขอปฏิญาณต่อหน้าเทพเจ้าแห่งแผ่นดินและประชาชนทุกคนว่า ข้าจะปกครองแผ่นดินต้าฉีด้วยความยุติธรรมและความเมตตา ข้าจะนำพาแผ่นดินกลับคืนสู่ความรุ่งเรือง และจะไม่ยอมให้ใครหน้าไหนมาทำลายแผ่นดินของเราได้อีก!” พระองค์ตรัสด้วยพระสุรเสียงที่หนักแน่นและเต็มไปด้วยพลัง
เหล่าขุนนางที่ยังภักดีต่อราชวงศ์และประชาชนที่แอบมารวมตัวกันอยู่หน้าท้องพระโรง ต่างคุกเข่าลงแสดงความเคารพและเปล่งเสียงสรรเสริญองค์จักรพรรดิองค์ใหม่
อิงจันทร์ยืนอยู่เบื้องหน้าบัลลังก์ มองไปยังองค์จักรพรรดิเทียนหลงที่บัดนี้ทรงสง่างามและเปี่ยมด้วยอำนาจ นางรู้สึกโล่งใจและภาคภูมิใจอย่างที่สุด ภารกิจของนางได้สำเร็จลุล่วงแล้ว
จอมทัพหงส์ได้กลับมาแล้ว และได้นำพาแผ่นดินกลับคืนสู่ความสงบสุขอีกครั้ง แต่นางรู้ดีว่านี่เป็นเพียงจุดเริ่มต้นเท่านั้น หนทางข้างหน้ายังอีกยาวไกล และภาระหน้าที่ของนางยังไม่จบสิ้น
จอมทัพหงส์พิชิตมังกร
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 ลิขสิทธิ์ทุกประการ บริษัท ไอเดีย เม็มโมรี่ กรุ๊ป จำกัด | iDearead.club
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก