แผนซ้อนแผนของอิงจันทร์เริ่มดำเนินการอย่างเงียบเชียบ ข่าวลือเรื่ององค์ชายหลงเทียนผู้ทะเยอทะยานและแผนการร้ายของเขาถูกปล่อยออกไปในราชสำนักชิงหยวนอย่างระมัดระวัง พร้อมกับหลักฐานเล็กๆ น้อยๆ ที่เงามืดได้รวบรวมมา ซึ่งล้วนแต่เป็นความจริงที่ถูกบิดเบือนให้เข้ากับสถานการณ์ ทำให้เกิดความสงสัยในหมู่ขุนนางและประชาชน
ในขณะเดียวกัน การฝึกซ้อมรบของกองทัพต้าฉีที่ชายแดนยังคงดำเนินไปอย่างเข้มข้น สร้างความกดดันให้แคว้นชิงหยวนอย่างต่อเนื่อง
“แม่ทัพขอรับ ข่าวลือเริ่มแพร่สะพัดไปทั่วราชสำนักชิงหยวนแล้ว” หลินเฟิงรายงาน “ขุนนางบางคนเริ่มแสดงท่าทีไม่พอใจองค์ชายหลงเทียนอย่างเปิดเผย”
อิงจันทร์ยิ้มบางๆ “ดีมาก หลินเฟิง ตอนนี้ถึงเวลาที่จะสร้างสถานการณ์ให้เขาต้องหวาดระแวงยิ่งขึ้น”
นางหันไปมองเงามืด “เงามืด เจ้าเตรียมการลอบสังหารตามแผนที่วางไว้”
เงามืดพยักหน้า “ขอรับแม่ทัพ ข้าน้อยจะดำเนินการคืนนี้”
ในคืนนั้นเอง เงามืดได้แฝงตัวเข้าไปในตำหนักขององค์ชายหลงเทียนอย่างเงียบเชียบ เขาไม่ได้มีเจตนาที่จะสังหารองค์ชายหลงเทียนจริงๆ หากแต่เป็นการสร้างสถานการณ์ให้ดูเหมือนว่ามีคนพยายามจะลอบสังหารเขา
เงามืดสร้างความวุ่นวายเล็กน้อยในตำหนักขององค์ชายหลงเทียน ทิ้งร่องรอยของการต่อสู้ และปล่อยจดหมายลับปลอมที่เขียนด้วยภาษาที่คลุมเครือ ซึ่งบ่งบอกถึงการสมคบคิดของขุนนางบางคนในราชสำนักชิงหยวนที่ต้องการจะโค่นล้มองค์ชายหลงเทียน
เสียงเอะอะโวยวายดังขึ้นในตำหนักขององค์ชายหลงเทียน ทำให้ทหารองครักษ์กรูกันเข้ามา องค์ชายหลงเทียนออกมาจากห้องนอนด้วยสีหน้าตื่นตระหนก เมื่อเห็นร่องรอยของการต่อสู้และจดหมายลับปลอม เขาถึงกับหน้าซีดเผือด
“ใคร! ใครกันที่กล้าลอบสังหารข้า!” องค์ชายหลงเทียนตะโกนด้วยความโกรธแค้นและหวาดกลัว
เหตุการณ์นี้สร้างความตื่นตระหนกให้แก่ราชสำนักชิงหยวนอย่างมาก องค์จักรพรรดิชิงหยวนถึงกับทรงมีพระอาการประชวรหนักขึ้นไปอีก องค์ชายหลงเทียนเริ่มระแวงคนรอบข้าง เขาไม่ไว้ใจใครอีกต่อไป แม้แต่ขุนนางที่เคยสนับสนุนเขาก็ถูกเขาจับตามองอย่างใกล้ชิด
“แม่ทัพขอรับ แผนการของท่านได้ผล องค์ชายหลงเทียนเริ่มระแวงและหวาดกลัวแล้ว” เงามืดรายงานด้วยรอยยิ้ม
“นั่นคือสิ่งที่เราต้องการ” อิงจันทร์กล่าว “เมื่อเขาระแวง เขาจะเริ่มทำผิดพลาด”
ไม่นานหลังจากนั้น องค์ชายหลงเทียนก็เริ่มดำเนินการอย่างบ้าคลั่ง เขาจับกุมขุนนางหลายคนที่ต้องสงสัยว่าสมคบคิดกับผู้ลอบสังหาร และสั่งประหารชีวิตพวกเขาอย่างโหดเหี้ยม การกระทำของเขาทำให้ขุนนางและประชาชนของแคว้นชิงหยวนยิ่งไม่พอใจเขามากขึ้น
“ตอนนี้ถึงเวลาแล้วที่จะเปิดโปงความจริงของเขาต่อหน้าทุกคน” อิงจันทร์กล่าว “หลินเฟิง เจ้าจงส่งหน่วยสอดแนมของเราเข้าไปในเมืองหลวงชิงหยวน และประกาศให้ประชาชนและทหารรู้ว่าองค์ชายหลงเทียนคือผู้ที่วางยาพิษองค์จักรพรรดิ และเป็นผู้ที่อยู่เบื้องหลังการเคลื่อนไหวของกองทัพทั้งหมด”
“แต่หากเราทำเช่นนั้น จะเป็นการประกาศสงครามอย่างเป็นทางการกับแคว้นชิงหยวนนะขอรับแม่ทัพ” หลินเฟิงเตือน
“เราจะต้องเสี่ยง” อิงจันทร์กล่าว “เพราะหากเราไม่ทำเช่นนี้ องค์ชายหลงเทียนก็จะสามารถควบคุมแคว้นชิงหยวนได้อย่างสมบูรณ์ และเมื่อนั้น แผ่นดินต้าฉีของเราก็จะตกอยู่ในอันตรายอย่างแท้จริง”
ตามคำสั่งของอิงจันทร์ หน่วยสอดแนมของต้าฉีได้แทรกซึมเข้าไปในเมืองหลวงชิงหยวน และเริ่มประกาศความจริงเกี่ยวกับองค์ชายหลงเทียนให้ประชาชนและทหารได้รู้ พร้อมกับหลักฐานที่เงามืดได้รวบรวมมา ซึ่งล้วนแต่เป็นความจริงที่ยากจะปฏิเสธได้
ข่าวการทรยศขององค์ชายหลงเทียนแพร่สะพัดไปทั่วเมืองหลวงชิงหยวนราวกับไฟลามทุ่ง ประชาชนและทหารที่เคยภักดีต่อราชวงศ์ต่างรู้สึกโกรธแค้นและผิดหวังกับการกระทำขององค์ชายหลงเทียน
“องค์ชายหลงเทียน! เจ้าบังอาจวางยาพิษองค์จักรพรรดิและคิดจะยึดอำนาจ! เจ้าคือผู้ทรยศ!” เสียงตะโกนดังขึ้นจากฝูงชน
องค์ชายหลงเทียนพยายามจะควบคุมสถานการณ์ แต่เขาก็ไม่สามารถทำได้แล้ว ประชาชนและทหารจำนวนมากเริ่มก่อจลาจล และพยายามจะบุกเข้าไปในตำหนักของเขา
“ทหาร! สลายการชุมนุม! ใครก็ตามที่ขัดขืน จงฆ่ามันให้หมด!” องค์ชายหลงเทียนตะโกนสั่งด้วยความโกรธแค้น
แต่ทหารของแคว้นชิงหยวนบางส่วนกลับลังเลที่จะปฏิบัติตามคำสั่งของเขา พวกเขาเริ่มไม่มั่นใจในตัวองค์ชายหลงเทียนแล้ว
ในขณะที่สถานการณ์ในเมืองหลวงชิงหยวนกำลังวุ่นวาย อิงจันทร์ก็ตัดสินใจที่จะใช้โอกาสนี้ในการเคลื่อนทัพเข้าสู่ชายแดนชิงหยวนอย่างรวดเร็ว
“หลินเฟิง! สั่งให้กองทัพของเราเคลื่อนทัพเข้าสู่ชายแดนชิงหยวนทันที!” อิงจันทร์ออกคำสั่ง “แต่ห้ามบุกโจมตีเด็ดขาด ให้เราตั้งค่ายอยู่ที่ชายแดน เพื่อแสดงให้พวกเขาเห็นว่าเรามาที่นี่เพื่อช่วยเหลือ ไม่ได้มาเพื่อรุกราน”
“ขอรับแม่ทัพ!” หลินเฟิงรับคำ
เมื่อกองทัพต้าฉีปรากฏตัวที่ชายแดนชิงหยวน ประชาชนและทหารของแคว้นชิงหยวนต่างรู้สึกประหลาดใจ พวกเขาคิดว่าต้าฉีจะมาบุกรุก แต่กลับเห็นว่ากองทัพต้าฉีเพียงแค่ตั้งค่ายอยู่ชายแดน และไม่ได้แสดงท่าทีเป็นศัตรู
ในที่สุด องค์จักรพรรดิชิงหยวนผู้ซึ่งมีอาการดีขึ้นเล็กน้อยจากยาที่เงามืดแอบนำมาให้ ก็ได้ทราบเรื่องราวทั้งหมดจากขุนนางที่ยังภักดีต่อพระองค์ พระองค์รู้สึกตกใจและเสียใจกับการกระทำขององค์ชายหลงเทียน
องค์จักรพรรดิชิงหยวนมีพระราชโองการให้จับกุมองค์ชายหลงเทียนทันที องค์ชายหลงเทียนพยายามจะหนี แต่ก็ถูกทหารที่ยังภักดีต่อองค์จักรพรรดิจับกุมตัวไว้ได้
“องค์ชายหลงเทียน! เจ้าบังอาจทรยศต่อแผ่นดินและราชวงศ์! เจ้าจะต้องชดใช้ในสิ่งที่เจ้าทำ!” องค์จักรพรรดิชิงหยวนตรัสด้วยพระสุรเสียงที่สั่นเครือด้วยความโกรธแค้น
องค์ชายหลงเทียนถูกจับกุมตัวไปอย่างน่าอัปยศ ความทะเยอทะยานและแผนการร้ายของเขาได้จบลงแล้ว
เมื่อเหตุการณ์ในแคว้นชิงหยวนสงบลง องค์จักรพรรดิชิงหยวนได้ส่งทูตมายังแคว้นต้าฉี เพื่อขอบคุณอิงจันทร์ที่ช่วยเหลือแคว้นชิงหยวนให้รอดพ้นจากเงื้อมมือขององค์ชายหลงเทียน และได้ฟื้นฟูความสัมพันธ์อันดีระหว่างสองแคว้นให้กลับมาเป็นปกติ
อิงจันทร์ยืนอยู่บนเชิงเทินของค่ายทหาร มองไปยังทิวทัศน์ของแคว้นชิงหยวนที่อยู่ไกลออกไป นางรู้สึกโล่งใจที่สามารถแก้ไขสถานการณ์นี้ได้โดยไม่ต้องมีการนองเลือดครั้งใหญ่
แต่ในใจของนางยังคงมีความกังวลอยู่ลึกๆ จอมมารทมิฬผู้นี้อาจจะถูกจับกุมไปแล้ว แต่ยังมีภัยคุกคามอื่นๆ ที่ยังคงซ่อนเร้นอยู่ในเงามืด นางรู้ดีว่าภารกิจของนางยังไม่จบสิ้น
“แม่ทัพขอรับ” หลินเฟิงเดินเข้ามาหาร่างของอิงจันทร์ “ตอนนี้สถานการณ์ที่ชายแดนสงบลงแล้ว เราควรจะเตรียมตัวกลับเมืองหลวงหรือไม่ขอรับ?”
อิงจันทร์หันมามองหลินเฟิง ดวงตาของนางฉายแววแห่งความมุ่งมั่น “ยังไม่ถึงเวลาหลินเฟิง เรายังคงมีภารกิจที่ต้องทำ”
นางเงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้ากว้างใหญ่ ภายใต้แสงจันทร์ที่สาดส่องลงมา แผนซ้อนแผนของนางได้ช่วยกอบกู้แผ่นดินไว้ได้อีกครั้ง แต่การต่อสู้ครั้งสุดท้ายยังคงรอคอยนางอยู่
จอมทัพหงส์พิชิตมังกร
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 ลิขสิทธิ์ทุกประการ บริษัท ไอเดีย เม็มโมรี่ กรุ๊ป จำกัด | iDearead.club
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก