ตอนที่ 10: การเปิดเผยที่ไม่อาจหลีกเลี่ยง

เมื่อหลินเยว่และหลงเฟยตัดสินใจที่จะบุกฐานทัพลับของพรรคเงาโลหิต พวกเขาก็ได้รวบรวมกองกำลังที่ภักดีและกล้าหาญที่สุดของอาณาจักรมังกร การเดินทางไปยังฐานทัพลับนั้นเต็มไปด้วยความตึงเครียดและความคาดหวัง ทุกคนรู้ดีว่าการต่อสู้ครั้งนี้จะเป็นการตัดสินชะตากรรมของดินแดนทั้งหมด

ฐานทัพลับของพรรคเงาโลหิตตั้งอยู่ในหุบเขาที่ซ่อนเร้นและอันตราย ทางเข้าถูกป้องกันด้วยเวทมนตร์มืดและกับดักมากมาย ‌แต่ด้วยพลังของหลินเยว่ที่สามารถสัมผัสถึงพลังงานที่มองไม่เห็นได้ ทำให้พวกเขาสามารถหลีกเลี่ยงกับดักส่วนใหญ่และบุกเข้าไปในถ้ำได้สำเร็จ

ภายในถ้ำนั้นมืดมิดและเย็นยะเยือก บรรยากาศเต็มไปด้วยกลิ่นอายของความชั่วร้ายและเสียงโหยหวนของวิญญาณที่ถูกจองจำ ทหารของพรรคเงาโลหิตปรากฏตัวออกมาจากเงามืดและเข้าโจมตีทันที การต่อสู้ที่ดุเดือดจึงเริ่มต้นขึ้น

หลินเยว่ใช้พลังแห่งธาตุทั้งห้าของเธอในการต่อสู้ เธอสร้างกำแพงดินเพื่อป้องกันการโจมตี เรียกสายลมมาพัดพาศัตรูให้กระเด็นไป และใช้พลังแห่งไฟในการเผาผลาญศัตรูให้เป็นเถ้าถ่าน ​หลงเฟยเองก็แสดงฝีมือดาบอันยอดเยี่ยมของเขา เขาเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วและแม่นยำ สังหารศัตรูไปทีละคน

ในขณะที่การต่อสู้ดำเนินไป หลินเยว่ก็สัมผัสได้ถึงพลังงานมืดที่เข้มข้นขึ้นเรื่อยๆ จากส่วนลึกของถ้ำ เธอรู้ดีว่าจอมมารโลหิตกำลังทำพิธีปลุกชีพสัตว์อสูรโบราณอยู่

“ข้าจะไปหยุดยั้งจอมมารโลหิตเอง” หลินเยว่กล่าวกับหลงเฟย “ท่านช่วยคุ้มกันข้างหลังให้ข้าด้วย”

หลงเฟยพยักหน้า ‍“ไม่ต้องห่วง ข้าจะอยู่ที่นี่และปกป้องทุกคน”

หลินเยว่พุ่งตัวเข้าไปในส่วนลึกของถ้ำ เธอต้องเผชิญหน้ากับทหารของพรรคเงาโลหิตที่แข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆ แต่เธอก็ไม่ย่อท้อ เธอใช้พลังทั้งหมดที่มีในการฝ่าฟันอุปสรรคเหล่านั้นไป

ในที่สุด เธอก็มาถึงห้องโถงใหญ่ที่จอมมารโลหิตกำลังทำพิธีอยู่ ตรงกลางห้องโถงมีแท่นบูชาขนาดใหญ่ที่เต็มไปด้วยสัญลักษณ์แปลกประหลาด และบนแท่นบูชานั้นมีร่างของสัตว์อสูรโบราณที่กำลังจะตื่นขึ้นมา

จอมมารโลหิตหันมามองหลินเยว่ด้วยรอยยิ้มที่ชั่วร้าย ‌“ในที่สุดเจ้าก็มาถึงแล้ว ผู้สืบทอดคนสุดท้ายของเผ่าพันธุ์ที่น่ารังเกียจ”

“ข้ามาที่นี่เพื่อหยุดยั้งเจ้า” หลินเยว่กล่าวด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่น

“เจ้าคิดว่าเจ้าจะหยุดข้าได้งั้นรึ” จอมมารโลหิตหัวเราะเยาะ “เจ้าเป็นเพียงเด็กสาวที่ไร้เดียงสา พลังของเจ้าเทียบไม่ได้กับพลังแห่งความมืดของข้า”

จอมมารโลหิตปล่อยพลังงานมืดเข้าใส่หลินเยว่ แต่หลินเยว่สามารถสร้างเกราะป้องกันขึ้นมาได้ทันเวลา การต่อสู้ระหว่างทั้งสองจึงเริ่มต้นขึ้น

พลังของจอมมารโลหิตนั้นแข็งแกร่งและทำลายล้าง ‍แต่พลังของหลินเยว่ก็บริสุทธิ์และเปี่ยมไปด้วยพลังแห่งชีวิต ทั้งสองต่อสู้กันอย่างดุเดือด ไม่มีใครยอมใคร

ในขณะที่การต่อสู้ดำเนินไป สัตว์อสูรโบราณก็เริ่มขยับตัว มันกำลังจะตื่นขึ้นมาอย่างสมบูรณ์ หลินเยว่รู้ดีว่าเธอไม่มีเวลาแล้ว เธอจะต้องรีบผนึกจอมมารโลหิตและสัตว์อสูรโบราณให้ได้

เธอรวบรวมพลังทั้งหมดที่มี สร้างวงเวทย์ผนึกขึ้นมารอบๆ ​แท่นบูชา จอมมารโลหิตพยายามที่จะทำลายวงเวทย์นั้น แต่ก็ไม่สำเร็จ พลังของหลินเยว่แข็งแกร่งเกินกว่าที่เขาจะทำลายได้

“ข้าจะผนึกเจ้าไว้ที่นี่ตลอดกาล” หลินเยว่กล่าวด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความมุ่งมั่น

จอมมารโลหิตกรีดร้องด้วยความโกรธแค้น แต่ก็ไม่สามารถทำอะไรได้ วงเวทย์ผนึกเริ่มส่องสว่างขึ้นเรื่อยๆ และในที่สุดก็ดูดกลืนร่างของจอมมารโลหิตและสัตว์อสูรโบราณเข้าไป

เมื่อการผนึกเสร็จสิ้นลง ​ถ้ำทั้งถ้ำก็เริ่มสั่นสะเทือนและถล่มลงมา หลินเยว่รีบวิ่งหนีออกมาจากถ้ำพร้อมกับหลงเฟยและทหารที่รอดชีวิต

เมื่อพวกเขาออกมาจากถ้ำได้สำเร็จ ถ้ำทั้งถ้ำก็ถล่มลงมาอย่างสมบูรณ์ พรรคเงาโลหิตและจอมมารโลหิตได้ถูกทำลายลงแล้ว

อาณาจักรมังกรกลับคืนสู่ความสงบสุขอีกครั้ง หลินเยว่และหลงเฟยได้รับการยกย่องให้เป็นวีรบุรุษและวีรสตรีของดินแดน

แต่การต่อสู้ยังไม่จบสิ้นลงอย่างสมบูรณ์ หลินเยว่รู้ดีว่ายังมีเศษเสี้ยวของพลังมืดหลงเหลืออยู่ และเธอจะต้องตามหาและทำลายมันให้หมดสิ้นไป

และนี่คือจุดเริ่มต้นของการเดินทางครั้งใหม่ของเธอ การเดินทางที่จะนำพาเธอไปสู่การค้นพบความจริงที่ยิ่งใหญ่กว่าเดิม ​และการเผชิญหน้ากับศัตรูที่แข็งแกร่งกว่าที่เธอเคยเจอมา

แต่ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น เธอก็พร้อมที่จะเผชิญหน้ากับมัน เพราะเธอมีหลงเฟยอยู่เคียงข้าง และเธอมีความหวังที่จะฟื้นฟูเผ่าพันธุ์ของเธอและนำความสมดุลกลับคืนมาสู่โลกอีกครั้ง

ตำนานของบุปผาพเนจรเคียงบัลลังก์มังกรยังคงดำเนินต่อไป และบทสรุปของมันยังคงเป็นปริศนาที่รอการเปิดเผย