ตอนที่ 14: ภาพลวงตาแห่งความกลัว

การเดินทางสู่หุบเขาแห่งการชำระล้างนั้นยากลำบากกว่าที่หลินเยว่และหลงเฟยคาดคิดไว้มากนัก พวกเขาต้องเดินทางผ่านดินแดนที่ถูกพลังมืดครอบงำอย่างสมบูรณ์ บรรยากาศเต็มไปด้วยความมืดมิดและความสิ้นหวัง ต้นไม้เหี่ยวเฉาและแม่น้ำกลายเป็นสีดำ

พลังมืดไม่ได้โจมตีพวกเขาโดยตรง แต่มันใช้วิธีที่แยบยลกว่านั้น ‌มันสร้างภาพลวงตาขึ้นมาเพื่อหลอกหลอนและทำลายจิตใจของพวกเขา

หลินเยว่ต้องเผชิญหน้ากับภาพลวงตาของเผ่าพันธุ์ของเธอที่ถูกทำลายซ้ำแล้วซ้ำเล่า เธอเห็นพ่อแม่และเพื่อนๆ ของเธอตายไปต่อหน้าต่อตา เธอได้ยินเสียงกรีดร้องและเสียงร้องขอความช่วยเหลือดังก้องอยู่ในหูของเธอ

หลงเฟยต้องเผชิญหน้ากับภาพลวงตาของอาณาจักรมังกรที่ล่มสลาย เขาเห็นปราสาทของเขาถูกเผาทำลาย ประชาชนของเขากลายเป็นทาส และบัลลังก์ของเขาถูกยึดครองโดยศัตรู

ภาพลวงตาเหล่านี้สมจริงมากจนทำให้พวกเขารู้สึกเจ็บปวดและสิ้นหวัง พวกเขาเริ่มสงสัยในตัวเองและในภารกิจของพวกเขา ​พวกเขาเริ่มรู้สึกว่าทุกอย่างที่ทำไปนั้นไร้ความหมาย

“เราจะทำสำเร็จจริงๆ หรือหลงเฟย” หลินเยว่ถามด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือ “บางทีเราอาจจะไม่มีวันเอาชนะพลังมืดได้”

“อย่าพูดอย่างนั้นหลินเยว่” หลงเฟยกล่าวพลางกอดเธอไว้ “นี่คือสิ่งที่พลังมืดต้องการ มันต้องการให้เรายอมแพ้”

หลงเฟยพยายามที่จะให้กำลังใจหลินเยว่ แต่เขาก็รู้สึกหวาดกลัวไม่ต่างกัน ‍ภาพลวงตาเหล่านั้นกัดกินจิตใจของเขาจนแทบไม่เหลือความหวัง

ในคืนหนึ่ง ขณะที่พวกเขากำลังพักผ่อนอยู่รอบกองไฟ พลังมืดก็ได้สร้างภาพลวงตาที่รุนแรงที่สุดขึ้นมา

หลินเยว่เห็นหลงเฟยถูกฆ่าตายต่อหน้าต่อตา เธอเห็นเขาถูกแทงด้วยดาบและล้มลงไปกองกับพื้น เลือดของเขาท่วมร่างของเธอ

หลงเฟยเห็นหลินเยว่ถูกพลังมืดครอบงำ เธอเห็นเธอกลายเป็นปีศาจและหันมาทำร้ายเขา เธอเห็นแววตาที่เคยอ่อนโยนของเธอกลายเป็นแววตาที่เต็มไปด้วยความเกลียดชัง

ทั้งสองกรีดร้องออกมาด้วยความเจ็บปวดและสิ้นหวัง พวกเขาไม่สามารถทนรับภาพลวงตาเหล่านั้นได้อีกต่อไป

แต่ในขณะที่พวกเขากำลังจะยอมแพ้ ‌พวกเขาก็นึกถึงคำพูดของผู้พิทักษ์ดินแดนศักดิ์สิทธิ์

“วิธีเดียวที่จะทำลายพลังมืดให้สิ้นซากได้ก็คือการใช้พลังแห่งความรัก ความเมตตา และความกล้าหาญ”

หลินเยว่และหลงเฟยมองหน้ากัน พวกเขารู้ดีว่าพวกเขาจะต้องใช้พลังเหล่านั้นในการต่อสู้กับภาพลวงตาแห่งความกลัว

พวกเขากอดกันแน่นและนึกถึงความรักที่พวกเขามีให้กัน นึกถึงความเมตตาที่พวกเขามีต่อผู้อื่น และนึกถึงความกล้าหาญที่ทำให้พวกเขาเดินทางมาได้ไกลถึงขนาดนี้

พลังแห่งความรัก ความเมตตา และความกล้าหาญได้แผ่ซ่านออกมาจากตัวของพวกเขา ‍มันเป็นพลังที่บริสุทธิ์และสว่างไสว มันขับไล่ความมืดมิดและทำลายภาพลวงตาแห่งความกลัวให้หายไป

เมื่อภาพลวงตาหายไปแล้ว พวกเขาก็รู้สึกโล่งใจและมีพลังมากขึ้น พวกเขารู้ดีว่าพวกเขาได้เอาชนะอุปสรรคที่สำคัญที่สุดไปแล้ว

“ข้ารักเจ้านะหลินเยว่” หลงเฟยกล่าว

“ข้าก็รักท่านหลงเฟย” หลินเยว่ตอบ

พวกเขายิ้มให้กันและออกเดินทางต่อไป พวกเขารู้ดีว่าหนทางข้างหน้ายังอีกยาวไกล แต่พวกเขาก็ไม่กลัวอีกต่อไปแล้ว

เพราะพวกเขามีพลังที่แข็งแกร่งที่สุดในโลกอยู่กับตัว ​นั่นคือพลังแห่งความรัก

ตำนานของบุปผาพเนจรเคียงบัลลังก์มังกรยังคงดำเนินต่อไป และบทพิสูจน์ความรักของพวกเขาก็เพิ่งจะเริ่มต้นขึ้นเท่านั้น