ตอนที่ 26: การเดินทางสู่ดินแดนแห่งแสง

บทเพลงแห่งจักรวาลได้ดังก้องไปทั่วทั้งอวกาศ มันเป็นบทเพลงที่ไพเราะและทรงพลัง มันได้เดินทางผ่านดวงดาวและกาแล็กซีต่างๆ และในที่สุดก็ไปถึงที่ที่ผู้กลืนกินดวงดาวอยู่

เมื่อคลื่นความถี่เสียงของบทเพลงแห่งจักรวาลกระทบกับร่างของผู้กลืนกินดวงดาว มันก็เริ่มสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง ‌พลังงานที่เคยรวมตัวกันอยู่อย่างหนาแน่นเริ่มแตกสลายและกระจายออกไป

ผู้กลืนกินดวงดาวกรีดร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด มันไม่เคยเจออะไรแบบนี้มาก่อน มันพยายามที่จะหนี แต่ก็ไม่สามารถทำได้ บทเพลงแห่งจักรวาลได้พันธนาการมันไว้และไม่ยอมปล่อย

หลินเยว่ที่กำลังใช้พลังทั้งหมดในการรักษาสนามพลังอยู่ก็รู้สึกได้ถึงการเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้น เธอเห็นว่าผู้กลืนกินดวงดาวกำลังอ่อนแอลง และเธอก็รู้ว่านี่คือโอกาสของเธอ

เธอรวบรวมพลังสุดท้ายที่เหลืออยู่และเปลี่ยนสนามพลังให้กลายเป็นลำแสงที่เข้มข้น เธอได้ยิงลำแสงนั้นเข้าใส่ใจกลางของผู้กลืนกินดวงดาว

ลำแสงนั้นได้ทะลุทะลวงเข้าไปในร่างของผู้กลืนกินดวงดาวและทำให้มันระเบิดออกเป็นเสี่ยงๆ

ผู้กลืนกินดวงดาวถูกทำลายลงแล้ว

แต่การระเบิดนั้นก็ได้สร้างคลื่นกระแทกขนาดใหญ่ที่ซัดร่างของหลินเยว่กระเด็นไปไกล ​เธอหมดสติและลอยคว้างอยู่ในอวกาศ

ในขณะที่เธอกำลังจะถูกความมืดมิดกลืนกิน ก็มีแสงสว่างวาบขึ้นมาและดูดกลืนร่างของเธอเข้าไป

เมื่อหลินเยว่ฟื้นขึ้นมาอีกครั้ง เธอก็พบว่าตัวเองอยู่ในสถานที่ที่แปลกประหลาด ที่นี่ไม่มีอะไรเลยนอกจากแสงสว่างสีขาวที่ไม่มีที่สิ้นสุด

“ที่นี่คือที่ไหนกัน” หลินเยว่ถามตัวเอง

“ที่นี่คือดินแดนแห่งแสง” เสียงหนึ่งดังขึ้น

หลินเยว่หันไปมองและเห็นร่างของสิ่งมีชีวิตที่ทำจากแสงบริสุทธิ์ลอยอยู่ตรงหน้าเธอ

“เจ้าคือใคร” หลินเยว่ถาม

“ข้าคือผู้สร้าง” สิ่งมีชีวิตนั้นตอบ ‍“ข้าคือผู้ที่สร้างจักรวาลนี้ขึ้นมา”

ผู้สร้างได้อธิบายว่าเขาได้เฝ้าดูการกระทำของหลินเยว่มาโดยตลอด และเขาก็ประทับใจในความกล้าหาญและความเสียสละของเธอ

“เจ้าได้พิสูจน์แล้วว่าเจ้ามีค่าพอที่จะได้รับของขวัญที่ยิ่งใหญ่ที่สุด” ผู้สร้างกล่าว

ผู้สร้างได้มอบพลังแห่งการสร้างสรรค์ให้กับหลินเยว่ พลังนั้นทำให้เธอสามารถสร้างและเปลี่ยนแปลงทุกสิ่งทุกอย่างในจักรวาลได้ตามที่เธอต้องการ

“จงใช้พลังนี้ในการสร้างโลกที่ดีกว่าเดิม” ผู้สร้างกล่าว “และจงจำไว้ว่าพลังที่ยิ่งใหญ่มาพร้อมกับความรับผิดชอบที่ยิ่งใหญ่”

ผู้สร้างได้ส่งหลินเยว่กลับไปยังโลกของเธอพร้อมกับพลังใหม่ที่ยิ่งใหญ่กว่าเดิม

เมื่อหลินเยว่กลับมาถึงโลก เธอก็ได้รับการต้อนรับอย่างวีรสตรี ทุกคนต่างก็ดีใจที่เธอกลับมาอย่างปลอดภัยและได้ทำลายภัยคุกคามที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์ลงได้

หลงเฟยวิ่งเข้ามากอดเธอแน่น ‌เขาดีใจจนพูดอะไรไม่ออก

“ข้ารู้ว่าเจ้าจะต้องกลับมา” หลงเฟยกล่าวในที่สุด

หลินเยว่ยิ้มให้เขา “ข้าก็รู้ว่าท่านจะรอข้าอยู่”

ทั้งสองได้กลับมาอยู่ด้วยกันอีกครั้ง และครั้งนี้จะไม่มีอะไรมาพรากพวกเขาจากกันได้อีกแล้ว

พวกเขาได้ใช้พลังใหม่ของพวกเขาในการสร้างโลกที่ดีกว่าเดิม พวกเขาได้ฟื้นฟูธรรมชาติที่ถูกทำลายไป ได้สร้างสันติภาพที่ยั่งยืน และได้นำพาความเจริญรุ่งเรืองมาสู่ทุกชีวิต

โลกได้กลายเป็นสวรรค์บนดินอย่างแท้จริง

และตำนานของบุปผาพเนจรเคียงบัลลังก์มังกรก็ได้จบลงอย่างสมบูรณ์และสวยงาม