ตอนที่ 25 — กระแสซุบซิบในวังหลวง

ความผูกพันที่ก่อตัวขึ้นอย่างเงียบงันระหว่างองค์จักรพรรดิหลงเฟยและอ้ายหลินนั้น มิอาจรอดพ้นจากสายตาอันแหลมคมของเหล่าผู้คนในวังหลวงไปได้ นานวันเข้า การที่องค์จักรพรรดิทรงเสด็จไปยังสวนหลวงทุกเช้า เพื่อประทับทอดพระเนตรหญิงสาวสามัญชนผู้หนึ่งวาดภาพ ได้กลายเป็นหัวข้อสนทนาที่แพร่สะพัดไปทั่วทุกซอกมุมของพระราชวัง

ในตอนแรก กระแสซุบซิบเป็นเพียงเสียงกระซิบกระซาบเบาๆ ในหมู่ขันทีและนางกำนัล ‌แต่ไม่นานนัก เรื่องราวก็ไปถึงหูของเหล่าขุนนางผู้ใหญ่และเชื้อพระวงศ์ชั้นสูง ความแปลกประหลาดในพฤติกรรมขององค์จักรพรรดิ ทำให้หลายคนรู้สึกไม่สบายใจ

“ฝ่าบาททรงให้ความสนพระทัยกับหญิงสาวสามัญชนผู้นั้นมากเกินไปแล้วกระมัง” เสียงกระซิบกระซาบดังขึ้นในท้องพระโรงยามว่างเว้นจากราชกิจ “นางเป็นเพียงบุตรสาวช่างเขียนภาพ ไร้ยศศักดิ์ ไร้ตระกูล ​จะคู่ควรกับองค์จักรพรรดิได้อย่างไร”

เสนาบดีซ่ง ผู้เป็นเสาหลักแห่งราชสำนักและเป็นที่ปรึกษาคนสำคัญขององค์จักรพรรดิมาตั้งแต่ทรงพระเยาว์ เป็นหนึ่งในผู้ที่รู้สึกกังวลใจเป็นอย่างยิ่ง ใบหน้าเหี่ยวย่นของท่านเต็มไปด้วยริ้วรอยแห่งความไม่สบายใจ ดวงตาที่เคยเฉียบคมบัดนี้ฉายแววขุ่นมัว ท่านเห็นว่าความสัมพันธ์ที่มิอาจอธิบายได้นี้ จะนำมาซึ่งความวุ่นวายแก่ราชสำนักและอาจสั่นคลอนเสถียรภาพของบัลลังก์ได้

“ความงามและพรสวรรค์ของนางอาจเป็นเพียงฉากบังหน้า” เสนาบดีซ่งเอ่ยขึ้นในวงสนทนากับขุนนางคนสนิท ‍“เราต้องระวังให้มาก หญิงสาวผู้นั้นอาจถูกผู้ใดบงการให้เข้ามาปั่นป่วนราชสำนักก็เป็นได้”

ความคิดที่ว่าอ้ายหลินเป็นเพียงหมากตัวหนึ่งในการแย่งชิงอำนาจ แพร่กระจายไปอย่างรวดเร็ว ทำให้ความชื่นชมในฝีมือของนางถูกบดบังด้วยความเคลือบแคลงสงสัยและความอิจฉาริษยา

สำหรับอ้ายหลินเอง นางก็เริ่มสัมผัสได้ถึงบรรยากาศที่เปลี่ยนไป นางยังคงมาวาดภาพถวายองค์จักรพรรดิทุกวัน แต่สายตาของเหล่าขันทีและนางกำนัลที่เดินผ่านไปมานั้นมิได้เป็นเช่นเดิมอีกต่อไป จากที่เคยเฉยเมย ‌บัดนี้กลับเต็มไปด้วยความอยากรู้อยากเห็น บางสายตาก็ดูแคลน บางสายตาก็อิจฉา ทำให้หัวใจของนางเริ่มหนักอึ้ง

วันหนึ่ง ขณะที่อ้ายหลินกำลังเดินกลับจากสวนหลวง มีนางกำนัลอาวุโสสองสามคนเดินสวนกับนาง ใบหน้าของพวกนางเรียบเฉย แต่คำพูดที่เปล่งออกมานั้นเต็มไปด้วยความเย็นชา

“บางคนก็ควรจะรู้สถานะของตนเอง” ‍นางกำนัลคนหนึ่งเอ่ยขึ้นราวกับพูดกับอากาศ “อย่าได้ทะเยอทะยานเกินตัว มิฉะนั้นอาจจะตกตายไปอย่างน่าอนาถ”

อีกคนเสริมขึ้นว่า “พระราชวังแห่งนี้มิใช่ที่ที่ใครจะเข้ามาได้ตามใจปรารถนา”

คำพูดเหล่านั้นทำให้จิตใจของอ้ายหลินสั่นคลอน นางก้มหน้าลง เดินผ่านพวกนางไปอย่างรวดเร็ว หัวใจบีบรัดด้วยความเจ็บปวด นางเข้าใจดีว่าพวกนางหมายถึงใคร ​และนั่นเป็นครั้งแรกที่นางรู้สึกถึงความอันตรายที่แฝงอยู่ในพระราชวังอันงดงามแห่งนี้

แม้จะเผชิญกับคำพูดกระทบกระเทียบและสายตาที่เย็นชา แต่อ้ายหลินก็ยังคงมาวาดภาพทุกวัน นางไม่ต้องการทำให้องค์จักรพรรดิทรงผิดหวัง และที่สำคัญคือ นางยังคงปรารถนาที่จะได้พบพระองค์ ปรารถนาที่จะได้พูดคุยกับพระองค์ ความรู้สึกที่ก่อตัวขึ้นในใจนั้นบริสุทธิ์และจริงใจ จนทำให้นางมิอาจละทิ้งความผูกพันนี้ไปได้

องค์จักรพรรดิหลงเฟยเองก็ทรงรับรู้ถึงกระแสซุบซิบที่แพร่กระจายไปทั่ววังหลวง ​พระองค์ทรงไม่ใช่คนโง่เขลา พระองค์ทรงตระหนักดีถึงความไม่พอใจของเหล่าขุนนางและเชื้อพระวงศ์ แต่ความรู้สึกที่พระองค์มีต่ออ้ายหลินนั้นลึกซึ้งเกินกว่าจะเพิกเฉยได้ นางเป็นเหมือนแสงสว่างที่ส่องเข้ามาในชีวิตอันมืดมิดและเดียวดายของพระองค์

วันหนึ่ง ขณะที่พระองค์ทรงประทับอยู่กับอ้ายหลินในสวนหลวง ทรงสังเกตเห็นว่าอ้ายหลินดูเหม่อลอยไปบ้าง ดวงตาของนางดูเศร้าสร้อยกว่าปกติ “เจ้ามีเรื่องกังวลใจอันใดหรืออ้ายหลิน” ​พระองค์ทรงเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน

อ้ายหลินชะงักพู่กัน นางเงยหน้าขึ้นสบพระเนตรพระองค์ “เปล่าเพคะฝ่าบาท หม่อมฉัน… แค่รู้สึกว่าตนเองไม่คู่ควรกับพระมหากรุณาธิคุณของพระองค์เพคะ”

พระเจ้าหลงเฟยทรงทราบดีว่านางหมายถึงอะไร พระองค์ทรงยื่นพระหัตถ์ออกไปแตะเบาๆ ที่ไหล่ของนาง “เจ้ามีความสามารถ อ้ายหลิน ความสามารถมิได้ขึ้นอยู่กับยศศักดิ์หรือชาติตระกูล” พระองค์รับสั่งด้วยน้ำเสียงที่มั่นคง “และข้าเลือกที่จะให้โอกาสแก่ผู้ที่มีความสามารถ”

คำพูดของพระองค์ทำให้หัวใจของอ้ายหลินอบอุ่นขึ้น นางรู้สึกถึงความห่วงใยและความเข้าใจที่พระองค์มีให้ นางรู้ว่าพระองค์ทรงรับรู้ถึงสถานการณ์ที่นางกำลังเผชิญอยู่ และพระองค์ก็ทรงพร้อมที่จะปกป้องนาง

เพื่อเป็นการแสดงออกถึงการปกป้องอ้ายหลินอย่างเป็นรูปธรรม พระเจ้าหลงเฟยทรงมีรับสั่งให้จัดเตรียมห้องพักในส่วนที่เงียบสงบของพระราชวังให้แก่อ้ายหลิน โดยให้เหตุผลว่าเพื่อความสะดวกในการวาดภาพ และยังทรงมีรับสั่งให้ขันทีหลี่จัดหานางกำนัลที่ไว้ใจได้สองสามคนมาดูแลอ้ายหลินเป็นการส่วนตัว

“จากนี้ไป เจ้าจงพักอยู่ที่นี่” พระองค์รับสั่งกับอ้ายหลินในวันรุ่งขึ้น ขณะที่ทรงนำนางไปยังห้องพักที่จัดเตรียมไว้ “เจ้าจะได้ไม่ต้องเดินทางไปมาระหว่างวังหลวงกับบ้านอีก และจะไม่มีผู้ใดมารบกวนเจ้าได้”

อ้ายหลินรู้สึกตื้นตันใจจนพูดไม่ออก นางถวายบังคมขอบพระทัยพระองค์ด้วยความรู้สึกซาบซึ้งใจยิ่งกว่าครั้งไหนๆ การกระทำของพระองค์นั้นแสดงออกถึงการปกป้องอย่างชัดเจน และเป็นการประกาศให้ผู้คนในวังหลวงได้รับรู้ว่า อ้ายหลินอยู่ภายใต้การดูแลและพระเมตตาขององค์จักรพรรดิโดยตรง

การกระทำขององค์จักรพรรดิหลงเฟยนั้นเป็นเหมือนการประกาศสงครามเล็กๆ กับเหล่าขุนนางผู้ใหญ่และเชื้อพระวงศ์ที่ไม่เห็นด้วย เสนาบดีซ่งและพวกพ้องรู้สึกไม่พอใจเป็นอย่างยิ่ง การที่องค์จักรพรรดิทรงให้ที่พักแก่อ้ายหลินในวังหลวงนั้น ถือเป็นการยกระดับสถานะของนางอย่างเป็นทางการ และเป็นการท้าทายขนบธรรมเนียมประเพณีที่เคยปฏิบัติกันมาอย่างเปิดเผย

“ฝ่าบาททรงกระทำเช่นนี้ได้อย่างไร” เสนาบดีซ่งเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความคับข้องใจในการประชุมลับกับขุนนางคนสนิท “นางเป็นเพียงสามัญชน ไร้ชาติตระกูล จะให้มาพักอยู่ในพระราชวังได้อย่างไร นี่จะทำให้ราชประเพณีเสื่อมเสีย”

“ฝ่าบาททรงมีพระราชอำนาจล้นฟ้า” ขุนนางอีกคนเอ่ยขึ้น “แต่การกระทำเช่นนี้อาจทำให้เกิดความไม่สงบในราชสำนักได้พ่ะย่ะค่ะ”

กระแสซุบซิบเริ่มเปลี่ยนเป็นเสียงวิพากษ์วิจารณ์ที่รุนแรงขึ้น แม้จะมิกล้าเอ่ยต่อหน้าองค์จักรพรรดิ แต่เบื้องหลังความสงบของวังหลวงนั้นเต็มไปด้วยความไม่พอใจและความกังวลใจที่เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ อ้ายหลินกลายเป็นเป้าสายตาของทุกคน เป็นสัญลักษณ์ของความเปลี่ยนแปลงที่หลายคนไม่ต้องการ

ในขณะเดียวกัน ความผูกพันระหว่างพระเจ้าหลงเฟยและอ้ายหลินก็ยิ่งแน่นแฟ้นขึ้นภายใต้แรงกดดัน อ้ายหลินรู้สึกปลอดภัยและได้รับการปกป้องจากพระองค์ ทำให้ความกลัวของนางลดน้อยลง และความรู้สึกซาบซึ้งใจก็แปรเปลี่ยนเป็นความรักที่ค่อยๆ ก่อตัวขึ้นในใจของนาง

ส่วนองค์จักรพรรดิเอง พระองค์ทรงรู้สึกถึงความสุขที่มิเคยได้รับมาก่อน การได้อยู่ใกล้ชิดกับอ้ายหลิน ได้พูดคุยกับนาง ได้เห็นรอยยิ้มที่บริสุทธิ์ของนาง ทำให้พระองค์รู้สึกราวกับได้หลุดพ้นจากพันธนาการของบัลลังก์อันโดดเดี่ยว ความรักที่กำลังจะผลิบานระหว่างทั้งสอง มิได้เพียงแต่เป็นเรื่องของหัวใจเท่านั้น หากแต่ยังเป็นการท้าทายอำนาจ ขนบธรรมเนียม และประเพณีที่ฝังรากลึกมานานหลายศตวรรษในราชสำนักแห่งนี้

กระแสซุบซิบในวังหลวงจึงมิใช่เพียงแค่ลมปาก หากแต่เป็นสัญญาณเตือนถึงพายุลูกใหญ่ที่กำลังจะก่อตัวขึ้น เพื่อทดสอบความรักขององค์จักรพรรดิและหญิงสาวสามัญชนผู้เปี่ยมพรสวรรค์คู่นี้