ตอนที่ 83 — บุปผาเคียงบัลลังก์

ในเช้าวันรุ่งขึ้น พระราชวังหลวงเต็มไปด้วยความตึงเครียด ข่าวการจับกุมพระสนมบุปผาในข้อหากบฏได้สร้างความแตกตื่นและแบ่งแยกความคิดเห็นของผู้คนในราชสำนักออกเป็นสองฝ่าย ฝ่ายหนึ่งคือผู้ที่เชื่อในความบริสุทธิ์ของบุษผาและจงรักภักดีต่อองค์จักรพรรดิ อีกฝ่ายหนึ่งคือผู้ที่ต้องการกำจัดบุษผาออกจากวังหลวง และผู้ที่ต้องการช่วงชิงอำนาจจากองค์จักรพรรดิ

องค์จักรพรรดิอัครเดชทรงทราบดีว่าการที่จะพิสูจน์ความบริสุทธิ์ของบุษผาในสถานการณ์เช่นนี้ มิใช่เรื่องง่ายเลย พระมหาเทวีจันทราและเสนาบดีกรมกลาโหมผู้เป็นบิดา ‌ได้เตรียมการมาอย่างแยบยล และมีหลักฐานเท็จที่ดูเหมือนจะแน่นหนา แต่พระองค์ก็มิอาจยอมแพ้ได้ พระองค์จะไม่ทรงยอมให้หญิงที่ทรงรักต้องมารับโทษในสิ่งที่มิได้กระทำ

องค์จักรพรรดิทรงมีรับสั่งให้หัวหน้าขันทีหลี่ผู้ใกล้ชิดและไว้ใจที่สุด รวบรวมข้อมูลและพยานหลักฐานต่างๆ เพื่อสืบหาความจริงเบื้องหลังแผนการร้ายครั้งนี้ ขันทีหลี่เองก็จงรักภักดีต่อองค์จักรพรรดิและรักใคร่บุษผาเหมือนน้องสาว จึงทุ่มเททุกวิถีทางเพื่อช่วยเหลือนาง

การสอบสวนดำเนินไปอย่างลับๆ ​ภายใต้ความกดดันจากพระพันปีหลวงและเสนาบดีกรมกลาโหมที่ต้องการให้เร่งตัดสินโทษประหารชีวิตบุษผาโดยเร็วที่สุด แต่องค์จักรพรรดิทรงใช้พระราชอำนาจทั้งหมดในการประวิงเวลา และทรงตรัสว่าต้องมีการสอบสวนอย่างละเอียดถี่ถ้วน เพื่อความเป็นธรรม

ในระหว่างการสอบสวน องค์จักรพรรดิทรงใช้พระปรีชาสามารถและพระปัญญาอันเฉียบแหลมในการวิเคราะห์หลักฐานและคำให้การต่างๆ พระองค์ทรงสังเกตเห็นถึงช่องโหว่และความผิดปกติในหลักฐานที่พระมหาเทวีจันทรานำมากล่าวหาบุษผา

จนกระทั่งในวันหนึ่ง ขันทีหลี่ก็สามารถรวบรวมหลักฐานสำคัญบางอย่างได้ เขาได้พบกับพยานที่เป็นนางกำนัลคนหนึ่งของพระมหาเทวีจันทรา ‍ซึ่งนางได้เห็นเหตุการณ์ที่นางกำนัลอีกคนหนึ่งนำม้วนเอกสารลับไปซ่อนไว้ในตำหนักของบุษผา โดยได้รับคำสั่งจากพระมหาเทวีจันทรา พยานผู้นี้ถูกข่มขู่ไม่ให้เปิดเผยความจริง แต่ด้วยจิตสำนึกและความกลัวบาป นางจึงตัดสินใจมาให้ข้อมูลกับขันทีหลี่อย่างลับๆ

เมื่อได้หลักฐานที่ชัดเจน องค์จักรพรรดิทรงมีรับสั่งให้จัดการประชุมราชสำนักเป็นการเร่งด่วน โดยทรงให้บุษผาและพระมหาเทวีจันทราเข้ามาร่วมในที่ประชุมด้วย

บรรยากาศในท้องพระโรงเต็มไปด้วยความตึงเครียด เหล่าขุนนางและพระราชวงศ์ต่างมารวมตัวกันอย่างพร้อมเพรียง ‌พระพันปีหลวงประทับอยู่บนบัลลังก์สูงเคียงข้างองค์จักรพรรดิ ส่วนพระมหาเทวีจันทรายืนอยู่ด้วยท่าทีสงบนิ่ง แต่แววตาเต็มไปด้วยความมั่นใจในชัยชนะ บุษผาถูกนำตัวเข้ามาในสภาพที่อ่อนล้า แต่ดวงตาของนางยังคงฉายแววแห่งความหวัง

"วันนี้ เราได้เรียกประชุมราชสำนักเพื่อตัดสินคดีของพระสนมบุปผา" องค์จักรพรรดิทรงตรัสด้วยพระสุรเสียงอันกึกก้อง "มีผู้กล่าวหาว่านางเป็นกบฏ ‍แต่เราได้สอบสวนเรื่องนี้อย่างละเอียดถี่ถ้วนแล้ว"

พระมหาเทวีจันทรายิ้มมุมปาก นางคิดว่าองค์จักรพรรดิคงจะทรงประกาศลงโทษบุษผาแล้ว

"พระมหาเทวีจันทรา ได้นำหลักฐานมากล่าวหาว่าพระสนมบุปผามีส่วนเกี่ยวข้องกับการติดต่อกับศัตรูของอาณาจักร โดยมีเอกสารลับที่พบในตำหนักของนางเป็นพยาน" องค์จักรพรรดิทรงกล่าวต่อ "แต่เรากลับพบว่าหลักฐานเหล่านั้น...ล้วนถูกจัดฉากขึ้นมา"

คำตรัสขององค์จักรพรรดิทำให้พระมหาเทวีจันทราถึงกับหน้าถอดสี เหล่าขุนนางต่างก็เริ่มส่งเสียงฮือฮา

"เรามีพยาน" องค์จักรพรรดิทรงตรัส ​"ขันทีหลี่ จงนำพยานเข้ามา"

นางกำนัลผู้เป็นพยานถูกนำตัวเข้ามา นางก้มหน้านิ่งด้วยความหวาดกลัว

"พยานผู้นี้จะเล่าถึงความจริงเบื้องหลังแผนการร้ายทั้งหมด" องค์จักรพรรดิทรงตรัส

นางกำนัลเล่าเรื่องราวทั้งหมดด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือ ถึงการที่พระมหาเทวีจันทราได้สั่งให้นางกำนัลอีกคนหนึ่งนำเอกสารลับไปซ่อนไว้ในตำหนักของบุษผา และสร้างหลักฐานเท็จต่างๆ เพื่อใส่ร้ายบุษผา

คำให้การของพยานเป็นดั่งสายฟ้าฟาดลงกลางท้องพระโรง เหล่าขุนนางต่างแสดงความตกใจและไม่พอใจกับการกระทำของพระมหาเทวีจันทรา

พระมหาเทวีจันทราถึงกับตัวสั่นเทา ​นางพยายามจะปฏิเสธ "ไม่จริง! นางโกหก! นางถูกบุษผาติดสินบน!"

"หลักฐานไม่ได้มีเพียงคำให้การของพยานเท่านั้น" องค์จักรพรรดิทรงตรัสด้วยน้ำเสียงที่เยือกเย็น "เราได้ตรวจสอบร่องรอยการเข้าออกของบุคคลในตำหนักของพระสนมบุปผา และพบว่ามีนางกำนัลผู้หนึ่งของพระมหาเทวีจันทรา ได้ลอบเข้าไปในตำหนักของพระสนมบุปผาในคืนก่อนที่จะมีการค้นพบเอกสารลับ ​และนางกำนัลผู้นั้นได้หลบหนีออกจากวังหลวงไปแล้วในวันนี้"

องค์จักรพรรดิทรงทอดพระเนตรไปยังพระมหาเทวีจันทราด้วยสายพระเนตรที่เต็มไปด้วยความผิดหวังและพิโรธ "พระมหาเทวีจันทรา...เจ้าได้ใช้เล่ห์เพทุบายในการใส่ร้ายผู้อื่น และพยายามจะโค่นล้มผู้บริสุทธิ์ การกระทำของเจ้าถือเป็นการกระทำที่ร้ายแรง และเป็นภัยต่อราชวงศ์!"

พระมหาเทวีจันทราทรุดตัวลงคุกเข่า ตัวสั่นเทาด้วยความหวาดกลัว "ฝ่าบาท...หม่อมฉัน...หม่อมฉันขอประทานอภัยเพคะ ฝ่าบาท"

"และเสนาบดีกรมกลาโหม" องค์จักรพรรดิทรงตรัสเรียกบิดาของพระมหาเทวีจันทรา "เจ้าได้รู้เห็นเป็นใจกับการกระทำของบุตรสาวเจ้าใช่หรือไม่"

เสนาบดีกรมกลาโหมถึงกับคุกเข่าลงทันที ใบหน้าซีดเผือด "หม่อมฉัน...หม่อมฉันขอประทานอภัยเพคะฝ่าบาท หม่อมฉันผิดไปแล้วพ่ะย่ะค่ะ"

พระพันปีหลวงซึ่งประทับอยู่บนบัลลังก์ ก็ทรงมีสีหน้าที่ซีดเผือดไม่แพ้กัน พระองค์ทรงไม่คาดคิดว่าเรื่องราวจะพลิกผันได้ถึงเพียงนี้

"เราได้ตัดสินใจแล้ว" องค์จักรพรรดิทรงตรัสด้วยพระสุรเสียงอันเด็ดขาด "พระมหาเทวีจันทราถูกถอดยศถาบรรดาศักดิ์ทั้งหมด และถูกเนรเทศออกจากวังหลวงไปใช้ชีวิตในชนบทตลอดชีวิต ส่วนเสนาบดีกรมกลาโหม ถูกถอดถอนจากตำแหน่ง และถูกริบทรัพย์สินทั้งหมด"

คำตัดสินขององค์จักรพรรดิทำให้ทุกคนในท้องพระโรงเงียบกริบ การลงโทษที่เด็ดขาดเช่นนี้ ทำให้ทุกคนตระหนักถึงพระอำนาจและพระปรีชาสามารถขององค์จักรพรรดิ

"และพระสนมบุปผา" องค์จักรพรรดิทรงตรัสเรียกบุษผา "เจ้าเป็นผู้บริสุทธิ์ และเจ้าได้พิสูจน์ให้เห็นแล้วถึงความภักดีและความซื่อสัตย์ที่มีต่อเราและต่ออาณาจักร"

บุษบาน้อมกายลงกราบด้วยน้ำตาแห่งความปลาบปลื้มใจและความซาบซึ้งใจ

"บัดนี้ เราขอประกาศแต่งตั้งพระสนมบุปผา ขึ้นเป็น 'พระมหาเทวีบุปผา' อย่างเป็นทางการ" องค์จักรพรรดิทรงประกาศด้วยพระสุรเสียงอันกึกก้อง "และในอนาคตอันใกล้ หากเจ้าให้กำเนิดรัชทายาท เจ้าจะได้ขึ้นดำรงตำแหน่ง 'ฮองเฮา' เคียงคู่บัลลังก์ของเรา"

คำประกาศขององค์จักรพรรดิสร้างความตกตะลึงให้กับทุกคนในท้องพระโรง โดยเฉพาะเรื่องการให้กำเนิดรัชทายาทที่จะนำไปสู่การเป็นฮองเฮา นี่เป็นเกียรติยศที่สูงส่งเกินกว่าที่ผู้ใดจะเคยคาดคิดว่าสามัญชนเช่นบุษผาจะได้รับ

บุษบาเงยหน้าขึ้นมององค์จักรพรรดิ ดวงตาของพระองค์ฉายแววแห่งความรักและความภาคภูมิใจ นางรู้ดีว่านี่คือชัยชนะของความรักที่บริสุทธิ์ และเป็นบทพิสูจน์ว่าความรักแท้สามารถฝ่าฟันอุปสรรคทุกอย่างไปได้

พิธีแต่งตั้งพระมหาเทวีบุปผาจัดขึ้นอย่างยิ่งใหญ่และสมพระเกียรติ พระพันปีหลวงแม้จะยังคงมิพอพระทัย แต่ก็มิอาจคัดค้านพระราชโองการขององค์จักรพรรดิได้อีกต่อไปแล้ว ส่วนเหล่าขุนนางผู้ใหญ่ก็ต่างแสดงความยินดีและยอมรับในพระปรีชาสามารถขององค์จักรพรรดิ และยอมรับในคุณงามความดีของพระมหาเทวีบุปผา

ในคืนวันพิธี องค์จักรพรรดิอัครเดชและพระมหาเทวีบุปผาประทับอยู่ด้วยกันในตำหนักส่วนพระองค์ แสงเทียนส่องสว่างนวลตา บรรยากาศเต็มไปด้วยความรักและความอบอุ่น

"ฝ่าบาท...หม่อมฉันไม่รู้จะขอบพระทัยพระองค์อย่างไรดีเพคะ" พระมหาเทวีบุปผากล่าวด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความซาบซึ้งใจ

องค์จักรพรรดิทรงกุมมือของพระมหาเทวีบุปผาอย่างอ่อนโยน "เจ้าไม่จำเป็นต้องขอบใจเราเลยบุษบา สิ่งที่เราทำไปทั้งหมด ก็เพื่อความรักที่เรามีให้เจ้า และเพื่อความยุติธรรม"

"หม่อมฉันไม่เคยคิดฝันว่าจะได้รับเกียรติยศถึงเพียงนี้เพคะ"

"เจ้าสมควรได้รับทุกสิ่งทุกอย่างที่ดีที่สุดบุษบา" องค์จักรพรรดิทรงตรัส "เจ้าคือดอกไม้ที่งดงามที่สุดในชีวิตของเรา และเราจะไม่มีวันยอมให้ผู้ใดมาทำร้ายเจ้าได้อีก"

พระมหาเทวีบุปผาเงยหน้าขึ้นมององค์จักรพรรดิ ดวงตาของนางเต็มไปด้วยความรักและความภักดี นางรู้สึกถึงความสุขที่แท้จริงที่มิเคยพบพานมาก่อนในชีวิต ความสุขที่เกิดจากความรักอันบริสุทธิ์ที่ได้ฝ่าฟันอุปสรรคมามากมาย

ในค่ำคืนนั้น ภายใต้แสงจันทร์ที่สาดส่องลงมายังพระราชวังหลวง บุปผาอันงดงามได้ผลิบานเคียงข้างบัลลังก์อันสูงส่งอย่างแท้จริง ความรักขององค์จักรพรรดิอัครเดชและพระมหาเทวีบุปผา ได้พิสูจน์ให้เห็นแล้วว่าความรักแท้สามารถงดงามได้แม้จะแตกต่างชนชั้นกันอย่างสิ้นเชิง และจะคงอยู่คู่บัลลังก์แห่งนี้ไปตลอดกาล.