ตอนที่ 74 — มรสุมแห่งราชสำนักและการตัดสินใจอันยากยิ่ง

หลายปีล่วงเลยผ่านไปนับตั้งแต่พุดแก้วได้ก้าวเข้ามาในพระราชวังแห่งนี้ จากหญิงสาวสามัญชนผู้เปี่ยมพรสวรรค์ นางได้กลายเป็น "พระสนมพุดแก้ว" ซึ่งแม้จะมิได้มีเชื้อสายสูงศักดิ์ แต่ด้วยพระเมตตาจากองค์จักรพรรดิอัครา และความสามารถอันโดดเด่นในการสร้างสรรค์ศิลปะ ทั้งยังความงดงามบริสุทธิ์ของนาง ‌ก็ทำให้นางได้รับความโปรดปรานอย่างสูงสุดจากองค์ประมุข แต่กระนั้น ตำแหน่งแห่งนี้ก็มิได้นำมาซึ่งความสงบสุขอย่างแท้จริง หากแต่เป็นเพียงจุดศูนย์กลางของพายุแห่งความริษยาและเล่ห์กลของราชสำนัก

ความโปรดปรานที่องค์จักรพรรดิทรงมีต่อพระสนมพุดแก้วนั้น มิได้ทำให้เหล่าขุนนางผู้ใหญ่และเชื้อพระวงศ์ผู้สูงศักดิ์พึงพอใจเลยแม้แต่น้อย โดยเฉพาะอย่างยิ่งเสนาบดีฉัตรชัย ที่ยังคงยึดมั่นในขนบธรรมเนียมและมองว่าการที่สามัญชนได้ขึ้นมาเป็นพระสนมเอกนั้นเป็นการหมิ่นเกียรติราชวงศ์อย่างร้ายแรง ท่านและเหล่าขุนนางที่เห็นพ้องต้องกันได้รวมตัวกันพยายามหาทางโค่นล้มพระสนมพุดแก้วและผลักดันให้องค์จักรพรรดิทรงอภิเษกสมรสกับเจ้าหญิงจากแคว้นพันธมิตร ​เพื่อเสริมสร้างความมั่นคงทางการเมืองและสืบทอดราชบัลลังก์ด้วยสายเลือดอันบริสุทธิ์

มรสุมครั้งใหญ่ที่สุดได้พัดโหมกระหน่ำในยามที่ข่าวการตั้งครรภ์ของพระสนมพุดแก้วแพร่สะพัดออกไป นี่คือข่าวที่ทำให้องค์จักรพรรดิทรงเปี่ยมไปด้วยความสุขอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน แต่สำหรับเสนาบดีฉัตรชัยและพรรคพวก นี่คือหายนะที่ไม่อาจยอมรับได้ การที่สายเลือดสามัญชนจะมาสืบทอดบัลลังก์นั้นเป็นสิ่งที่ท่านมองว่าเป็นเรื่องที่ยอมรับไม่ได้อย่างสิ้นเชิง

“ทูลฝ่าบาท” เสนาบดีฉัตรชัยกราบทูลด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่นและแฝงไว้ด้วยความเด็ดขาด ในท้องพระโรงที่เต็มไปด้วยขุนนางน้อยใหญ่ที่ต่างมองมาด้วยแววตาหลากหลาย “การที่พระสนมพุดแก้วทรงตั้งครรภ์นั้นเป็นเรื่องน่ายินดี ‍แต่หม่อมฉันและเหล่าเสนาบดีมีความเห็นว่า ในสถานการณ์ปัจจุบันที่แคว้นศัตรูทางเหนือกำลังระดมพล และแคว้นพันธมิตรของเราต้องการความมั่นคงที่แน่นอน การอภิเษกสมรสกับเจ้าหญิงอัญมณีจากแคว้นอัสดง จึงเป็นหนทางเดียวที่จะรักษาความสงบสุขของแผ่นดินไว้ได้พ่ะย่ะค่ะ”

“อีกทั้ง” เสนาบดีฉัตรชัยกล่าวต่อด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่นยิ่งขึ้น “การที่โอรสหรือธิดาที่ประสูติจากพระสนมพุดแก้ว ผู้เป็นสามัญชน ‌จะได้ขึ้นสืบทอดราชบัลลังก์นั้น ย่อมเป็นเรื่องที่มิอาจยอมรับได้ตามกฎมณเฑียรบาลที่สืบทอดกันมาแต่โบราณกาลพ่ะย่ะค่ะ”

คำกล่าวของเสนาบดีฉัตรชัยสร้างความอึดอัดไปทั่วท้องพระโรง องค์จักรพรรดิอัคราทรงทราบดีว่านี่คือการท้าทายอำนาจของพระองค์อย่างโจ่งแจ้งที่สุด แต่พระองค์ก็มิอาจปฏิเสธความจริงที่ว่าสถานการณ์ทางการเมืองของแคว้นนั้นกำลังเปราะบางอย่างยิ่ง การทำสงครามกับแคว้นทางเหนือโดยปราศจากพันธมิตรนั้นเป็นเรื่องที่เสี่ยงเกินไป

“ท่านเสนาบดี!” องค์จักรพรรดิทรงตรัสด้วยน้ำเสียงที่เยือกเย็น หากแต่แฝงไว้ด้วยโทสะที่ยากจะควบคุม “นี่คือเรื่องส่วนตัวของราชวงศ์ ‍และเป็นพระประสงค์ของเราที่จะให้โอรสหรือธิดาของเรากับพระสนมพุดแก้วเป็นผู้สืบทอดราชบัลลังก์!”

“แต่ฝ่าบาท!” เสนาบดีฉัตรชัยไม่ยอมถอย “กฎมณเฑียรบาลได้บัญญัติไว้ชัดเจนว่าผู้ที่จะขึ้นสืบทอดราชบัลลังก์จะต้องมีสายเลือดราชวงศ์บริสุทธิ์ การฝ่าฝืนกฎนี้จะนำมาซึ่งความวุ่นวายและกบฏได้พ่ะย่ะค่ะ! อีกทั้งหากฝ่าบาทไม่ทรงอภิเษกสมรสกับเจ้าหญิงอัญมณี แคว้นอัสดงก็จะถอนตัวจากการเป็นพันธมิตร และแคว้นของเราจะต้องเผชิญหน้ากับศัตรูเพียงลำพังพ่ะย่ะค่ะ!”

คำพูดของเสนาบดีฉัตรชัยเปรียบเสมือนหินก้อนใหญ่ที่โยนลงกลางใจขององค์จักรพรรดิ พระองค์ทรงรู้ดีว่าคำพูดเหล่านั้นมิใช่เพียงแค่การคุกคาม ​แต่เป็นความจริงที่ยากจะปฏิเสธได้ การปกป้องพระสนมพุดแก้วและโอรสในครรภ์นั้น คือการแลกมาด้วยความมั่นคงของแผ่นดิน และชีวิตของพสกนิกรนับล้าน

“ท่านกำลังบีบบังคับเราหรือเสนาบดี?” องค์จักรพรรดิทรงตรัสด้วยน้ำเสียงที่ต่ำลงจนน่ากลัว แววพระเนตรคมกริบจ้องมองไปยังเสนาบดีฉัตรชัยอย่างไม่วางตา

“หม่อมฉันมิได้บังอาจบีบบังคับฝ่าบาทพ่ะย่ะค่ะ เพียงแต่หม่อมฉันกำลังทำหน้าที่ของขุนนางผู้ภักดี ที่จะถวายคำแนะนำอันเป็นประโยชน์ต่อแผ่นดินและราชวงศ์พ่ะย่ะค่ะ” ​เสนาบดีฉัตรชัยตอบด้วยท่าทีที่นอบน้อม หากแต่แฝงความแข็งกร้าว

ในวันนั้น การประชุมราชกิจจบลงด้วยบรรยากาศที่ตึงเครียด องค์จักรพรรดิทรงยังมิได้ตัดสินพระทัยใดๆ พระองค์ทรงเสด็จกลับตำหนักเมฆาด้วยพระพักตร์ที่เคร่งเครียดและหนักใจที่สุดเท่าที่พระสนมพุดแก้วเคยเห็น

“ฝ่าบาท... มีเรื่องอันใดหรือเพคะ” พระสนมพุดแก้วรีบเข้ามาประคองพระองค์ เมื่อเห็นพระพักตร์ที่ซีดเซียวขององค์จักรพรรดิ

องค์จักรพรรดิทรงกอดพระสนมพุดแก้วไว้แนบแน่น ​ราวกับต้องการหาที่พึ่งพิง “พุดแก้ว... แคว้นทางเหนือกำลังจะก่อสงคราม และเหล่าขุนนางกำลังบีบบังคับให้เราอภิเษกสมรสกับเจ้าหญิงอัญมณีจากแคว้นอัสดง เพื่อแลกกับความช่วยเหลือทางทหาร”

พระสนมพุดแก้วรู้สึกเหมือนหัวใจหล่นวูบลงไปที่ตาตุ่ม นางรู้ดีถึงความหมายของคำว่า “อภิเษกสมรส” มันหมายถึงการที่นางจะต้องสูญเสียตำแหน่งแห่งนี้ไป และอาจจะต้องสูญเสียทุกสิ่งทุกอย่างไป รวมถึงโอรสในครรภ์ด้วย “แล้ว...แล้วหม่อมฉันเล่าเพคะฝ่าบาท”

องค์จักรพรรดิทรงถอนหายใจอย่างหนักหน่วง “พวกเขาต้องการให้เรา...ปลดเจ้าออกจากตำแหน่งพระสนม และยกเจ้าหญิงอัญมณีขึ้นเป็นฮองเฮา... และ...และให้โอรสของเรากับเจ้า...เป็นเพียงโอรสที่ไร้ซึ่งสิทธิ์ในการสืบทอดบัลลังก์”

คำตรัสเหล่านั้นราวกับฟ้าผ่าลงกลางใจของพระสนมพุดแก้ว นางรู้สึกชาวาบไปทั่วทั้งร่าง น้ำตาไหลรินออกมาอย่างเงียบเชียบ นางไม่เคยคิดว่าความรักของนางกับองค์จักรพรรดิจะต้องมาเผชิญหน้ากับทางเลือกที่โหดร้ายถึงเพียงนี้

“หม่อมฉัน...หม่อมฉันเข้าใจเพคะฝ่าบาท” พระสนมพุดแก้วกล่าวด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือ “หากการที่หม่อมฉันอยู่ที่นี่ จะนำมาซึ่งความวุ่นวายและสงคราม หม่อมฉันก็พร้อมที่จะจากไปเพคะ”

“เจ้าจะพูดอะไรพุดแก้ว! เราไม่มีทางยอมให้เป็นเช่นนั้นเด็ดขาด!” องค์จักรพรรดิทรงตรัสเสียงดัง พระองค์ทรงเจ็บปวดกับคำพูดของนางไม่แพ้กัน “เราจะหาวิธี เราจะปกป้องเจ้าและลูกของเราให้ได้”

แต่พระสนมพุดแก้วรู้ดีว่าทางเลือกขององค์จักรพรรดินั้นมีน้อยเต็มที นางมองไปยังพระพักตร์ที่เต็มไปด้วยความทุกข์ทรมานขององค์ประมุขผู้ที่นางรักยิ่งกว่าชีวิต นางไม่ต้องการให้พระองค์ต้องแบกรับภาระอันหนักหน่วงนี้เพียงลำพัง

“ฝ่าบาทเพคะ” พระสนมพุดแก้วพยายามรวบรวมสติทั้งหมดที่มี “หากการอภิเษกสมรสกับเจ้าหญิงอัญมณีจะนำมาซึ่งความสงบสุขของแผ่นดิน และการที่หม่อมฉันจากไป จะสามารถช่วยปกป้องพระองค์และพสกนิกรได้... หม่อมฉันก็ยินดีที่จะทำเช่นนั้นเพคะ”

องค์จักรพรรดิทรงมองนางด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความเจ็บปวดและความผิดหวัง พระองค์ทรงไม่ต้องการปล่อยมือนางไปเลยแม้แต่วินาทีเดียว แต่ในฐานะองค์จักรพรรดิ พระองค์ทรงมีหน้าที่ที่ยิ่งใหญ่กว่าความรู้สึกส่วนตัว

“อย่าเพิ่งตัดสินใจเช่นนั้นพุดแก้ว” องค์จักรพรรดิทรงตรัส “เราจะคิดหาวิธีอื่น... เราจะไม่มีทางยอมแพ้เด็ดขาด”

แต่ทั้งสองต่างรู้ดีว่าสถานการณ์นั้นบีบคั้นเพียงใด เสนาบดีฉัตรชัยและพรรคพวกกำลังรอคอยคำตอบจากองค์จักรพรรดิอย่างใจจดใจจ่อ การตัดสินใจของพระองค์ในครั้งนี้ จะส่งผลต่อชะตากรรมของแผ่นดิน ความมั่นคงของราชบัลลังก์ และความรักของคนทั้งสองไปตลอดกาล

ในค่ำคืนนั้น องค์จักรพรรดิอัคราทรงประทับอยู่เพียงลำพังในห้องทรงงาน ทอดพระเนตรแผนที่แคว้นที่วางอยู่เบื้องหน้า แสงเทียนส่องสว่างกระทบใบหน้าของพระองค์ เผยให้เห็นร่องรอยความกังวลและความทุกข์ทรมานที่ซ่อนอยู่ภายใน พระองค์ต้องเลือกระหว่างความรักอันบริสุทธิ์ของพระองค์กับพระสนมพุดแก้ว และความมั่นคงของแผ่นดินที่ทรงแบกรับไว้บนบ่า มันคือการตัดสินใจที่ยากลำบากที่สุดในชีวิตขององค์จักรพรรดิผู้โดดเดี่ยว และไม่ว่าพระองค์จะเลือกทางใด ก็ย่อมมีสิ่งหนึ่งที่ต้องสูญเสียไปอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้