ตอนที่ 86 — บุปผาเหนือกรงทองและบัลลังก์แห่งรัก

เสียงม้าศึกและเสียงตะโกนกึกก้องขององค์จักรพรรดิอัคราเทพดังไปทั่วลานประหาร ทำให้เหล่าประชาชนและทหารที่อยู่ ณ ที่นั้นต่างตกใจและหันไปมองยังต้นเสียง เพชฌฆาตผู้กำลังจะเงื้อดาบก็ชะงักมือค้าง เหล่าขุนนางที่อยู่เบื้องหลังแผนการร้ายต่างพากันหน้าซีดเผือด เมื่อเห็นองค์จักรพรรดิทรงปรากฏพระองค์ขึ้นอย่างไม่คาดฝัน

องค์จักรพรรดิอัคราเทพทรงควบม้าพระที่นั่งตรงเข้ามายังลานประหารด้วยความรวดเร็ว พระพักตร์ของพระองค์แดงก่ำด้วยความโกรธกริ้ว ‌ดวงพระเนตรคมกริบกวาดมองไปยังพระสนมมณีจันทร์ที่กำลังถูกมัดอยู่กับหลักประหาร และทอดพระเนตรเห็นเพชฌฆาตที่กำลังจะลงดาบ พระองค์ทรงกระโดดลงจากหลังม้าอย่างรวดเร็ว แล้วตรงเข้าไปยังหลักประหารทันที

“หยุดเดี๋ยวนี้!” องค์จักรพรรดิอัคราเทพตรัสเสียงดังก้อง ทรงชักดาบประจำพระองค์ออกมาจากฝัก แล้วตวัดปลายดาบฟันเชือกที่มัดพระสนมมณีจันทร์ขาดออกในพริบตา

พระสนมมณีจันทร์ทรงทรุดลงกับพื้นด้วยความอ่อนแรง แต่ในดวงตาของพระองค์กลับเต็มไปด้วยความรู้สึกซาบซึ้งและตื้นตันใจ ​เมื่อเห็นองค์จักรพรรดิทรงกลับมาช่วยพระองค์ได้ทันเวลา

องค์จักรพรรดิอัคราเทพทรงโอบกอดพระสนมมณีจันทร์ไว้แน่น พระองค์ทรงรู้สึกโล่งใจอย่างที่สุดที่มาช่วยนางได้ทันเวลาพอดี

“ข้ามาแล้วมณีจันทร์ ข้ามาแล้ว” พระองค์ตรัสด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือ “เจ้าปลอดภัยแล้ว”

“ฝ่าบาท...” พระสนมมณีจันทร์พึมพำ น้ำตาไหลรินด้วยความดีใจ

จากนั้น องค์จักรพรรดิอัคราเทพทรงหันพระพักตร์กลับไปมองยังเหล่าขุนพลและขุนนางที่ยืนตัวแข็งอยู่เบื้องหลัง ‍ด้วยแววพระเนตรที่เต็มไปด้วยความพิโรธ

“พวกเจ้าบังอาจนัก!” พระองค์ตรัสเสียงดังก้องไปทั่วลานประหาร “บังอาจใส่ร้ายและคิดจะประหารชีวิตพระสนมของข้า! พวกเจ้าคิดว่าข้าจะปล่อยให้เรื่องนี้ผ่านไปง่ายๆ อย่างนั้นหรือ!”

ขุนพลชัชวาลและเหล่าขุนนางที่ร่วมมือกันต่างพากันคุกเข่าลงกราบบังคมทูลด้วยความหวาดกลัว

“ฝ่าบาท... หม่อมฉัน... หม่อมฉันเพียงทำตามหน้าที่พ่ะย่ะค่ะ” ขุนพลชัชวาลกล่าวด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือ

“หน้าที่อย่างนั้นหรือ! ‌หน้าที่ที่ใส่ร้ายป้ายสีและหมายจะเอาชีวิตผู้บริสุทธิ์อย่างนั้นหรือ!” องค์จักรพรรดิอัคราเทพตรัสด้วยน้ำเสียงที่กร้าวขึ้น “พวกเจ้าคิดว่าข้าไม่รู้แผนการชั่วร้ายของพวกเจ้าอย่างนั้นหรือ”

องค์จักรพรรดิอัคราเทพทรงหันไปสั่งทหารที่ตามเสด็จมา “จับกุมตัวขุนพลชัชวาลและพวกพ้องทั้งหมด นำไปสอบสวนให้ละเอียด หากพบว่ามีความผิดจริง ให้ลงโทษตามกฎหมายขั้นสูงสุด!”

“พ่ะย่ะค่ะฝ่าบาท!” เหล่าทหารรีบรับคำสั่ง ‍แล้วตรงเข้าจับกุมตัวขุนพลชัชวาลและเหล่าขุนนางที่เกี่ยวข้องทันที

ประชาชนที่มามุงดูเหตุการณ์ต่างพากันโห่ร้องด้วยความยินดี เมื่อได้เห็นความยุติธรรมกลับคืนมา บัดนี้พวกเขาได้รู้แล้วว่าพระสนมมณีจันทร์บริสุทธิ์ และข่าวลือทั้งหมดเป็นเพียงแผนการร้ายของเหล่าขุนนางที่ต้องการโค่นล้มนาง

หลังจากจัดการกับเหล่าผู้ก่อการร้ายแล้ว องค์จักรพรรดิอัคราเทพทรงนำพระสนมมณีจันทร์กลับมายังตำหนักของพระองค์ และทรงปลอบโยนนางด้วยความรักและความห่วงใย พระองค์ทรงเล่าว่าหลังจากที่ทรงได้รับข่าวเรื่องเหตุเพลิงไหม้ที่โรงเก็บเสบียง ก็ทรงรู้สึกสงสัยในความไม่ชอบมาพากล ​จึงได้ส่งสายลับที่ทรงไว้วางพระทัยล่วงหน้ากลับมาสืบสวน และเมื่อทรงทราบว่าพระสนมมณีจันทร์กำลังถูกใส่ร้ายและถูกจับกุม พระองค์ก็ทรงรีบนำทัพกลับมายังเมืองหลวงทันที แม้ว่าการปราบปรามกบฏจะยังไม่เสร็จสิ้นสมบูรณ์ก็ตาม

“ข้าจะไม่ยอมให้ผู้ใดมาทำร้ายเจ้าได้อีกแล้วมณีจันทร์” องค์จักรพรรดิอัคราเทพตรัสด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่น “นับจากนี้ไป เจ้าจะต้องอยู่เคียงข้างข้าเสมอ”

พระสนมมณีจันทร์ทรงรู้สึกซาบซึ้งในพระเมตตาและความรักที่องค์จักรพรรดิทรงมีต่อพระองค์เป็นอย่างยิ่ง นางโอบกอดพระองค์ไว้แน่น ​และรับปากว่าจะไม่ทอดทิ้งพระองค์ไปไหน

หลังจากเหตุการณ์ในครั้งนั้น องค์จักรพรรดิอัคราเทพทรงดำเนินการกวาดล้างกลุ่มขุนนางที่คิดร้ายต่อพระองค์และพระสนมมณีจันทร์จนหมดสิ้น พระองค์ทรงแต่งตั้งขุนนางรุ่นใหม่ที่มีความรู้ความสามารถและจงรักภักดีเข้ามาแทนที่ ทำให้ราชสำนักกลับคืนสู่ความสงบและมั่นคงอีกครั้ง

ส่วนกบฏไพศาลนั้น แม้จะยังไม่ถูกปราบปรามจนหมดสิ้น แต่ด้วยความร่วมมือของประชาชนและขุนนางใหม่ ทำให้กำลังของกบฏอ่อนแอลงอย่างมาก และในที่สุดก็ถูกปราบปรามลงได้ในอีกไม่กี่เดือนต่อมา ​แคว้นอัครากลับคืนสู่ความสงบสุขอีกครั้งภายใต้การปกครองขององค์จักรพรรดิอัคราเทพผู้เปี่ยมด้วยพระปรีชาสามารถและยุติธรรม

เหตุการณ์ในครั้งนี้ได้เปลี่ยนแปลงทัศนคติของประชาชนที่มีต่อพระสนมมณีจันทร์ไปอย่างสิ้นเชิง พวกเขาได้เห็นถึงความรักอันยิ่งใหญ่ที่องค์จักรพรรดิทรงมีต่อนาง และได้เห็นถึงความบริสุทธิ์ใจและความกล้าหาญของนางที่ยอมเผชิญหน้ากับความตายเพื่อพิสูจน์ความบริสุทธิ์ บัดนี้มิมีผู้ใดกล้าดูแคลนพระสนมมณีจันทร์อีกต่อไปแล้ว หากแต่กลับยกย่องและนับถือนางในฐานะพระสนมผู้คู่ควรกับองค์จักรพรรดิอย่างแท้จริง

วันหนึ่ง องค์จักรพรรดิอัคราเทพทรงประทับอยู่กับพระสนมมณีจันทร์ในสวนหลวง พระโอรสธิดาตัวน้อยกำลังวิ่งเล่นอยู่รอบๆ ด้วยความสนุกสนาน บรรยากาศเต็มไปด้วยความอบอุ่นและความสุข

“มณีจันทร์” องค์จักรพรรดิอัคราเทพตรัส พลางกุมมือของนางไว้แน่น “เจ้ามีความสุขหรือไม่ที่ได้อยู่เคียงข้างข้าเช่นนี้”

พระสนมมณีจันทร์ทรงแย้มสรวลหวาน “หม่อมฉันมีความสุขยิ่งกว่าสิ่งใดในโลกเพคะฝ่าบาท ตราบใดที่ได้อยู่เคียงข้างฝ่าบาท หม่อมฉันก็มิปรารถนาสิ่งใดอีกแล้ว”

“เช่นนั้นก็ดีแล้ว” องค์จักรพรรดิอัคราเทพตรัส พลางจุมพิตลงบนหน้าผากของนางอย่างอ่อนโยน “เจ้าคือบุปผาที่งดงามที่สุดในชีวิตของข้า และเจ้าจะอยู่เคียงข้างบัลลังก์ของข้าไปตลอดกาล”

พระสนมมณีจันทร์มองไปยังดวงตาขององค์จักรพรรดิ ดวงตาที่เคยเต็มไปด้วยความโดดเดี่ยวอ้างว้าง บัดนี้กลับเต็มไปด้วยความรัก ความสุข และความอบอุ่น นางรู้ดีว่าเส้นทางที่ผ่านมานั้นเต็มไปด้วยขวากหนามและอุปสรรคมากมาย แต่นางก็ไม่เคยเสียใจที่ได้เลือกเดินบนเส้นทางนี้ เพราะมันได้นำพานางมาพบกับความรักอันแท้จริง และได้ทำให้นางได้เป็นส่วนหนึ่งของชีวิตบุรุษผู้ยิ่งใหญ่คนนี้

บุปผาที่เคยเป็นเพียงสามัญชนผู้ต่ำต้อย บัดนี้ได้ผลิบานอย่างงดงามอยู่เคียงคู่บัลลังก์ขององค์จักรพรรดิ ผู้ซึ่งได้ค้นพบความสุขที่แท้จริงจากความรักอันบริสุทธิ์ของนาง ความรักของทั้งสองได้พิสูจน์ให้เห็นแล้วว่ามิมีสิ่งใดจะมาขวางกั้นได้ ไม่ว่าจะเป็นชนชั้น ฐานะ หรือแม้แต่กฎเกณฑ์อันเคร่งครัดของราชประเพณี เพราะความรักแท้นั้นสามารถงดงามได้เสมอ ไม่ว่าจะอยู่ในสถานการณ์ใดก็ตาม

กรงทองอันโอ่อ่าที่เคยเป็นสัญลักษณ์ของความโดดเดี่ยวและกฎเกณฑ์ บัดนี้กลับกลายเป็นบัลลังก์แห่งความรักที่แข็งแกร่งและมั่นคง องค์จักรพรรดิอัคราเทพและพระสนมมณีจันทร์ทรงร่วมกันสร้างตำนานความรักที่งดงาม ที่จะถูกเล่าขานสืบไปในแคว้นอัคราตราบชั่วนิรันดร์