ตอนที่ 3 — ความท้าทายในห้องครัวและผู้ช่วยที่ไม่คาดฝัน

เช้าวันรุ่งขึ้น หลินหลินตื่นขึ้นมาด้วยความรู้สึกที่แตกต่างออกไปจากเมื่อวาน ความสับสนและหวาดกลัวได้ถูกแทนที่ด้วยความมุ่งมั่นและพลังงาน เธอรู้ดีว่าการเปลี่ยนแปลงห้องครัวหลวงที่สกปรกโสโครกแห่งนี้ไม่ใช่เรื่องง่าย แต่เธอก็พร้อมที่จะเผชิญหน้ากับมัน

เมื่อเธอเดินเข้าไปในห้องครัวหลวงอีกครั้ง สายตาของสาวใช้คนอื่นๆ ยังคงมองมาที่เธอด้วยความสงสัยและเย้ยหยัน โดยเฉพาะเสี่ยวฮวาที่ยืนกอดอกมองเธอด้วยแววตาไม่เป็นมิตร

“นังหลินหลิน ‌วันนี้แกจะทำอะไรอีก? อย่าคิดว่าจะมาทำตัวเด่นในห้องครัวนี้ได้ง่ายๆ นะ” เสี่ยวฮวาพูดด้วยน้ำเสียงกระแทกแดกดัน

หลินหลินไม่สนใจคำพูดของเสี่ยวฮวา เธอเดินตรงไปยังมุมหนึ่งของห้องครัวที่เต็มไปด้วยเศษขยะและคราบสกปรก ระบบปรับปรุงวังหลวงปรากฏขึ้นในหัวของเธออีกครั้ง มันแสดงภาพจำลองของห้องครัวที่สะอาดและเป็นระเบียบ พร้อมกับคำแนะนำทีละขั้นตอนในการทำความสะอาดและจัดระเบียบ

“เริ่มจากแยกขยะเปียกและขยะแห้ง ​จัดการกับเศษอาหารที่เน่าเสียก่อน” ระบบแนะนำ

หลินหลินเริ่มลงมือทำ เธอใช้ไม้กวาดและที่ตักขยะที่หาได้ในห้องครัว กวาดเศษอาหารและสิ่งสกปรกต่างๆ ออกไปอย่างรวดเร็ว เธอแยกขยะตามคำแนะนำของระบบ และนำไปทิ้งในที่ที่เหมาะสม

สาวใช้คนอื่นๆ มองดูเธอด้วยความประหลาดใจ ‍พวกเขาไม่เคยเห็นใครทำงานอย่างมีระบบและรวดเร็วเช่นนี้มาก่อน หัวหน้าห้องเครื่อง ‘ท่านแม่ครัวหลี่’ เดินเข้ามาในห้องครัวด้วยสีหน้าบึ้งตึง เธอเป็นหญิงวัยกลางคนรูปร่างอ้วนท้วม ใบหน้าเต็มไปด้วยริ้วรอยแห่งความหงุดหงิด และมักจะถือไม้เรียวติดตัวอยู่เสมอ

“พวกแกทำอะไรกันอยู่! ทำไมห้องครัวยังสกปรกแบบนี้!” ‌ท่านแม่ครัวหลี่ตะโกนเสียงดัง ทำให้สาวใช้คนอื่นๆ สะดุ้งตกใจ

สายตาของท่านแม่ครัวหลี่เหลือบไปเห็นหลินหลินที่กำลังก้มหน้าก้มตาทำความสะอาดอยู่ “นังหลินหลิน! แกทำอะไรของแก! ใครสั่งให้แกมาทำความสะอาดตรงนั้น!”

“ข้ากำลังทำความสะอาดห้องครัวตามคำสั่งของระบบเจ้าค่ะ” หลินหลินตอบอย่างใจเย็น

“ระบบอะไรของแก! ฉันนี่แหละคือระบบของห้องครัวนี้! ‍แกอยากโดนโบยใช่ไหม!” ท่านแม่ครัวหลี่ชี้ไม้เรียวมาที่หลินหลินด้วยความโมโห

“ท่านแม่ครัวหลี่เจ้าคะ ห้องครัวนี้สกปรกมาก หากปล่อยไว้เช่นนี้ อาจทำให้เกิดโรคระบาดได้นะเจ้าคะ” หลินหลินพยายามอธิบาย

“แกกล้าสั่งสอนฉันเหรอ! นังสาวใช้ชั้นต่ำ!” ท่านแม่ครัวหลี่เงื้อไม้เรียวขึ้นเตรียมจะฟาดลงมาที่หลินหลิน

ในจังหวะนั้นเอง ​เสียงหนึ่งก็ดังขึ้น “หยุดเดี๋ยวนี้!”

ทุกคนหันไปมองที่ประตูห้องครัว และพบกับขันทีหนุ่มรูปร่างผอมบาง ใบหน้าอ่อนเยาว์ แต่แววตาเต็มไปด้วยความเฉลียวฉลาด เขาคือ ‘เสี่ยวอัน’ ขันทีคนสนิทของฮ่องเต้

“เสี่ยวอัน? ​เจ้ามาทำอะไรที่นี่?” ท่านแม่ครัวหลี่ถามด้วยน้ำเสียงที่อ่อนลงเล็กน้อย เพราะรู้ดีว่าเสี่ยวอันเป็นคนโปรดของฮ่องเต้

“ข้าได้รับคำสั่งจากฮ่องเต้ให้มาตรวจสอบความเป็นอยู่ของเหล่าข้าราชบริพารในวังหลวง และข้าก็ได้ยินมาว่าห้องครัวหลวงแห่งนี้กำลังจะได้รับการปรับปรุงให้ดีขึ้น” เสี่ยวอันพูดพร้อมกับมองไปที่หลินหลินด้วยรอยยิ้มเล็กน้อย

ท่านแม่ครัวหลี่หน้าซีดเผือด เธอไม่คิดว่าเรื่องนี้จะไปถึงหูฮ่องเต้ได้ “เอ่อ...คือว่า...ข้ากำลังจะจัดการอยู่พอดีเจ้าค่ะ”

“ดีแล้ว” เสี่ยวอันพูด ​“ข้าจะมาดูความคืบหน้าทุกวัน หากมีอะไรที่ข้าช่วยได้ ก็บอกมาได้เลย” เขาพูดกับหลินหลินโดยตรง ทำให้สาวใช้คนอื่นๆ อิจฉาตาร้อน

หลินหลินรู้สึกขอบคุณเสี่ยวอันเป็นอย่างมาก การปรากฏตัวของเขาช่วยให้เธอรอดพ้นจากการถูกลงโทษ และยังทำให้ท่านแม่ครัวหลี่ไม่กล้าขัดขวางการทำงานของเธออีกด้วย

หลังจากเสี่ยวอันจากไป หลินหลินก็กลับมาทำงานต่อ เธอใช้ระบบช่วยในการจัดเรียงอุปกรณ์ทำครัว แยกประเภทของวัตถุดิบ และทำความสะอาดทุกซอกทุกมุมของห้องครัวอย่างละเอียด

“ระบบ เจ้ามีอะไรที่ช่วยให้ฉันทำงานได้เร็วขึ้นไหม?” หลินหลินถาม

“มีเจ้าค่ะ ระบบสามารถมอบทักษะพิเศษในการทำอาหารและการจัดการให้ท่านได้ แต่ท่านต้องทำภารกิจย่อยให้สำเร็จก่อน” ระบบตอบ

“ภารกิจย่อยอะไร?”

“ภารกิจย่อย: ‘ทำความสะอาดห้องครัวหลวงให้สะอาดหมดจดภายใน 3 วัน’ หากทำสำเร็จจะได้รับทักษะ ‘มือทองในการทำอาหาร’ และ ‘การจัดการครัวระดับสูง’”

หลินหลินตาเป็นประกาย “เยี่ยมเลย! ฉันจะทำให้สำเร็จให้ได้!”

เธอทำงานอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย สาวใช้คนอื่นๆ เริ่มเห็นถึงความตั้งใจจริงของเธอ บางคนเริ่มเข้ามาช่วยเธอทำงานเล็กๆ น้อยๆ โดยเฉพาะสาวใช้ที่ชื่อ ‘เสี่ยวเหมย’ ที่มักจะถูกเสี่ยวฮวากลั่นแกล้งเช่นกัน

“หลินหลิน ให้ฉันช่วยอะไรไหม?” เสี่ยวเหมยถามด้วยน้ำเสียงที่อ่อนโยน

“ขอบคุณมากเสี่ยวเหมย เธอช่วยฉันล้างผักพวกนี้หน่อยได้ไหม?” หลินหลินตอบด้วยรอยยิ้ม

มิตรภาพเล็กๆ เริ่มก่อตัวขึ้นในห้องครัวที่เคยเต็มไปด้วยความอิจฉาและแก่งแย่ง หลินหลินรู้สึกว่าเธอไม่ได้อยู่คนเดียวอีกต่อไป เธอมีระบบที่คอยช่วยเหลือ และมีเพื่อนร่วมงานที่เริ่มเข้าใจและสนับสนุนเธอ

เมื่อถึงเวลาเย็น ห้องครัวหลวงก็ดูสะอาดขึ้นกว่าเดิมมาก แม้จะยังไม่สมบูรณ์แบบ แต่ก็เป็นจุดเริ่มต้นที่ดี หลินหลินมองดูผลงานของเธอด้วยความภาคภูมิใจ เธอรู้ดีว่าหนทางข้างหน้ายังอีกยาวไกล แต่เธอก็พร้อมที่จะก้าวเดินต่อไป เพื่อพิชิตภารกิจของระบบ และเพื่อเปลี่ยนแปลงชีวิตของเธอให้ดีขึ้น

เธอเชื่อมั่นว่าด้วยความมุ่งมั่น ความรู้จากโลกเดิม และความช่วยเหลือจากระบบ เธอจะสามารถพลิกโฉมวังหลวงแห่งนี้ให้กลายเป็นสถานที่ที่น่าอยู่ และพิชิตใจฮ่องเต้ผู้เย็นชาได้อย่างแน่นอน