เมื่อสนมรองจางทราบข่าวว่าหลินหลินได้รับความโปรดปรานจากสนมเอกหลี่ซู นางก็รู้สึกไม่พอใจเป็นอย่างมาก นางเรียกคนสนิท ‘หลี่กงกง’ เข้ามาปรึกษาหารือ
“หลี่กงกง เจ้ามีความเห็นอย่างไรกับนังสาวใช้หลินหลินผู้นี้?” สนมรองจางถามด้วยน้ำเสียงเย็นชา
“ทูลสนมรองจาง นังสาวใช้ผู้นี้มีความสามารถในการทำอาหารเป็นอย่างมาก และดูเหมือนว่าสนมเอกหลี่ซูจะโปรดปรานนางเป็นพิเศษพ่ะย่ะค่ะ” หลี่กงกงตอบ
“หึ! ข้าไม่ยอมให้นังสาวใช้ชั้นต่ำผู้นี้มาทำตัวเด่นในวังหลวงของข้าได้หรอก” สนมรองจางพูด “เจ้าไปหาทางกำจัดนางออกไปจากวังหลวงให้ได้”
“พ่ะย่ะค่ะ สนมรองจาง” หลี่กงกงรับคำสั่ง
หลี่กงกงเริ่มวางแผนที่จะกำจัดหลินหลิน เขาใช้เวลาหลายวันในการสืบหาข้อมูลเกี่ยวกับหลินหลิน และพบว่าหลินหลินมักจะไปเก็บสมุนไพรในป่าหลังวังหลวงเป็นประจำ
“นี่แหละคือโอกาสของข้า” หลี่กงกงคิดในใจ
เขาจ้างนักฆ่าฝีมือดีให้ไปซุ่มโจมตีหลินหลินในป่าหลังวังหลวง และสั่งให้พวกเขาปลอมตัวเป็นโจรป่า เพื่อไม่ให้ใครสงสัย
ในวันนั้นเอง หลินหลินกำลังเดินเข้าไปในป่าหลังวังหลวงเพื่อเก็บสมุนไพร เธอใช้ทักษะ ‘ความรู้ด้านสมุนไพรโบราณ’ ที่เธอได้รับมา เพื่อค้นหาสมุนไพรหายากต่างๆ
ในขณะที่เธอกำลังก้มหน้าก้มตาเก็บสมุนไพรอยู่นั้น จู่ๆ ก็มีเสียงฝีเท้าดังขึ้นมาจากด้านหลัง หลินหลินรู้สึกได้ถึงอันตราย เธอรีบหันกลับไปมอง และพบกับชายฉกรรจ์สามคนกำลังวิ่งเข้ามาหาเธอ
“พวกเจ้าเป็นใคร!” หลินหลินถามด้วยน้ำเสียงที่พยายามทำให้เป็นปกติที่สุด
“พวกข้าคือโจรป่า! ส่งของมีค่าทั้งหมดมาให้ข้า!” ชายฉกรรจ์คนหนึ่งพูดด้วยน้ำเสียงหยาบกระด้าง
หลินหลินรู้ดีว่าเธอไม่สามารถต่อสู้กับชายฉกรรจ์สามคนได้ เธอจึงพยายามหาทางหนี
“ระบบ! ช่วยด้วย!” หลินหลินร้องขอความช่วยเหลือในใจ
“ระบบกำลังวิเคราะห์สถานการณ์... ระบบแนะนำให้ท่านใช้ทักษะ ‘ความคล่องตัว’ ที่ท่านได้รับมา เพื่อหลบหนี” ระบบตอบ
หลินหลินใช้ทักษะ ‘ความคล่องตัว’ ที่เธอได้รับมา เธอวิ่งหนีเข้าไปในป่าอย่างรวดเร็ว ชายฉกรรจ์ทั้งสามคนวิ่งไล่ตามเธอมาอย่างกระชั้นชิด
หลินหลินวิ่งไปเรื่อยๆ เธอใช้ความรู้เกี่ยวกับป่าที่เธอได้รับมา เพื่อหลบหลีกสิ่งกีดขวางต่างๆ และเพื่อซ่อนตัวจากชายฉกรรจ์
ในขณะที่เธอกำลังวิ่งอยู่นั้น เธอก็เหลือบไปเห็นถ้ำเล็กๆ แห่งหนึ่ง เธอจึงรีบวิ่งเข้าไปในถ้ำเพื่อซ่อนตัว
ชายฉกรรจ์ทั้งสามคนวิ่งตามมาถึงหน้าถ้ำ พวกเขาพยายามค้นหาหลินหลิน แต่ก็ไม่พบ
“นังนั่นหายไปไหนแล้ว!” ชายฉกรรจ์คนหนึ่งพูดด้วยความโมโห
“ช่างเถอะ! พวกเรากลับกันเถอะ” ชายฉกรรจ์อีกคนพูด “หากฮ่องเต้ทรงรู้เข้า พวกเราคงไม่รอด”
ชายฉกรรจ์ทั้งสามคนจึงล่าถอยกลับไป หลินหลินรอจนแน่ใจว่าพวกเขาไปแล้ว เธอจึงค่อยๆ เดินออกจากถ้ำ
เธอรู้สึกโล่งใจเป็นอย่างมากที่รอดพ้นจากอันตรายมาได้ แต่เธอก็รู้ดีว่านี่ไม่ใช่เรื่องบังเอิญ เธอจะต้องมีศัตรูอยู่ในวังหลวงอย่างแน่นอน
“ระบบ ใครเป็นคนส่งคนมาทำร้ายฉัน?” หลินหลินถามในใจ
“ระบบกำลังวิเคราะห์ข้อมูล... ผู้ที่อยู่เบื้องหลังเรื่องนี้คือสนมรองจางเจ้าค่ะ” ระบบตอบ
หลินหลินรู้สึกโกรธแค้นเป็นอย่างมาก เธอไม่คิดว่าสนมรองจางจะกล้าทำเรื่องเช่นนี้
“ฉันจะต้องแก้แค้นให้ได้!” หลินหลินคิดในใจ
เธอเดินกลับไปยังวังหลวงด้วยความระมัดระวัง เธอตัดสินใจที่จะไม่บอกเรื่องนี้กับใคร เพราะเธอรู้ดีว่าการเปิดเผยเรื่องนี้อาจจะทำให้สถานการณ์เลวร้ายลง
เธอจะใช้ความสามารถทั้งหมดที่เธอมี เพื่อเอาชนะอุปสรรคต่างๆ และเพื่อพิชิตใจฮ่องเต้ให้ได้
เธอเงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้ายามค่ำคืน แสงจันทร์สาดส่องลงมายังวังหลวงที่กว้างใหญ่ แววตาของเธอเต็มไปด้วยความมุ่งมั่นและประกายแห่งความหวัง เธอจะพลิกโฉมวังหลวงแห่งนี้ให้ได้ และจะทำให้ทุกคนยอมรับในตัวเธอให้ได้ ไม่ว่าจะมีอุปสรรคใดๆ ขวางกั้นอยู่ก็ตาม
พลิกวังครองบัลลังก์
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 ลิขสิทธิ์ทุกประการ บริษัท ไอเดีย เม็มโมรี่ กรุ๊ป จำกัด | iDearead.club
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก