หลังจากเหตุการณ์ที่สนมรองจางถูกเปิดโปงและเนรเทศออกจากวังหลวง หลินหลินก็ได้รับความไว้วางใจจากฮ่องเต้มากขึ้น ฮ่องเต้ทรงมีพระราชโองการให้หลินหลินเป็นผู้ดูแลการจัดเตรียมอาหารสำหรับพระองค์แต่เพียงผู้เดียว และยังทรงอนุญาตให้หลินหลินเข้าออกตำหนักของพระองค์ได้อย่างอิสระ
ความใกล้ชิดระหว่างหลินหลินและฮ่องเต้เริ่มก่อตัวขึ้นอย่างช้าๆ ฮ่องเต้ทรงเริ่มสังเกตเห็นความสามารถและความตั้งใจจริงของหลินหลิน พระองค์ทรงประทับใจในรสชาติอาหารที่หลินหลินปรุง และยังทรงชื่นชมในความเฉลียวฉลาดและความกล้าหาญของเธอ
หลินหลินเองก็เริ่มรู้สึกว่าฮ่องเต้ไม่ได้เป็นเพียงแค่ฮ่องเต้ผู้เย็นชาและน่าเกรงขาม แต่พระองค์ยังทรงมีมุมที่อ่อนโยนและอบอุ่น พระองค์ทรงเป็นผู้ที่ใส่ใจในรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ และมักจะทรงถามไถ่ถึงความเป็นอยู่ของเธออยู่เสมอ
ในวันนั้นเอง ฮ่องเต้ทรงมีพระราชประสงค์ที่จะเสวยอาหารนอกตำหนัก พระองค์ทรงชวนหลินหลินไปปิกนิกในสวนหลวง
หลินหลินรู้สึกประหลาดใจและดีใจเป็นอย่างมาก เธอไม่คิดว่าฮ่องเต้จะทรงชวนเธอไปปิกนิก
เธอจัดเตรียมอาหารสำหรับปิกนิกอย่างพิถีพิถัน เธอเลือกเมนูที่เรียบง่ายแต่มีรสชาติอร่อย และจัดเตรียมผลไม้และขนมหวานต่างๆ
เมื่อมาถึงสวนหลวง ฮ่องเต้และหลินหลินก็นั่งลงใต้ต้นไม้ใหญ่ที่ร่มรื่น สายลมพัดเอื่อยๆ ทำให้บรรยากาศดูผ่อนคลายและสบายๆ
ฮ่องเต้ทรงชิมอาหารที่หลินหลินเตรียมมา พระองค์ทรงชื่นชมในรสชาติอาหาร และยังทรงเล่าเรื่องราวต่างๆ ให้หลินหลินฟัง
หลินหลินรู้สึกมีความสุขเป็นอย่างมาก เธอไม่เคยคิดเลยว่าเธอจะได้มานั่งปิกนิกกับฮ่องเต้เช่นนี้
“หลินหลิน เจ้ามีความฝันอะไรบ้าง?” ฮ่องเต้ทรงตรัสถาม
หลินหลินเงยหน้าขึ้นมองฮ่องเต้ “หม่อมฉันมีความฝันอยากจะเห็นวังหลวงแห่งนี้เป็นสถานที่ที่ทุกคนมีความสุขเพคะ”
ฮ่องเต้ทรงยิ้มเล็กน้อย “ความฝันของเจ้าช่างยิ่งใหญ่นัก”
“หม่อมฉันเชื่อว่า หากทุกคนมีความสุข วังหลวงแห่งนี้ก็จะสงบสุขเพคะ” หลินหลินตอบ
ฮ่องเต้ทรงพยักหน้า “ข้าเองก็หวังเช่นนั้น”
ในขณะที่พวกเขากำลังสนทนากันอยู่นั้น จู่ๆ ก็มีเสียงดังขึ้นมาจากพุ่มไม้ ฮ่องเต้และหลินหลินหันไปมอง และพบกับกระต่ายตัวเล็กๆ กำลังวิ่งเล่นอยู่
หลินหลินรู้สึกเอ็นดูกระต่ายตัวนั้นเป็นอย่างมาก เธอจึงเดินเข้าไปใกล้ๆ และยื่นผักให้กระต่ายกิน
กระต่ายตัวนั้นไม่กลัวหลินหลิน มันเดินเข้ามาใกล้ๆ และกินผักจากมือของเธอ
ฮ่องเต้ทรงมองดูภาพนั้นด้วยรอยยิ้ม พระองค์ทรงรู้สึกว่าหลินหลินเป็นหญิงสาวที่มีจิตใจอ่อนโยนและเมตตา
“หลินหลิน เจ้าช่างเป็นคนพิเศษจริงๆ” ฮ่องเต้ทรงตรัส
หลินหลินรู้สึกเขินอายเล็กน้อย “ขอบพระทัยเพคะ ฝ่าบาท”
วันนั้นเป็นวันที่หลินหลินมีความสุขเป็นอย่างมาก เธอรู้สึกว่าความสัมพันธ์ระหว่างเธอกับฮ่องเต้เริ่มพัฒนาไปในทิศทางที่ดีขึ้น
เธอรู้ดีว่าหนทางข้างหน้ายังอีกยาวไกล แต่เธอก็พร้อมที่จะเผชิญหน้ากับทุกความท้าทาย เพื่อพิชิตใจฮ่องเต้ และเพื่อเปลี่ยนแปลงชีวิตของเธอให้ดีขึ้นในวังหลวงแห่งนี้
เธอเงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้ายามค่ำคืน แสงจันทร์สาดส่องลงมายังวังหลวงที่กว้างใหญ่ แววตาของเธอเต็มไปด้วยความมุ่งมั่นและประกายแห่งความหวัง เธอจะพลิกโฉมวังหลวงแห่งนี้ให้ได้ และจะทำให้ทุกคนยอมรับในตัวเธอให้ได้ ไม่ว่าจะมีอุปสรรคใดๆ ขวางกั้นอยู่ก็ตาม
พลิกวังครองบัลลังก์
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 ลิขสิทธิ์ทุกประการ บริษัท ไอเดีย เม็มโมรี่ กรุ๊ป จำกัด | iDearead.club
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก