ตอนที่ 10 — ความอิจฉาริษยาที่ปะทุขึ้น

ความใกล้ชิดระหว่างหลินหลินและฮ่องเต้เริ่มเป็นที่โจษจันไปทั่ววังหลวง เหล่าสนมและข้าราชบริพารต่างพากันอิจฉาริษยาหลินหลิน โดยเฉพาะสนมเอกหลี่ซูที่เคยโปรดปรานหลินหลิน ก็เริ่มรู้สึกไม่พอใจที่หลินหลินได้รับความโปรดปรานจากฮ่องเต้มากเกินไป

สนมเอกหลี่ซูเรียกหลินหลินเข้าพบ นางมองหลินหลินด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความเย็นชาและแฝงไปด้วยความอิจฉาริษยา

“หลินหลิน เจ้าอย่าคิดว่าการที่ฮ่องเต้ทรงโปรดปรานเจ้าเพียงเล็กน้อย จะทำให้เจ้าสามารถทำตัวเด่นในวังหลวงได้” สนมเอกหลี่ซูพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ‌แต่แฝงไปด้วยคำเตือน

“หม่อมฉันไม่เคยคิดเช่นนั้นเพคะ สนมเอก” หลินหลินตอบอย่างนอบน้อม

“ดี” สนมเอกหลี่ซูพูด “เจ้าจงจำไว้ว่า ตำแหน่งของเจ้าเป็นเพียงแค่สาวใช้ อย่าได้คิดเกินตัว”

หลินหลินรู้สึกเจ็บปวดกับคำพูดของสนมเอกหลี่ซู แต่เธอก็ไม่แสดงออก ​เธอรู้ดีว่าเธอจะต้องอดทนและเข้มแข็ง

หลังจากออกจากตำหนักของสนมเอกหลี่ซู หลินหลินก็ตรงไปยังห้องครัวหลวง เธอระบายความอัดอั้นตันใจด้วยการทำอาหาร เธอเลือกเมนูที่เธอชอบที่สุด และเริ่มปรุงอาหารอย่างพิถีพิถัน

ในขณะที่เธอกำลังทำอาหารอยู่นั้น เสี่ยวอันก็เดินเข้ามาในห้องครัว

“หลินหลิน เจ้าเป็นอะไรไป?” เสี่ยวอันถามด้วยความเป็นห่วง

หลินหลินเล่าเรื่องทั้งหมดให้เสี่ยวอันฟัง ‍เสี่ยวอันฟังเรื่องทั้งหมดด้วยสีหน้าเคร่งขรึม

“สนมเอกหลี่ซูคงจะอิจฉาเจ้า” เสี่ยวอันพูด “เจ้าต้องระมัดระวังตัวให้มาก”

“ข้าจะทำอย่างไรดีท่านเสี่ยวอัน?” หลินหลินถาม

“เจ้าต้องแสดงให้ทุกคนเห็นว่า เจ้าไม่ได้ต้องการตำแหน่งหรืออำนาจใดๆ เจ้าเพียงแค่ต้องการทำหน้าที่ของเจ้าให้ดีที่สุด” เสี่ยวอันแนะนำ

หลินหลินพยักหน้า เธอเข้าใจในสิ่งที่เสี่ยวอันพูด ‌เธอจะต้องพิสูจน์ให้ทุกคนเห็นว่าเธอไม่ได้เป็นอย่างที่พวกเขาคิด

ในวันนั้นเอง ฮ่องเต้ทรงมีพระราชโองการให้จัดงานเลี้ยงใหญ่ เพื่อเฉลิมฉลองวันคล้ายวันประสูติของพระองค์

หลินหลินได้รับมอบหมายให้เป็นผู้ดูแลการจัดเตรียมอาหารสำหรับงานเลี้ยงทั้งหมด

“นี่คือโอกาสของเจ้าหลินหลิน” เสี่ยวอันพูด “เจ้าต้องแสดงฝีมือให้ทุกคนเห็น”

หลินหลินรู้สึกกดดันเป็นอย่างมาก แต่นี่คือโอกาสที่เธอจะได้พิสูจน์ตัวเอง เธอจะใช้ความสามารถทั้งหมดที่เธอมี เพื่อสร้างสรรค์เมนูอาหารที่ยอดเยี่ยมที่สุดสำหรับงานเลี้ยงนี้

เธอเริ่มวางแผนการจัดเตรียมอาหาร ‍เธอเลือกเมนูที่หลากหลายและน่าสนใจ และจัดเตรียมวัตถุดิบต่างๆ

ในขณะที่เธอกำลังทำงานอยู่นั้น สนมเอกหลี่ซูก็เดินเข้ามาในห้องครัว นางมองดูหลินหลินด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความดูถูก

“นังสาวใช้ เจ้าคิดว่าจะทำอาหารสำหรับงานเลี้ยงใหญ่ได้หรือ?” สนมเอกหลี่ซูพูดด้วยน้ำเสียงเย้ยหยัน

“หม่อมฉันจะพยายามอย่างเต็มที่เพคะ สนมเอก” หลินหลินตอบอย่างนอบน้อม

“หึ! ​คอยดูเถอะว่าเจ้าจะทำได้ดีแค่ไหน” สนมเอกหลี่ซูพูดพร้อมกับเดินจากไป

หลินหลินไม่สนใจคำพูดของสนมเอกหลี่ซู เธอตั้งใจทำงานอย่างเต็มที่ เธอรู้ดีว่าเธอจะต้องทำให้งานเลี้ยงนี้ประสบความสำเร็จให้ได้

เธอทำงานอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย สาวใช้คนอื่นๆ ในห้องครัวต่างพากันช่วยเหลือเธออย่างเต็มที่ พวกเขาเห็นถึงความตั้งใจจริงของหลินหลิน และต้องการที่จะสนับสนุนเธอ

เมื่อถึงวันงานเลี้ยงใหญ่ ​ห้องครัวหลวงก็เต็มไปด้วยความคึกคัก อาหารหลากหลายชนิดถูกจัดเตรียมอย่างพิถีพิถัน กลิ่นหอมกรุ่นอบอวลไปทั่วทั้งวังหลวง

ฮ่องเต้และเหล่าข้าราชบริพารต่างพากันชื่นชมในรสชาติอาหารที่หลินหลินจัดเตรียม ทุกคนต่างพูดถึงความสามารถของหลินหลิน

สนมเอกหลี่ซูเองก็รู้สึกประหลาดใจ นางไม่คิดว่าหลินหลินจะสามารถทำอาหารที่ยอดเยี่ยมขนาดนี้ได้

“ภารกิจย่อย ‘สร้างสรรค์เมนูอาหารประจำเทศกาลให้เป็นที่เลื่องลือทั่วแคว้น’ สำเร็จแล้ว! ท่านได้รับรางวัล ​‘ทักษะการปรุงยา’ และ ‘ความรู้ด้านสมุนไพรโบราณ’” ระบบปรากฏขึ้นในหัวของหลินหลิน

หลินหลินรู้สึกดีใจเป็นอย่างมาก เธอไม่เพียงแต่ทำให้งานเลี้ยงประสบความสำเร็จ แต่ยังได้รับความชื่นชมจากทุกคนในวังหลวงอีกด้วย

เธอรู้ดีว่าหนทางข้างหน้ายังอีกยาวไกล แต่เธอก็พร้อมที่จะเผชิญหน้ากับทุกความท้าทาย เพื่อพิชิตใจฮ่องเต้ และเพื่อเปลี่ยนแปลงชีวิตของเธอให้ดีขึ้นในวังหลวงแห่งนี้

เธอเงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้ายามค่ำคืน แสงจันทร์สาดส่องลงมายังวังหลวงที่กว้างใหญ่ แววตาของเธอเต็มไปด้วยความมุ่งมั่นและประกายแห่งความหวัง เธอจะพลิกโฉมวังหลวงแห่งนี้ให้ได้ และจะทำให้ทุกคนยอมรับในตัวเธอให้ได้ ไม่ว่าจะมีอุปสรรคใดๆ ขวางกั้นอยู่ก็ตาม