ตอนที่ 22 — การเผชิญหน้ากับภัยแล้ง

ในขณะที่แคว้นกำลังเจริญรุ่งเรืองอย่างสงบสุข ภัยธรรมชาติที่ไม่คาดฝันก็มาเยือน ‘ภัยแล้ง’ ครั้งใหญ่ที่สุดในรอบหลายสิบปี ทำให้พืชผลทางการเกษตรเสียหายอย่างหนัก ประชาชนเริ่มอดอยาก และเกิดความวุ่นวายขึ้นในหลายพื้นที่

ฮ่องเต้ทรงเรียกประชุมเหล่าขุนนางเพื่อปรึกษาหารือเรื่องนี้ ทุกคนต่างแสดงความกังวล ‌เพราะภัยแล้งครั้งนี้รุนแรงมาก และไม่มีใครรู้ว่าจะแก้ไขสถานการณ์ได้อย่างไร

“พวกเราจะทำอย่างไรดีพ่ะย่ะค่ะ ฝ่าบาท” ขุนนางคนหนึ่งถาม

“พวกเราจะต้องหาทางช่วยเหลือประชาชนให้ได้” ขุนนางอีกคนพูด

หลินหลินรู้สึกกังวลเป็นอย่างมาก เธอไม่ต้องการให้ประชาชนต้องอดอยาก เธอจึงเสนอแนวคิดใหม่ๆ ให้ฮ่องเต้

“ฝ่าบาท ​หม่อมฉันคิดว่า เราควรจะขุดบ่อน้ำบาดาล และสร้างระบบชลประทานเพคะ” หลินหลินอธิบาย “และเราควรจะนำเข้าเมล็ดพันธุ์พืชที่ทนแล้งจากแคว้นเพื่อนบ้าน”

เหล่าขุนนางต่างพากันคัดค้าน พวกเขาคิดว่าแนวคิดของหลินหลินเป็นเรื่องไร้สาระ และคิดว่าการขุดบ่อน้ำบาดาลและสร้างระบบชลประทานนั้นเป็นเรื่องที่ยากเกินไป

“นังสนมเอกผู้นี้ช่างไร้เดียงสานัก” ขุนนางคนหนึ่งพูด ‍“นางคิดว่าการขุดบ่อน้ำบาดาลเป็นเรื่องง่ายๆ หรือ!”

แต่ฮ่องเต้ทรงเชื่อในคำพูดของหลินหลิน พระองค์ทรงสนับสนุนหลินหลินอย่างเต็มที่

หลินหลินใช้ทักษะ ‘การบริหารจัดการ’ และ ‘ทักษะการสร้างสรรค์’ ที่เธอได้รับมา เพื่อดำเนินงานต่างๆ ‌ให้เป็นไปอย่างมีประสิทธิภาพ

การขุดบ่อน้ำบาดาลและสร้างระบบชลประทานเริ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว ชาวบ้านจากทั่วทุกสารทิศต่างพากันมาช่วยกันทำงาน พวกเขาเห็นถึงความตั้งใจจริงของหลินหลิน และต้องการที่จะช่วยเหลือเธอ

ในขณะเดียวกัน หลินหลินก็ส่งคนไปนำเข้าเมล็ดพันธุ์พืชที่ทนแล้งจากแคว้นเพื่อนบ้าน เมล็ดพันธุ์เหล่านั้นถูกนำมาปลูกในพื้นที่ที่ได้รับผลกระทบจากภัยแล้ง

วันเวลาผ่านไป น้ำจากบ่อน้ำบาดาลและระบบชลประทานเริ่มไหลเวียนไปทั่วพื้นที่ที่แห้งแล้ง พืชผลทางการเกษตรเริ่มกลับมาเขียวขจีอีกครั้ง

ประชาชนรู้สึกดีใจเป็นอย่างมาก ‍พวกเขารอดพ้นจากความอดอยาก และมีอาหารกินอีกครั้ง

“ขอบพระคุณท่านสนมเอกหลินหลินมากนะเจ้าคะ ที่ช่วยชีวิตพวกเราไว้” ชาวบ้านคนหนึ่งพูดด้วยความซาบซึ้ง

“ไม่เป็นไรเจ้าค่ะ ข้าดีใจที่ได้ช่วยพวกท่าน” หลินหลินตอบด้วยรอยยิ้ม

“ภารกิจย่อย ‘แก้ไขปัญหาภัยแล้ง’ สำเร็จแล้ว! ​ท่านได้รับรางวัล ‘ทักษะการเกษตร’ และ ‘ความอุดมสมบูรณ์ของแคว้น’” ระบบปรากฏขึ้นในหัวของหลินหลิน

หลินหลินรู้สึกดีใจเป็นอย่างมาก เธอไม่เพียงแต่ได้รับทักษะใหม่ๆ แต่ยังได้รับความอุดมสมบูรณ์ของแคว้นอีกด้วย

เธอรู้ดีว่าหนทางข้างหน้ายังอีกยาวไกล แต่เธอก็พร้อมที่จะเผชิญหน้ากับทุกความท้าทาย ​เพื่ออยู่เคียงข้างฮ่องเต้ และเพื่อสร้างความสุขให้กับวังหลวงแห่งนี้

เธอเงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้ายามค่ำคืน แสงจันทร์สาดส่องลงมายังวังหลวงที่กว้างใหญ่ แววตาของเธอเต็มไปด้วยความสุขและความหวัง เธอจะพลิกโฉมวังหลวงแห่งนี้ให้ได้ และจะทำให้ทุกคนยอมรับในตัวเธอให้ได้ ไม่ว่าจะมีอุปสรรคใดๆ ขวางกั้นอยู่ก็ตาม