ตอนที่ 3 — เงาอดีตในปัจจุบัน

วันเวลาผันผ่านไปอย่างรวดเร็ว อรอินทร์จมดิ่งอยู่กับการเขียนนิยายเรื่องใหม่ที่ได้รับแรงบันดาลใจจากนิมิตของเธอ เธอตั้งชื่อเรื่องว่า “รอยรักข้ามภพ” ทุกถ้อยคำที่เธอเขียนลงไปในหน้ากระดาษล้วนเต็มไปด้วยความรู้สึกที่ลึกซึ้ง ราวกับเธอได้ย้อนกลับไปใช้ชีวิตอยู่ในยุคสมัยนั้นจริงๆ เธอถ่ายทอดเรื่องราวของขุนไกร ผู้เป็นขุนนางหนุ่มผู้ซื่อสัตย์และเปี่ยมด้วยคุณธรรม ‌แต่กลับต้องเผชิญกับข้อกล่าวหาอันร้ายแรง และแพรวา หญิงสาวผู้เป็นที่รัก ผู้เปี่ยมด้วยความภักดีและพร้อมจะเคียงข้างเขาจนลมหายใจสุดท้าย

ยิ่งเธอเขียนมากเท่าไหร่ เธอก็ยิ่งรู้สึกผูกพันกับตัวละครมากขึ้นเท่านั้น เธอรู้สึกถึงความเจ็บปวดของขุนไกร ความรักของแพรวา และความอยุติธรรมที่เกิดขึ้นในอดีตกาล ​มันเป็นความรู้สึกที่ยากจะอธิบาย แต่เธอก็รู้ว่ามันคือส่วนหนึ่งของเธอเอง

ในขณะเดียวกัน อรอินทร์ก็พยายามหาข้อมูลเกี่ยวกับคุณคณินทร์ วรวุฒิไกร นักธุรกิจหนุ่มไฟแรงที่เธอเชื่อว่าเป็นขุนไกรกลับชาติมาเกิด เธอพบว่าคุณคณินทร์เป็นเจ้าของบริษัทอสังหาริมทรัพย์ขนาดใหญ่ กำลังประสบความสำเร็จอย่างสูงในวงการธุรกิจ แต่ก็มีข่าวลือบางอย่างที่ไม่ค่อยดีนักเกี่ยวกับเขา ‍ข่าวลือเรื่องการแข่งขันทางธุรกิจที่ไม่เป็นธรรม การหักหลัง และความขัดแย้งกับหุ้นส่วนบางราย

อรอินทร์รู้สึกสังหรณ์ใจว่าข่าวลือเหล่านี้อาจจะเป็นเงาของกรรมเก่าที่กำลังตามมาหลอกหลอนเขาในชาติปัจจุบัน เธอเริ่มรู้สึกกระวนกระวายใจมากขึ้นทุกวัน เพราะไม่รู้ว่าจะเริ่มต้นช่วยเหลือเขาได้อย่างไร ในเมื่อเธอเป็นเพียงนักเขียนธรรมดาๆ คนหนึ่ง

“อรคะ ลูกไม่พักบ้างเหรอคะ” ‌คุณหญิงรัศมีเดินเข้ามาในห้องทำงานของบุตรสาว เห็นเธอกำลังจ้องมองคอมพิวเตอร์ด้วยสีหน้าเคร่งเครียด “ยังค่ะคุณแม่ หนูอยากเขียนให้เสร็จเร็วๆ” อรอินทร์ตอบโดยไม่ละสายตาจากหน้าจอ “แม่รู้ว่าลูกอยากช่วยเขา แต่ลูกต้องดูแลตัวเองด้วยนะคะ” คุณหญิงรัศมีกล่าวด้วยความเป็นห่วง “หนูรู้ค่ะคุณแม่” อรอินทร์หันมายิ้มให้มารดา “แต่หนูรู้สึกว่าหนูต้องทำมันให้สำเร็จให้ได้” “แล้วลูกจะเจอเขาได้ยังไงล่ะคะ” อรอินทร์ถอนหายใจ ‍“หนูก็ไม่รู้เหมือนกันค่ะคุณแม่ แต่หนูเชื่อว่าถ้ามันเป็นบุญลิขิตจริง เราจะต้องได้พบกัน”

หลังจากนิยาย “รอยรักข้ามภพ” เขียนเสร็จสมบูรณ์ อรอินทร์ก็ส่งต้นฉบับให้สำนักพิมพ์ทันที เธอมีความหวังว่านิยายเรื่องนี้จะโด่งดังและเป็นที่รู้จัก เพื่อที่เธอจะได้มีโอกาสเข้าใกล้คุณคณินทร์มากขึ้น

และแล้วความหวังของเธอก็เป็นจริง ​นิยาย “รอยรักข้ามภพ” ได้รับการตอบรับอย่างล้นหลามจากผู้อ่าน ด้วยเนื้อเรื่องที่เข้มข้น ตัวละครที่มีมิติ และภาษาที่สละสลวย ทำให้หนังสือขายดีเป็นเทน้ำเทท่า และได้รับคำชื่นชมจากนักวิจารณ์ว่าเป็นผลงานชิ้นเอกแห่งปี

ไม่นานหลังจากนั้น ​สำนักพิมพ์ก็จัดงานเปิดตัวหนังสือและงานแจกลายเซ็น อรอินทร์รู้สึกตื่นเต้นและดีใจเป็นอย่างมาก เธอหวังว่าในงานนี้ เธออาจจะได้พบกับคุณคณินทร์ หรืออย่างน้อยก็มีโอกาสที่จะได้ทำความรู้จักกับคนในแวดวงธุรกิจของเขา

ในวันงานเปิดตัวหนังสือ อรอินทร์แต่งกายด้วยชุดไทยประยุกต์สีขาวนวล ใบหน้าของเธอแต่งแต้มด้วยเครื่องสำอางบางเบา แต่ยังคงความงดงามตามธรรมชาติ ​เธอเดินขึ้นไปบนเวทีด้วยความมั่นใจ ท่ามกลางเสียงปรบมือต้อนรับจากผู้เข้าร่วมงานมากมาย

เธอเริ่มกล่าวเปิดงานด้วยน้ำเสียงที่นุ่มนวลแต่เปี่ยมด้วยพลัง “สวัสดีค่ะทุกท่าน ดิฉันอรอินทร์ ขอขอบพระคุณทุกท่านที่ให้เกียรติมาร่วมงานเปิดตัวหนังสือ “รอยรักข้ามภพ” ในวันนี้ นิยายเรื่องนี้เป็นมากกว่าแค่เรื่องราวความรักในอดีตชาติ แต่มันคือการสะท้อนให้เห็นถึงสัจธรรมของบุญกรรมที่ผูกพันเราไว้ข้ามภพชาติ และพลังแห่งการให้อภัยที่จะนำมาซึ่งสันติสุขที่แท้จริงค่ะ”

ขณะที่เธอกำลังกล่าวอยู่นั้น สายตาของเธอก็กวาดมองไปทั่วทั้งห้องโถง และแล้วสายตาของเธอก็ไปสะดุดกับชายหนุ่มคนหนึ่งที่ยืนอยู่ตรงมุมห้อง ใบหน้าของเขาคมเข้ม ดวงตาคู่นั้นดูคุ้นเคยอย่างประหลาด เขาคือคุณคณินทร์ วรวุฒิไกร!

หัวใจของอรอินทร์เต้นรัวอย่างบ้าคลั่ง เธอรู้สึกเหมือนโลกทั้งใบหยุดหมุน เธอไม่คิดไม่ฝันว่าจะได้พบเขาเร็วขนาดนี้ และในสถานที่แบบนี้ด้วย

คุณคณินทร์ยืนกอดอกจ้องมองเธอด้วยแววตาที่ยากจะคาดเดา เขามีรัศมีบางอย่างที่ทำให้ผู้คนรอบข้างต้องหันมามอง และเขาก็ดูโดดเด่นท่ามกลางผู้คนมากมายในงาน

หลังจากกล่าวเปิดงานเสร็จสิ้น อรอินทร์ก็ลงมานั่งที่โต๊ะแจกลายเซ็น ผู้คนมากมายต่อแถวยาวเหยียดเพื่อขอลายเซ็นจากเธอ เธอพยายามควบคุมสติและรอยยิ้มบนใบหน้า แต่ในใจของเธอกลับจดจ่ออยู่แต่กับคุณคณินทร์ที่ยังคงยืนอยู่ตรงมุมห้อง

เวลาผ่านไปเกือบชั่วโมง ในที่สุด คุณคณินทร์ก็เดินตรงมาที่โต๊ะแจกลายเซ็นของเธอ เขาไม่ได้ถือหนังสือมาด้วย แต่เขากลับยืนอยู่ตรงหน้าเธอด้วยท่าทีที่สงบนิ่ง “สวัสดีครับคุณอรอินทร์” เสียงทุ้มต่ำของเขาดังขึ้น ทำให้หัวใจของอรอินทร์เต้นแรงยิ่งกว่าเดิม “สวัสดีค่ะคุณคณินทร์” เธอพยายามตอบกลับด้วยน้ำเสียงที่มั่นคงที่สุดเท่าที่จะทำได้ “ผมได้ยินชื่อเสียงของคุณมานานแล้วครับ วันนี้ได้มาเจอตัวจริงก็ไม่ผิดหวังเลย” เขากล่าวพร้อมรอยยิ้มบางๆ ที่มุมปาก “ขอบคุณค่ะ” อรอินทร์รู้สึกประหม่าอย่างบอกไม่ถูก “ผมอยากจะขอคุยกับคุณเป็นการส่วนตัวสักครู่ได้ไหมครับ” คุณคณินทร์กล่าวด้วยน้ำเสียงจริงจัง อรอินทร์รู้สึกประหลาดใจ แต่ก็พยักหน้าตอบรับ “ได้ค่ะ”

เธอขอตัวจากผู้จัดการสำนักพิมพ์และเดินตามคุณคณินทร์ออกไปจากห้องโถง พวกเขาเดินมาหยุดที่มุมสงบของโถงทางเดินที่ค่อนข้างเงียบสงบ “ผมขอโทษที่ต้องรบกวนคุณแบบนี้” คุณคณินทร์เปิดประเด็น “แต่ผมมีเรื่องบางอย่างที่อยากจะถามคุณ” “คะ?” “นิยายของคุณ...เรื่อง “รอยรักข้ามภพ” คุณเขียนมันขึ้นมาได้อย่างไรครับ” ดวงตาของเขาจ้องมองเธออย่างจริงจัง ราวกับพยายามจะค้นหาคำตอบบางอย่างในดวงตาของเธอ อรอินทร์รู้สึกเหมือนถูกจับได้ เธอไม่รู้ว่าจะตอบเขาอย่างไรดี “คือ...มันเป็นเรื่องราวที่ดิฉันได้แรงบันดาลใจมาจากความฝันค่ะ” เธอเลือกที่จะตอบความจริงเพียงครึ่งเดียว คุณคณินทร์เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย “ความฝันอย่างนั้นหรือครับ” “ค่ะ มันเป็นความฝันที่ชัดเจนมาก เหมือนกับว่าดิฉันได้ย้อนเวลากลับไปอยู่ในเหตุการณ์นั้นจริงๆ” เขานิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะพูดขึ้นอีกครั้ง “คุณเชื่อเรื่องอดีตชาติไหมครับ” คำถามของเขาทำให้หัวใจของอรอินทร์เต้นแรงอีกครั้ง “ดิฉันเชื่อค่ะ” “ผมเองก็เคยฝันถึงเรื่องราวแปลกๆ ครับ” คุณคณินทร์กล่าวด้วยน้ำเสียงที่แผ่วเบา “ฝันถึงผู้หญิงคนหนึ่งที่ผมรักมาก แต่สุดท้ายผมก็ต้องเสียเธอไปในเหตุการณ์ที่เลวร้าย” อรอินทร์รู้สึกเหมือนมีกระแสไฟฟ้าวิ่งผ่านร่าง เธอรู้แล้วว่าเขาคือขุนไกรจริงๆ และเขาก็ยังคงจดจำเรื่องราวในอดีตชาติได้เช่นกัน แม้จะเป็นเพียงความฝันก็ตาม “คุณเคยฝันถึงผู้ชายที่ชื่อขุนไกรไหมคะ” อรอินทร์ตัดสินใจถามออกไปตรงๆ คุณคณินทร์เบิกตากว้างเล็กน้อย สีหน้าของเขาเต็มไปด้วยความประหลาดใจ “คุณรู้ชื่อนี้ได้อย่างไร” “ดิฉันเห็นเขาในความฝันค่ะ” อรอินทร์ตอบ “และดิฉันเชื่อว่าเขาคือคุณในอดีตชาติ” คุณคณินทร์จ้องมองเธออย่างไม่วางตา ราวกับพยายามจะอ่านใจเธอ เขานิ่งเงียบไปนานจนอรอินทร์เริ่มรู้สึกอึดอัด “คุณ...คุณเป็นใครกันแน่ครับ” เขาถามด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความสงสัย “ดิฉันคืออรอินทร์ค่ะ” เธอตอบ “และดิฉันเชื่อว่าเราเคยผูกพันกันมาในอดีตชาติ” คุณคณินทร์ถอนหายใจ “เรื่องพวกนี้มันฟังดูเหลือเชื่อนะครับ” “ดิฉันเข้าใจค่ะ” อรอินทร์กล่าว “แต่ดิฉันเชื่อว่ามันคือความจริง” “แล้วคุณต้องการอะไรจากผมครับ” เขาถามด้วยน้ำเสียงที่เย็นชาลงเล็กน้อย “ดิฉันไม่ได้ต้องการอะไรจากคุณค่ะ” อรอินทร์ตอบอย่างหนักแน่น “แต่ดิฉันรู้สึกว่าคุณกำลังเผชิญกับเคราะห์กรรมบางอย่าง และดิฉันอยากจะช่วยคุณ” คุณคณินทร์หัวเราะหึๆ ในลำคอ “คุณคิดว่าผมกำลังมีปัญหาอย่างนั้นหรือครับ” “ค่ะ” อรอินทร์ตอบอย่างไม่ลังเล “ดิฉันเห็นเงาของอดีตชาติกำลังตามหลอกหลอนคุณอยู่” สีหน้าของคุณคณินทร์เปลี่ยนไป เขามองเธอด้วยแววตาที่ลึกล้ำ ยากจะหยั่งถึง “คุณรู้ได้อย่างไร” “ดิฉันมีสัมผัสพิเศษค่ะ” อรอินทร์ตอบ “ดิฉันมองเห็นอดีตชาติของผู้คนได้” คุณคณินทร์นิ่งเงียบไปอีกครั้ง เขามองเธอด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความสงสัยและความไม่เชื่อ แต่ก็มีความสนใจแฝงอยู่ “ผมไม่รู้ว่าคุณพูดจริงหรือเปล่า” เขาพูดขึ้นในที่สุด “แต่ผมก็ยอมรับว่าช่วงนี้ผมกำลังมีปัญหาจริงๆ” อรอินทร์รู้สึกโล่งใจที่เขาเปิดใจพูดกับเธอ “ดิฉันอยากจะช่วยคุณค่ะ” เธอพูดขึ้นอีกครั้ง “ขอแค่คุณเชื่อใจดิฉัน” คุณคณินทร์จ้องมองเธออย่างพิจารณา ก่อนจะถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ “ผมไม่รู้ว่าผมควรจะเชื่อคุณดีไหม” เขากล่าว “แต่ผมก็ไม่มีทางเลือกอื่นแล้วในตอนนี้” “คุณจะให้ดิฉันช่วยอะไรคะ” “ผมมีปัญหาเรื่องธุรกิจครับ” คุณคณินทร์กล่าว “มีคนพยายามจะใส่ร้ายผม และแย่งชิงทุกอย่างไปจากผม” อรอินทร์รู้สึกเหมือนหัวใจของเธอกำลังถูกบีบอัด ภาพของขุนไกรที่ถูกกล่าวหาในอดีตชาติผุดขึ้นมาในหัวของเธอ “มันเป็นเรื่องของกรรมเก่าค่ะ” อรอินทร์กล่าว “คุณกำลังชดใช้กรรมที่เคยทำไว้ในอดีต” “แล้วผมจะทำอย่างไรได้บ้างครับ” “คุณต้องสร้างบุญค่ะ” อรอินทร์ตอบ “และคุณต้องให้อภัย” คุณคณินทร์มองเธอด้วยแววตาที่สับสน “ให้อภัยใครครับ” “ให้อภัยคนที่เคยทำร้ายคุณในอดีตชาติ และให้อภัยตัวเองด้วยค่ะ” “แล้วคุณจะช่วยผมได้อย่างไร” “ดิฉันจะอยู่เคียงข้างคุณค่ะ” อรอินทร์กล่าว “และดิฉันจะช่วยคุณหาทางปลดปมกรรมนี้” คุณคณินทร์มองเธอด้วยสายตาที่อ่อนลงเล็กน้อย เขารู้สึกถึงความจริงใจที่แผ่ออกมาจากตัวเธอ “คุณอรอินทร์...คุณเป็นคนแปลกจริงๆ ครับ” เขากล่าวพร้อมรอยยิ้มบางๆ อรอินทร์ยิ้มตอบ “บางทีก็เป็นเรื่องดีนะคะ ที่ได้เป็นคนแปลก” “เอาเป็นว่า...ผมจะลองเชื่อคุณดูครับ” คุณคณินทร์กล่าว “แต่ถ้าคุณหลอกผม ผมจะไม่ปล่อยคุณไว้แน่” อรอินทร์หัวเราะเบาๆ “ดิฉันไม่หลอกคุณหรอกค่ะ เพราะเราคือคู่บุญกัน” คุณคณินทร์จ้องมองเธอด้วยความประหลาดใจอีกครั้ง “คู่บุญอย่างนั้นหรือครับ” “ค่ะ” อรอินทร์พยักหน้า “และเราจะต้องร่วมกันสร้างบุญเพื่อปลดปมกรรมนี้ให้ได้”

การพบกันครั้งแรกระหว่างอรอินทร์และคุณคณินทร์เป็นไปอย่างน่าอัศจรรย์ มันคือจุดเริ่มต้นของการเดินทางที่ผูกพันด้วยบุญกรรมข้ามภพชาติ การเดินทางที่จะนำพาพวกเขาไปสู่ความจริงของอดีต และการปลดเปลื้องทุกข์ภัยในปัจจุบัน เพื่อพบกับความสุขที่แท้จริงที่รออยู่เบื้องหน้า