ตอนที่ 12 — รอยอดีตที่มิอาจลบเลือน

สายลมเย็นยามสนธยาพัดโชยผ่านหน้าต่างบานใหญ่ของเรือนไทยโบราณที่ตั้งตระหง่านอยู่กลางสวนอันร่มรื่น เสียงกระดิ่งลมที่ห้อยประดับอยู่ชายคาดังกรุ๋งกริ๋งแผ่วเบา ราวกับจะขับกล่อมให้จิตใจที่ว้าวุ่นของพิมพ์ชนกสงบลง แต่ทว่าภาพความทรงจำที่เพิ่งปรากฏขึ้นในนิมิตยังคงเด่นชัด ราวกับเพิ่งเกิดขึ้นเมื่อครู่ใหญ่

พิมพ์ชนกนั่งอยู่บนเก้าอี้หวายตัวโปรดในห้องรับแขก สายตาเหม่อมองออกไปยังหมู่มวลดอกไม้ที่กำลังแย้มบานรับแสงสุดท้ายของวัน แสงสีส้มนวลฉาบไล้กลีบดอกไม้ให้ดูงามจับตา แต่ในใจของเธอกลับเต็มไปด้วยความสับสนและหนักอึ้ง ‌ภาพของชายหนุ่มผู้เป็นที่รักในชาติภพก่อนที่ถูกสังหารอย่างโหดเหี้ยมยังคงวนเวียนอยู่ในห้วงสำนึก ความเจ็บปวดรวดร้าวที่สัมผัสได้จากวิญญาณของเขาในอดีตชาติยังคงแผ่ซ่านมาถึงเธอในภพปัจจุบัน ราวกับว่าบาดแผลนั้นยังคงสดใหม่มิได้จางหายไปตามกาลเวลา

เธอหลับตาลงช้าๆ พยายามรวบรวมสติและจัดระเบียบความคิด ความจริงที่ว่าเพชรกล้าคือชายหนุ่มผู้นั้น ผู้ที่เธอเคยรักและผูกพันอย่างลึกซึ้งในอดีตชาติ ทำให้หัวใจของเธอเต้นระรัวด้วยความรู้สึกที่ผสมปนเปกัน ทั้งความผูกพันที่ยากจะอธิบาย ​ความสงสารในโชคชะตาอันโหดร้าย และความมุ่งมั่นที่จะช่วยเหลือเขาให้พ้นจากกรรมเวรที่ติดตามมา

“คุณพิมพ์คะ ดื่มน้ำชาอุ่นๆ หน่อยไหมคะ” เสียงหวานนุ่มของป้าสาย แม่บ้านประจำเรือนดังขึ้นเบาๆ พร้อมกับถาดน้ำชาที่วางอยู่บนโต๊ะข้างตัวเธอ

พิมพ์ชนกลืมตาขึ้นช้าๆ รอยยิ้มบางๆ ‍ปรากฏบนใบหน้าเพื่อตอบรับความหวังดี “ขอบคุณค่ะป้าสาย”

ป้าสายวางถ้วยชาลงตรงหน้าพิมพ์ชนกอย่างแผ่วเบา สังเกตเห็นแววตาที่เต็มไปด้วยความกังวลของเจ้านายสาว “คุณพิมพ์ดูไม่สบายใจเลยนะคะ มีเรื่องอะไรให้ป้าช่วยไหมคะ”

พิมพ์ชนกถอนหายใจเฮือกใหญ่ “ไม่มีอะไรหรอกค่ะป้าสาย แค่คิดอะไรเพลินๆ น่ะค่ะ” ‌เธอไม่อาจเล่าเรื่องราวเหนือธรรมชาติเหล่านี้ให้ใครฟังได้ง่ายๆ โดยเฉพาะกับป้าสายที่รักและห่วงใยเธอมาตั้งแต่เด็ก ป้าสายคงจะตกใจและเป็นห่วงเธอมากเกินไป

แต่ถึงแม้จะเก็บงำความรู้สึกไว้ภายใน ความกังวลก็ยังคงฉายชัดบนใบหน้าของพิมพ์ชนก เธอหยิบถ้วยชาขึ้นจิบช้าๆ ความอุ่นของชาช่วยให้ร่างกายผ่อนคลายลงบ้าง แต่จิตใจก็ยังคงว้าวุ่น

ภาพของเพชรกล้าในภพปัจจุบันซ้อนทับกับภาพของชายหนุ่มในอดีตชาติ เขายังคงมีแววตาที่อ่อนโยนและรอยยิ้มที่อบอุ่นเช่นเดิม ‍แต่ในแววตานั้นกลับแฝงไว้ด้วยความทุกข์ระทมที่เธอสัมผัสได้ เพชรกล้าในปัจจุบันกำลังเผชิญหน้ากับปัญหาใหญ่ที่อาจถึงแก่ชีวิตได้เช่นเดียวกับในอดีตชาติ และนั่นคือสิ่งที่เธอต้องหยุดยั้งให้ได้

เธอคิดถึงคำพูดของอาจารย์ธนินทร์ที่เคยกล่าวไว้ว่า “กรรมนั้นซับซ้อนและละเอียดอ่อน บางครั้งเราอาจจะคิดว่าเราชดใช้หมดแล้ว แต่แท้จริงแล้วมันอาจจะยังคงติดตามเรามาในภพภูมิใหม่ เพื่อให้เราได้เรียนรู้และแก้ไข”

พิมพ์ชนกตัดสินใจว่าเธอจะต้องทำอะไรบางอย่างเพื่อเพชรกล้า เธอจะต้องค้นหาความจริงเบื้องหลังการตายของเขาในอดีตชาติ ​และหาทางช่วยเขาให้พ้นจากเงื้อมมือของกรรมร้ายในปัจจุบันให้ได้

เช้าวันรุ่งขึ้น พิมพ์ชนกตื่นขึ้นมาด้วยความรู้สึกที่มุ่งมั่น เธอรู้ดีว่าการจะช่วยเหลือเพชรกล้าไม่ใช่เรื่องง่าย เพราะเธอต้องเผชิญหน้ากับสิ่งที่มองไม่เห็นและพลังงานลึกลับที่ผูกพันกับอดีตชาติ แต่เธอก็พร้อมที่จะทำทุกอย่าง

เธอตัดสินใจออกไปเยี่ยมเพชรกล้าที่โรงพยาบาลอีกครั้ง เพื่อดูอาการและหาโอกาสพูดคุยกับเขาให้มากขึ้น เผื่อว่าจะมีเบาะแสอะไรบางอย่างที่เธอสามารถนำมาปะติดปะต่อเรื่องราวได้

เมื่อไปถึงโรงพยาบาล พิมพ์ชนกพบว่าเพชรกล้ายังคงนอนพักฟื้นอยู่บนเตียงคนไข้ ​ใบหน้าของเขายังคงซีดเซียว แต่แววตาของเขากลับดูมีชีวิตชีวาขึ้นกว่าครั้งก่อนที่เธอมาเยี่ยม

“สวัสดีค่ะคุณเพชรกล้า” พิมพ์ชนกเอ่ยทักด้วยรอยยิ้มอ่อนโยน

เพชรกล้ายิ้มตอบ “สวัสดีครับคุณพิมพ์ชนก ไม่คิดว่าจะได้เจอคุณอีก”

“ฉันเป็นห่วงอาการของคุณค่ะ เลยแวะมาเยี่ยม” พิมพ์ชนกตอบพลางวางกระเช้าผลไม้ลงบนโต๊ะข้างเตียง “อาการดีขึ้นบ้างไหมคะ”

“ดีขึ้นมากแล้วครับ ​หมอบอกว่าอีกไม่กี่วันก็กลับบ้านได้แล้ว” เพชรกล้าตอบด้วยน้ำเสียงที่สดใสขึ้น “ขอบคุณมากนะครับที่เป็นห่วง”

พิมพ์ชนกนั่งลงบนเก้าอี้ข้างเตียงคนไข้ สายตาของเธอจับจ้องไปที่เพชรกล้าอย่างพิจารณา เธอพยายามมองหาความเชื่อมโยงบางอย่างระหว่างเขากับชายหนุ่มในนิมิต แต่ก็ยังไม่พบอะไรที่ชัดเจนนัก

“คุณเพชรกล้าจำเรื่องราวที่เกิดขึ้นก่อนที่คุณจะประสบอุบัติเหตุได้บ้างไหมคะ” พิมพ์ชนกถามอย่างระมัดระวัง

เพชรกล้าขมวดคิ้วเล็กน้อย “จำได้เลือนรางครับ เหมือนมีคนพยายามจะผลักผมลงไปจากหน้าผา แต่ผมก็ไม่แน่ใจว่าเป็นใคร”

คำตอบของเพชรกล้าทำให้พิมพ์ชนกใจหายวาบ มันสอดคล้องกับภาพที่เธอเห็นในนิมิต ชายคนนั้นถูกผลักตกหน้าผา และนั่นคือจุดจบของชีวิตเขาในอดีตชาติ

“แล้วคุณมีศัตรูที่ไหนบ้างไหมคะ หรือมีใครที่ไม่หวังดีกับคุณ” พิมพ์ชนกถามต่อ

เพชรกล้าส่ายหน้า “ผมก็ไม่แน่ใจนะครับ ผมทำธุรกิจก็มีคู่แข่งบ้างเป็นธรรมดา แต่ก็ไม่คิดว่าจะมีใครถึงขนาดจะทำร้ายกันถึงชีวิตได้”

พิมพ์ชนกเงียบไปครู่หนึ่ง เธอรู้ว่าคำถามเหล่านี้อาจจะทำให้เพชรกล้าไม่สบายใจ แต่เธอก็จำเป็นต้องรู้เพื่อหาทางช่วยเขา

“คุณเพชรกล้าเคยรู้สึกเหมือนมีใครบางคนคอยตามติดคุณอยู่บ้างไหมคะ” พิมพ์ชนกถามอีกครั้ง

เพชรกล้าชะงักไปเล็กน้อย “เคยครับ บางครั้งผมก็รู้สึกเหมือนมีสายตาคู่หนึ่งจ้องมองผมอยู่ตลอดเวลา แต่พอหันไปมองก็ไม่เจอใคร” เขาหัวเราะเบาๆ “สงสัยผมคงจะคิดไปเอง”

แต่พิมพ์ชนกรู้ดีว่านั่นไม่ใช่การคิดไปเอง มันคือพลังงานลบที่ติดตามเพชรกล้ามาตั้งแต่ในอดีตชาติ และมันกำลังจะกลับมาทำร้ายเขาอีกครั้ง

“คุณเพชรกล้าคะ ฉันมีเรื่องสำคัญอยากจะคุยกับคุณเป็นการส่วนตัวค่ะ” พิมพ์ชนกพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง “แต่ตอนนี้คุณยังไม่แข็งแรงดี คงต้องรอให้คุณออกจากโรงพยาบาลก่อน”

เพชรกล้าแปลกใจกับท่าทีของพิมพ์ชนก แต่ก็พยักหน้าตอบรับ “ได้ครับ ผมก็อยากจะขอบคุณคุณพิมพ์ชนกที่ช่วยชีวิตผมไว้ด้วย”

พิมพ์ชนกยิ้มบางๆ “ไม่เป็นไรค่ะ ฉันเต็มใจช่วย”

หลังจากนั้นไม่นาน พิมพ์ชนกก็ขอตัวกลับ เธอเดินออกจากห้องพักฟื้นของเพชรกล้าด้วยความรู้สึกที่หนักอึ้งกว่าเดิม ข้อมูลที่ได้จากการพูดคุยกับเพชรกล้าทำให้เธอยิ่งมั่นใจว่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นกับเขาไม่ใช่เรื่องบังเอิญ แต่เป็นผลพวงจากกรรมในอดีตชาติ

เธอตัดสินใจกลับไปที่บ้านและค้นคว้าข้อมูลเกี่ยวกับเรื่องราวในอดีตชาติที่เธอเห็นในนิมิต เธอเปิดตำราเก่าแก่เกี่ยวกับประวัติศาสตร์ท้องถิ่น และพยายามเชื่อมโยงเรื่องราวต่างๆ เข้าด้วยกัน

ยิ่งค้นคว้ามากเท่าไหร่ เธอก็ยิ่งพบความจริงที่น่าตกใจมากขึ้นเท่านั้น เธอพบว่าในอดีตชาติ ชายหนุ่มผู้เป็นที่รักของเธอถูกสังหารโดยคนใกล้ชิด ผู้ที่อิจฉาริษยาในความสำเร็จและความรักของเขา และผู้ที่ต้องการแย่งชิงทุกสิ่งทุกอย่างไปจากเขา

พิมพ์ชนกใจหายวาบเมื่อตระหนักว่าศัตรูในอดีตชาติอาจจะยังคงติดตามเพชรกล้ามาในภพปัจจุบัน และกำลังพยายามทำร้ายเขาอีกครั้ง

เธอต้องหาทางหยุดยั้งเรื่องนี้ให้ได้ ก่อนที่ประวัติศาสตร์จะซ้ำรอยอีกครั้ง

คืนนั้น พิมพ์ชนกนอนไม่หลับ เธอพลิกตัวไปมาบนเตียง ภาพเหตุการณ์ในอดีตชาติยังคงวนเวียนอยู่ในหัว เธอเห็นใบหน้าของชายผู้ร้ายกาจที่สังหารคนรักของเธออย่างเลือดเย็น และความรู้สึกโกรธแค้นที่แผ่ซ่านมาจากวิญญาณของคนรักในอดีตชาติยังคงติดตรึงอยู่ในใจ

เธอรู้ว่าการจะแก้ไขกรรมนั้นไม่ใช่เรื่องง่าย มันต้องอาศัยความเข้าใจ การให้อภัย และการสร้างบุญบารมีร่วมกัน แต่เธอจะทำอย่างไรในเมื่อศัตรูในอดีตชาติยังคงมีชีวิตอยู่และกำลังจ้องจะทำร้ายเพชรกล้าอีกครั้ง

พิมพ์ชนกตัดสินใจว่าเธอจะต้องปรึกษาอาจารย์ธนินทร์อีกครั้ง เพื่อขอคำแนะนำและแนวทางในการแก้ไขสถานการณ์นี้ อาจารย์ธนินทร์น่าจะมีวิธีการช่วยเหลือเธอได้

เช้าวันต่อมา พิมพ์ชนกขับรถไปยังสำนักของอาจารย์ธนินทร์ด้วยความมุ่งมั่น เธอเล่าเรื่องราวทั้งหมดที่เธอเห็นในนิมิต และสิ่งที่เธอค้นพบจากการพูดคุยกับเพชรกล้าให้อาจารย์ฟังอย่างละเอียด

อาจารย์ธนินทร์นั่งฟังอย่างสงบ สีหน้าของท่านดูเคร่งขรึมขึ้นเรื่อยๆ เมื่อได้ยินเรื่องราวทั้งหมด

“เรื่องราวนี้ซับซ้อนกว่าที่อาตมาคิดไว้มากนะโยมพิมพ์” อาจารย์ธนินทร์กล่าวด้วยน้ำเสียงทุ้มนุ่ม “กรรมที่ติดตามมาข้ามภพข้ามชาติเช่นนี้ มักจะมีผู้ที่เกี่ยวข้องหลายฝ่าย และแต่ละฝ่ายก็มีกรรมของตนเองที่ต้องชดใช้”

“แล้วเราจะทำอย่างไรดีคะอาจารย์” พิมพ์ชนกถามด้วยความเป็นห่วง “พิมพ์ไม่อยากให้คุณเพชรกล้าต้องประสบชะตากรรมแบบเดิมอีก”

อาจารย์ธนินทร์หลับตาลงช้าๆ เหมือนกำลังใช้สมาธิพิจารณาบางสิ่งบางอย่าง “โยมพิมพ์จะต้องค้นหาตัวตนของศัตรูในอดีตชาติผู้นั้นให้พบเสียก่อน และจะต้องเข้าใจถึงแรงจูงใจที่ทำให้เขาทำเช่นนั้น”

“แต่ถ้าเขาเป็นคนใกล้ชิดของคุณเพชรกล้าในปัจจุบันล่ะคะ” พิมพ์ชนกถามด้วยความกังวล “เราจะทำอย่างไร”

“นั่นแหละคือความท้าทาย” อาจารย์ธนินทร์กล่าว “แต่โยมพิมพ์ไม่ต้องกังวลไป อาตมาจะช่วยโยมเท่าที่ทำได้ สิ่งสำคัญที่สุดคือการสร้างบุญบารมีร่วมกันกับโยมเพชรกล้า และการแผ่เมตตาให้กับเจ้ากรรมนายเวร”

อาจารย์ธนินทร์แนะนำให้พิมพ์ชนกและเพชรกล้าทำบุญร่วมกันอย่างต่อเนื่อง เช่น การถวายสังฆทาน การปล่อยสัตว์ หรือการช่วยเหลือผู้ยากไร้ เพื่อสร้างบุญกุศลที่เข้มแข็งพอที่จะต้านทานกรรมร้ายได้

“นอกจากนี้ โยมพิมพ์จะต้องฝึกสมาธิให้มากขึ้น เพื่อให้จิตใจเข้มแข็งพอที่จะรับมือกับพลังงานลบเหล่านั้น” อาจารย์ธนินทร์กล่าวเสริม “และอาตมาจะมอบยันต์กันภัยนี้ให้โยมเพชรกล้าไว้คุ้มครองตัว”

อาจารย์ธนินทร์หยิบยันต์ผืนเล็กๆ ที่เขียนด้วยอักขระโบราณออกมาจากลิ้นชัก “ยันต์นี้จะช่วยปกป้องเขาจากภยันตรายต่างๆ ได้ในระดับหนึ่ง แต่สิ่งสำคัญที่สุดคือจิตใจของเขาเอง”

พิมพ์ชนกรับยันต์มาด้วยความรู้สึกซาบซึ้ง “ขอบพระคุณมากค่ะอาจารย์ พิมพ์จะนำไปให้คุณเพชรกล้าทันที”

ก่อนกลับ อาจารย์ธนินทร์ได้กล่าวเตือนพิมพ์ชนกอีกครั้ง “โยมพิมพ์ต้องระมัดระวังตัวให้มาก การเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับกรรมของผู้อื่นนั้นไม่ใช่เรื่องง่าย อาจจะมีอันตรายเกิดขึ้นกับโยมได้เช่นกัน”

พิมพ์ชนกพยักหน้ารับคำเตือนของอาจารย์ธนินทร์ เธอรู้ดีว่าเส้นทางข้างหน้าไม่ได้โรยด้วยกลีบกุหลาบ แต่เธอก็ไม่คิดที่จะถอยหลังกลับ เพราะเธอรู้สึกผูกพันกับเพชรกล้าอย่างลึกซึ้ง และเธอเชื่อว่านี่คือบุญลิขิตที่นำพาให้ทั้งสองมาพบกันอีกครั้ง เพื่อปลดปมกรรมและสร้างบุญร่วมกัน

เมื่อกลับมาถึงบ้าน พิมพ์ชนกรีบโทรศัพท์หาเพชรกล้าทันที เพื่อแจ้งข่าวดีว่าเขาจะออกจากโรงพยาบาลได้ในอีกไม่กี่วัน และนัดหมายที่จะไปเยี่ยมเขาอีกครั้งเพื่อมอบยันต์กันภัยและพูดคุยเรื่องสำคัญที่เธออยากจะบอกเขา

ในใจของพิมพ์ชนกเต็มไปด้วยความหวังและความมุ่งมั่น เธอเชื่อว่าด้วยความช่วยเหลือจากอาจารย์ธนินทร์ และด้วยความรักความผูกพันที่เธอมีต่อเพชรกล้า เธอจะสามารถช่วยเขาให้พ้นจากเงื้อมมือของกรรมร้ายได้สำเร็จ และนำพาชีวิตของทั้งสองไปสู่ความสุขที่แท้จริงในที่สุด.