ตอนที่ 26 — เปิดเผยความจริงและพันธนาการแห่งอดีต

แสงแดดยามเช้าสาดส่องผ่านม่านโปร่งเข้ามาในห้องพักฟื้นของโรงพยาบาล เพชรกล้าตื่นขึ้นมาด้วยความรู้สึกสดชื่นกว่าทุกวัน อาจเป็นเพราะวันนี้เป็นวันที่เขาจะได้รับอนุญาตให้ออกจากโรงพยาบาลได้แล้ว หลังจากนอนพักรักษาตัวมานานหลายวัน

ในขณะที่เขากำลังเตรียมตัว พิมพ์ชนกก็มาถึง ใบหน้าของเธอดูจริงจังกว่าปกติ แต่ก็ยังคงมีรอยยิ้มอ่อนโยนประดับอยู่บนใบหน้า

“สวัสดีค่ะคุณเพชรกล้า เตรียมตัวกลับบ้านแล้วเหรอคะ” ‌พิมพ์ชนกเอ่ยทัก

“ครับคุณพิมพ์ชนก ขอบคุณมากนะครับที่มาเยี่ยม” เพชรกล้าตอบด้วยรอยยิ้ม “ผมดีใจมากที่จะได้กลับบ้านเสียที”

“ฉันก็ดีใจด้วยค่ะ” พิมพ์ชนกกล่าวพลางยื่นถุงกระดาษที่บรรจุยันต์กันภัยที่อาจารย์ธนินทร์มอบให้ “อาจารย์ธนินทร์ฝากยันต์นี้มาให้คุณค่ะ ท่านบอกว่าจะช่วยคุ้มครองคุณจากภยันตรายต่างๆ ได้”

เพชรกล้ารับยันต์มาด้วยความแปลกใจ ​“ยันต์กันภัยเหรอครับ”

“ใช่ค่ะ ท่านบอกว่าช่วงนี้คุณอาจจะต้องระมัดระวังตัวเป็นพิเศษ” พิมพ์ชนกอธิบาย “และฉันมีเรื่องสำคัญที่อยากจะคุยกับคุณเป็นการส่วนตัวค่ะ”

เพชรกล้าพยักหน้า “ได้ครับ เราไปคุยกันที่บ้านผมก็ได้ครับ”

หลังจากที่เพชรกล้าจัดการเรื่องเอกสารและออกจากโรงพยาบาลเรียบร้อยแล้ว พิมพ์ชนกก็ขับรถไปส่งเขาที่บ้านพัก เพชรกล้าอาศัยอยู่ในบ้านเดี่ยวหลังใหญ่ที่ตกแต่งอย่างเรียบง่ายแต่ดูอบอุ่น

เมื่อมาถึงบ้าน ‍เพชรกล้าเชื้อเชิญพิมพ์ชนกให้นั่งลงที่โซฟาในห้องรับแขก ก่อนจะเดินไปชงชามาให้เธอ

“เชิญครับคุณพิมพ์ชนก” เพชรกล้าวางถ้วยชาลงตรงหน้าพิมพ์ชนก “คุณมีเรื่องอะไรสำคัญจะคุยกับผมเหรอครับ”

พิมพ์ชนกถอนหายใจเฮือกใหญ่ เธอรู้ว่าการจะเล่าเรื่องราวเหนือธรรมชาติเหล่านี้ให้ใครฟังไม่ใช่เรื่องง่าย แต่เธอก็ไม่มีทางเลือกอื่น เธอต้องบอกความจริงกับเพชรกล้า เพื่อให้เขาระมัดระวังตัวและร่วมมือกับเธอในการแก้ไขกรรม

“คุณเพชรกล้าคะ ‌สิ่งที่ฉันจะเล่าต่อไปนี้อาจจะฟังดูเหลือเชื่อ แต่ฉันขอให้คุณเชื่อฉันนะคะ” พิมพ์ชนกเริ่มต้นด้วยน้ำเสียงจริงจัง “ฉันมีสัมผัสพิเศษที่มองเห็นอดีตชาติได้ค่ะ”

เพชรกล้าเงียบไปครู่หนึ่ง ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความสงสัย แต่เขาก็ยังคงตั้งใจฟัง

“และฉันมองเห็นอดีตชาติของคุณค่ะ” พิมพ์ชนกกล่าวต่อ “เราเคยรักกันมากในอดีตชาติ ‍แต่คุณกลับต้องมาจบชีวิตลงด้วยน้ำมือของคนใกล้ชิดที่อิจฉาริษยา”

เพชรกล้าเบิกตากว้างด้วยความตกใจ “คุณหมายความว่ายังไงครับ”

พิมพ์ชนกเล่าเรื่องราวทั้งหมดที่เธอเห็นในนิมิตให้เพชรกล้าฟังอย่างละเอียด ตั้งแต่ความรักความผูกพันของทั้งสองในอดีตชาติ เหตุการณ์ที่นำไปสู่การตายของเขา และความรู้สึกเจ็บปวดรวดร้าวที่เธอสัมผัสได้จากวิญญาณของเขา

เพชรกล้านั่งนิ่งฟังเรื่องราวทั้งหมดด้วยความรู้สึกที่ผสมปนเปกัน ทั้งความตกใจ ความสับสน และความรู้สึกคุ้นเคยอย่างประหลาดกับเรื่องราวเหล่านั้น

“ผม…ผมไม่เคยเชื่อเรื่องพวกนี้มาก่อนเลยครับ” ​เพชรกล้ากล่าวด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ “แต่มันก็อธิบายได้ว่าทำไมผมถึงรู้สึกคุ้นเคยกับคุณพิมพ์ชนกตั้งแต่แรกเจอ และทำไมผมถึงรู้สึกเหมือนมีใครบางคนคอยตามติดผมอยู่ตลอดเวลา”

“นั่นแหละค่ะคุณเพชรกล้า” พิมพ์ชนกกล่าว “กรรมในอดีตชาติกำลังติดตามคุณมาในภพปัจจุบัน และคนที่เคยทำร้ายคุณในอดีตชาติก็อาจจะกำลังพยายามทำร้ายคุณอีกครั้ง”

เพชรกล้าเงียบไปครู่หนึ่ง เขาพยายามประมวลผลข้อมูลทั้งหมดที่พิมพ์ชนกเล่าให้ฟัง ความจริงที่ว่าชีวิตของเขาถูกพันธนาการด้วยกรรมในอดีตชาติทำให้เขารู้สึกหนักอึ้ง

“แล้วผมจะต้องทำยังไงครับคุณพิมพ์ชนก” ​เพชรกล้าถามด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความกังวล “ผมจะหลีกหนีจากกรรมนี้ได้ยังไง”

“เราจะต้องร่วมมือกันค่ะคุณเพชรกล้า” พิมพ์ชนกกล่าวด้วยน้ำเสียงที่มุ่งมั่น “เราจะต้องสร้างบุญร่วมกัน และแผ่เมตตาให้กับเจ้ากรรมนายเวร เพื่อปลดปมกรรมนี้ให้ได้”

พิมพ์ชนกเล่าถึงคำแนะนำของอาจารย์ธนินทร์ให้เพชรกล้าฟัง เรื่องการทำบุญ การปล่อยสัตว์ ​และการฝึกสมาธิ

“ผมจะทำตามที่คุณพิมพ์ชนกบอกทุกอย่างครับ” เพชรกล้ากล่าวด้วยความตั้งใจ “ผมเชื่อคุณครับ”

รอยยิ้มบางๆ ปรากฏบนใบหน้าของพิมพ์ชนก เธอรู้สึกโล่งใจที่เพชรกล้าเชื่อเธอและพร้อมที่จะร่วมมือกับเธอ

“สิ่งสำคัญอีกอย่างหนึ่งคือเราจะต้องหาตัวตนของศัตรูในอดีตชาติผู้นั้นให้พบค่ะ” พิมพ์ชนกกล่าว “และจะต้องเข้าใจถึงแรงจูงใจที่ทำให้เขาทำเช่นนั้น”

เพชรกล้าขมวดคิ้วเล็กน้อย “แต่ใครกันล่ะครับที่จะเป็นศัตรูของผม”

พิมพ์ชนกส่ายหน้า “ฉันก็ยังไม่แน่ใจค่ะ แต่จากที่ฉันเห็นในนิมิต เขาเป็นคนใกล้ชิดของคุณ และเป็นคนที่คุณไว้ใจ”

คำพูดของพิมพ์ชนกทำให้เพชรกล้ารู้สึกหวาดระแวง เขาเริ่มคิดทบทวนถึงคนรอบข้างของเขา ใครกันที่จะเป็นศัตรูของเขาได้

“คุณเพชรกล้าลองคิดดูสิคะว่ามีใครบ้างที่เคยอิจฉาริษยาคุณ หรือมีใครที่เคยมีความขัดแย้งกับคุณอย่างรุนแรง” พิมพ์ชนกแนะนำ

เพชรกล้าพยายามนึกถึง แต่ก็ยังไม่พบใครที่เข้าข่ายชัดเจนนัก “ผมก็มีคู่แข่งทางธุรกิจหลายคนนะครับ แต่ก็ไม่คิดว่าจะมีใครถึงขนาดจะทำร้ายกันถึงชีวิตได้”

“บางทีคนๆ นั้นอาจจะไม่ได้แสดงออกอย่างชัดเจนก็ได้ค่ะ” พิมพ์ชนกกล่าว “เราต้องสังเกตพฤติกรรมของคนรอบข้างของคุณให้ดี”

พิมพ์ชนกและเพชรกล้าใช้เวลาพูดคุยกันอีกนานหลายชั่วโมง พวกเขาแลกเปลี่ยนความคิดเห็นและวางแผนที่จะร่วมมือกันในการค้นหาความจริงและแก้ไขกรรม

ในระหว่างการสนทนา เพชรกล้าก็เริ่มรู้สึกถึงความผูกพันบางอย่างกับพิมพ์ชนก ความรู้สึกที่คุ้นเคยและอบอุ่นอย่างประหลาด ราวกับว่าพวกเขาเคยรู้จักกันมานานแสนนาน

“คุณพิมพ์ชนกครับ ผมไม่รู้จะขอบคุณคุณยังไงดี” เพชรกล้ากล่าวด้วยน้ำเสียงจริงใจ “คุณเป็นเหมือนแสงสว่างที่เข้ามาในชีวิตผม”

พิมพ์ชนกยิ้มบางๆ “เรามีบุญสัมพันธ์กันค่ะคุณเพชรกล้า ฉันเชื่อว่าเราจะผ่านเรื่องนี้ไปด้วยกันได้”

หลังจากนั้น พิมพ์ชนกก็ขอตัวกลับ เธอรู้สึกโล่งใจที่ได้เปิดเผยความจริงกับเพชรกล้า และเห็นว่าเขามีความตั้งใจที่จะร่วมมือกับเธอ

เมื่อกลับมาถึงบ้าน พิมพ์ชนกรีบโทรศัพท์หาอาจารย์ธนินทร์ เพื่อแจ้งให้ท่านทราบว่าเธอได้พูดคุยกับเพชรกล้าแล้ว และเขาก็เชื่อเธอ

อาจารย์ธนินทร์แสดงความยินดี “เป็นเรื่องที่ดีมากนะโยมพิมพ์ การที่เขาเชื่อโยมและพร้อมที่จะร่วมมือ ถือเป็นก้าวแรกที่สำคัญในการแก้ไขกรรม”

“แต่เรายังไม่รู้เลยค่ะอาจารย์ว่าใครคือศัตรูในอดีตชาติผู้นั้น” พิมพ์ชนกกล่าวด้วยความเป็นห่วง

“โยมไม่ต้องกังวลไป” อาจารย์ธนินทร์กล่าว “เมื่อถึงเวลาที่เหมาะสม ความจริงก็จะปรากฏออกมาเอง สิ่งสำคัญคือโยมทั้งสองจะต้องสร้างบุญร่วมกันอย่างต่อเนื่อง และแผ่เมตตาให้กับเจ้ากรรมนายเวร”

พิมพ์ชนกพยักหน้ารับคำแนะนำของอาจารย์ธนินทร์ เธอรู้ดีว่าเส้นทางข้างหน้ายังคงอีกยาวไกลและเต็มไปด้วยอุปสรรค แต่เธอก็พร้อมที่จะเผชิญหน้ากับมัน ด้วยความมุ่งมั่นที่จะช่วยเพชรกล้าให้พ้นจากกรรมร้าย และนำพาชีวิตของทั้งสองไปสู่ความสุขที่แท้จริง

คืนนั้น พิมพ์ชนกนอนหลับฝันดี เธอฝันเห็นภาพของเธอกับเพชรกล้าในอดีตชาติ พวกเขากำลังเดินจูงมือกันอยู่ท่ามกลางทุ่งดอกไม้ที่สวยงาม ใบหน้าของทั้งสองเต็มไปด้วยรอยยิ้มและความสุข ความฝันนั้นทำให้พิมพ์ชนกรู้สึกอบอุ่นในหัวใจ และยิ่งมั่นใจว่าความรักและความผูกพันของทั้งสองจะสามารถเอาชนะอุปสรรคทุกอย่างได้.