จดหมายข่มขู่จากบุคคลนิรนามที่เพชรกล้าได้รับ ยิ่งตอกย้ำให้เห็นถึงความร้ายกาจของนายมานะ และความอันตรายที่กำลังคืบคลานเข้ามา พิมพ์ชนกรู้สึกเป็นกังวลอย่างหนัก เธอไม่อาจปล่อยให้เพชรกล้าเผชิญหน้ากับอันตรายเพียงลำพังได้อีกต่อไป
เธอตัดสินใจที่จะต้องทำอะไรบางอย่างที่เด็ดขาด เพื่อหยุดยั้งแผนการร้ายของนายมานะ และคลี่คลายปมกรรมที่ผูกพันมาข้ามภพข้ามชาติ
“คุณเพชรกล้าคะ เราต้องเผชิญหน้ากับความจริงค่ะ” พิมพ์ชนกกล่าวด้วยน้ำเสียงจริงจัง “เราจะหลีกหนีไปตลอดไม่ได้”
เพชรกล้าพยักหน้า “ผมก็คิดอย่างนั้นครับคุณพิมพ์ชนก แต่เราจะทำยังไงครับ”
“ฉันคิดว่าเราควรจะไปคุยกับนายมานะตรงๆ ค่ะ” พิมพ์ชนกเสนอ “เพื่อทำความเข้าใจถึงความแค้นของเขา และหาทางออกร่วมกัน”
เพชรกล้ารู้สึกไม่สบายใจกับข้อเสนอของพิมพ์ชนก เขากลัวว่าการเผชิญหน้ากับนายมานะอาจจะยิ่งทำให้สถานการณ์เลวร้ายลง
“แต่ถ้าเขาไม่ยอมคุยกับเราล่ะครับ” เพชรกล้ากล่าว “หรือถ้าเขาทำร้ายเราล่ะครับ”
“เราต้องเชื่อมั่นในพลังแห่งบุญกุศลที่เราสร้างมาค่ะคุณเพชรกล้า” พิมพ์ชนกกล่าว “และเราก็มีอาจารย์ธนินทร์คอยช่วยเหลือ”
หลังจากปรึกษาหารือกันอย่างถี่ถ้วน พิมพ์ชนกและเพชรกล้าก็ตัดสินใจที่จะไปพบนายมานะ พวกเขาโทรศัพท์ติดต่อนายมานะ เพื่อขอนัดหมายพูดคุยเรื่องสำคัญ
นายมานะตอบตกลงที่จะพบพวกเขา แต่เขาก็ยังคงแสดงท่าทีที่ไม่เป็นมิตร
วันรุ่งขึ้น พิมพ์ชนกและเพชรกล้าเดินทางไปยังสำนักงานของนายมานะ บรรยากาศในห้องทำงานของนายมานะดูเคร่งขรึมและกดดัน
นายมานะนั่งอยู่บนเก้าอี้ทำงานของเขา ใบหน้าของเขาดูเย็นชาและไร้อารมณ์
“มีธุระอะไรครับคุณเพชรกล้า คุณพิมพ์ชนก” นายมานะกล่าวด้วยน้ำเสียงห่างเหิน
พิมพ์ชนกเป็นฝ่ายเริ่มต้นพูด “คุณมานะคะ เราอยากจะมาคุยกับคุณเรื่องอดีตชาติของเราค่ะ”
นายมานะยิ้มเยาะ “เรื่องไร้สาระพวกนั้นอีกแล้วเหรอครับ”
“มันไม่ใช่เรื่องไร้สาระค่ะคุณมานะ” พิมพ์ชนกกล่าว “มันคือความจริงที่ผูกพันเรามาข้ามภพข้ามชาติ”
เพชรกล้ากล่าวเสริม “ผมรู้ว่าคุณยังคงมีความแค้นผมในอดีตชาติ แต่ผมอยากจะขอให้คุณให้อภัยผม และเรามาเริ่มต้นกันใหม่นะครับ”
นายมานะหัวเราะเสียงดัง “ให้อภัยเหรอครับ! คุณคิดว่าผมจะให้อภัยคุณได้ง่ายๆ อย่างนั้นเหรอครับ”
ใบหน้าของนายมานะเต็มไปด้วยความโกรธแค้น “คุณจำไม่ได้เหรอครับว่าคุณเคยทำอะไรกับผมไว้ในอดีตชาติ คุณเคยแย่งทุกสิ่งทุกอย่างไปจากผม ทั้งความรัก เกียรติยศ และทรัพย์สิน”
พิมพ์ชนกพยายามอธิบาย “คุณมานะคะ เราเข้าใจว่าคุณเจ็บปวด แต่เราก็อยากจะบอกคุณว่าเราก็เจ็บปวดไม่แพ้กันค่ะ”
“คุณจะเจ็บปวดได้ยังไงครับ” นายมานะตะโกน “คุณเป็นคนทำร้ายผม!”
เพชรกล้าพยายามพูดด้วยน้ำเสียงที่ใจเย็น “คุณมานะครับ ผมรู้ว่าผมเคยทำผิดพลาดในอดีตชาติ แต่ผมก็อยากจะขอโอกาสที่จะแก้ไขความผิดพลาดนั้นครับ”
“ไม่มีโอกาสแล้วครับคุณเพชรกล้า” นายมานะกล่าว “ผมจะทำให้คุณต้องชดใช้ทุกสิ่งทุกอย่างที่เคยทำกับผม”
นายมานะลุกขึ้นยืนและเดินเข้ามาใกล้เพชรกล้า ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความโกรธแค้นและอาฆาต
“ผมจะทำลายคุณให้สิ้นซาก!” นายมานะตะโกน
พิมพ์ชนกรู้สึกถึงอันตรายที่กำลังคืบคลานเข้ามา เธอรีบดึงมือเพชรกล้าให้ถอยหลัง
“คุณมานะคะ อย่าทำอะไรบุ่มบ่ามนะคะ” พิมพ์ชนกกล่าว “ถ้าคุณทำร้ายคุณเพชรกล้า คุณก็จะต้องรับกรรมนั้นไปอีกหลายภพหลายชาติ”
คำพูดของพิมพ์ชนกทำให้นายมานะชะงักไปเล็กน้อย แต่ความโกรธแค้นก็ยังคงครอบงำจิตใจของเขา
“ผมไม่กลัวหรอกครับเรื่องกรรม” นายมานะกล่าว “ผมจะยอมรับทุกอย่าง เพื่อให้ได้แก้แค้นคุณเพชรกล้า”
ในขณะที่สถานการณ์กำลังตึงเครียดอยู่นั้น เสียงโทรศัพท์ของนายมานะก็ดังขึ้น เขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดู และใบหน้าของเขาก็เปลี่ยนเป็นซีดเผือด
“เกิดอะไรขึ้นครับคุณมานะ” พิมพ์ชนกถามด้วยความเป็นห่วง
นายมานะไม่ตอบ เขาเดินออกไปจากห้องทำงานอย่างรวดเร็ว โดยไม่พูดอะไรสักคำ
พิมพ์ชนกและเพชรกล้ามองหน้ากันด้วยความสงสัย พวกเขาไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น
“เราตามเขาไปดูดีไหมครับคุณพิมพ์ชนก” เพชรกล้าเสนอ
พิมพ์ชนกพยักหน้า “ค่ะ”
พวกเขาเดินตามนายมานะออกไปจากสำนักงาน และเห็นเขากำลังรีบขึ้นรถแท็กซี่ออกไป
พิมพ์ชนกและเพชรกล้ารีบขึ้นรถของพวกเขาและขับตามรถแท็กซี่ของนายมานะไป
รถแท็กซี่ของนายมานะขับไปยังโรงพยาบาลแห่งหนึ่ง พิมพ์ชนกและเพชรกล้ารู้สึกถึงความผิดปกติ พวกเขาไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับนายมานะ
เมื่อมาถึงโรงพยาบาล พิมพ์ชนกและเพชรกล้าก็เห็นนายมานะกำลังวิ่งเข้าไปในห้องฉุกเฉิน ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความกังวลและเสียใจ
พวกเขาเดินตามเข้าไปในห้องฉุกเฉิน และเห็นนายมานะกำลังยืนอยู่หน้าเตียงคนไข้ ที่มีเด็กผู้หญิงตัวเล็กๆ นอนอยู่บนเตียง
เด็กผู้หญิงคนนั้นคือลูกสาวของนายมานะ!
พิมพ์ชนกและเพชรกล้ารู้สึกตกใจมาก พวกเขาไม่คิดว่านายมานะจะมีลูกสาว และไม่คิดว่าลูกสาวของเขาจะป่วยหนักขนาดนี้
นายมานะหันมามองพิมพ์ชนกและเพชรกล้าด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความเจ็บปวดและเสียใจ
“ลูกสาวของผมกำลังจะตายครับ” นายมานะกล่าวด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ “หมอบอกว่าเธอเป็นโรคร้ายแรง และไม่สามารถรักษาให้หายได้”
พิมพ์ชนกรู้สึกสงสารนายมานะมาก เธอไม่คิดว่าเขาจะต้องมาเผชิญหน้ากับความทุกข์ทรมานเช่นนี้
“คุณมานะคะ เราเสียใจด้วยนะคะ” พิมพ์ชนกกล่าวด้วยน้ำเสียงที่อ่อนโยน
นายมานะทรุดตัวลงนั่งข้างเตียงของลูกสาว เขากอดลูกสาวไว้แน่น และร้องไห้ออกมาอย่างไม่อายใคร
พิมพ์ชนกและเพชรกล้ารู้สึกเห็นใจนายมานะมาก พวกเขาไม่เคยเห็นเขาอ่อนแอขนาดนี้มาก่อน
ในขณะที่นายมานะกำลังร้องไห้อยู่นั้น พิมพ์ชนกก็รู้สึกถึงพลังงานบางอย่างที่แผ่ซ่านออกมาจากตัวของเด็กหญิง พลังงานนั้นเป็นพลังงานลบที่รุนแรงมาก ราวกับว่าเด็กหญิงกำลังแบกรับกรรมบางอย่างไว้
พิมพ์ชนกเพ่งมองไปที่เด็กหญิง และเธอก็เห็นภาพนิมิตปรากฏขึ้น
ในนิมิตนั้น เด็กหญิงคนนี้คือภรรยาของนายมั่นในอดีตชาติ ซึ่งเป็นผู้ที่เคยร่วมมือกับนายมั่นในการทำร้ายนายเพชร!
พิมพ์ชนกรู้สึกตกใจมาก เธอไม่คิดว่ากรรมจะติดตามมาได้ไกลขนาดนี้ และไม่คิดว่าลูกสาวของนายมานะจะต้องมารับกรรมที่แม่ของเขาเคยทำไว้
เธอรู้แล้วว่าทำไมนายมานะถึงมีความแค้นเพชรกล้ามากขนาดนี้ เพราะเขากำลังเห็นลูกสาวของเขาต้องมารับกรรมที่แม่ของเขาเคยทำไว้
พิมพ์ชนกเดินเข้าไปหานายมานะและวางมือลงบนไหล่ของเขาเบาๆ “คุณมานะคะ ฉันรู้แล้วค่ะว่าทำไมลูกสาวของคุณถึงป่วยหนัก”
นายมานะเงยหน้าขึ้นมามองพิมพ์ชนกด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความสงสัย “ทำไมครับ”
พิมพ์ชนกเล่าเรื่องราวที่เธอเห็นในนิมิตให้นายมานะฟังอย่างละเอียด ว่าลูกสาวของเขาคือภรรยาของนายมั่นในอดีตชาติ ซึ่งเป็นผู้ที่เคยร่วมมือกับนายมั่นในการทำร้ายนายเพชร และตอนนี้เธอกำลังมารับกรรมที่เธอเคยทำไว้
นายมานะรู้สึกตกใจมากเมื่อได้ยินเรื่องราวทั้งหมด เขาไม่คิดว่าเรื่องราวในอดีตชาติจะซับซ้อนขนาดนี้ และไม่คิดว่าลูกสาวของเขาจะต้องมารับกรรมของแม่
“แล้วผมจะต้องทำยังไงครับคุณพิมพ์ชนก” นายมานะถามด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ “ผมจะช่วยลูกสาวของผมได้อย่างไร”
พิมพ์ชนกกล่าวด้วยน้ำเสียงที่จริงจัง “คุณมานะคะ คุณจะต้องให้อภัยคุณเพชรกล้าค่ะ และคุณจะต้องสร้างบุญร่วมกันกับเขา เพื่ออุทิศส่วนกุศลให้กับภรรยาของคุณในอดีตชาติ และขอให้กรรมของเธอจงได้รับการอภัย”
นายมานะเงียบไปครู่หนึ่ง เขากำลังคิดทบทวนเรื่องราวทั้งหมดที่พิมพ์ชนกเล่าให้ฟัง
ในที่สุด เขาก็เงยหน้าขึ้นมามองพิมพ์ชนกและเพชรกล้าด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความสำนึกผิด “ผม…ผมขอโทษครับคุณเพชรกล้า ผมผิดไปแล้วครับ”
เพชรกล้ารู้สึกโล่งใจที่นายมานะยอมรับความจริงและสำนึกผิด เขาเดินเข้าไปหานายมานะและวางมือลงบนไหล่ของเขาเบาๆ
“ไม่เป็นไรครับคุณมานะ” เพชรกล้ากล่าว “เรามาเริ่มต้นกันใหม่นะครับ”
พิมพ์ชนกและเพชรกล้าตัดสินใจที่จะช่วยเหลือลูกสาวของนายมานะอย่างเต็มที่ พวกเขาแนะนำให้นายมานะไปปรึกษาอาจารย์ธนินทร์ และร่วมกันทำบุญอุทิศส่วนกุศลให้กับภรรยาของนายมั่นในอดีตชาติ
หลังจากนั้นไม่นาน ลูกสาวของนายมานะก็เริ่มมีอาการดีขึ้นอย่างน่าอัศจรรย์ หมอบอกว่าเธอมีโอกาสที่จะหายจากโรคร้ายได้
นายมานะรู้สึกซาบซึ้งในบุญคุณของพิมพ์ชนกและเพชรกล้ามาก เขาสำนึกผิดในสิ่งที่เขาเคยทำไป และสัญญาว่าจะไม่คิดร้ายต่อใครอีก
พิมพ์ชนกและเพชรกล้ารู้สึกดีใจมากที่ได้เห็นนายมานะกลับตัวกลับใจ และได้เห็นลูกสาวของเขามีอาการดีขึ้น พวกเขารู้แล้วว่าพลังแห่งการให้อภัยและการสร้างบุญร่วมกันนั้นยิ่งใหญ่เพียงใด.
บุญลิขิตรักข้ามภพ
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 ลิขสิทธิ์ทุกประการ บริษัท ไอเดีย เม็มโมรี่ กรุ๊ป จำกัด | iDearead.club
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก