ตอนที่ 5 — เปิดโปงความชั่ว: คดีทุจริตครั้งใหญ่

สามวันผ่านไปราวกับพริบตา สำหรับขุนนางบางคนมันคือเวลาแห่งความทุกข์ทรมานและร้อนรนดุจไฟสุมทรวง แต่สำหรับธีรเดช มันคือช่วงเวลาแห่งการเตรียมการอย่างรอบคอบ

ในเช้าวันที่สี่ ท้องพระโรงเต็มไปด้วยบรรยากาศที่หนักอึ้งกว่าทุกครั้ง ขุนนางหลายคนมีสีหน้าซีดเผือด ดวงตาแดงก่ำจากการนอนไม่หลับ บางคนมีเหงื่อซึมที่หน้าผาก ‌แม้ว่าอากาศจะค่อนข้างเย็น

ธีรเดชประทับบนบัลลังก์มังกรด้วยท่าทางสงบนิ่ง แต่แววตาของเขาคมกริบดุจเหยี่ยวที่กำลังจ้องมองเหยื่อ

"สามวันได้ผ่านพ้นไปแล้ว" เสียงของธีรเดชกังวานไปทั่วท้องพระโรง "มีผู้ใดประสงค์จะสารภาพความผิดและคืนเงินที่ยักยอกไปบ้าง?"

ความเงียบเข้าปกคลุมท้องพระโรง ไม่มีใครกล้าก้าวออกมา ทุกคนต่างมองหน้ากันเลิ่กลั่ก หลี่หวนยืนอยู่แถวหน้าสุด ใบหน้าของเขาซีดเผือด ​แต่ก็ยังพยายามรักษาท่าทีสงบ

"ไม่มีเลยหรือ?" ธีรเดชเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย น้ำเสียงของเขาเริ่มแฝงความเย็นชา "ดูเหมือนว่าพวกท่านจะคิดว่าข้าพูดเล่นกระมัง"

ทันใดนั้น เสียงฝีเท้าหนักๆ ก็ดังขึ้นจากด้านนอกประตูท้องพระโรง ทหารองครักษ์ชุดเกราะสีดำกว่าสิบคนพร้อมอาวุธครบมือเดินเข้ามาในท้องพระโรงอย่างพร้อมเพรียงกัน พวกเขายืนเรียงรายขนาบข้างทางเดิน ‍สร้างความตื่นตระหนกให้แก่เหล่าขุนนาง

"ระบบ แสดงรายชื่อผู้กระทำความผิด" ธีรเดชสั่งในใจ

[รับทราบพ่ะย่ะค่ะ]

หน้าต่างระบบปรากฏขึ้นในมโนสำนึกของธีรเดช แสดงรายชื่อขุนนางกว่ายี่สิบคน พร้อมตำแหน่งและรายละเอียดการทุจริตอย่างชัดเจน

"หลี่หวน เสนาบดีกรมคลัง" ธีรเดชเอ่ยชื่อแรกขึ้นมา เสียงของเขากังวานดุจฟ้าร้อง ‌"เจ้าได้ยักยอกเงินภาษีจากราษฎรในมณฑลเจียงหนานเป็นจำนวนกว่าห้าแสนตำลึงทอง และยังสมรู้ร่วมคิดกับขุนนางท้องถิ่นในการปลอมแปลงบัญชีรายรับรายจ่ายของแคว้น"

หลี่หวนตัวสั่นสะท้าน ใบหน้าของเขาซีดขาวราวกับกระดาษ

"ฝ่าบาท กระหม่อม... กระหม่อมไม่ทราบเรื่องพ่ะย่ะค่ะ!" หลี่หวนรีบคุกเข่าลงทันที พยายามปฏิเสธอย่างร้อนรน "กระหม่อมจงรักภักดีต่อแคว้นต้าหลงมาโดยตลอดพ่ะย่ะค่ะ!"

"จงรักภักดีอย่างนั้นหรือ?" ‍ธีรเดชเยาะหยัน "หลักฐานอยู่ที่นี่แล้ว!"

ทันใดนั้น ขันทีเฒ่าจางกงก็เดินออกมาพร้อมกับม้วนเอกสารจำนวนมาก "กราบทูลฝ่าบาท นี่คือหลักฐานทั้งหมดที่หน่วยสืบราชการลับของฝ่าบาทได้รวบรวมมาพ่ะย่ะค่ะ"

จางกงเริ่มอ่านรายละเอียดของเอกสารที่ระบุถึงการทุจริตของหลี่หวนอย่างชัดเจน ทั้งบัญชีลับ การโอนเงิน การสมรู้ร่วมคิดกับพ่อค้าและขุนนางท้องถิ่น ​เสียงของจางกงดังชัดเจนไปทั่วท้องพระโรง ทำให้ขุนนางคนอื่นๆ ที่ได้ยินถึงกับตกตะลึง

"ไม่จริง! นี่มันใส่ร้าย! ใส่ร้ายกันทั้งเพ!" หลี่หวนตะโกนลั่น ใบหน้าของเขาบิดเบี้ยวด้วยความหวาดกลัวและโกรธแค้น

"ซ่งไห่ เจ้าเมืองลั่วหยาง" ​ธีรเดชเอ่ยชื่อต่อไป "เจ้าได้ยักยอกเงินภาษีบำรุงเมืองเป็นจำนวนสามแสนตำลึงทอง และยังบังคับขูดรีดจากพ่อค้าและราษฎรในพื้นที่"

"ไม่! ฝ่าบาท กระหม่อมบริสุทธิ์พ่ะย่ะค่ะ!" ซ่งไห่รีบคุกเข่าลงเช่นกัน ใบหน้าของเขาซีดเผือดไม่ต่างจากหลี่หวน

ธีรเดชเอ่ยชื่อขุนนางที่มีส่วนเกี่ยวข้องกับการทุจริตทีละคน แต่ละชื่อที่เอ่ยออกไปพร้อมกับหลักฐานที่ชัดเจน ​ทำให้ขุนนางที่ถูกกล่าวหาไม่สามารถปฏิเสธได้

ท้องพระโรงเต็มไปด้วยเสียงร้องโวยวาย เสียงปฏิเสธ และเสียงขอความเมตตาจากเหล่าขุนนางที่ถูกเปิดโปง ทหารองครักษ์เริ่มเข้าควบคุมตัวขุนนางเหล่านั้นทีละคน

จ้าวเฉิง เสนาบดีกรมกลาโหม ยืนมองเหตุการณ์ทั้งหมดด้วยสีหน้าเคร่งขรึม ในใจของเขารู้สึกประหลาดใจและชื่นชมในความเด็ดขาดของฮ่องเต้หนุ่มผู้นี้ เขาไม่คิดว่าฮ่องเต้จะสามารถรวบรวมหลักฐานได้มากถึงเพียงนี้ และกล้าที่จะดำเนินการอย่างรวดเร็วและรุนแรงเช่นนี้

"ฝ่าบาท! ทรงโปรดเมตตาด้วยพ่ะย่ะค่ะ!" หลี่หวนร้องขออย่างน่าเวทนา เมื่อทหารองครักษ์เข้ามาจับกุมตัวเขา

"ความเมตตาของข้าได้มอบให้พวกเจ้าไปแล้วสามวัน" ธีรเดชกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชา "แต่พวกเจ้ากลับเลือกที่จะไม่รับมัน"

"นำตัวพวกมันไปขังไว้ในคุกหลวง และให้กรมอาญาดำเนินการสอบสวนอย่างละเอียด" ธีรเดชออกคำสั่งเสียงดังฟังชัด "หากผู้ใดพบว่ามีความผิดจริง ให้ลงโทษตามกฎหมายของแคว้นต้าหลงอย่างเด็ดขาด ไม่มีการละเว้น!"

"พ่ะย่ะค่ะ!" เสนาบดีกรมอาญา ซุนหมิง ก้าวออกมาโค้งคำนับด้วยความเคารพ เขาเป็นขุนนางที่ซื่อตรงและจงรักภักดีมาโดยตลอด การกระทำของฮ่องเต้ในวันนี้ทำให้เขารู้สึกชื่นชมอย่างยิ่ง

เหล่าขุนนางที่เหลืออยู่ในท้องพระโรงต่างยืนตัวแข็งทื่อ พวกเขาไม่เคยเห็นฮ่องเต้แสดงอำนาจและเด็ดขาดถึงเพียงนี้มาก่อน หลายคนเริ่มมองฮ่องเต้ด้วยสายตาที่เปลี่ยนไป จากความดูถูกเหยียดหยาม กลายเป็นความหวาดกลัวและความเคารพยำเกรง

"ระบบ ตรวจสอบสถานะภารกิจ" ธีรเดชสั่งในใจ

[ภารกิจย่อยที่ 2: จัดการขุนนางฉ้อฉล (สถานะ: สำเร็จ 70%)] [รางวัล: คะแนนระบบ 500 คะแนน, 'ดวงตาแห่งความจริง' (ใช้งานได้ 1 ครั้ง), ความมั่นคงของบัลลังก์ +10]

[สถานะปัจจุบัน: 12/100 (ความมั่นคงของบัลลังก์)]

ธีรเดชพยักหน้าอย่างพึงพอใจ การจัดการขุนนางทุจริตเป็นก้าวแรกที่สำคัญในการสร้างความเชื่อมั่นและรวบอำนาจกลับคืนมา

"ท่านเสนาบดีซุนหมิง" ธีรเดชหันไปทางเสนาบดีกรมอาญา "ข้าขอให้ท่านดำเนินการสอบสวนคดีนี้อย่างโปร่งใสและยุติธรรมที่สุด หากพบผู้ใดมีส่วนเกี่ยวข้อง ไม่ว่าจะเป็นขุนนางระดับใดก็ตาม ให้ดำเนินการตามกฎหมายโดยไม่เกรงใจผู้ใด"

"พ่ะย่ะค่ะฝ่าบาท กระหม่อมจะทำตามพระบัญชาอย่างเคร่งครัด" ซุนหมิงกล่าวด้วยความมุ่งมั่น

"และท่านเสนาบดีจ้าวเฉิง" ธีรเดชหันไปทางเสนาบดีกรมกลาโหม "ข้าขอให้ท่านส่งทหารองครักษ์ไปประจำการตามจุดสำคัญต่างๆ ในวังหลวง และในเมืองหลวง เพื่อรักษาความสงบเรียบร้อย และป้องกันการก่อกวนจากผู้ไม่หวังดี"

"พ่ะย่ะค่ะฝ่าบาท" จ้าวเฉิงรับคำสั่งด้วยน้ำเสียงหนักแน่น ในใจของเขารู้สึกตื่นเต้นกับความเปลี่ยนแปลงที่กำลังจะเกิดขึ้น

หลังจากเหตุการณ์ในท้องพระโรง ข่าวคราวการจับกุมขุนนางทุจริตกว่ายี่สิบคนก็แพร่สะพัดไปทั่วเมืองหลวงอย่างรวดเร็ว ราษฎรต่างพากันตกตะลึงและไม่เชื่อหูตัวเอง พวกเขาไม่เคยคิดว่าฮ่องเต้ที่ดูอ่อนแอและไม่สนใจการเมืองจะกล้าดำเนินการเช่นนี้

ในขณะเดียวกัน ก็มีเสียงวิพากษ์วิจารณ์และเสียงไม่พอใจจากกลุ่มขุนนางที่ยังคงมีอำนาจและผลประโยชน์แอบแฝงอยู่ พวกเขาเริ่มรวมตัวกันเพื่อวางแผนตอบโต้

ในตำหนักฮ่องเต้ ธีรเดชกำลังนั่งจิบชาอย่างสบายอารมณ์ เขารู้ดีว่านี่เป็นเพียงจุดเริ่มต้นของการต่อสู้ครั้งใหญ่

"ระบบ มีรายงานความเคลื่อนไหวของผู้ไม่หวังดีบ้างหรือไม่?" ธีรเดชถาม

[มีพ่ะย่ะค่ะ กลุ่มขุนนางที่นำโดยอัครมหาเสนาบดีหวังจง กำลังรวมตัวกันในจวนของหวังจง คาดว่าจะมีการวางแผนตอบโต้ฝ่าบาทพ่ะย่ะค่ะ]

"หวังจงอย่างนั้นหรือ..." ธีรเดชพึมพำ ชื่อนี้เป็นชื่อของอัครมหาเสนาบดีผู้ทรงอิทธิพลที่สุดในแคว้นต้าหลง เป็นผู้ที่อยู่เบื้องหลังการควบคุมอำนาจทั้งหมดในราชสำนัก และเป็นผู้ที่ธีรเดชต้องจัดการเป็นคนต่อไป

"ระบบ ตรวจสอบข้อมูลของหวังจงอย่างละเอียด" ธีรเดชสั่ง "ข้าต้องการรู้ทุกอย่างเกี่ยวกับเขา"

[รับทราบพ่ะย่ะค่ะ ข้อมูลของหวังจงจะถูกส่งเข้าสู่จิตใจของฝ่าบาท]

ข้อมูลมหาศาลหลั่งไหลเข้าสู่สมองของธีรเดชอีกครั้ง หวังจงเป็นขุนนางที่ฉลาดแกมโกง มีเครือข่ายอำนาจที่กว้างขวาง ทั้งในราชสำนัก กองทัพ และแม้กระทั่งในหมู่พ่อค้าและชนชั้นสูง เขาคือรากแก้วของปัญหาทั้งหมดในแคว้นต้าหลง

"ดูเหมือนว่าข้าจะต้องเผชิญหน้ากับพยัคฆ์ร้ายเสียแล้ว" ธีรเดชกล่าวกับตัวเอง แววตาของเขาเต็มไปด้วยความท้าทาย "แต่ไม่ว่าจะเป็นพยัคฆ์หรือมังกร ข้าก็จะโค่นมันลงให้ได้!"

---