ตอนที่ 22 — หุบเขาอัสนี: สุสานของต้าเว่ย

ยามรุ่งอรุณของวันใหม่ แสงสีทองสาดส่องกระทบยอดเขาอัสนีที่สูงเสียดฟ้า ทว่าบรรยากาศในหุบเขาเบื้องล่างกลับเต็มไปด้วยความตึงเครียดและกลิ่นอายของความตาย กองทัพต้าเว่ยที่เหลือรอดจากการโจมตีในเมืองหลงเฟิ่ง กำลังเคลื่อนพลอย่างอ่อนล้าและหวาดกลัวเข้าสู่หุบเขาอัสนี พวกเขาเชื่อว่านี่คือเส้นทางเดียวที่จะหลบหนีจากกองทัพต้าถังได้

"องค์ชายพ่ะย่ะค่ะ เราต้องรีบออกจากหุบเขาแห่งนี้ให้เร็วที่สุด" หลี่ซื่อกล่าวด้วยน้ำเสียงเหนื่อยอ่อน ‌ใบหน้าเต็มไปด้วยเขม่าควันและความหวาดกลัว "กระหม่อมรู้สึกไม่ดีเลยพ่ะย่ะค่ะ"

เว่ยอี้พยักหน้าอย่างเลื่อนลอย ความมั่นใจที่เคยเต็มเปี่ยมได้มลายหายไปสิ้น เหลือเพียงความหวาดกลัวและความอับอาย เขามองไปยังทหารที่เหลืออยู่ ซึ่งมีจำนวนไม่ถึงครึ่งจากที่ยกทัพมาทั้งหมด

สิ่งที่พวกเขาไม่รู้คือ หุบเขาอัสนี ไม่ใช่เส้นทางหลบหนี ​แต่คือกับดักสุดท้ายที่ธีรเดชเตรียมไว้

ธีรเดชยืนอยู่บนยอดเขาสูง มองลงไปยังกองทัพต้าเว่ยที่กำลังเดินเข้าสู่กับดักของตนเอง ดวงพระเนตรคมกริบฉายแววเย็นชา

"ระบบ ตรวจสอบการเตรียมพร้อมของหน่วยเงาพยัคฆ์และกองกำลังหลัก" ธีรเดชสั่งในใจ

[หน่วยเงาพยัคฆ์: พร้อมปฏิบัติการ 100%, ซุ่มซ่อนตัวอยู่ในตำแหน่งที่กำหนด] [กองกำลังหลัก: ‍พร้อมปิดล้อมทางออกของหุบเขา]

"ดีมาก" ธีรเดชพยักหน้า "ถึงเวลาที่จะปิดบัญชีกับพวกมันแล้ว"

เมื่อกองทัพต้าเว่ยส่วนใหญ่เดินเข้ามาในหุบเขาจนลึกพอ ธีรเดชก็ออกคำสั่ง

"เปิดฉากโจมตี!"

ทันทีที่คำสั่งถูกส่งออกไป เสียงหินถล่มดังสนั่นหวั่นไหวจากด้านหลังของกองทัพต้าเว่ย ทางเข้าหุบเขาถูกปิดกั้นด้วยหินขนาดใหญ่ที่ถล่มลงมาอย่างกะทันหัน สร้างความตื่นตระหนกให้กับทหารต้าเว่ยที่กำลังเคลื่อนพล

"เกิดอะไรขึ้น?! ทางเข้าถูกปิดแล้ว!" ‌ทหารคนหนึ่งตะโกนด้วยความหวาดกลัว

ก่อนที่พวกเขาจะทันได้ตั้งตัว เสียงธนูก็พุ่งทะยานลงมาจากหน้าผาสูงชันรอบหุบเขา ลูกธนูอาบยาพิษพุ่งเข้าใส่ทหารต้าเว่ยอย่างไม่ขาดสาย สร้างความเสียหายอย่างหนัก

"พวกมันซุ่มโจมตีเรา!" หลี่ซื่อตะโกนสั่งให้ทหารตั้งแนวป้องกัน แต่ก็สายเกินไป

หน่วยรบพิเศษ 'เงาพยัคฆ์' ที่ซุ่มซ่อนตัวอยู่บนหน้าผา ‍ใช้อาวุธระยะไกลที่ทันสมัยจากระบบ ยิงธนูและหน้าไม้ที่รุนแรงเข้าใส่ทหารต้าเว่ยอย่างแม่นยำ พวกเขาเคลื่อนไหวรวดเร็วราวกับเงา ทำให้ทหารต้าเว่ยไม่สามารถตอบโต้ได้ทัน

"องค์ชายพ่ะย่ะค่ะ! เราถูกล้อมแล้ว!" ทหารคนหนึ่งรายงานด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ

เว่ยอี้มองไปรอบๆ ด้วยความสิ้นหวัง หุบเขาอัสนีที่เคยคิดว่าเป็นทางรอด ​กลับกลายเป็นสุสานของพวกเขา เขามองเห็นทหารของตนเองล้มตายลงไปทีละคนๆ โดยไม่สามารถทำอะไรได้

"ไม่จริง! นี่มันเป็นไปไม่ได้!" เว่ยอี้ตะโกนด้วยความบ้าคลั่ง

จากนั้น กองทัพต้าถังที่นำโดยแม่ทัพจาง ก็ปรากฏตัวขึ้นจากทางออกของหุบเขา ปิดกั้นเส้นทางหลบหนีสุดท้ายของทหารต้าเว่ยอย่างสมบูรณ์แบบ

"ทหารต้าถังจงฟัง! ​จงกำจัดพวกมันให้สิ้นซาก!" แม่ทัพจางตะโกนสั่งด้วยน้ำเสียงอันทรงพลัง

การรบในหุบเขาอัสนีเป็นการสังหารหมู่ฝ่ายเดียว ทหารต้าเว่ยที่ถูกล้อมกรอบและขวัญเสีย ไม่สามารถต่อต้านกองทัพต้าถังที่เหนือกว่าได้เลย

"ระบบ ตรวจสอบสถานะของแม่ทัพใหญ่หลี่ซื่อและองค์ชายรองเว่ยอี้" ธีรเดชสั่งในใจ

[แม่ทัพใหญ่หลี่ซื่อ: กำลังต่อสู้, ได้รับบาดเจ็บเล็กน้อย] [องค์ชายรองเว่ยอี้: ​กำลังหลบหนี, ขวัญกำลังใจตกต่ำอย่างรุนแรง]

ธีรเดชเห็นว่าถึงเวลาที่จะปรากฏตัวแล้ว เขาขี่ม้าลงมาจากยอดเขา พร้อมด้วยองครักษ์เงาจำนวนหนึ่ง มุ่งหน้าสู่สมรภูมิ

เมื่อธีรเดชปรากฏตัวขึ้นในสนามรบ ทหารต้าถังต่างโห่ร้องด้วยความฮึกเหิม ส่วนทหารต้าเว่ยต่างหวาดกลัวจนตัวสั่น พวกเขาไม่เคยคิดว่าฮ่องเต้ต้าถังจะมาปรากฏตัวในสนามรบด้วยตนเอง

"แม่ทัพใหญ่หลี่ซื่อ องค์ชายรองเว่ยอี้! พวกเจ้าไม่มีทางหนีรอดไปได้แล้ว!" ธีรเดชตะโกนด้วยสุรเสียงอันทรงพลัง

หลี่ซื่อและเว่ยอี้มองไปยังธีรเดชด้วยความตกใจและโกรธแค้น

"ฮ่องเต้เฉินหลง! เจ้ามันเจ้าเล่ห์เพทุบาย!" หลี่ซื่อตะโกนด้วยความเดือดดาล

"เจ้าต่างหากที่โง่เขลา หลงเชื่อข่าวลือและกับดักที่ข้าเตรียมไว้" ธีรเดชตอบอย่างเยือกเย็น "นี่คือผลของการดูถูกต้าถัง"

เว่ยอี้พยายามจะต่อสู้ แต่ก็ถูกองครักษ์เงาของธีรเดชเข้าล้อมกรอบอย่างรวดเร็ว หลี่ซื่อพยายามจะปกป้ององค์ชาย แต่ก็ถูกทหารต้าถังเข้าโจมตีอย่างหนัก

"จับเป็นพวกมันทั้งสอง!" ธีรเดชออกคำสั่ง

การต่อสู้ดำเนินไปอีกไม่นาน หลี่ซื่อและเว่ยอี้ก็ถูกจับกุมตัวได้สำเร็จ ทหารต้าเว่ยที่เหลือรอดชีวิตต่างยอมจำนนโดยดี

"ระบบ รายงานผลการรบ" ธีรเดชสั่งในใจ

[ผลการรบในหุบเขาอัสนี: กองทัพต้าเว่ยเสียชีวิตประมาณ 150,000 นาย, บาดเจ็บและถูกจับกุมประมาณ 50,000 นาย, แม่ทัพใหญ่หลี่ซื่อและองค์ชายรองเว่ยอี้ถูกจับกุมตัวได้สำเร็จ] [ภารกิจย่อย: ขับไล่กองทัพต้าเว่ย สำเร็จ!] [รางวัล: ปลดล็อกเทคโนโลยีการเกษตรขั้นสูง, เพิ่มแต้มระบบ 100,000 แต้ม, เพิ่มความมั่นคงของราชบัลลังก์อย่างมาก]

ธีรเดชรู้สึกพึงพอใจกับผลลัพธ์ที่ได้ การรบครั้งนี้เป็นการแสดงให้เห็นถึงความแข็งแกร่งของต้าถัง และเป็นการกำจัดภัยคุกคามจากต้าเว่ยได้อย่างสิ้นเชิง

"นำตัวแม่ทัพใหญ่หลี่ซื่อและองค์ชายรองเว่ยอี้ไปขังไว้ในคุกหลวงอย่างแน่นหนา" ธีรเดชออกคำสั่ง "เราจะใช้พวกมันเป็นหมากสำคัญในการเจรจากับต้าเว่ย"

"รับด้วยเกล้าพ่ะย่ะค่ะฝ่าบาท!"

ชัยชนะครั้งนี้สร้างขวัญกำลังใจให้กับทหารต้าถังอย่างมหาศาล พวกเขาโห่ร้องด้วยความยินดีและเฉลิมฉลองชัยชนะอย่างยิ่งใหญ่

"แม่ทัพจาง จัดการดูแลเรื่องเชลยศึกและฟื้นฟูเมืองหลงเฟิ่งให้เรียบร้อย" ธีรเดชออกคำสั่ง "เราจะเดินทางกลับเมืองหลวงในทันที"

"ฝ่าบาทจะกลับเมืองหลวงเลยหรือพ่ะย่ะค่ะ?" แม่ทัพจางถามด้วยความประหลาดใจ "แต่เรื่องการเจรจากับต้าเว่ย..."

"เรื่องนั้นเราจะจัดการเอง" ธีรเดชตอบ "ตอนนี้มีเรื่องที่สำคัญกว่ารอเราอยู่ในเมืองหลวง"

ธีรเดชรู้ดีว่าในขณะที่เขากำลังจัดการกับภัยคุกคามภายนอก ภัยคุกคามภายในก็กำลังเติบโตขึ้นเรื่อยๆ แผนการของอัครเสนาบดีหลี่เหวินที่จะก่อกบฏกำลังจะถึงจุดสูงสุด และเขาจะต้องกลับไปจัดการกับมันให้สิ้นซาก

"ระบบ ตรวจสอบสถานะของเมืองหลวง" ธีรเดชสั่งในใจ

[สถานะเมืองหลวง: มีความเคลื่อนไหวผิดปกติของขุนนางฝ่ายตรงข้าม, อัครเสนาบดีหลี่เหวินกำลังรวบรวมกำลังพลอย่างลับๆ, มีข่าวลือเรื่องความพ่ายแพ้ของกองทัพต้าถังแพร่สะพัด]

"ถึงเวลาที่จะกลับไป 'ทำความสะอาด' เมืองหลวงแล้ว" ธีรเดชพึมพำกับตัวเอง ดวงพระเนตรฉายแววเย็นชาและเด็ดเดี่ยว

การเดินทางกลับเมืองหลวงของธีรเดชเป็นไปอย่างรวดเร็ว เขาต้องการไปถึงเมืองหลวงก่อนที่แผนการของหลี่เหวินจะสำเร็จ

ในขณะเดียวกัน ในเมืองหลวง อัครเสนาบดีหลี่เหวินกำลังเร่งดำเนินการตามแผนการของตนเอง

"ฮ่องเต้เฉินหลงคงกำลังติดพันอยู่กับการรบที่ชายแดน และคงไม่มีทางกลับมาได้ทัน" หลี่เหวินกล่าวกับขุนนางคนสนิทด้วยรอยยิ้มเย็นชา "ข่าวลือเรื่องความพ่ายแพ้ของกองทัพต้าถังกำลังแพร่สะพัดไปทั่วเมืองหลวง ประชาชนเริ่มไม่พอใจ และขุนนางหลายคนก็เริ่มหมดความเชื่อมั่นในฮ่องเต้หนุ่มผู้นั้นแล้ว"

"แล้วแผนการของเราล่ะพ่ะย่ะค่ะ?"

"คืนนี้ เราจะลงมือ!" หลี่เหวินประกาศด้วยน้ำเสียงเด็ดขาด "เราจะบุกเข้ายึดตำหนักมังกรทอง และบังคับให้ฮ่องเต้สละราชบัลลังก์! หากเขาไม่ยอม... เราก็จะกำจัดเขาซะ!"

หลี่เหวินไม่รู้เลยว่าฮ่องเต้เฉินหลงที่เขากำลังดูถูก กำลังเดินทางกลับมายังเมืองหลวงด้วยชัยชนะอันยิ่งใหญ่ และกำลังจะกลายเป็นฝันร้ายของเขา

ธีรเดชเดินทางมาถึงเมืองหลวงในยามค่ำคืน เขาไม่ได้นำกองทัพทั้งหมดเข้ามาในเมืองหลวง แต่ได้นำเพียงองครักษ์เงาและหน่วยรบพิเศษ 'เงาพยัคฆ์' จำนวนหนึ่งเข้ามาอย่างลับๆ

"ระบบ เปิดใช้งานโหมดสอดแนมในเมืองหลวง" ธีรเดชสั่งในใจ

[โหมดสอดแนม: กำลังทำงาน, ตรวจจับความเคลื่อนไหวของขุนนางกบฏ]

ธีรเดชรับทราบถึงแผนการของหลี่เหวินแล้ว เขายิ้มมุมปากอย่างเย็นชา

"หลี่เหวิน เจ้ากำลังเดินเข้าสู่กับดักของตัวเอง"

คืนนั้น เมืองหลวงที่เคยสงบเงียบ กำลังจะกลายเป็นสมรภูมิแห่งการแย่งชิงอำนาจครั้งสำคัญที่สุดในประวัติศาสตร์ของต้าถัง ธีรเดชพร้อมแล้วที่จะเผชิญหน้ากับภัยคุกคามภายใน และกำจัดเสี้ยนหนามที่คอยบ่อนทำลายราชบัลลังก์ของเขาให้สิ้นซาก