ตอนที่ 26 — ราชธิดาต้าเว่ย: หมากบนกระดานแห่งอำนาจ

การมาถึงของราชธิดาเว่ยหลิง จากต้าเว่ย สร้างความฮือฮาไปทั่ววังหลวง นางเป็นราชธิดาองค์เล็กของฮ่องเต้ต้าเว่ย มีรูปโฉมงดงามราวกับเทพธิดา แต่แววตาของนางกลับฉายแววเย็นชาและเศร้าสร้อย การมาของนางไม่ใช่การแต่งงานด้วยความรัก แต่เป็นการเป็นหมากบนกระดานแห่งอำนาจ ‌เพื่อค้ำประกันสันติภาพอันเปราะบางระหว่างสองแคว้น

ธีรเดชนั่งอยู่บนบัลลังก์มังกรทอง มองไปยังเว่ยหลิงที่กำลังคุกเข่าลงเบื้องหน้าเขาในท้องพระโรง นางสวมชุดอาภรณ์สีเขียวมรกต ปักลวดลายดอกโบตั๋นงดงาม ผมยาวสลวยถูกเกล้าขึ้นอย่างประณีต เผยให้เห็นลำคอระหงและใบหน้าอันหมดจด

"ถวายบังคมฝ่าบาท ขอให้ทรงพระเจริญหมื่นปี หมื่นหมื่นปี" ​เว่ยหลิงกล่าวด้วยน้ำเสียงราบเรียบ แต่แฝงไว้ด้วยความเยือกเย็น

"ลุกขึ้นเถิด ราชธิดาเว่ยหลิง" ธีรเดชกล่าว "ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป เจ้าคือสนมของข้า และเป็นส่วนหนึ่งของราชวงศ์ต้าถัง"

เว่ยหลิงเงยหน้าขึ้นมองธีรเดช ดวงตาของนางฉายแววท้าทายเล็กน้อย ‍"เพคะฝ่าบาท"

ธีรเดชสัมผัสได้ถึงความเย็นชาและแววตาที่แข็งกร้าวของนาง เขารู้ดีว่านางคงไม่ได้เต็มใจที่จะมาเป็นสนมของเขา แต่เขาก็ไม่ได้ใส่ใจมากนัก สำหรับเขา เว่ยหลิงเป็นเพียงหมากตัวหนึ่งบนกระดานแห่งอำนาจ

"ระบบ ตรวจสอบข้อมูลของราชธิดาเว่ยหลิง" ธีรเดชสั่งในใจ

[ราชธิดาเว่ยหลิง: อายุ ‌19 ปี, ราชธิดาองค์เล็กของฮ่องเต้ต้าเว่ย, มีความเฉลียวฉลาดและมีไหวพริบ, มีความรู้ด้านการเมืองและการทหาร, มีความจงรักภักดีต่อต้าเว่ยอย่างมาก, จุดอ่อน: รักครอบครัวและแผ่นดินเกิดอย่างสุดซึ้ง]

ข้อมูลจากระบบยืนยันสิ่งที่ธีรเดชคาดไว้ ‍เว่ยหลิงไม่ใช่สตรีธรรมดา นางมีความสามารถและอาจเป็นภัยคุกคามได้หากไม่ระมัดระวัง

"เจ้าจะได้รับการดูแลอย่างดีในวังหลวงแห่งนี้" ธีรเดชกล่าว "หวังว่าเจ้าจะปรับตัวเข้ากับชีวิตในต้าถังได้"

"เพคะฝ่าบาท" เว่ยหลิงตอบสั้นๆ

หลังจากพิธีต้อนรับ ธีรเดชได้สั่งให้ขันทีจัดเตรียมตำหนักที่งดงามที่สุดให้แก่เว่ยหลิง และได้ส่งนางกำนัลและขันทีที่จงรักภักดีไปคอยดูแลอย่างใกล้ชิด

ในตำหนักของตนเอง เว่ยหลิงนั่งอยู่ริมหน้าต่าง ​มองไปยังท้องฟ้ายามค่ำคืนด้วยความรู้สึกหลากหลาย นางรู้สึกทั้งโกรธแค้น อับอาย และเศร้าเสียใจ ที่ต้องมาเป็นเครื่องมือทางการเมืองเช่นนี้

"ฮ่องเต้เฉินหลงผู้นั้น... ข้าจะไม่มีวันยอมสยบให้เขาเด็ดขาด" เว่ยหลิงพึมพำกับตัวเอง ดวงตาฉายแววแห่งความมุ่งมั่น

นางรู้ดีว่าการมาของนางมีจุดประสงค์แอบแฝง ​นอกจากการเป็นหลักประกันสันติภาพแล้ว นางยังได้รับคำสั่งลับจากฮ่องเต้ต้าเว่ยให้สอดแนมความเคลื่อนไหวของต้าถัง และหาโอกาสที่จะบ่อนทำลายอำนาจของธีรเดช

"ระบบ ตรวจสอบความเคลื่อนไหวของสนมเว่ยหลิง" ธีรเดชสั่งในใจ

[สนมเว่ยหลิง: กำลังอยู่ในตำหนัก, มีความคิดที่จะสอดแนมและบ่อนทำลายต้าถัง]

ธีรเดชยิ้มมุมปากอย่างเย็นชา เขารู้ดีว่าเว่ยหลิงจะทำอะไร ​และเขาก็เตรียมการรับมือไว้แล้ว

"ปล่อยให้นางทำไปก่อน" ธีรเดชพึมพำกับตัวเอง "ยิ่งนางพยายามมากเท่าไหร่ ก็ยิ่งแสดงธาตุแท้ของนางออกมามากเท่านั้น"

ธีรเดชไม่ได้คิดที่จะกำจัดเว่ยหลิงในทันที เขามองเห็นศักยภาพในตัวนาง และคิดที่จะใช้ความสามารถของนางให้เป็นประโยชน์กับต้าถัง

วันเวลาผ่านไป เว่ยหลิงพยายามสอดแนมความลับของต้าถังอย่างลับๆ นางพยายามเข้าถึงข้อมูลทางการเมือง การทหาร และเศรษฐกิจ แต่ทุกครั้งที่นางพยายามเข้าถึงข้อมูลสำคัญ นางก็จะพบกับอุปสรรคที่คาดไม่ถึง หรือไม่ก็ได้รับข้อมูลที่ผิดพลาด

"นี่มันอะไรกัน?" เว่ยหลิงพึมพำด้วยความหงุดหงิด "ทำไมข้าถึงไม่สามารถเข้าถึงข้อมูลสำคัญได้เลย"

นางไม่รู้เลยว่าทุกความเคลื่อนไหวของนางอยู่ภายใต้การจับตาดูของธีรเดช และข้อมูลที่นางได้รับก็เป็นข้อมูลที่ธีรเดชจงใจปล่อยออกมาเพื่อหลอกล่อนาง

ในขณะเดียวกัน ธีรเดชก็เริ่มที่จะเข้าหานาง เขาไม่ได้แสดงท่าทีรังเกียจหรือดูถูกนาง แต่กลับปฏิบัติต่อนางด้วยความสุภาพและให้เกียรติ

"สนมเว่ยหลิง เจ้ามีความรู้เรื่องการเมืองและการทหารมากเพียงใด?" ธีรเดชถามนางในวันหนึ่ง

เว่ยหลิงรู้สึกประหลาดใจที่ธีรเดชถามคำถามเช่นนี้ "ทูลฝ่าบาท หม่อมฉันพอมีความรู้บ้างเพคะ"

"ดีมาก" ธีรเดชพยักหน้า "ข้าต้องการคนที่มีความรู้ความสามารถมาช่วยงานราชการ หากเจ้าสนใจ ข้าจะมอบหมายงานให้เจ้า"

ข้อเสนอของธีรเดชทำให้เว่ยหลิงตกใจ นางไม่เคยคิดว่าฮ่องเต้ต้าถังจะเสนอตำแหน่งงานราชการให้แก่นาง

"ทูลฝ่าบาท หม่อมฉันเป็นเพียงสตรี จะสามารถช่วยงานราชการได้อย่างไรเพคะ?" เว่ยหลิงถามด้วยความสงสัย

"ความรู้ความสามารถไม่แบ่งแยกเพศ" ธีรเดชตอบ "หากเจ้ามีความสามารถจริง ข้าก็พร้อมที่จะมอบโอกาสให้เจ้า"

เว่ยหลิงครุ่นคิดอย่างหนัก นางมองว่านี่อาจเป็นโอกาสที่จะเข้าถึงข้อมูลสำคัญของต้าถังได้ง่ายขึ้น

"หากฝ่าบาททรงเมตตา หม่อมฉันยินดีเพคะ" เว่ยหลิงตอบ

ธีรเดชยิ้มมุมปากอย่างมีเลศนัย "ดีมาก ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป เจ้าจะมาช่วยงานข้าในราชสำนัก"

ธีรเดชได้มอบหมายงานให้เว่ยหลิงดูแลเรื่องการค้ากับต่างแดน ซึ่งเป็นงานที่สำคัญและต้องใช้ความรู้ความสามารถอย่างมาก

เว่ยหลิงทำงานอย่างขยันขันแข็ง นางใช้ความรู้ความสามารถของตนเองในการเจรจาการค้ากับพ่อค้าต่างชาติ และสามารถสร้างผลประโยชน์ให้กับต้าถังได้อย่างมหาศาล

"ระบบ รายงานผลงานของสนมเว่ยหลิง" ธีรเดชสั่งในใจ

[ผลงานของสนมเว่ยหลิง: สร้างผลกำไรจากการค้ากับต่างแดน 50,000 แต้มระบบ, เพิ่มความสัมพันธ์ทางการค้ากับประเทศเพื่อนบ้าน, เพิ่มความมั่นคงทางเศรษฐกิจของต้าถัง]

ธีรเดชรู้สึกพึงพอใจกับผลงานของเว่ยหลิง เขารู้สึกว่านางมีศักยภาพที่ซ่อนอยู่ และสามารถเป็นกำลังสำคัญในการพัฒนาต้าถังได้

ในขณะเดียวกัน เว่ยหลิงก็เริ่มที่จะเห็นถึงความสามารถและวิสัยทัศน์ของธีรเดช นางเห็นว่าเขาไม่ได้เป็นเพียงฮ่องเต้ที่โหดเหี้ยมและเจ้าเล่ห์ แต่ยังเป็นฮ่องเต้ที่มีความมุ่งมั่นที่จะพัฒนาแผ่นดินและดูแลประชาชนให้มีชีวิตที่ดีขึ้น

"ฮ่องเต้เฉินหลงผู้นี้... ไม่เหมือนกับที่ข้าคิดไว้เลย" เว่ยหลิงพึมพำกับตัวเอง

นางเริ่มรู้สึกสับสนในใจ ความจงรักภักดีต่อต้าเว่ยเริ่มสั่นคลอน เมื่อนางได้เห็นถึงความรุ่งเรืองของต้าถังภายใต้การปกครองของธีรเดช

วันหนึ่ง ธีรเดชได้เรียกเว่ยหลิงมาปรึกษาเรื่องการเมือง

"สนมเว่ยหลิง เจ้าคิดว่าต้าถังควรจะทำอย่างไรกับต้าเว่ยในอนาคต?" ธีรเดชถาม

เว่ยหลิงรู้สึกตกใจกับคำถามนี้ นางไม่เคยคิดว่าธีรเดชจะถามคำถามที่ละเอียดอ่อนเช่นนี้

"ทูลฝ่าบาท หม่อมฉัน... หม่อมฉันไม่กล้าแสดงความคิดเห็นเพคะ" เว่ยหลิงตอบอย่างลังเล

"ไม่ต้องกังวล" ธีรเดชกล่าว "เจ้าสามารถแสดงความคิดเห็นได้อย่างอิสระ ข้าต้องการฟังความคิดเห็นที่แท้จริงของเจ้า"

เว่ยหลิงครุ่นคิดอย่างหนัก นางมองไปยังธีรเดชที่กำลังจ้องมองนางด้วยแววตาที่ลึกซึ้ง นางรู้สึกได้ว่าเขาไม่ได้กำลังทดสอบนาง แต่กำลังต้องการฟังความคิดเห็นที่แท้จริงของนาง

"ทูลฝ่าบาท หม่อมฉันคิดว่าต้าถังไม่ควรจะทำสงครามกับต้าเว่ยอีกต่อไปเพคะ" เว่ยหลิงกล่าวในที่สุด "การทำสงครามมีแต่จะนำมาซึ่งความสูญเสีย และจะทำให้ประชาชนต้องเดือดร้อน"

"แล้วเจ้าคิดว่าต้าถังควรจะทำอย่างไร?" ธีรเดชถาม

"หม่อมฉันคิดว่าต้าถังควรจะสร้างความสัมพันธ์อันดีกับต้าเว่ย โดยการค้าขายแลกเปลี่ยนสินค้า และส่งเสริมการแลกเปลี่ยนวัฒนธรรม เพื่อให้ทั้งสองแคว้นสามารถอยู่ร่วมกันได้อย่างสันติเพคะ" เว่ยหลิงตอบด้วยน้ำเสียงหนักแน่น

ธีรเดชยิ้มมุมปาก "ความคิดของเจ้าไม่เลวเลย"

เว่ยหลิงรู้สึกประหลาดใจที่ธีรเดชยอมรับความคิดของนาง

"แต่เจ้าคิดว่าฮ่องเต้ต้าเว่ยจะยอมรับความคิดของเจ้าได้อย่างไร ในเมื่อพระองค์ยังคงมีความแค้นต่อต้าถังอยู่?" ธีรเดชถาม

เว่ยหลิงเงียบไป นางรู้ดีว่านี่คือปัญหาที่ยากที่สุด

"ข้าจะให้โอกาสเจ้า" ธีรเดชกล่าว "เจ้าจงเขียนจดหมายถึงฮ่องเต้ต้าเว่ย เพื่อเสนอแนวทางสันติภาพนี้ หากพระองค์ยอมรับ ข้าก็จะพิจารณา"

เว่ยหลิงมองไปยังธีรเดชด้วยความตกใจและซาบซึ้งใจ นางไม่เคยคิดว่าเขาจะให้โอกาสนางได้ทำเช่นนี้

"ขอบพระทัยเพคะฝ่าบาท หม่อมฉันจะทำอย่างสุดความสามารถ" เว่ยหลิงกล่าวด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ

ธีรเดชรู้ดีว่าการให้โอกาสเว่ยหลิงเช่นนี้ เป็นการเดิมพันครั้งใหญ่ แต่เขาก็เชื่อมั่นในสัญชาตญาณของตนเอง เขารู้สึกว่าเว่ยหลิงไม่ใช่คนที่จะทรยศหักหลังได้ง่ายๆ และนางอาจจะเป็นสะพานเชื่อมความสัมพันธ์ระหว่างต้าถังและต้าเว่ยได้

"ระบบ ตรวจสอบสถานะภารกิจหลัก" ธีรเดชสั่งในใจ

[ภารกิจหลัก: ปกป้องบัลลังก์และปฏิรูปแผ่นดิน] [สถานะปัจจุบัน: กำลังดำเนินการ, ความคืบหน้า: 85%]

"ภารกิจใกล้จะสำเร็จแล้ว" ธีรเดชพึมพำกับตัวเอง "แต่การสร้างสันติภาพที่แท้จริงนั้นยากยิ่งกว่าการทำสงคราม"

การมาของราชธิดาเว่ยหลิง ไม่ใช่เพียงแค่การเป็นหมากบนกระดานแห่งอำนาจ แต่ยังเป็นการเปิดโอกาสให้ธีรเดชได้สร้างสันติภาพที่ยั่งยืนให้กับแผ่นดิน และเป็นการเปลี่ยนแปลงชะตากรรมของสตรีผู้สูงศักดิ์ผู้นี้ไปตลอดกาล