ตอนที่ 27 — สันติภาพที่เปราะบาง: มิตรภาพที่ก่อร่าง

จดหมายของราชธิดาเว่ยหลิงถูกส่งไปยังต้าเว่ยอย่างรวดเร็ว เนื้อหาในจดหมายเป็นการเสนอแนวทางสันติภาพที่ยั่งยืนระหว่างต้าถังและต้าเว่ย โดยเน้นย้ำถึงผลประโยชน์ร่วมกันที่จะได้รับจากการค้าขายและการแลกเปลี่ยนวัฒนธรรม แทนที่จะทำสงครามที่นำมาซึ่งความสูญเสีย

ในราชสำนักต้าเว่ย ฮ่องเต้ต้าเว่ยทรงอ่านจดหมายของราชธิดาเว่ยหลิงด้วยความประหลาดใจ พระองค์ไม่เคยคิดว่าราชธิดาของตนเองจะมีความคิดที่ลึกซึ้งเช่นนี้

"ฮ่องเต้เฉินหลงผู้นั้น... เขากำลังพยายามทำอะไรกันแน่?" ฮ่องเต้ต้าเว่ยพึมพำกับตัวเอง

พระองค์ทรงปรึกษาหารือกับขุนนางคนสนิทหลายคน ‌พวกเขาส่วนใหญ่ยังคงมีความแค้นต่อต้าถัง แต่ก็ยอมรับว่าแนวทางสันติภาพที่เว่ยหลิงเสนอมานั้น มีเหตุผลและอาจเป็นประโยชน์ต่อต้าเว่ยในระยะยาว

"ทูลฝ่าบาท หากเราสามารถสร้างความสัมพันธ์อันดีกับต้าถังได้ ต้าเว่ยก็จะไม่ต้องหวาดกลัวการรุกรานจากต้าถังอีกต่อไป และเราก็สามารถฟื้นฟูเศรษฐกิจของแคว้นได้พ่ะย่ะค่ะ" อัครเสนาบดีซุนเหวินเสนอ

ฮ่องเต้ต้าเว่ยทรงครุ่นคิดอย่างหนัก พระองค์รู้ดีว่าต้าเว่ยไม่สามารถทำสงครามกับต้าถังได้อีกแล้วในตอนนี้ ​เพราะต้าถังแข็งแกร่งขึ้นมาก และต้าเว่ยก็อ่อนแอลงอย่างเห็นได้ชัด

"ตกลง! ข้าจะยอมรับข้อเสนอของราชธิดาเว่ยหลิง!" ฮ่องเต้ต้าเว่ยประกาศในที่สุด "แต่ข้าจะจับตาดูความเคลื่อนไหวของฮ่องเต้เฉินหลงผู้นั้นอย่างใกล้ชิด หากเขามีแผนการร้ายใดๆ ข้าก็จะไม่มีวันยอม!"

ข่าวการยอมรับข้อเสนอสันติภาพจากต้าเว่ยถูกส่งกลับมายังต้าถัง สร้างความยินดีให้กับธีรเดชและขุนนางต้าถังอย่างมาก

"ฝ่าบาททรงพระปรีชาสามารถยิ่งนัก! ‍ทรงสามารถเปลี่ยนศัตรูให้กลายเป็นมิตรได้!" หลี่จงกล่าวด้วยความชื่นชม

"นี่เป็นเพียงจุดเริ่มต้นเท่านั้น" ธีรเดชกล่าว "สันติภาพที่แท้จริงจะเกิดขึ้นได้ก็ต่อเมื่อทั้งสองแคว้นสามารถอยู่ร่วมกันได้อย่างไว้วางใจและเคารพซึ่งกันและกัน"

ธีรเดชได้สั่งให้มีการจัดงานเลี้ยงเฉลิมฉลองสันติภาพครั้งยิ่งใหญ่ในเมืองหลวง และได้เชิญคณะทูตจากต้าเว่ยมาเข้าร่วมงานเลี้ยงด้วย

ในงานเลี้ยง ธีรเดชนั่งอยู่บนบัลลังก์อย่างสง่างาม เว่ยหลิงนั่งอยู่ข้างเขาในฐานะสนมของฮ่องเต้ นางสวมชุดอาภรณ์สีแดงสด ‌งดงามราวกับเทพธิดา

"ขอต้อนรับคณะทูตจากต้าเว่ย" ธีรเดชกล่าวด้วยสุรเสียงอันทรงพลัง "วันนี้ เรามาที่นี่เพื่อเฉลิมฉลองสันติภาพระหว่างต้าถังและต้าเว่ย ขอให้มิตรภาพระหว่างสองแคว้นจงยั่งยืนตลอดไป!"

คณะทูตต้าเว่ยนำโดยซุนเหวิน ต่างคุกเข่าลงคำนับด้วยความเคารพ

"ขอให้ฝ่าบาททรงพระเจริญหมื่นปี หมื่นหมื่นปี! ขอให้ต้าถังและต้าเว่ยจงเจริญ!" ‍ซุนเหวินกล่าว

งานเลี้ยงดำเนินไปอย่างสนุกสนาน มีการแสดงดนตรี การเต้นรำ และอาหารเลิศรสมากมาย ธีรเดชได้พูดคุยกับซุนเหวินและคณะทูตต้าเว่ยอย่างเป็นกันเอง เพื่อสร้างความสัมพันธ์อันดีระหว่างสองแคว้น

ในขณะเดียวกัน เว่ยหลิงก็รู้สึกถึงความเปลี่ยนแปลงในใจ นางรู้สึกถึงความภาคภูมิใจที่สามารถช่วยสร้างสันติภาพให้กับแผ่นดินได้ ​และเริ่มที่จะรู้สึกถึงความผูกพันกับธีรเดช

"ระบบ ตรวจสอบสถานะความสัมพันธ์ของสนมเว่ยหลิง" ธีรเดชสั่งในใจ

[สนมเว่ยหลิง: ความจงรักภักดีต่อต้าถังเพิ่มขึ้น, ความรู้สึกต่อฮ่องเต้เฉินหลง: ซับซ้อน (เคารพ, ชื่นชม, ​เริ่มมีความรู้สึกพิเศษ)]

ธีรเดชยิ้มมุมปากอย่างพึงพอใจ เขารู้สึกว่าความพยายามของเขาไม่ได้สูญเปล่า เว่ยหลิงเริ่มที่จะเปลี่ยนใจ และเริ่มที่จะเห็นถึงความดีงามของเขา

หลังจากงานเลี้ยง ธีรเดชได้ไปเยี่ยมเว่ยหลิงที่ตำหนักของนาง

"สนมเว่ยหลิง เจ้าทำได้ดีมาก" ธีรเดชกล่าว "เจ้าได้ช่วยสร้างสันติภาพให้กับแผ่นดิน ​และได้ช่วยชีวิตประชาชนจำนวนมาก"

เว่ยหลิงเงยหน้าขึ้นมองธีรเดช ดวงตาของนางฉายแววซาบซึ้งใจ "ขอบพระทัยเพคะฝ่าบาท หม่อมฉันไม่เคยคิดว่าจะสามารถทำเช่นนี้ได้"

"เจ้ามีความสามารถที่ซ่อนอยู่" ธีรเดชกล่าว "ข้าเชื่อว่าเจ้าจะสามารถทำสิ่งที่ยิ่งใหญ่กว่านี้ได้อีกในอนาคต"

ธีรเดชได้พูดคุยกับเว่ยหลิงอย่างเป็นกันเอง พวกเขาพูดคุยกันเรื่องการเมือง การค้า และวัฒนธรรม เว่ยหลิงรู้สึกประหลาดใจที่ธีรเดชมีความรู้และวิสัยทัศน์ที่กว้างไกล และเขาก็เป็นคนที่มีอารมณ์ขันและอบอุ่นกว่าที่นางคิดไว้

"ฝ่าบาท หม่อมฉันมีเรื่องหนึ่งที่อยากจะถามเพคะ" เว่ยหลิงกล่าวอย่างลังเล

"ถามมาเถิด" ธีรเดชตอบ

"ฝ่าบาททรงเป็นฮ่องเต้ที่แตกต่างจากฮ่องเต้องค์อื่นๆ ที่หม่อมฉันเคยรู้จักเพคะ" เว่ยหลิงกล่าว "ฝ่าบาททรงมีความรู้และเทคโนโลยีที่เหนือกว่ายุคนี้มาก หม่อมฉันอยากจะทราบว่า... ฝ่าบาททรงได้สิ่งเหล่านี้มาจากที่ใดเพคะ?"

ธีรเดชยิ้มมุมปากอย่างมีเลศนัย "เจ้าช่างเป็นคนช่างสังเกตยิ่งนัก"

เขาครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนที่จะตัดสินใจเล่าเรื่องราวของตนเองให้เว่ยหลิงฟัง เขาเล่าเรื่องการทะลุมิติมาจากโลกอนาคต และเรื่องระบบช่วยเหลือที่เขาได้รับ

เว่ยหลิงฟังเรื่องราวของธีรเดชด้วยความตกตะลึง นางไม่เคยคิดมาก่อนว่าเรื่องราวเช่นนี้จะเกิดขึ้นได้จริง

"ไม่น่าเชื่อเลยเพคะฝ่าบาท" เว่ยหลิงกล่าวด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ "ฝ่าบาททรงมาจากโลกอนาคตจริงๆ หรือเพคะ?"

"ใช่" ธีรเดชพยักหน้า "และข้าก็มาที่นี่เพื่อเปลี่ยนแปลงชะตากรรมของต้าถังให้ดีขึ้น"

เว่ยหลิงมองไปยังธีรเดชด้วยความรู้สึกหลากหลาย นางรู้สึกทั้งตกใจ ประหลาดใจ และชื่นชมในตัวเขา นางรู้สึกว่าธีรเดชเป็นคนที่ไม่ธรรมดา และนางก็โชคดีที่ได้มาอยู่ข้างเขา

"ฝ่าบาท หม่อมฉันขอสัญญาว่าจะจงรักภักดีต่อฝ่าบาทและต้าถังตลอดไปเพคะ" เว่ยหลิงกล่าวด้วยน้ำเสียงหนักแน่น

ธีรเดชยิ้มอย่างอบอุ่น "ข้าเชื่อใจเจ้า สนมเว่ยหลิง"

หลังจากคืนนั้น ความสัมพันธ์ระหว่างธีรเดชและเว่ยหลิงก็เปลี่ยนไป นางไม่ได้เป็นเพียงสนมทางการเมืองอีกต่อไป แต่ยังเป็นคนสนิทและที่ปรึกษาที่สำคัญของเขาด้วย

เว่ยหลิงได้ช่วยธีรเดชในการดำเนินงานปฏิรูปต่างๆ นางใช้ความรู้ความสามารถของตนเองในการพัฒนาการค้า การทูต และการศึกษา ทำให้ต้าถังเจริญรุ่งเรืองอย่างรวดเร็ว

"ระบบ รายงานสถานะภารกิจหลัก" ธีรเดชสั่งในใจ

[ภารกิจหลัก: ปกป้องบัลลังก์และปฏิรูปแผ่นดิน] [สถานะปัจจุบัน: กำลังดำเนินการ, ความคืบหน้า: 90%]

"ภารกิจใกล้จะสำเร็จแล้ว" ธีรเดชพึมพำกับตัวเอง "แต่ยังมีอีกหนึ่งภารกิจที่สำคัญไม่แพ้กัน นั่นคือการสร้างความสุขให้กับตัวเองและคนรอบข้าง"

สันติภาพระหว่างต้าถังและต้าเว่ยได้รับการสถาปนาขึ้นอย่างมั่นคง การค้าขายและการแลกเปลี่ยนวัฒนธรรมระหว่างสองแคว้นดำเนินไปอย่างราบรื่น ประชาชนทั้งสองแคว้นต่างมีชีวิตที่ดีขึ้น

ธีรเดชได้สร้างต้าถังให้เป็นมหาอำนาจที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในโลกนี้ ไม่ใช่เพียงแค่ด้านการทหารและเศรษฐกิจ แต่ยังรวมถึงด้านวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยี และวัฒนธรรมด้วย

ในขณะเดียวกัน ธีรเดชก็ได้พบกับความรักและความสุขในชีวิต เขาและเว่ยหลิงได้แต่งงานกันอย่างเป็นทางการ และนางก็ได้ให้กำเนิดโอรสองค์แรกของต้าถัง ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของความหวังและอนาคตที่สดใส

ธีรเดชยืนอยู่บนระเบียงตำหนักมังกรทอง มองไปยังเมืองหลวงที่เต็มไปด้วยแสงไฟระยิบระยับ เขารู้สึกถึงความภาคภูมิใจและความสุขที่ได้เห็นต้าถังเจริญรุ่งเรืองเช่นนี้

"ข้าทำสำเร็จแล้ว" ธีรเดชพึมพำกับตัวเอง "ข้าได้เปลี่ยนแปลงชะตากรรมของแผ่นดินนี้ และได้สร้างอนาคตที่ดีกว่าให้กับทุกคน"