═══════════════════════════════════
ตลอดหลายวันที่ผ่านมา อคินและฟ้าใสใช้เวลาเกือบทั้งหมดในห้องปฏิบัติการแห่งนี้ พวกเขาดำดิ่งลงไปในข้อมูลรายละเอียดของฐานทัพ 'รังมังกร' ของเงาพิฆาตอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย ฟ้าใสแสดงให้เห็นถึงความสามารถอันโดดเด่นในการวิเคราะห์ข้อมูลที่ซับซ้อนและการเข้าถึงเครือข่ายลับต่างๆ ขณะที่อคินใช้ประสบการณ์จริงจากสนามรบมาประกอบการพิจารณา สร้างแผนการที่ละเอียดถี่ถ้วนและมีโอกาสสำเร็จมากที่สุด
"ระบบป้องกันภายนอกของรังมังกรแบ่งออกเป็นสามชั้นหลัก" ฟ้าใสอธิบาย พลางเลื่อนแผนผังฐานทัพบนหน้าจอโฮโลแกรม "ชั้นแรกคือเขตทะเลทรายรอบนอก มีเซ็นเซอร์ตรวจจับความร้อนและเสียงรบกวน รวมถึงหน่วยลาดตระเวนเคลื่อนที่ด้วยยานพาหนะติดอาวุธ ชั้นที่สองคือกำแพงป้อมปราการที่แข็งแกร่ง ติดตั้งปืนใหญ่และเครื่องยิงขีปนาวุธต่อต้านอากาศยาน และชั้นสุดท้ายคือรั้วไฟฟ้าแรงสูงพร้อมกับหุ่นยนต์ลาดตระเวนอัตโนมัติ" อคินมองภาพจำลองของหุ่นยนต์ลาดตระเวนที่ปรากฏบนหน้าจอ มันมีลักษณะคล้ายสุนัข แต่ติดอาวุธปืนกลเบา และมีเซ็นเซอร์ตรวจจับการเคลื่อนไหวที่ล้ำสมัย "หุ่นยนต์พวกนี้มีตาอินฟราเรดด้วยไหม?" อคินถาม "มีค่ะ และมีเรดาร์ตรวจจับการเคลื่อนไหวขนาดเล็ก รวมถึงระบบจดจำใบหน้า" ฟ้าใสตอบ "พวกมันทำงานร่วมกันอย่างเป็นเครือข่าย ถ้าตัวใดตัวหนึ่งตรวจพบสิ่งผิดปกติ หุ่นยนต์ทั้งหมดในพื้นที่ก็จะถูกเรียกมาเสริมกำลังทันที" "เราไม่สามารถลุยเข้าไปตรงๆ ได้" อคินสรุป "เราต้องหาช่องโหว่ที่เล็กที่สุด และใช้มันให้เป็นประโยชน์" ฟ้าใสพยักหน้า "ฉันพยายามเจาะระบบเครือข่ายภายนอกของรังมังกรมาตลอด แต่พวกเขาใช้ระบบเข้ารหัสที่ซับซ้อนมาก และเปลี่ยนรหัสบ่อยครั้ง ทำให้การเข้าถึงข้อมูลแบบเรียลไทม์เป็นไปได้ยาก" "งั้นเราต้องทำให้พวกเขา 'เปิดประตู' ให้เราเอง" อคินกล่าว แววตาของเขาฉายแววเจ้าเล่ห์ "เราจะต้องสร้างสถานการณ์ลวง เพื่อดึงความสนใจของระบบป้องกันภัยไปที่จุดอื่น" ทั้งคู่เริ่มร่างแผนการที่ซับซ้อนขึ้นมา ฟ้าใสเสนอให้ใช้โดรนขนาดเล็กที่ดัดแปลงเป็นพิเศษ ติดตั้งอุปกรณ์รบกวนสัญญาณและเครื่องส่งคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้า เพื่อสร้างสัญญาณรบกวนปลอมและจำลองการโจมตีจากอากาศยานขนาดใหญ่ทางทิศตะวันออกของฐานทัพ "เมื่อโดรนสร้างความปั่นป่วน หน่วยรักษาความปลอดภัยและระบบป้องกันภัยทางอากาศทั้งหมดจะถูกดึงไปที่นั่น" ฟ้าใสอธิบาย "นั่นจะทำให้เกิด 'จุดบอด' ชั่วคราวทางทิศเหนือ ซึ่งเป็นตำแหน่งของระบบระบายอากาศหลักตามที่คุณเสนอ" "ในช่วงเวลานั้น ฉันจะเข้าถึงพื้นที่เป้าหมาย" อคินกล่าว "แต่ฉันต้องการชุดพรางตัวที่สามารถหลบเลี่ยงการตรวจจับจากเซ็นเซอร์อินฟราเรดและเรดาร์ได้ และอุปกรณ์เจาะระบบที่สามารถปิดใช้งานหุ่นยนต์ลาดตระเวนชั่วคราวได้" "ฉันเตรียมไว้ให้คุณแล้วค่ะ" ฟ้าใสชี้ไปที่ชุดรัดรูปสีดำสนิทที่ทำจากวัสดุพิเศษวางอยู่บนโต๊ะ "ชุดนี้ถูกถักทอด้วยเส้นใยนาโนคาร์บอนที่สามารถดูดซับคลื่นเรดาร์และกระจายความร้อนในร่างกาย ทำให้คุณแทบจะมองไม่เห็นในกล้องอินฟราเรด ส่วนนี่คือ 'ชิปผี' อุปกรณ์ขนาดเล็กที่คุณสามารถใช้เพื่อแทรกซึมเข้าสู่ระบบของหุ่นยนต์และปิดการทำงานมันได้ชั่วคราว" อคินหยิบชิปผีขึ้นมาดู มันเล็กกระทัดรัดจนสามารถซ่อนไว้ในฝ่ามือได้ เขานึกทึ่งในความสามารถของฟ้าใส "ส่วนการสื่อสาร" ฟ้าใสกล่าวต่อ "เราจะใช้ระบบเข้ารหัสเสียงและภาพแบบควอนตัม ทำให้ไม่มีใครสามารถดักฟังหรือติดตามเราได้ ฉันจะอยู่ในห้องควบคุมหลักของรังเหยี่ยว คอยเป็นดวงตาและหูให้คุณจากระยะไกล และให้ข้อมูลแบบเรียลไทม์" อคินพยักหน้า เขารู้สึกได้ถึงความพร้อมของอุปกรณ์และความเชี่ยวชาญของฟ้าใส ซึ่งเป็นสิ่งสำคัญอย่างยิ่งในภารกิจนี้ "เมื่อฉันเข้าไปในระบบระบายอากาศได้แล้วล่ะ?" อคินถาม "ฉันได้จำลองแผนผังระบบท่อระบายอากาศทั้งหมด" ฟ้าใสตอบ พร้อมกับฉายภาพเขาวงกตท่อเหล็กที่ซับซ้อนขึ้นมา "คุณจะต้องเคลื่อนที่อย่างรวดเร็วและเงียบเชียบ เพราะเสียงเพียงเล็กน้อยก็อาจจะทำให้เซ็นเซอร์ที่ซ่อนอยู่ตรวจจับคุณได้ ฉันจะคอยนำทางคุณผ่านเส้นทางที่ปลอดภัยที่สุด แต่คุณต้องเตรียมพร้อมสำหรับสิ่งที่ไม่คาดฝันเสมอ" "แน่นอน" อคินตอบ "ในการรบ สิ่งที่ไม่คาดฝันคือสิ่งที่คาดเดาได้มากที่สุด" ระหว่างการวางแผน อคินและฟ้าใสมีการแลกเปลี่ยนความเห็นและถกเถียงกันหลายครั้ง แต่ทุกครั้งพวกเขาก็สามารถหาข้อสรุปที่ดีที่สุดร่วมกันได้ ความสัมพันธ์แบบมืออาชีพของพวกเขาก่อตัวขึ้นอย่างรวดเร็ว กลายเป็นความเชื่อใจและเข้าใจกันโดยธรรมชาติ "ฉันมีคำถาม" ฟ้าใสพูดขึ้นมาในวันสุดท้ายของการเตรียมตัว "ทำไมคุณถึงยอมกลับมาเสี่ยงชีวิตอีกครั้ง ทั้งๆ ที่คุณบอกว่าคุณตายไปแล้ว" อคินเงยหน้าขึ้นจากแผนผัง เขาจ้องมองไปในดวงตาของฟ้าใส "เพราะมีบางอย่างที่ผมต้องสะสาง" เขาเว้นจังหวะ "และผมก็ทนเห็นโลกนี้พินาศไปเพราะความผิดพลาดของผมไม่ได้" ฟ้าใสพยักหน้าช้าๆ "ฉันเข้าใจ ฉันก็เหมือนกัน" เธอไม่ได้อธิบายอะไรเพิ่มเติม แต่อคินก็รู้สึกได้ถึงความหมายที่ซ่อนอยู่เบื้องหลังคำพูดของเธอ "เราจะทำให้มันสำเร็จ" ฟ้าใสกล่าวด้วยน้ำเสียงหนักแน่น อคินยิ้มบางๆ "เราจะทำ" ในคืนก่อนออกเดินทาง อคินใช้เวลาตรวจสอบอุปกรณ์ทั้งหมดอีกครั้ง เขาสวมชุดรัดรูปสีดำสนิท รู้สึกถึงความกระชับที่โอบรับร่างกาย ทำให้เขารู้สึกเหมือนได้กลับมาเป็นตัวเองอีกครั้ง แม้จะไม่ได้สวมเครื่องแบบทหาร แต่จิตวิญญาณนักรบของเขากลับมาอย่างเต็มเปี่ยม ผู้พันศักดิ์เข้ามาในห้อง พร้อมกับทีมงานอีกสองสามคน "อคิน ฟ้าใส ทุกอย่างพร้อมแล้ว" ผู้พันศักดิ์กล่าว "โดรนก่อกวนจะถูกปล่อยในอีกหนึ่งชั่วโมง เรามีเวลาจำกัดในการแทรกซึม ขอให้คุณโชคดี" อคินพยักหน้า เขาหันไปมองฟ้าใสอีกครั้ง เธอส่งสัญญาณ 'สู้ๆ' ให้เขา "ถึงเวลาแล้ว" อคินพึมพำกับตัวเอง เขาถูกพาไปยังเฮลิคอปเตอร์ลำเดิมที่พาเขามายังศูนย์บัญชาการ เฮลิคอปเตอร์ทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้ายามค่ำคืน มุ่งหน้าไปยังทะเลทรายอันเวิ้งว้างที่ฐานทัพ 'รังมังกร' ซ่อนตัวอยู่ อคินมองออกไปนอกหน้าต่าง เห็นแสงจันทร์สาดส่องลงมาบนผืนทรายที่ทอดยาวสุดลูกหูลูกตา บรรยากาศเงียบสงบ แต่เขารู้ดีว่าภายใต้ความเงียบสงบนั้น กำลังจะเกิดพายุลูกใหญ่ขึ้น เขากุมมีดสั้นที่เหน็บอยู่ข้างเอวแน่น มีดเล่มนี้เป็นของขวัญจากภาคี เพื่อนที่เขาเคยไว้ใจที่สุด มันเป็นเครื่องเตือนใจถึงอดีตที่ยังคงตามหลอกหลอนเขา และเป็นแรงผลักดันให้เขาก้าวไปข้างหน้า "ภาคี... นายทำไปทำไม" อคินพึมพำกับตัวเอง ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลใด เขาจะต้องหยุดยั้งภาคีให้ได้ ก่อนที่ 'พลายเพลิง' จะทำลายล้างทุกสิ่งทุกอย่างบนโลกนี้ เครื่องเฮลิคอปเตอร์เริ่มลดระดับลง เมื่อเข้าใกล้เขตทะเลทรายที่เป็นที่ตั้งของรังมังกร อคินเตรียมพร้อมสำหรับภารกิจที่กำลังจะมาถึง เขากำลังจะก้าวเข้าสู่สมรภูมิรบอีกครั้ง และในครั้งนี้ เขาจะไม่ยอมให้ประวัติศาสตร์ซ้ำรอย เขาจะไม่ยอมแพ้ และเขาจะต้องนำความจริงกลับมาให้ได้
═══════════════════════════════════
เพลิงพิฆาตคืนชีพ
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 ลิขสิทธิ์ทุกประการ บริษัท ไอเดีย เม็มโมรี่ กรุ๊ป จำกัด | iDearead.club
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก