═══════════════════════════════════
อคินพุ่งตัวเข้าสู่ทางเดินแคบๆ ที่นำไปสู่ห้องเก็บของได้ไม่นาน เสียงฝีเท้าของทหารติดอาวุธหลายนายก็ดังระงมตามหลังมา เขาได้ยินเสียงวิทยุสื่อสารของพวกมันที่พูดคุยกันอย่างโกลาหล "เป้าหมายหลบหนีเข้าสู่โซน D-5! ปิดล้อมพื้นที่! อย่าให้มันหนีไปได้!" อคินเร่งฝีเท้า เขาพยายามหาทางออกหรือที่กำบังที่เหมาะสม แต่ทางเดินนั้นเป็นทางตันที่ปลายสุด มีเพียงประตูเหล็กหนาหนักที่ปิดสนิท "ประตูเหล็กข้างหน้าคุณเป็นทางตัน อคิน" ฟ้าใสรายงาน "ฉันกำลังพยายามหาทางอื่นให้คุณอยู่ แต่ข้อมูลผังอาคารของโซนนี้ไม่สมบูรณ์" อคินกัดฟัน เขาไม่มีเวลาคิดมากนัก เสียงฝีเท้าดังใกล้เข้ามาเรื่อยๆ จนแทบจะอยู่ข้างหลังเขาแล้ว เขาตัดสินใจหลบเข้าไปในตู้เก็บของขนาดใหญ่ที่ตั้งอยู่มุมห้อง พลางเตรียมปืนพกเก็บเสียงและมีดสั้นให้พร้อม ประตูห้องเก็บของถูกเปิดออกอย่างแรง ทหารติดอาวุธกว่าสิบนายกรูกันเข้ามาในห้อง แต่พวกมันไม่เห็นอคินที่ซ่อนตัวอยู่ "หาตัวมันให้เจอ!" หัวหน้าหน่วยสั่งเสียงกร้าว "มันเป็นอันตราย อย่าให้มันหนีไปได้!" ทหารเริ่มค้นหาไปทั่วห้อง พวกมันเปิดตู้เก็บของทีละตู้ ตรวจสอบทุกซอกทุกมุม อคินต้องควบคุมลมหายใจให้เบาที่สุด หัวใจของเขาเต้นรัวอย่างแรง เสียงเปิดตู้ดังใกล้เข้ามาเรื่อยๆ จนมาถึงตู้ที่อคินซ่อนอยู่ ทหารนายหนึ่งกำลังเอื้อมมือมาเปิดประตู อคินเตรียมพร้อมที่จะพุ่งออกไปโจมตี แต่จู่ๆ ก็มีเสียงดังตึงคล้ายระเบิดเบาๆ ดังขึ้นจากชั้นบนของฐานทัพ "เกิดอะไรขึ้น?!" หัวหน้าหน่วยสั่งถาม "มีสัญญาณรบกวนบางอย่างครับ! ระบบเซ็นเซอร์บางส่วนหยุดทำงาน! และมีสัญญาณการบุกรุกจากทางทิศเหนืออีกครั้ง!" ทหารอีกนายรายงาน "ให้ตายสิ!" หัวหน้าหน่วยสบถ "ไปตรวจสอบทางทิศเหนือเดี๋ยวนี้! ส่วนที่เหลืออยู่ดูแลโซนนี้ต่อไป!" ทหารส่วนหนึ่งรีบวิ่งออกไป แต่บางส่วนยังคงอยู่ในห้องเพื่อค้นหาอคินต่อไป อคินรู้ดีว่านี่คือโอกาสของเขา เขาตัดสินใจที่จะไม่รออีกต่อไป เมื่อทหารนายหนึ่งหันหลังให้ อคินก็เปิดประตูตู้กระโจนออกไป เขาสับสันมือเข้าที่ท้ายทอยของทหารอย่างรวดเร็ว ก่อนจะใช้ปืนพกกระแทกเข้าที่ปลายคางของทหารอีกนายที่อยู่ใกล้ๆ ทหารที่เหลือตกใจ แต่ไม่ทันตั้งตัว อคินเคลื่อนที่ราวกับพายุ ใช้ความเร็วและความคล่องตัวเข้าเล่นงานศัตรู เขาชก เตะ และใช้มีดสั้นจัดการกับทหารทีละนาย เสียงปืนพกเก็บเสียงดังขึ้นสองครั้ง ก่อนที่ทหารสองนายสุดท้ายจะล้มลงกับพื้นอย่างเงียบเชียบ "เคลียร์แล้ว" อคินรายงาน "ยอดเยี่ยม อคิน!" ฟ้าใสตอบด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความโล่งใจ "ฉันใช้เวลาที่พวกมันวุ่นวายกับการรับมือโดรนก่อกวนของเรา เข้าไปป่วนระบบเซ็นเซอร์ภายในของพวกมันได้บางส่วน ทำให้คุณมีโอกาสเล็กน้อยที่จะหลบหนี" "มีทางออกไหม?" อคินถาม เขาไม่ต้องการติดอยู่ในกับดักนี้ "มีทางลับใต้พื้นห้องที่คุณกำลังยืนอยู่" ฟ้าใสตอบ "แต่ฉันไม่แน่ใจว่ามันนำไปสู่ที่ใด แต่เป็นทางเดียวที่คุณจะหนีออกจากโซนนี้ได้" อคินก้มลงสำรวจพื้นห้อง เขาพบแผ่นเหล็กที่ถูกซ่อนไว้อย่างแนบเนียน เขากระชากมันขึ้นมา เผยให้เห็นช่องอุโมงค์ขนาดเล็กที่นำลงไปสู่ความมืดมิด "ฉันกำลังจะลงไป" อคินแจ้ง "ระวังตัวด้วย อคิน" ฟ้าใสเตือน "ฉันไม่มีข้อมูลของโซนใต้ดินแห่งนี้เลย" อคินกระโดดลงไปในอุโมงค์นั้น เขาวิ่งไปตามทางเดินมืดมิดที่คับแคบและคดเคี้ยว กลิ่นดินชื้นและอากาศที่อับชื้นทำให้เขารู้สึกไม่สบายตัว แต่เขาก็ไม่สนใจสิ่งเหล่านั้น เขาต้องไปให้ถึงเป้าหมาย อุโมงค์นำเขาไปยังเครือข่ายของทางเดินใต้ดินที่ซับซ้อนราวกับเขาวงกต มันเต็มไปด้วยท่อ สายไฟ และอุปกรณ์ที่ไม่คุ้นตา "ฉันกำลังพยายามสแกนพื้นที่ใต้ดิน" ฟ้าใสรายงาน "แต่มีสัญญาณรบกวนบางอย่างที่ทำให้การสแกนเป็นไปได้ยาก คุณต้องระวังตัวให้มาก" อคินเคลื่อนที่ไปข้างหน้าอย่างช้าๆ เขาใช้ประสาทสัมผัสทั้งหมดของเขา ตรวจจับทุกเสียง ทุกการเคลื่อนไหว เขาได้ยินเสียงน้ำหยดลงบนพื้น เสียงลมพัดผ่านช่องแคบๆ และเสียงบางอย่างที่ดังแผ่วๆ ราวกับเสียงเครื่องจักรที่ทำงานอยู่ จู่ๆ ก็มีเสียงดัง "คลิก" เบาๆ ดังขึ้นจากด้านหลัง อคินหันกลับไปทันที เขามองเห็นแสงเลเซอร์สีแดงสาดส่องเข้ามาจากอุโมงค์ที่เขาเพิ่งผ่านมา "กับดัก!" อคินพึมพำ เขารีบพุ่งตัวหลบเข้าไปหลังเสาเหล็กขนาดใหญ่ แต่ก็ไม่ทัน เสียงปืนกลดังสนั่น ท่ามกลางความมืดมิด เขาเห็นร่างของหุ่นยนต์รบขนาดใหญ่ปรากฏขึ้น มันมีลักษณะคล้ายแมงมุมยักษ์ มีปืนกลติดตั้งอยู่หลายกระบอก และมีแสงเลเซอร์สีแดงสาดส่องออกมาจากดวงตา "อคิน! ระวังตัว! มันคือ 'สไปเดอร์บอท' หุ่นยนต์รบอัตโนมัติของเงาพิฆาต!" ฟ้าใสเตือนด้วยน้ำเสียงตื่นตระหนก "ฉันไม่มีข้อมูลของพวกมันเลย! พวกมันไม่ควรจะอยู่ที่นี่!" สไปเดอร์บอทพุ่งเข้าโจมตีอคินอย่างรวดเร็ว มันใช้ขาเหล็กที่แหลมคมพุ่งเข้าแทง อคินหลบหลีกการโจมตีอย่างหวุดหวิด เขายิงปืนพกเก็บเสียงเข้าใส่หุ่นยนต์ แต่กระสุนไม่สามารถเจาะเกราะของมันได้ "เกราะของพวกมันหนาเกินไป!" อคินตะโกน "ฉันต้องหาจุดอ่อน!" สไปเดอร์บอทยิงปืนกลเข้าใส่เขาอย่างไม่หยุดหย่อน กระสุนพุ่งชนผนังและท่อต่างๆ จนเกิดประกายไฟ อคินต้องกระโดดหลบไปมาระหว่างเสาและกำแพงอย่างบ้าคลั่ง "ฉันกำลังวิเคราะห์โครงสร้างของมันอยู่!" ฟ้าใสรายงาน "แต่พวกมันดูเหมือนจะเป็นรุ่นใหม่ล่าสุด ที่เราไม่เคยมีข้อมูลมาก่อน!" อคินเห็นช่องว่างเล็กๆ ระหว่างเกราะของหุ่นยนต์ มันเป็นจุดเชื่อมต่อของแขนกลกับลำตัว เขาตัดสินใจที่จะเสี่ยง เขารีบวิ่งเข้าหาหุ่นยนต์อย่างรวดเร็ว หลบหลีกกระสุนปืนกลที่พุ่งเข้าใส่ เขากระโดดขึ้นไปบนตัวหุ่นยนต์ ใช้มีดสั้นแทงเข้าไปในช่องว่างนั้นอย่างสุดแรง มีดสั้นแทงทะลุเข้าไปในแผงวงจรภายในของหุ่นยนต์ สไปเดอร์บอทส่งเสียงดังแปลกๆ ก่อนที่แสงสีแดงที่ดวงตาจะดับลง และร่างของมันก็ทรุดลงกับพื้นอย่างช้าๆ "ทำได้ไงเนี่ย อคิน!" ฟ้าใสอุทานด้วยความทึ่ง "พวกมันยังมีชีวิตอยู่!" อคินเตือน "อีกสองตัว!" ใช่แล้ว สไปเดอร์บอทอีกสองตัวกำลังพุ่งเข้ามาจากอุโมงค์ที่นำลงมา อคินรู้ดีว่าเขาไม่สามารถต่อสู้กับพวกมันทั้งสองตัวพร้อมกันได้ในพื้นที่แคบๆ แบบนี้ เขาต้องหาทางหนี เขาเหลือบไปเห็นช่องระบายอากาศขนาดเล็กที่อยู่บนเพดานของอุโมงค์ มันเป็นช่องที่เล็กเกินกว่าที่หุ่นยนต์จะลอดเข้าไปได้ "ฟ้าใส! มีช่องระบายอากาศบนเพดาน! มันนำไปที่ไหน!" อคินถาม "เดี๋ยวฉันจะลองตรวจสอบดู... แต่มันเล็กมาก!" ฟ้าใสตอบ อคินไม่รอช้า เขาปีนขึ้นไปบนตัวสไปเดอร์บอทที่เพิ่งทำลายไป แล้วใช้เท้าถีบตัวเองขึ้นไปบนช่องระบายอากาศอย่างรวดเร็ว เขากระชากฝาช่องระบายอากาศออกอย่างแรง ก่อนจะสอดตัวเข้าไปในนั้น สไปเดอร์บอทอีกสองตัวพุ่งเข้ามาถึงตำแหน่งของอคินทันทีที่เขาเข้าไปในช่องระบายอากาศ พวกมันระดมยิงเข้าใส่ช่องนั้นอย่างบ้าคลั่ง แต่ก็ไม่สามารถเข้าถึงตัวเขาได้ อคินคลานไปข้างหน้าในช่องระบายอากาศที่มืดมิดและแคบ เขาได้ยินเสียงกระสุนปืนกระทบกับเหล็กด้านล่าง เสียงดังสนั่นราวกับจะถล่มลงมา "คุณรอดแล้ว อคิน!" ฟ้าใสบอกด้วยน้ำเสียงที่โล่งใจ "ช่องระบายอากาศนี้จะนำคุณไปยังโซนที่ปลอดภัยมากขึ้น แต่ฉันยังไม่มีข้อมูลที่ชัดเจนเกี่ยวกับทางออกของมัน" อคินไม่ตอบ เขายังคงคลานไปข้างหน้าอย่างไม่ลดละ รู้สึกได้ถึงความเจ็บปวดจากการถูกกระแทกและบาดเจ็บเล็กน้อย แต่เขาก็ไม่สนใจ เขามุ่งมั่นที่จะไปให้ถึงเป้าหมาย เขารู้สึกเหมือนกำลังถูกไล่ล่าอยู่ในเขาวงกตใต้ดินที่ไม่มีที่สิ้นสุด ภายใต้ฐานทัพของศัตรูที่คาดเดาไม่ได้ แต่เขาก็ยังคงมุ่งมั่นที่จะหาทางออกและไปให้ถึงเป้าหมาย ไม่ว่าจะต้องเผชิญหน้ากับอุปสรรคใดก็ตาม
═══════════════════════════════════
เพลิงพิฆาตคืนชีพ
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 ลิขสิทธิ์ทุกประการ บริษัท ไอเดีย เม็มโมรี่ กรุ๊ป จำกัด | iDearead.club
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก