═══════════════════════════════════
ริวนำทางอคินผ่านเส้นทางลับที่ซับซ้อนภายในฐานทัพ 'รังมังกร' พวกเขาเคลื่อนที่อย่างรวดเร็วและเงียบเชียบ ราวกับเงาที่เคลื่อนไหวไปในความมืด อคินรู้สึกทึ่งในความรู้ของริวเกี่ยวกับฐานทัพแห่งนี้ เขาจดจำทุกซอกทุกมุม ทุกทางเดินลับ และทุกช่องระบายอากาศได้อย่างแม่นยำ "นายรู้จักที่นี่ดีกว่าใครเลยนะ ริว" อคินกล่าว "ฉันต้องทำแบบนั้นเพื่อความอยู่รอด" ริวตอบ เสียงของเขาเย็นชา "หลังจากที่ภาคีทิ้งฉันไว้ให้ตาย ฉันก็ต้องหาทางเอาชีวิตรอดในรังของพวกมัน" ฟ้าใสที่ยังคงติดตามสถานการณ์จากศูนย์บัญชาการก็แสดงความประหลาดใจไม่แพ้กัน "ข้อมูลที่คุณมีเกี่ยวกับฐานทัพนี้ละเอียดกว่าแผนผังที่เรามีทั้งหมดเสียอีก ริว" "ฉันใช้เวลาหลายปีในการศึกษาที่นี่" ริวตอบ "และฉันก็รู้ว่ามันมีอะไรซ่อนอยู่มากกว่าที่ใครๆ คิด" พวกเขามุ่งหน้าไปยังโซนศูนย์วิจัยหลัก ซึ่งเป็นหัวใจของฐานทัพแห่งนี้ มันถูกป้องกันอย่างแน่นหนาด้วยระบบรักษาความปลอดภัยที่ซับซ้อนและทหารติดอาวุธจำนวนมาก "เราจะเข้าถึงห้องลับใต้ศูนย์วิจัยหลักได้อย่างไร?" อคินถาม "มันน่าจะถูกป้องกันอย่างแน่นหนา" ริวหยุดเดิน เขาชี้ไปที่แผงควบคุมขนาดใหญ่ที่ผนัง "นี่คือแผงควบคุมระบบระบายอากาศหลักของทั้งฐานทัพ ถ้าเราสามารถควบคุมมันได้ เราก็สามารถสร้างช่องโหว่ในระบบรักษาความปลอดภัยได้" "แต่การเจาะระบบหลักของฐานทัพจะทำให้เกิดการแจ้งเตือนภัยทั่วทั้งฐาน" ฟ้าใสเตือน "พวกมันจะรู้ตัวทันที" "เราไม่มีทางเลือกอื่น" ริวกล่าว "เราต้องการเวลามากพอที่จะเข้าไปในห้องลับนั้น และเราก็ต้องการดึงความสนใจของพวกมันออกจากจุดนั้น" อคินพยักหน้า "ฟ้าใส! นายสามารถใช้ประโยชน์จากระบบนี้ได้ไหม?" "ฉันจะพยายามค่ะ" ฟ้าใสตอบ "แต่ฉันต้องการเวลาเพื่อเข้าถึงระบบเครือข่ายของพวกมัน และฉันต้องการให้คุณและริวช่วยสร้างช่องโหว่ให้ฉัน" ริวเริ่มกดปุ่มบนแผงควบคุมอย่างรวดเร็ว เขากำลังพยายามแฮกระบบด้วยวิธีแบบอนาล็อกและดึงข้อมูลบางอย่างออกมา "ฉันกำลังพยายามดึงข้อมูลบันทึกการเข้าถึงระบบ" ริวอธิบาย "มันอาจจะช่วยให้ฟ้าใสเข้าถึงระบบได้ง่ายขึ้น" เมื่อริวดึงข้อมูลออกมา อคินก็สังเกตเห็นบางอย่างที่ผิดปกติ เขาเห็นบันทึกการเข้าถึงระบบที่แสดงชื่อผู้ใช้งานที่คุ้นเคย ไม่ใช่ชื่อของภาคี หรือสมาชิกคนอื่นของเงาพิฆาต "เดี๋ยวก่อน ริว!" อคินกล่าว พลางชี้ไปที่หน้าจอบันทึก "ดูนี่สิ" ริวมองตาม อคินชี้ไปที่ชื่อผู้ใช้งานหนึ่งที่ปรากฏขึ้นบ่อยครั้งในบันทึกการเข้าถึงระบบที่สำคัญ และชื่อนั้นไม่ใช่ใครอื่นนอกจาก... ผู้พันศักดิ์ "เป็นไปไม่ได้!" ฟ้าใสอุทานด้วยความตกใจ "ผู้พันศักดิ์เป็นหัวหน้าภารกิจนี้!" อคินและริวมองหน้ากันอย่างไม่เชื่อสายตา พวกเขาเห็นบันทึกการสื่อสารลับระหว่างผู้พันศักดิ์กับภาคี ซึ่งแสดงให้เห็นถึงการวางแผนและการให้ข้อมูลแก่ภาคีมาโดยตลอด รวมถึงรายละเอียดของภารกิจที่ทำให้ทีมของอคินและริวต้องพินาศ "ผู้พันศักดิ์... เขาเป็นคนทรยศ!" อคินพึมพำ น้ำเสียงของเขาเต็มไปด้วยความเจ็บปวดและแค้นเคือง "เขาเป็นคนอยู่เบื้องหลังทั้งหมด!" "เขาเป็นหนอนบ่อนไส้ในองค์กรของเรา!" ฟ้าใสกล่าว น้ำเสียงของเธอสั่นเครือ "เขาเป็นคนให้ข้อมูลทั้งหมดแก่ภาคี!" ริวถอนหายใจ "ฉันไม่แปลกใจเลย ผู้พันศักดิ์เป็นคนที่รู้จักโครงสร้างและระบบทั้งหมดขององค์กรเราดีกว่าใคร และเขาก็เป็นคนที่มีอำนาจมากพอที่จะบงการทุกอย่างได้" "แล้วทำไม?" อคินถาม "ทำไมเขาถึงทำแบบนี้?" "ฉันไม่รู้" ริวตอบ "แต่ตอนนี้เรารู้แล้วว่าใครคือศัตรูที่แท้จริงของเรา" ฟ้าใสพยายามรวบรวมสติ "ฉันจะลองดึงข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับผู้พันศักดิ์ แต่ฉันต้องระวังไม่ให้พวกเขารู้ตัว" "นายทำถูกแล้ว ฟ้าใส" อคินกล่าว "ตอนนี้เราต้องระวังตัวให้มากที่สุด เราไม่รู้ว่าใครเป็นใครอีกต่อไปแล้ว" ความจริงที่ถูกเปิดเผยทำให้หัวใจของอคินปวดร้าวอย่างแสนสาหัส ไม่ใช่แค่ภาคีเท่านั้นที่ทรยศเขา แต่ยังรวมถึงคนที่เขานับถือและเป็นผู้บังคับบัญชาของเขาด้วย ความรู้สึกถูกหักหลังและผิดหวังถาโถมเข้าใส่เขาอย่างรุนแรง "เราต้องไปหาภาคี" อคินกล่าว "เขาจะต้องรู้ความจริงทั้งหมด" ริวพยักหน้า "เราจะไปหาเขา และเราจะทำให้เขายอมพูดความจริง" ฟ้าใสที่กำลังทำงานอยู่ที่ศูนย์บัญชาการก็รู้สึกถึงความผิดหวังและความโกรธไม่แพ้กัน เธอไม่เคยคิดมาก่อนว่าคนที่เธอนับถือและเชื่อใจมาตลอดจะกลายเป็นคนทรยศ "ฉันจะใช้ข้อมูลที่ริวดึงมาได้ เพื่อเข้าถึงระบบควบคุมของฐานทัพ" ฟ้าใสกล่าว "เราจะต้องสร้างช่องโหว่ขนาดใหญ่พอที่จะให้พวกเราเข้าไปในห้องลับนั้นได้" "แล้วนายจะปลอดภัยเหรอ ฟ้าใส?" อคินถาม "ฉันไม่แน่ใจค่ะ อคิน" ฟ้าใสตอบ "แต่ฉันต้องทำ ถ้าเราต้องการหยุดยั้ง 'พลายเพลิง' ให้ได้" อคินรู้สึกถึงความกดดันที่เพิ่มขึ้น เขารู้ดีว่าภารกิจนี้ไม่ได้เป็นเพียงแค่การกอบกู้อาวุธชีวภาพอีกต่อไปแล้ว แต่มันคือการเปิดเผยความจริงทั้งหมด และการหยุดยั้งแผนการอันชั่วร้ายที่ฝังรากลึกอยู่ในองค์กรของพวกเขาเอง ริวและอคินเตรียมพร้อมสำหรับสิ่งที่กำลังจะมาถึง พวกเขาหยิบอาวุธขึ้นมาถือไว้ในมือ ดวงตาของพวกเขาสะท้อนแววความมุ่งมั่นและความแค้น "เราจะต้องหยุดยั้งพวกมันให้ได้" อคินกล่าว "แน่นอน" ริวตอบ "และเราจะทำให้พวกมันชดใช้ในสิ่งที่พวกมันทำ" ในขณะนั้นเอง ฟ้าใสก็สามารถเจาะระบบหลักของฐานทัพได้สำเร็จ สัญญาณเตือนภัยดังสนั่นทั่วทั้งฐาน ไฟกระพริบไปมา เสียงไซเรนดังระงม ทหารติดอาวุธจำนวนมากวิ่งกรูกันเข้ามาจากทุกทิศทุกทาง "ถึงเวลาแล้ว!" ริวตะโกน อคินและริวพุ่งตัวออกไปจากห้องควบคุม พวกเขาเริ่มต่อสู้กับทหารติดอาวุธที่เข้ามาโจมตีอย่างไม่หยุดยั้ง อคินใช้ทักษะการต่อสู้ระยะประชิดที่ฝึกฝนมาอย่างดี ขณะที่ริวใช้มีดสั้นของเขาได้อย่างร้ายกาจ พวกเขาสองคนทำงานร่วมกันได้อย่างลงตัว ราวกับเป็นเงาของกันและกัน "ฉันกำลังจะเปิดทางเข้าสู่ห้องลับให้คุณ" ฟ้าใสแจ้ง "แต่คุณต้องรีบ อคิน! พวกเขากำลังพยายามบล็อกการเข้าถึงของฉันอยู่!" อคินและริวเร่งฝีเท้า พวกเขาจัดการกับทหารที่เข้ามาขวางทางอย่างรวดเร็ว มุ่งหน้าไปยังจุดที่ฟ้าใสระบุว่าเป็นทางเข้าสู่ห้องลับ เมื่อพวกเขามาถึง ห้องลับก็ปรากฏขึ้น มันเป็นประตูเหล็กขนาดใหญ่ที่ถูกเปิดออกโดยฟ้าใส เผยให้เห็นทางลงสู่ความมืดมิด "ไปกันเถอะ!" ริวตะโกน อคินและริวกระโดดลงไปในห้องลับนั้น พวกเขาเหลือบไปเห็นทหารอีกจำนวนมากกำลังวิ่งกรูกันเข้ามา แต่พวกเขาก็ไม่สนใจ พวกเขามุ่งมั่นที่จะไปให้ถึงเป้าหมาย เพื่อเผชิญหน้ากับภาคีและเปิดเผยความจริงทั้งหมด
═══════════════════════════════════
เพลิงพิฆาตคืนชีพ
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 ลิขสิทธิ์ทุกประการ บริษัท ไอเดีย เม็มโมรี่ กรุ๊ป จำกัด | iDearead.club
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก